Gênesis 41

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tât geh bar năm bơh kơi nây, kađăch Pharaon mbơi kơt nđa: Păng dâk kêng meng dak rlai Nil.
1 Dois anos depois, o faraó teve um sonho: encontrava-se ele perto do Nilo,
2 Păng say geh pơh ơ̆ ndrôk me, lây lây ueh ngăn, lôh tă bơh dak rlai, hao sa ja ta ndrĭch.
2 de onde saíram sete vacas belas e gordas, que se puseram a pastar a verdura.
3 Jêh ri geh pơh ơ̆ ndrôk me đŏng, lôh tă bơh dak rlai su, dŭt rgây rgây rum grum ngăn, hao gŭ kêng ndrôk i lây lây ri.
3 Mas, eis que saíram em seguida do mesmo Nilo sete outras vacas, feias e magras, que vieram e se puseram ao lado das outras na margem do rio.
4 Ndrôk me dŭt rgây rgây rum grum nây, păng sa lơi ndrôk me i lây lây ueh ri lĕ phiao. Jêh ri kađăch Pharaon kah rngăl bêch.
4 As vacas feias e magras devoraram as sete vacas belas e gordas. E o faraó despertou.
5 Jêh ri păng rơi bêch jât, păng mbơi tay du tơ̆ jât. Păng mbơi say nkong ba pơh rkŭm, play săk rkŭm ngăn, i tơm păng du tơm dơm.
5 Adormeceu de novo e teve outro sonho: sete espigas grossas e belas saíam de uma mesma haste.
6 Jêh ri geh đŏng nkong ba pơh rkŭm jât, lôh bơh kơi ba săk nây, yơn ma nsiăp lĕ phiao, yor ma geh sial dôh mpeh bơh lôh nar ban.
6 Mas eis que em seguida germinaram sete outras espigas, magras e ressequidas pelo vento do oriente.
7 Ba nsiăp nây, sa lơi ba săk play rkŭm lĕ phiao. Jêh ri kađăch Pharaon kah rngăl bêch, nklŏn, nây jêng nau mbơi dơm.
7 E as espigas magras devoraram as sete espigas grossas e cheias. E o faraó despertou: era um sonho.
8 Tât ang ôi, kađăch Pharaon geh nau rvê hô ngăn ta nuih n'hâm păng ri, păng kuăl dâng lĕ bunuyh geh nau blao mân, ndrel ma bu n'hŭm ta bri Êsip ri ăn văch lĕ, jêh ri păng mbơh nkoch nau mbơi păng nây ma bu, yơn ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi rblang nau mbơi i nây.
8 Chegada a manhã, o faraó com o espírito preocupado, mandou chamar todos os mágicos e sábios do Egito. Contou-lhes seus sonhos, mas nenhum deles soube explicá-los.
9 Dôl nây kôranh i ndjôt ngôr ndrănh, lah ma kađăch Pharaon: “Nar dja gâp lĕ kah gĭt nôk gâp tih nơh.
9 Então o copeiro-mor disse-lhe: "Vou confessar a minha falta.
10 Nôk kađăch ji nuih ma bar hê hên nơh, đă bu nhŭp gâp, ndrel ma kôranh ndjôt nŭmpăng krŭng ta trôm ndrung kôranh mât njrăng kađăch.
10 Um dia, tendo-se o faraó irado contra os seus servos, mandou-me meter na prisão em casa do chefe da guarda, com o padeiro-mor.
11 Lĕ bar hê hên geh nau mbơi ta du măng dơm, yơn ma ta nau mbơi hên nây geh nau khlay êng băl.
11 Eis que uma noite tivemos nós dois um sonho, cada um o seu.
12 Ta trôm ndrung nây geh du huê bu klô ndăm phung Hêbrơ, păng jêng bunuyh dâk ma kôranh mât njrăng kađăch, hên nkoch nau mbơi hên nây ma păng, jêh ri păng sơm rblang ăn ma hên, tâng nau hên mbơi du huê du huê nây.
12 Ora, estava lá conosco um jovem hebreu, escravo do chefe da guarda. Contamos-lhe nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um o seu.
