Gênesis 41

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tât geh bar năm bơh kơi nây, kađăch Pharaon mbơi kơt nđa: Păng dâk kêng meng dak rlai Nil.
1 Ao final de dois anos, o faraó teve um sonho: Ele estava em pé junto ao rio Nilo,
2 Păng say geh pơh ơ̆ ndrôk me, lây lây ueh ngăn, lôh tă bơh dak rlai, hao sa ja ta ndrĭch.
2 quando saíram do rio sete vacas belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
3 Jêh ri geh pơh ơ̆ ndrôk me đŏng, lôh tă bơh dak rlai su, dŭt rgây rgây rum grum ngăn, hao gŭ kêng ndrôk i lây lây ri.
3 Depois saíram do rio mais sete vacas, feias e magras, que foram para junto das outras, à beira do Nilo.
4 Ndrôk me dŭt rgây rgây rum grum nây, păng sa lơi ndrôk me i lây lây ueh ri lĕ phiao. Jêh ri kađăch Pharaon kah rngăl bêch.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas belas e gordas. Nisso o faraó acordou.
5 Jêh ri păng rơi bêch jât, păng mbơi tay du tơ̆ jât. Păng mbơi say nkong ba pơh rkŭm, play săk rkŭm ngăn, i tơm păng du tơm dơm.
5 Tornou a adormecer e teve outro sonho: Sete espigas de trigo, graúdas e boas, cresciam no mesmo pé.
6 Jêh ri geh đŏng nkong ba pơh rkŭm jât, lôh bơh kơi ba săk nây, yơn ma nsiăp lĕ phiao, yor ma geh sial dôh mpeh bơh lôh nar ban.
6 Depois brotaram outras sete espigas, mirradas e ressequidas pelo vento leste.
7 Ba nsiăp nây, sa lơi ba săk play rkŭm lĕ phiao. Jêh ri kađăch Pharaon kah rngăl bêch, nklŏn, nây jêng nau mbơi dơm.
7 As espigas mirradas engoliram as sete espigas graúdas e cheias. Então o faraó acordou; era um sonho.
8 Tât ang ôi, kađăch Pharaon geh nau rvê hô ngăn ta nuih n'hâm păng ri, păng kuăl dâng lĕ bunuyh geh nau blao mân, ndrel ma bu n'hŭm ta bri Êsip ri ăn văch lĕ, jêh ri păng mbơh nkoch nau mbơi păng nây ma bu, yơn ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi rblang nau mbơi i nây.
8 Pela manhã, perturbado, mandou chamar todos os magos e sábios do Egito e lhes contou os sonhos, mas ninguém foi capaz de interpretá-los.
9 Dôl nây kôranh i ndjôt ngôr ndrănh, lah ma kađăch Pharaon: “Nar dja gâp lĕ kah gĭt nôk gâp tih nơh.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao faraó: "Hoje me lembro de minhas faltas.
10 Nôk kađăch ji nuih ma bar hê hên nơh, đă bu nhŭp gâp, ndrel ma kôranh ndjôt nŭmpăng krŭng ta trôm ndrung kôranh mât njrăng kađăch.
10 Certa vez o faraó ficou irado com os seus dois servos e mandou prender-me junto com o chefe dos padeiros, na casa do capitão da guarda.
11 Lĕ bar hê hên geh nau mbơi ta du măng dơm, yơn ma ta nau mbơi hên nây geh nau khlay êng băl.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho tinha uma interpretação.
12 Ta trôm ndrung nây geh du huê bu klô ndăm phung Hêbrơ, păng jêng bunuyh dâk ma kôranh mât njrăng kađăch, hên nkoch nau mbơi hên nây ma păng, jêh ri păng sơm rblang ăn ma hên, tâng nau hên mbơi du huê du huê nây.
12 Pois bem, havia lá conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele os interpretou, dando a cada um de nós a interpretação do seu próprio sonho.
