Gênesis 41

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tât geh bar năm bơh kơi nây, kađăch Pharaon mbơi kơt nđa: Păng dâk kêng meng dak rlai Nil.
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 Păng say geh pơh ơ̆ ndrôk me, lây lây ueh ngăn, lôh tă bơh dak rlai, hao sa ja ta ndrĭch.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Jêh ri geh pơh ơ̆ ndrôk me đŏng, lôh tă bơh dak rlai su, dŭt rgây rgây rum grum ngăn, hao gŭ kêng ndrôk i lây lây ri.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Ndrôk me dŭt rgây rgây rum grum nây, păng sa lơi ndrôk me i lây lây ueh ri lĕ phiao. Jêh ri kađăch Pharaon kah rngăl bêch.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Jêh ri păng rơi bêch jât, păng mbơi tay du tơ̆ jât. Păng mbơi say nkong ba pơh rkŭm, play săk rkŭm ngăn, i tơm păng du tơm dơm.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Jêh ri geh đŏng nkong ba pơh rkŭm jât, lôh bơh kơi ba săk nây, yơn ma nsiăp lĕ phiao, yor ma geh sial dôh mpeh bơh lôh nar ban.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Ba nsiăp nây, sa lơi ba săk play rkŭm lĕ phiao. Jêh ri kađăch Pharaon kah rngăl bêch, nklŏn, nây jêng nau mbơi dơm.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Tât ang ôi, kađăch Pharaon geh nau rvê hô ngăn ta nuih n'hâm păng ri, păng kuăl dâng lĕ bunuyh geh nau blao mân, ndrel ma bu n'hŭm ta bri Êsip ri ăn văch lĕ, jêh ri păng mbơh nkoch nau mbơi păng nây ma bu, yơn ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi rblang nau mbơi i nây.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Dôl nây kôranh i ndjôt ngôr ndrănh, lah ma kađăch Pharaon: “Nar dja gâp lĕ kah gĭt nôk gâp tih nơh.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Nôk kađăch ji nuih ma bar hê hên nơh, đă bu nhŭp gâp, ndrel ma kôranh ndjôt nŭmpăng krŭng ta trôm ndrung kôranh mât njrăng kađăch.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Lĕ bar hê hên geh nau mbơi ta du măng dơm, yơn ma ta nau mbơi hên nây geh nau khlay êng băl.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Ta trôm ndrung nây geh du huê bu klô ndăm phung Hêbrơ, păng jêng bunuyh dâk ma kôranh mât njrăng kađăch, hên nkoch nau mbơi hên nây ma păng, jêh ri păng sơm rblang ăn ma hên, tâng nau hên mbơi du huê du huê nây.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Tât bơh kơi nây jêng di kơt nau păng lah ma hên ngăn, gâp dja kađăch ăn jan kar tay kơt bơh ntơm, jêh ri kôranh ndjôt nŭmpăng kađăch đă bu yông ko”.
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Jêh ri kađăch Pharaon đă bu hăn sŏ Yôsep nây ro. Bu nglôh păng bơh trôm ndrung ri, păng poyh têp, tơh kho ao, jêh ri hăn tâm mâp ma Pharaon.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Pharaon lah ma Yôsep: “Gâp geh nau mbơi, tih ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi sơm rblang. Yơn ma gâp tăng may dơi sơm rblang, lah may tăng bu nkoch mbơi nây ma may”.
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Yôsep lah ma Pharaon nây: “Mâu di gâp ôh dơi sơm rblang, geh du huê Kôranh Brah dơm dơi, păng mra mbơh nau ueh ăn ma may kađăch”.