13 Tât bơh kơi nây jêng di kơt nau păng lah ma hên ngăn, gâp dja kađăch ăn jan kar tay kơt bơh ntơm, jêh ri kôranh ndjôt nŭmpăng kađăch đă bu yông ko”.
13 E os acontecimentos confirmaram sua interpretação: eu fui restabelecido no meu cargo, e o outro foi pendurado."
14 Jêh ri kađăch Pharaon đă bu hăn sŏ Yôsep nây ro. Bu nglôh păng bơh trôm ndrung ri, păng poyh têp, tơh kho ao, jêh ri hăn tâm mâp ma Pharaon.
14 O faraó mandou chamar José, o qual foi, imediatamente, tirado do cárcere. Ele barbeou-se, trocou de roupas e apresentou-se diante do faraó.
15 Pharaon lah ma Yôsep: “Gâp geh nau mbơi, tih ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi sơm rblang. Yơn ma gâp tăng may dơi sơm rblang, lah may tăng bu nkoch mbơi nây ma may”.
15 Este disse-lhe: "Tive um sonho que ninguém pôde interpretar. Mas ouvi dizer de ti, que basta contar-te um sonho para que tu o expliques."
16 Yôsep lah ma Pharaon nây: “Mâu di gâp ôh dơi sơm rblang, geh du huê Kôranh Brah dơm dơi, păng mra mbơh nau ueh ăn ma may kađăch”.
16 "Não sou eu, respondeu José, mas é Deus quem dará ao faraó uma explicação favorável."
17 Jêh ri Pharaon mbơh ma Yôsep: “Gâp mbơi kơt nđa: Gâp dâk kêng meng dak rlai ri.
17 O faraó disse então a José: "Em meu sonho, eu estava à margem do Nilo,
18 Dô ma geh pơh ơ̆ ndrôk me, lây lây ueh ngăn, lôh bơh dak rlai ri, hao sa ja ta ndrĭch dja.
18 e eis que do Nilo saíram sete vacas gordas e belas, que se puseram a pastar a verdura.
19 Jêh ri geh pơh ơ̆ ndrôk me jât, lôh tă bơh dak rlai ri đŏng, dŭt rgây rgây rum grum ngăn, say ntô ndrel ma nting dơm, gâp mâu ôh prot mâp say ndrôk dŭt djơh kơt nây ta bri Êsip dja.
19 E saíram em seguida sete outras vacas magras, feias e disformes, como jamais vi em todo o Egito.
20 Ndrôk me phung dŭt rgây rgây rum grum nây, păng sa lơi lĕ phiao ndrôk i lây lây lôh lor i ri.
20 As vacas magras e feias devoraram as sete primeiras, as gordas,
21 Ndrôk me phung dŭt rgây nây, bol lah păng sa ndrôk me phung lây lĕ phiao kađôi đŏng, hôm e rgây kơt ơm đŏng ndrôk me phung dŭt rgây nây, jêh ri gâp kah pruh.
21 que entraram em seu ventre como se nada fossem, pois ficaram tão macilentas e feias como antes. Nesta altura despertei.
22 Jêh ri gâp mbơi tay du tơ̆ jât, say nkong ba pơh rkŭm, play săk rkŭm ngăn, i tơm păng du tơm dơm.
22 E tive outro sonho: vi elevar-se de uma mesma haste sete espigas cheias e belas.
23 Jêh ri geh đŏng nkong ba pơh rkŭm jât, lôh bơh kơi, tih ma ba i nây khât bu tôh lĕ phiao, yor ma geh sial de pôh.
23 Mas eis que sete outras espigas medíocres, finas e queimadas pelo vento do oriente, germinaram em seguida;
24 Lŏng ba nsiăp nây, sa lơi ba săk rnglay lĕ phiao. Gâp lĕ mbơh nkoch đŏng nau mbơi gâp dja ma mpôl bu n'hŭm, yơn ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi sơm rblang ăn ma gâp”.
24 e as espigas magras engoliram as sete belas espigas. Em vão contei tudo isto aos mágicos; nenhum deles pôde dar-me a explicação".