13 Tât bơh kơi nây jêng di kơt nau păng lah ma hên ngăn, gâp dja kađăch ăn jan kar tay kơt bơh ntơm, jêh ri kôranh ndjôt nŭmpăng kađăch đă bu yông ko”.
13 E tudo aconteceu conforme ele nos dissera: eu fui restaurado à minha posição e o outro foi enforcado".
14 Jêh ri kađăch Pharaon đă bu hăn sŏ Yôsep nây ro. Bu nglôh păng bơh trôm ndrung ri, păng poyh têp, tơh kho ao, jêh ri hăn tâm mâp ma Pharaon.
14 O faraó mandou chamar José, que foi trazido depressa do calabouço. Depois de se barbear e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Pharaon lah ma Yôsep: “Gâp geh nau mbơi, tih ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi sơm rblang. Yơn ma gâp tăng may dơi sơm rblang, lah may tăng bu nkoch mbơi nây ma may”.
15 O faraó disse a José: "Tive um sonho que ninguém consegue interpretar. Mas ouvi falar que você, ao ouvir um sonho, é capaz de interpretá-lo".
16 Yôsep lah ma Pharaon nây: “Mâu di gâp ôh dơi sơm rblang, geh du huê Kôranh Brah dơm dơi, păng mra mbơh nau ueh ăn ma may kađăch”.
16 Respondeu-lhe José: "Isso não depende de mim, mas Deus dará ao faraó uma resposta favorável".
17 Jêh ri Pharaon mbơh ma Yôsep: “Gâp mbơi kơt nđa: Gâp dâk kêng meng dak rlai ri.
17 Então o faraó contou o sonho a José: "Sonhei que estava de pé, à beira do Nilo,
18 Dô ma geh pơh ơ̆ ndrôk me, lây lây ueh ngăn, lôh bơh dak rlai ri, hao sa ja ta ndrĭch dja.
18 quando saíram do rio sete vacas, belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
19 Jêh ri geh pơh ơ̆ ndrôk me jât, lôh tă bơh dak rlai ri đŏng, dŭt rgây rgây rum grum ngăn, say ntô ndrel ma nting dơm, gâp mâu ôh prot mâp say ndrôk dŭt djơh kơt nây ta bri Êsip dja.
19 Depois saíram outras sete, raquíticas, muito feias e magras. Nunca vi vacas tão feias em toda a terra do Egito.
20 Ndrôk me phung dŭt rgây rgây rum grum nây, păng sa lơi lĕ phiao ndrôk i lây lây lôh lor i ri.
20 As vacas magras e feias comeram as sete vacas gordas que tinham aparecido primeiro.
21 Ndrôk me phung dŭt rgây nây, bol lah păng sa ndrôk me phung lây lĕ phiao kađôi đŏng, hôm e rgây kơt ơm đŏng ndrôk me phung dŭt rgây nây, jêh ri gâp kah pruh.
21 Mesmo depois de havê-las comido, não parecia que o tivessem feito, pois continuavam tão magras como antes. Então acordei.
22 Jêh ri gâp mbơi tay du tơ̆ jât, say nkong ba pơh rkŭm, play săk rkŭm ngăn, i tơm păng du tơm dơm.
22 "Depois tive outro sonho: Vi sete espigas de cereal, cheias e boas, que cresciam num mesmo pé.
23 Jêh ri geh đŏng nkong ba pơh rkŭm jât, lôh bơh kơi, tih ma ba i nây khât bu tôh lĕ phiao, yor ma geh sial de pôh.
23 Depois delas, brotaram outras sete, murchas e mirradas, ressequidas pelo vento leste.
24 Lŏng ba nsiăp nây, sa lơi ba săk rnglay lĕ phiao. Gâp lĕ mbơh nkoch đŏng nau mbơi gâp dja ma mpôl bu n'hŭm, yơn ma mâu geh ôh du huê bunuyh dơi sơm rblang ăn ma gâp”.
24 As espigas magras engoliram as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de explicá-lo".
25 Yôsep lah ma kađăch Pharaon: “Nau may mbơi nây kađăch, geh nau khlay nguai dơm, Kôranh Brah mbơh nkoch ăn ma may gĭt moh nau Păng ŭch jan.