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Jêh ri Pharaon mbơh ma Yôsep: “Gâp mbơi kơt nđa: Gâp dâk kêng meng dak rlai ri.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Dô ma geh pơh ơ̆ ndrôk me, lây lây ueh ngăn, lôh bơh dak rlai ri, hao sa ja ta ndrĭch dja.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Jêh ri geh pơh ơ̆ ndrôk me jât, lôh tă bơh dak rlai ri đŏng, dŭt rgây rgây rum grum ngăn, say ntô ndrel ma nting dơm, gâp mâu ôh prot mâp say ndrôk dŭt djơh kơt nây ta bri Êsip dja.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Ndrôk me phung dŭt rgây rgây rum grum nây, păng sa lơi lĕ phiao ndrôk i lây lây lôh lor i ri.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Ndrôk me phung dŭt rgây nây, bol lah păng sa ndrôk me phung lây lĕ phiao kađôi đŏng, hôm e rgây kơt ơm đŏng ndrôk me phung dŭt rgây nây, jêh ri gâp kah pruh.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Jêh ri gâp mbơi tay du tơ̆ jât, say nkong ba pơh rkŭm, play săk rkŭm ngăn, i tơm păng du tơm dơm.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Jêh ri geh đŏng nkong ba pơh rkŭm jât, lôh bơh kơi, tih ma ba i nây khât bu tôh lĕ phiao, yor ma geh sial de pôh.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Lŏng ba nsiăp nây, sa lơi ba săk rnglay lĕ phiao. Gâp lĕ mbơh nkoch đŏng nau mbơi gâp dja ma mpôl bu n'hŭm, yơn ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi sơm rblang ăn ma gâp”.
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Yôsep lah ma kađăch Pharaon: “Nau may mbơi nây kađăch, geh nau khlay nguai dơm, Kôranh Brah mbơh nkoch ăn ma may gĭt moh nau Păng ŭch jan.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Ntil nau khlay ndrôk me pơh ơ̆ lây lây i nây, jêng pơh năm, jêh ri ba pơh rkŭm săk rnglay i nây, jêng pơh năm đŏng, lĕ bar mbơi dja jêng geh nau khlay nguai dơm.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Ntil nau khlay ndrôk me lôh bơh kơi dŭt rgây ngăn i nây, jêng pơh năm, jêh ri ntil nau khlay ba nsiăp yor ma sial ban i nây, jêng geh nau ji ngot kuŏng jŏ pơh năm đŏng.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Ơ kađăch, di kơt nau gâp lĕ jêh mbơh ma may nơh ngăn, Kôranh Brah mbơh nkoch ăn ma may gĭt moh nau Păng ŭch jan.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Hôm pơh năm, lam bri Êsip dja geh piăng ba ŏk rmeh ler ngăn.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 Jêh ri pơh năm jât năp jât, geh nau ji ngot kuŏng ngăn, dâng lĕ phung ƀon lan ta bri Êsip mra chuêl lĕ phiao nau geh ŏk rmeh ta khân păng nây nơh, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơh djơh ma bri khân păng ăn hêng lĕ phiao.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Phung ƀon lan chuêl lĕ phiao nau geh ŏk rmeh ta bri khân păng nơm, yorlah nau ji ngot i nây lĕ dŭt hô ir ngăn.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Dâng may mbơi bar tơ̆ ngăn dja, yorlah lĕ Kôranh Brah ndrăp jan ngăn nau dja, Păng jan gơnh gơnh ro.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Aƀaơ ri nđa dôh kađăch: May joi du huê bunuyh geh nau mân gĭt blao, ăn păng jan kôranh mât uănh ta bri Êsip dja.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Jêh ri may joi bunuyh êng đŏng, gay ma rhuăt ndơ du kô̆ tâm prăm, dôl bri dak geh ba ŏk rmeh tâm pơh năm jât năp dja.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 May ăn phung i nây rgum dâng lĕ piăng ba dôl bri dak geh ŏk rmeh tâm pơh năm dja, tôh prăp ta trôm jay ăp ƀon, jêh ri may nơm đă bu mât rƀây dâng lĕ ndơ nây.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Piăng ba i nây prăp ma dŏng dôl bri dak geh nau ji ngot kuŏng pơh năm ta bri Êsip, gay ma lơi ôh ăn phung ƀon lan khât huăr ji ngot ”.
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Nau Yôsep ngơi nây jêng di ma nuih n'hâm kađăch Pharaon ngăn, ndrel ma dâng lĕ mpôl kôranh păng đŏng.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Jêh ri Pharaon lah ma mpôl kôranh păng: “Mâu hôm geh bunuyh êng rlao ma păng dja, geh huêng Kôranh Brah gŭ ta păng”.
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Pharaon lah ma Yôsep: “Kôranh Brah lĕ mbơh ăn ma may gĭt nau dja, lah ndri mâu hôm geh ôh bunuyh êng ma geh nau mân gĭt blao kơt may đŏng.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Gâp ăn may mât uănh ta bri Êsip dja, ndrel ma dâng lĕ phung ƀon lan gâp, khân păng iăt dadê nau may đă. Dâng gâp kuŏng rlao may, yorlah gâp gŭ ta rnơl kađăch”.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Pharaon lah tay ma Yôsep: “Aƀaơ ri gâp ăn may dơi mât uănh dâng lĕ ta bri Êsip dja”.
