Gênesis 4
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA
1 Jêh ri Ađăm gŭ đah Êva i ur păng ri, Êva ntreo gŭ oh geh kon nguai, jêh ri Êva lah: “Dja Brah Yêhôva ăn gâp geh du huê kon bu klô, gâp be tê̆ rnha păng «Kain»”.
1 Adão teve relações com Eva, a sua mulher. Ela ficou grávida e deu à luz Caim. Então ela disse: — Adquiri um varão com o auxílio do
2 Jêh ri păng geh tay du huê kon bu klô jât, păng tê̆ rnha Abel. Tât khân păng lĕ ndăm, i oh ri bunuyh chiăp be biăp, i nô ri bunuyh jan mir.
2 Depois, deu à luz Abel, irmão de Caim. Abel foi pastor de ovelhas, e Caim foi agricultor.
3 Geh du nar i nô sŏ ƀă ndơ i geh tă bơh mir păng nơm nây, jêh ri ndjôt nhhơr ăn ma Brah Yêhôva.
3 Aconteceu que, ao fim de um certo tempo, Caim trouxe do fruto da terra uma oferta ao Senhor .
4 Lŏng i oh ri nhhơr đŏng, păng sŏ i kon dak bôk ta phung mpômpa (siŭm) i pre chiăp nây ƀă, ndrel ma i ngi ta săk, jêh ri păng nhhơr ăn ma Brah Yêhôva. Nôk păng nhhơr nây, Brah Yêhôva răm ngăn ma păng, ndrel ma ndơ nhhơr păng nây.
4 Abel, por sua vez, trouxe das primícias do seu rebanho e da gordura deste. O Senhor se agradou de Abel e de sua oferta,
5 Tih ma Kain i nô păng ri, Brah Yêhôva mâu răm ôh, ndrel ma ndơ nhhơr păng. Ndri dâng Kain nuih hô ngăn, muh măt păng chăng rhŏnh.
5 mas de Caim e de sua oferta não se agradou. Caim ficou muito irritado e fechou a cara.
6 Brah Yêhôva lah ma păng: “Hơi Kain, moh nuih may i nây? Moh jan muh măt may chăng rhŏnh nây mêh?
6 Então o Senhor lhe disse: — Por que você anda irritado? E por que essa cara fechada?
7 Lah may jan ueh, geh nau răm ngăn, lah may mâu ôh jan ueh, jan nkhơng ndơ djơh chrao, nau djơh i nây păng gŭ kŏp ta bôk mpông may nây, tâm ban ma yao gŭ nsan kŏp sa hêk du mlŏm mpômpa (siŭm). Ndơ djơh ŭch jan kôranh kŏp đă may jan djơh, lah ndri ăn may dơi đah nau djơh i nây hŏm”.
7 Se fizer o que é certo, não é verdade que você será aceito? Mas, se não fizer o que é certo, eis que o pecado está à porta, à sua espera. O desejo dele será contra você, mas é necessário que você o domine.
8 Kah du nar nây, Kain jă i oh păng nây hăn lôh a mir. Tât ta mir ri, Kain rdôh nkhât lơi oh păng nây tât khât ro.
8 Caim disse a Abel, seu irmão: — Vamos ao campo. Estando eles no campo, Caim se levantou contra Abel, o seu irmão, e o matou.
9 Jêh ri Brah Yêhôva ôp: “Hơi Kain, ah oh may nây mêh?” Kain ơh: “Gĭt eh, gâp mâu gĭt ôh Kôranh Brah mê, gâp gĭt ma bunuyh mât păng lah?”
9 O Senhor disse a Caim: — Onde está Abel, o seu irmão? Ele respondeu: — Não sei; por acaso sou o guardador do meu irmão?
10 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Moh si kô̆ may jan kơt nây mêh? Yorlah mham oh may i may nkhât nơh hoch ta neh, mham i nây tâm ban ma nter kuăl đă Gâp kôh may ngăn.
10 E o Senhor disse: — O que foi que você fez? A voz do sangue do seu irmão clama da terra a mim.
11 Aƀaơ ri Gâp rtăp may, ntrŭt may du lôh ngai tă bơh ntŭk neh dja ngăn ro, bơh ntŭk neh i mham oh may hoch dja nơh.
11 E agora você é maldito sobre a terra, cuja boca se abriu para receber da sua mão o sangue do seu irmão.
12 May tay lơh mir jan sre, mâu ôh geh mâu ôh jêng ma may đŏng, may gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri”.