25 Yôsep lah ma kađăch Pharaon: “Nau may mbơi nây kađăch, geh nau khlay nguai dơm, Kôranh Brah mbơh nkoch ăn ma may gĭt moh nau Păng ŭch jan.
25 José disse ao faraó: "O {duplo} sonho do faraó reduz-se a um só. Deus revelou ao faraó o que ele vai fazer.
26 Ntil nau khlay ndrôk me pơh ơ̆ lây lây i nây, jêng pơh năm, jêh ri ba pơh rkŭm săk rnglay i nây, jêng pơh năm đŏng, lĕ bar mbơi dja jêng geh nau khlay nguai dơm.
26 As sete belas vacas são sete anos, e as sete belas espigas, igualmente, sete anos; o sonho é um só.
27 Ntil nau khlay ndrôk me lôh bơh kơi dŭt rgây ngăn i nây, jêng pơh năm, jêh ri ntil nau khlay ba nsiăp yor ma sial ban i nây, jêng geh nau ji ngot kuŏng jŏ pơh năm đŏng.
27 As sete vacas magras e feias que saíram em seguida são também sete anos; e as sete espigas vazias e queimadas pelo vento do oriente serão sete anos de miséria.
28 Ơ kađăch, di kơt nau gâp lĕ jêh mbơh ma may nơh ngăn, Kôranh Brah mbơh nkoch ăn ma may gĭt moh nau Păng ŭch jan.
28 É como eu disse ao faraó: Deus lhe revela o que vai fazer.
29 Hôm pơh năm, lam bri Êsip dja geh piăng ba ŏk rmeh ler ngăn.
29 Haverá sete anos de grande abundância para todo o Egito.
30 Jêh ri pơh năm jât năp jât, geh nau ji ngot kuŏng ngăn, dâng lĕ phung ƀon lan ta bri Êsip mra chuêl lĕ phiao nau geh ŏk rmeh ta khân păng nây nơh, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơh djơh ma bri khân păng ăn hêng lĕ phiao.
30 Virão em seguida sete anos de miséria que farão esquecer toda a abundância no Egito. A fome devastará o país.
31 Phung ƀon lan chuêl lĕ phiao nau geh ŏk rmeh ta bri khân păng nơm, yorlah nau ji ngot i nây lĕ dŭt hô ir ngăn.
31 E a abundância do país não será mais notada, por causa da fome que se seguirá, porque será violenta.
32 Dâng may mbơi bar tơ̆ ngăn dja, yorlah lĕ Kôranh Brah ndrăp jan ngăn nau dja, Păng jan gơnh gơnh ro.
32 Se o sonho se repetiu duas vezes ao faraó, é que a coisa está bem decretada da parte de Deus, que vai apressar-se em executá-la.
33 Aƀaơ ri nđa dôh kađăch: May joi du huê bunuyh geh nau mân gĭt blao, ăn păng jan kôranh mât uănh ta bri Êsip dja.
33 Agora, pois, escolha o rei um homem sábio e prudente para pô-lo à testa do país.
34 Jêh ri may joi bunuyh êng đŏng, gay ma rhuăt ndơ du kô̆ tâm prăm, dôl bri dak geh ba ŏk rmeh tâm pơh năm jât năp dja.
34 Nomeie também o faraó administradores no país, que recolham a quinta parte das colheitas do Egito, durante os sete anos de abundância.
35 May ăn phung i nây rgum dâng lĕ piăng ba dôl bri dak geh ŏk rmeh tâm pơh năm dja, tôh prăp ta trôm jay ăp ƀon, jêh ri may nơm đă bu mât rƀây dâng lĕ ndơ nây.
35 Eles ajuntarão todos os produtos destes bons anos que vêm, e armazenarão o trigo nas cidades, à disposição do faraó como provisões a conservar.
36 Piăng ba i nây prăp ma dŏng dôl bri dak geh nau ji ngot kuŏng pơh năm ta bri Êsip, gay ma lơi ôh ăn phung ƀon lan khât huăr ji ngot ”.