25 "O faraó teve um único sonho", disse-lhe José. "Deus revelou ao faraó o que ele está para fazer.
26 Ntil nau khlay ndrôk me pơh ơ̆ lây lây i nây, jêng pơh năm, jêh ri ba pơh rkŭm săk rnglay i nây, jêng pơh năm đŏng, lĕ bar mbơi dja jêng geh nau khlay nguai dơm.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são também sete anos; trata-se de um único sonho.
27 Ntil nau khlay ndrôk me lôh bơh kơi dŭt rgây ngăn i nây, jêng pơh năm, jêh ri ntil nau khlay ba nsiăp yor ma sial ban i nây, jêng geh nau ji ngot kuŏng jŏ pơh năm đŏng.
27 As sete vacas magras e feias que surgiram depois das outras, e as sete espigas mirradas, queimadas pelo vento leste, são sete anos. Serão sete anos de fome.
28 Ơ kađăch, di kơt nau gâp lĕ jêh mbơh ma may nơh ngăn, Kôranh Brah mbơh nkoch ăn ma may gĭt moh nau Păng ŭch jan.
28 "É exatamente como eu disse ao faraó: Deus mostrou ao faraó aquilo que ele vai fazer.
29 Hôm pơh năm, lam bri Êsip dja geh piăng ba ŏk rmeh ler ngăn.
29 Sete anos de muita fartura estão para vir sobre toda a terra do Egito,
30 Jêh ri pơh năm jât năp jât, geh nau ji ngot kuŏng ngăn, dâng lĕ phung ƀon lan ta bri Êsip mra chuêl lĕ phiao nau geh ŏk rmeh ta khân păng nây nơh, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơh djơh ma bri khân păng ăn hêng lĕ phiao.
30 mas depois virão sete anos de fome. Então todo o tempo de fartura será esquecido, pois a fome arruinará a terra.
31 Phung ƀon lan chuêl lĕ phiao nau geh ŏk rmeh ta bri khân păng nơm, yorlah nau ji ngot i nây lĕ dŭt hô ir ngăn.
31 A fome que virá depois será tão rigorosa que o tempo de fartura não será mais lembrado na terra.
32 Dâng may mbơi bar tơ̆ ngăn dja, yorlah lĕ Kôranh Brah ndrăp jan ngăn nau dja, Păng jan gơnh gơnh ro.
32 O sonho veio ao faraó duas vezes porque a questão já foi decidida por Deus, que se apressa em realizá-la.
33 Aƀaơ ri nđa dôh kađăch: May joi du huê bunuyh geh nau mân gĭt blao, ăn păng jan kôranh mât uănh ta bri Êsip dja.
33 "Procure agora o faraó um homem criterioso e sábio e coloque-o no comando da terra do Egito.
34 Jêh ri may joi bunuyh êng đŏng, gay ma rhuăt ndơ du kô̆ tâm prăm, dôl bri dak geh ba ŏk rmeh tâm pơh năm jât năp dja.
34 O faraó também deve estabelecer supervisores para recolher um quinto da colheita do Egito durante os sete anos de fartura.
35 May ăn phung i nây rgum dâng lĕ piăng ba dôl bri dak geh ŏk rmeh tâm pơh năm dja, tôh prăp ta trôm jay ăp ƀon, jêh ri may nơm đă bu mât rƀây dâng lĕ ndơ nây.
35 Eles deverão recolher o que puderem nos anos bons que virão e fazer estoques de trigo que, sob o controle do faraó, serão armazenados nas cidades.
36 Piăng ba i nây prăp ma dŏng dôl bri dak geh nau ji ngot kuŏng pơh năm ta bri Êsip, gay ma lơi ôh ăn phung ƀon lan khât huăr ji ngot ”.