12 Quando você cultivar o solo, ele não lhe dará a sua força; você será fugitivo e errante pela terra.
13 Kain ơh: “Ơ Kôranh Brah, dôih May tê̆ ma gâp dja jŏk ngăn, Kôranh Brah mê, gâp mâu ôh dơi dôr.
13 Então Caim disse ao Senhor : — Meu castigo é tão grande, que não poderei suportá-lo.
14 Lŏng nar dja May ntrŭt gâp du bơh ntŭk neh dja, du ngai bơh măt May đŏng, gâp gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri, lah geh bu mâp, bu mra nkhât gâp ngăn ro”.
14 Eis que hoje me expulsas da face da terra, e da tua presença terei de me esconder; serei fugitivo e errante pela terra; quem se encontrar comigo me matará.
15 Brah Yêhôva ơh: “Mâu ôh, lah bu nkhât may, Gâp mra plơng păng pơh tơ̆”. Jêh ri Brah Yêhôva pla kep du mlŏm ndơ ta kalơ Kain nây, gay ma lơi ôh ăn bu lơh nkhât păng.
15 O Senhor , porém, lhe disse: — Não! E, se alguém matar Caim, será vingado sete vezes. E o
16 Jêh ri Kain du lôh bơh nây, păng du bơh măt Brah Yêhôva ngăn, gŭ ta ntŭk bri Nôt mpeh lôh nar ma ntŭk Êđen, ndri păng Kain i ri heh.
16 E Caim se retirou da presença do Senhor e habitou na terra de Node, a leste do Éden.
17 Jêh ri Kain gŭ đah i ur păng ri, ur păng ntreo gŭ oh du huê kon bu klô, rnha Hênŏk. Jêh ri păng jan du mlŏm ƀon, păng kuăl ƀon i nây Hênŏk kơt rnha kon păng nơm đŏng.
17 E Caim teve relações com sua mulher; ela ficou grávida e deu à luz Enoque. Caim edificou uma cidade e a chamou de Enoque, o nome de seu filho.
18 Jêh ri Hênŏk geh kon bu klô rnha Irat, Irat bă Mhuiael, Mhuiael bă Matusael, Matusael bă Lamêk.
18 A Enoque nasceu Irade. Irade gerou Meujael, Meujael gerou Metusael, e Metusael gerou Lameque.
19 Lamêk geh ur bar, ur tơm rnha Ađa, ur chông rnha Sila.
19 Lameque tomou para si duas esposas: o nome de uma era Ada, e o nome da outra era Zilá.
20 Ađa geh bar ơ̆ kon, i nô rnha Yapal, păng i bunuyh dak bôk gŭ ta chun, gŭ chiăp ta ntŭk dja ntŭk ri.
20 Ada deu à luz Jabal, que foi o pai dos que habitam em tendas e possuem gado.
21 I oh Yapal, rnha Yupal, păng i bunuyh dak bôk nkrêh ndơ tâm ban ma gong rêng, ndrel ma ôh ndơ tâm ban ma rlet.
21 O nome de seu irmão era Jubal, que foi o pai de todos os que tocam harpa e flauta.
22 Jêh ri Sila geh kon đŏng, rnha Tupal-kain, păng i bunuyh dak bôk blao drep chiăr kông, ndrel ma loyh. Oh bu ur Tupal-kain, rnha Naama.
22 Zilá, por sua vez, deu à luz Tubalcaim, artífice de todo instrumento cortante, de bronze e de ferro; a irmã de Tubalcaim foi Naamá.
23 Jêh ri Lamêk lah ma lĕ bar hê i ur păng nây:
23 E Lameque disse às suas esposas: “Ada e Zilá, ouçam o que eu digo; vocês, mulheres de Lameque, escutem o que passo a dizer: Matei um homem porque me feriu; e um jovem porque me machucou.
24 Lah bu nkhât du huê Kain, bu mra plơng nkhât pơh tơ̆
24 Se Caim é vingado sete vezes, Lameque será vingado setenta vezes sete.”
25 Ađăm hôm gŭ đah ur păng jât, jêh ri ur păng gŭ oh tay du huê kon bu klô, păng lah: “Kon dja Kôranh Brah ăn tay ma gâp, gay ma ntrŏ Abel i Kain de nkhât nơh” kơt ndri rnha păng «Sêt».
25 Adão tornou a ter relações com sua mulher. E ela deu à luz um filho, a quem pôs o nome de Sete, dizendo: — Deus me concedeu outro descendente em lugar de Abel, que Caim matou.
26 Jêh ri Sêt bă du huê kon bu klô, păng rnha kon i nây Ênôs. Ntơm bơh nây bu kuăl Kôranh Brah: «Brah Yêhôva», nôk bu yơk mbah Păng.
26 A Sete nasceu-lhe também um filho, ao qual pôs o nome de Enos. Foi nesse tempo que se começou a invocar o nome do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.