36 Estes mantimentos formarão para o país uma reserva em previsão dos sete anos de fome que assolarão o Egito. Dessa forma o país não será arruinado pela fome."
37 Nau Yôsep ngơi nây jêng di ma nuih n'hâm kađăch Pharaon ngăn, ndrel ma dâng lĕ mpôl kôranh păng đŏng.
37 Essas palavras agradaram o faraó e toda a sua gente.
38 Jêh ri Pharaon lah ma mpôl kôranh păng: “Mâu hôm geh bunuyh êng rlao ma păng dja, geh huêng Kôranh Brah gŭ ta păng”.
38 "Poderíamos, disse-lhes ele, encontrar um homem que tenha, tanto como este, o espírito de Deus?"
39 Pharaon lah ma Yôsep: “Kôranh Brah lĕ mbơh ăn ma may gĭt nau dja, lah ndri mâu hôm geh ôh bunuyh êng ma geh nau mân gĭt blao kơt may đŏng.
39 E disse em seguida a José: "Pois que Deus te revelou tudo isto, não haverá ninguém tão prudente e tão sábio como tu.
40 Gâp ăn may mât uănh ta bri Êsip dja, ndrel ma dâng lĕ phung ƀon lan gâp, khân păng iăt dadê nau may đă. Dâng gâp kuŏng rlao may, yorlah gâp gŭ ta rnơl kađăch”.
40 Tu mesmo serás posto à frente de toda a minha casa, e todo o meu povo obedecerá à tua palavra: só o trono me fará maior do que tu."
41 Pharaon lah tay ma Yôsep: “Aƀaơ ri gâp ăn may dơi mât uănh dâng lĕ ta bri Êsip dja”.
41 "Vês, disse-lhe ainda, eis que te ponho à testa de todo o Egito."
42 Jêh ri Pharaon drih rgên tra bơh ti păng nơm ri, ndok ta ti Yôsep, sŏ ao dŭt ueh sơm nsoh ma Yôsep ri đŏng, ndrel ma sŏ rse mayh văn ta tong ko Yôsep ri jât.
42 E o faraó, tirando o anel de sua mão, pôs na mão de José; e o fez revestir-se de vestes de linho fino e meteu-lhe ao pescoço um colar de ouro.
43 Păng ăn Yôsep ncho rdeh seh kađăch, ncho groi bơh kơi păng nơm ri, jêh ri geh bu nter lah: “Chon kô mŏk mbah păng!” Kơt ndri nau kađăch Pharaon ăn Yôsep dơi mât uănh dâng lĕ ta bri Êsip nây.
43 E, fazendo-o montar no segundo dos seus carros, mandou que se clamasse diante dele: "Ajoelhai-vos!" É assim que ele foi posto à frente de todo o Egito,
44 Pharaon lah tay ma Yôsep: “Gâp dja kađăch Pharaon, dâng lĕ bunuyh lam bri Êsip dja, lah mâu lôh nau tă bơh may, bu mâu dơi ôh jan du ntil ndơ”.
44 e o faraó disse-lhe: "Sou eu o faraó: sem tua permissão não se moverá a mão nem o pé em toda a terra do Egito."
45 Kađăch Pharaon tê̆ rnha mhe ăn ma Yôsep «Săpnat-Phanah», jêh ri păng sơm ôp du huê bu ur rnha Ahnat, kon Phôthiphêra bunuyh jan brah ta ƀon Ôn, gay ma nđăp đah Yôsep. Dôl nây Yôsep hăn nsong uănh ta bri Êsip.
45 O faraó chamou a José Tsafenat-Paneac, e deu-lhe por mulher Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
46 Yôsep lĕ geh 30 năm, nôk păng hăn tâm mâp đah kađăch Pharaon, jêh ri păng lôh bơh kađăch Pharaon nây, hăn nsong lam ntŭk ta bri Êsip ri.
46 José tinha trinta anos quando se apresentou diante do faraó, o rei do Egito. Ele retirou-se da casa do faraó e percorreu todo o país.