36 Esse estoque servirá de reserva para os sete anos de fome que virão sobre o Egito, para que a terra não seja arrasada pela fome. "
37 Nau Yôsep ngơi nây jêng di ma nuih n'hâm kađăch Pharaon ngăn, ndrel ma dâng lĕ mpôl kôranh păng đŏng.
37 O plano pareceu bom ao faraó e a todos os seus conselheiros.
38 Jêh ri Pharaon lah ma mpôl kôranh păng: “Mâu hôm geh bunuyh êng rlao ma păng dja, geh huêng Kôranh Brah gŭ ta păng”.
38 Por isso o faraó lhes perguntou: "Será que vamos achar alguém como este homem, em quem está o espírito divino? "
39 Pharaon lah ma Yôsep: “Kôranh Brah lĕ mbơh ăn ma may gĭt nau dja, lah ndri mâu hôm geh ôh bunuyh êng ma geh nau mân gĭt blao kơt may đŏng.
39 Disse, pois, o faraó a José: "Uma vez que Deus lhe revelou todas essas coisas, não há ninguém tão criterioso e sábio como você.
40 Gâp ăn may mât uănh ta bri Êsip dja, ndrel ma dâng lĕ phung ƀon lan gâp, khân păng iăt dadê nau may đă. Dâng gâp kuŏng rlao may, yorlah gâp gŭ ta rnơl kađăch”.
40 Você terá o comando de meu palácio, e todo o meu povo se sujeitará às suas ordens. Somente em relação ao trono serei maior que você".
41 Pharaon lah tay ma Yôsep: “Aƀaơ ri gâp ăn may dơi mât uănh dâng lĕ ta bri Êsip dja”.
41 E o faraó prosseguiu: "Entrego a você agora o comando de toda a terra do Egito".
42 Jêh ri Pharaon drih rgên tra bơh ti păng nơm ri, ndok ta ti Yôsep, sŏ ao dŭt ueh sơm nsoh ma Yôsep ri đŏng, ndrel ma sŏ rse mayh văn ta tong ko Yôsep ri jât.
42 Em seguida o faraó tirou do dedo o seu anel de selar e o colocou no dedo de José. Mandou-o vestir linho fino e colocou uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Păng ăn Yôsep ncho rdeh seh kađăch, ncho groi bơh kơi păng nơm ri, jêh ri geh bu nter lah: “Chon kô mŏk mbah păng!” Kơt ndri nau kađăch Pharaon ăn Yôsep dơi mât uănh dâng lĕ ta bri Êsip nây.
43 Também o fez subir em sua segunda carruagem real, e à frente os arautos iam gritando: "Abram caminho! " Assim José foi colocado no comando de toda a terra do Egito.
44 Pharaon lah tay ma Yôsep: “Gâp dja kađăch Pharaon, dâng lĕ bunuyh lam bri Êsip dja, lah mâu lôh nau tă bơh may, bu mâu dơi ôh jan du ntil ndơ”.
44 Disse ainda o faraó a José: "Eu sou o faraó, mas sem a sua palavra ninguém poderá levantar a mão nem o pé em todo o Egito".
45 Kađăch Pharaon tê̆ rnha mhe ăn ma Yôsep «Săpnat-Phanah», jêh ri păng sơm ôp du huê bu ur rnha Ahnat, kon Phôthiphêra bunuyh jan brah ta ƀon Ôn, gay ma nđăp đah Yôsep. Dôl nây Yôsep hăn nsong uănh ta bri Êsip.
45 O faraó deu a José o nome de Zafenate-Panéia e lhe deu por mulher Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois José foi inspecionar toda a terra do Egito.
46 Yôsep lĕ geh 30 năm, nôk păng hăn tâm mâp đah kađăch Pharaon, jêh ri păng lôh bơh kađăch Pharaon nây, hăn nsong lam ntŭk ta bri Êsip ri.
46 José tinha trinta anos de idade quando começou a servir ao faraó, rei do Egito. Ele se ausentou da presença do faraó e foi percorrer todo o Egito.