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Jêh ri Pharaon drih rgên tra bơh ti păng nơm ri, ndok ta ti Yôsep, sŏ ao dŭt ueh sơm nsoh ma Yôsep ri đŏng, ndrel ma sŏ rse mayh văn ta tong ko Yôsep ri jât.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Păng ăn Yôsep ncho rdeh seh kađăch, ncho groi bơh kơi păng nơm ri, jêh ri geh bu nter lah: “Chon kô mŏk mbah păng!” Kơt ndri nau kađăch Pharaon ăn Yôsep dơi mât uănh dâng lĕ ta bri Êsip nây.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Pharaon lah tay ma Yôsep: “Gâp dja kađăch Pharaon, dâng lĕ bunuyh lam bri Êsip dja, lah mâu lôh nau tă bơh may, bu mâu dơi ôh jan du ntil ndơ”.
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Kađăch Pharaon tê̆ rnha mhe ăn ma Yôsep «Săpnat-Phanah», jêh ri păng sơm ôp du huê bu ur rnha Ahnat, kon Phôthiphêra bunuyh jan brah ta ƀon Ôn, gay ma nđăp đah Yôsep. Dôl nây Yôsep hăn nsong uănh ta bri Êsip.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Yôsep lĕ geh 30 năm, nôk păng hăn tâm mâp đah kađăch Pharaon, jêh ri păng lôh bơh kađăch Pharaon nây, hăn nsong lam ntŭk ta bri Êsip ri.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Nôk pơh năm nây, ta bri Êsip geh piăng ba ŏk rmeh ngăn.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Yôsep hăn rgum piăng ba dâng lĕ piăng ba ta bri Êsip ri, nôk piăng ba geh ŏk rmeh ta pơh năm nây, păng tôh piăng ba bơh mir jŭm ƀon rŏ ăp ƀon nây.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Yôsep rgum piăng ba dŭt ŏk ngăn, tâm ban ma choyh rŏ dak văch dak văr, n'ho ma mâu hôm ôh dăng kơp đŏng.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Nôk năm ê hŏ tât nau ji ngot kuŏng i nây, Yôsep, ndrel ma ur păng rnha Ahnat lĕ geh kon bu klô bar hê, ur păng nây i kon Phôthiphêra i bunuyh jan brah ta ƀon Ôn.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Yôsep tê̆ rnha ma kon bôk dak păng nây «Manasê», yorlah păng lah: “Lĕ Kôranh Brah jan ăn gâp chuêl lĕ phiao nau jêr jŏt ta gâp, ndrel ma chuêl lĕ phiao bơh ndŭl mpôl gâp nơm đŏng”. «Manasê», nteh ta nau ngơi Hêbrơ, tâm ban ma nau «Ăn chuêl».
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Păng tê̆ rnha ma kon tŏl bar «Êpraim», yorlah păng lah: “Lĕ Kôranh Brah ăn geh kon ma gâp, ntŭk gâp geh nau jêr dja”. «Êpraim», nteh ta nau ngơi Hêbrơ, tâm ban ma nau «Ăn geh kon».
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Pơh năm nau geh ŏk rmeh ta bri Êsip nây lĕ lôch jêh,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 jêh ri ntơm geh nau ji ngot kuŏng pơh năm, kơt nau Yôsep lĕ lah nơh ngăn. Dâng lĕ bri dak êng geh nau ji ngot kuŏng dadê, hôm ta bri Êsip i ri dơm hôm geh ndơ sông sa.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Tât phung ƀon lan ta bri Êsip ntơm mâu geh ndơ sông sa, jêh ri khân păng leo băl hăn dăn piăng ba ta kađăch Pharaon, păng lah ma phung ƀon lan nây: “Khân may hăn mâp Yôsep ri dô, iăt moh nau păng đă”.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Dôl nây nau ji ngot kuŏng lĕ lam bri Êsip ngăn. Yôsep pơk dâng lĕ jay ba rŏ ƀon êng êng ro, gay ma tăch ba ăn ma phung ƀon lan Êsip, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô ngăn ta bri Êsip ri.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Bunuyh dâng lĕ bri hăn rvăt ba Yôsep ta bri Êsip ri dadê, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô lam neh ntu dja ngăn.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.