47 Nôk pơh năm nây, ta bri Êsip geh piăng ba ŏk rmeh ngăn.
47 A terra produziu abundantemente durante os sete anos de fertilidade.
48 Yôsep hăn rgum piăng ba dâng lĕ piăng ba ta bri Êsip ri, nôk piăng ba geh ŏk rmeh ta pơh năm nây, păng tôh piăng ba bơh mir jŭm ƀon rŏ ăp ƀon nây.
48 José ajuntou todo o produto destes sete anos no Egito e os pôs em reserva nas cidades, e os mantimentos dos campos que estavam ao redor de cada cidade, guardou-os na mesma cidade.
49 Yôsep rgum piăng ba dŭt ŏk ngăn, tâm ban ma choyh rŏ dak văch dak văr, n'ho ma mâu hôm ôh dăng kơp đŏng.
49 José ajuntou trigo como a areia do mar, em tal quantidade que se não podia contar, pois que ela excedia a toda a medida.
50 Nôk năm ê hŏ tât nau ji ngot kuŏng i nây, Yôsep, ndrel ma ur păng rnha Ahnat lĕ geh kon bu klô bar hê, ur păng nây i kon Phôthiphêra i bunuyh jan brah ta ƀon Ôn.
50 Antes que viesse o ano de fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
51 Yôsep tê̆ rnha ma kon bôk dak păng nây «Manasê», yorlah păng lah: “Lĕ Kôranh Brah jan ăn gâp chuêl lĕ phiao nau jêr jŏt ta gâp, ndrel ma chuêl lĕ phiao bơh ndŭl mpôl gâp nơm đŏng”. «Manasê», nteh ta nau ngơi Hêbrơ, tâm ban ma nau «Ăn chuêl».
51 José chamou ao primeiro Manassés, "porque, dizia ele, Deus fez-me esquecer de todo o meu trabalho e de toda a minha família."
52 Păng tê̆ rnha ma kon tŏl bar «Êpraim», yorlah păng lah: “Lĕ Kôranh Brah ăn geh kon ma gâp, ntŭk gâp geh nau jêr dja”. «Êpraim», nteh ta nau ngơi Hêbrơ, tâm ban ma nau «Ăn geh kon».
52 Chamou ao segundo Efraim, "porque, disse ele, Deus tornou-me fecundo na terra de minha aflição."
53 Pơh năm nau geh ŏk rmeh ta bri Êsip nây lĕ lôch jêh,
53 Tendo acabado os sete anos de abundância que houve no Egito,
54 jêh ri ntơm geh nau ji ngot kuŏng pơh năm, kơt nau Yôsep lĕ lah nơh ngăn. Dâng lĕ bri dak êng geh nau ji ngot kuŏng dadê, hôm ta bri Êsip i ri dơm hôm geh ndơ sông sa.
54 os sete anos de miséria começaram, assim como o tinha predito José. A fome assolou todos os países, mas havia pão em toda a terra do Egito.
55 Tât phung ƀon lan ta bri Êsip ntơm mâu geh ndơ sông sa, jêh ri khân păng leo băl hăn dăn piăng ba ta kađăch Pharaon, păng lah ma phung ƀon lan nây: “Khân may hăn mâp Yôsep ri dô, iăt moh nau păng đă”.
55 Em seguida houve fome também no Egito, e o povo clamou ao faraó pedindo pão. Este disse a todos os egípcios: "Ide a José, e fazei o que ele vos disser."
56 Dôl nây nau ji ngot kuŏng lĕ lam bri Êsip ngăn. Yôsep pơk dâng lĕ jay ba rŏ ƀon êng êng ro, gay ma tăch ba ăn ma phung ƀon lan Êsip, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô ngăn ta bri Êsip ri.
56 Como a fome assolasse toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendeu víveres aos egípcios. Mas a penúria cresceu no Egito.
57 Bunuyh dâng lĕ bri hăn rvăt ba Yôsep ta bri Êsip ri dadê, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô lam neh ntu dja ngăn.
57 E de toda a terra vinha-se ao Egito comprar trigo a José, porque a fome era violenta em toda a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.