47 Nôk pơh năm nây, ta bri Êsip geh piăng ba ŏk rmeh ngăn.
47 Durante os sete anos de fartura a terra teve grande produção.
48 Yôsep hăn rgum piăng ba dâng lĕ piăng ba ta bri Êsip ri, nôk piăng ba geh ŏk rmeh ta pơh năm nây, păng tôh piăng ba bơh mir jŭm ƀon rŏ ăp ƀon nây.
48 José recolheu todo o excedente dos sete anos de fartura no Egito e o armazenou nas cidades. Em cada cidade ele armazenava o trigo colhido nas lavouras das redondezas.
49 Yôsep rgum piăng ba dŭt ŏk ngăn, tâm ban ma choyh rŏ dak văch dak văr, n'ho ma mâu hôm ôh dăng kơp đŏng.
49 Assim José estocou muito trigo, como a areia do mar. Tal era a quantidade que ele parou de anotar, porque ia além de toda medida.
50 Nôk năm ê hŏ tât nau ji ngot kuŏng i nây, Yôsep, ndrel ma ur păng rnha Ahnat lĕ geh kon bu klô bar hê, ur păng nây i kon Phôthiphêra i bunuyh jan brah ta ƀon Ôn.
50 Antes dos anos de fome, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, deu a José dois filhos.
51 Yôsep tê̆ rnha ma kon bôk dak păng nây «Manasê», yorlah păng lah: “Lĕ Kôranh Brah jan ăn gâp chuêl lĕ phiao nau jêr jŏt ta gâp, ndrel ma chuêl lĕ phiao bơh ndŭl mpôl gâp nơm đŏng”. «Manasê», nteh ta nau ngơi Hêbrơ, tâm ban ma nau «Ăn chuêl».
51 Ao primeiro, José deu o nome de Manassés, dizendo: "Deus me fez esquecer todo o meu sofrimento e toda a casa de meu pai".
52 Păng tê̆ rnha ma kon tŏl bar «Êpraim», yorlah păng lah: “Lĕ Kôranh Brah ăn geh kon ma gâp, ntŭk gâp geh nau jêr dja”. «Êpraim», nteh ta nau ngơi Hêbrơ, tâm ban ma nau «Ăn geh kon».
52 Ao segundo filho chamou Efraim, dizendo: "Deus me fez prosperar na terra onde tenho sofrido".
53 Pơh năm nau geh ŏk rmeh ta bri Êsip nây lĕ lôch jêh,
53 Assim chegaram ao fim os sete anos de fartura no Egito,
54 jêh ri ntơm geh nau ji ngot kuŏng pơh năm, kơt nau Yôsep lĕ lah nơh ngăn. Dâng lĕ bri dak êng geh nau ji ngot kuŏng dadê, hôm ta bri Êsip i ri dơm hôm geh ndơ sông sa.
54 e começaram os sete anos de fome, como José tinha predito. Houve fome em todas as terras, mas em todo o Egito havia alimento.
55 Tât phung ƀon lan ta bri Êsip ntơm mâu geh ndơ sông sa, jêh ri khân păng leo băl hăn dăn piăng ba ta kađăch Pharaon, păng lah ma phung ƀon lan nây: “Khân may hăn mâp Yôsep ri dô, iăt moh nau păng đă”.
55 Quando todo o Egito começou a sofrer com a fome, o povo clamou ao faraó por comida, e este respondeu a todos os egípcios: "Dirijam-se a José e façam o que ele disser".
56 Dôl nây nau ji ngot kuŏng lĕ lam bri Êsip ngăn. Yôsep pơk dâng lĕ jay ba rŏ ƀon êng êng ro, gay ma tăch ba ăn ma phung ƀon lan Êsip, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô ngăn ta bri Êsip ri.
56 Quando a fome já se havia espalhado por toda a terra, José mandou abrir os locais de armazenamento e começou a vender trigo aos egípcios, pois a fome se agravava em todo o Egito.
57 Bunuyh dâng lĕ bri hăn rvăt ba Yôsep ta bri Êsip ri dadê, yorlah nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô lam neh ntu dja ngăn.
57 E de toda a terra vinha gente ao Egito para comprar trigo de José, porquanto a fome se agravava em toda parte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.