Gênesis 29
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng hăn tât ta bri phung bunuyh gŭ mpeh bơh lôh nar.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Păng say geh du mlŏm ntu dak ta du lôk mir, ndrel ma geh be biăp pe phung kuen kêng meng ntu dak ri đŏng, yorlah bơh ntu dak i nây bu vay ăn ma be biăp de nhêt, yơn ma geh lŭ kuŏng ngăn kŭp bơh lơ bŏr ntu ri.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Lah dâng lĕ be biăp phung bu lĕ veng lĕ rgum ta ri dadê, ri mơ dâng bu leo băl pư rlă lŭ bơh bŏr ntu ri ăn be biăp nhêt, jêh ri bu rlă tay lŭ nây kŭp tay ta bŏr ntu ri jât.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Yakôp ôp mpôl i chiăp nây: “Ơ oh nô, khân may bơh tă?” Khân păng ơh: “Hên tă bơh ƀon Charan”.
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Păng ôp tay mpôl i nây jât: “Lah ndri khân may năl đŏng va Laƀan i kon che Nahôr?” Khân păng ơh: “Năl đŏng”.
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Yakôp ôp khân păng: “Lah ndri ueh lăng đŏng păng?” Khân păng ơh: “Ueh lăng đŏng, ri moh, Rachel i kon bu ur păng, hăn ndrel ma be biăp phung ri moh”.
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Yakôp lah ma khân păng: “Nar hôm e prêh, mâu hŏ di mong rgum be biăp, jêh ăn păng nhêt dak, ƀơk tay ăn păng sa mpa ƀŏt”.
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Khân păng lah: “Mâu dơi ôh, hên kŏp gum ăn râng be biăp phung ƀŏt, jêh ri pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ri mơ dâng ăn be biăp nhêt dak”.
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Dôl Yakôp hôm e ngơi đah mpôl nây, Rachel sât tât ta nây, ndrel ma be biăp bơ̆ păng, yorlah păng bunuyh chiăp be biăp.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Tât Yakôp say Rachel i kon Laƀan jêng kon i nô mê̆ păng ri, ndrel ma be biăp Laƀan tât ta nây, păng hăn pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ăn be biăp Laƀan ri nhêt.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Jêh ri păng chŭm Rachel ri ta tâm bom, n'ho ma nhŭm.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Yakôp mbơh nkoch ma Rachel, păng jêng mpôl băl đah bơ̆ Rachel, păng i kon Rêbêka. Tât ma tăng nau nkoch i nây, Rachel nchuăt mbơh ma i bơ̆ ri.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Tât ma Laƀan tăng nkoch Yakôp kon i oh bu ur păng nơm, păng hăn nchuăt ro, chŭm ut Yakôp ri, leo Yakôp sât lăp a jay păng ri. Jêh ri Yakôp nkoch bri ma Laƀan nô nau păng hăn ri nơh.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Laƀan lah ma Yakôp: “May dja mlay mham gâp ngăn”.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Laƀan lah ma Yakôp: “Bol lah may ma gâp jêng va mon, mơm blao jan kar dơm dam, may mbơh ma gâp, moh ndơ may ŭch ma nkhôm?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Laƀan geh bar hê kon bu ur, i yôh rnha Lêa, i oh rnha Rachel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Lêa trôm măt păng ueh, yơn ma Rachel lĕ muh măt lĕ săk jăn păng ueh reh ngăn.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Yakôp rŏng Rachel hô ngăn, păng ơh kơt nđa: “Gâp ŭch jan kar ma may pơh năm va, gay ma geh sŏ Rachel kon may nây ma jêng ur gâp”.
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Laƀan ơh ma păng: “Ueh rlao gâp ăn păng ma may đah ma gâp ăn păng ma bu êng, lah ndri may gŭ ndrel gâp dôh mon!”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Jêh ri Yakôp gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm, gay ma geh sŏ Rachel nây, bol lah jŏ dah nây kađôi tâm ban ma pe puăn nar dơm ma păng, yorlah păng rŏng Rachel dŭt hô.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Jêh bơh nây Yakôp lah ma Laƀan: “Ơ va, may nđăp gâp đah Rachel hŏm, gay ma gâp gŭ đah păng, yorlah gâp jan kar ăn may lĕ lôch pơh năm, nau bân tâm ton nơh lĕ tât”.
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Jêh ri Laƀan jan ndrăp nhêt nđăp kon păng nây, păng jă dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Tât a măng, Laƀan de rplăch sŏ kon păng Lêa ăn bêch đah Yakôp, jêh ri Yakôp bêch đah păng.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Laƀan sŏ Sĭlpha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Lêa, ma sơm kơl jan kar kon păng.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Tât ang ôi Yakôp say Lêa chrao, jêh ri păng lah Laƀan: “Moh may jan ma gâp kơt nđa? Ơm mâu di lah gay ma geh sŏ Rachel gâp jan kar may nơh? Moh may ndơm gâp?”
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Laƀan ơh ma păng: “Ta bri dja bu mâu ôh vay ăn lor i oh.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Ăn may gŭ đah păng tât du pơh ƀŏt, tay dâng gâp ăn Rachel dja ma may đŏng, jêh ri may gŭ jan kar tay ma gâp ăn geh pơh năm jât”.
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yakôp jan tâng nau Laƀan de lah ma păng nây, păng gŭ đah Lêa tât lôch du pơh, jêh ri Laƀan ăn tay Rachel ma Yakôp jât.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Păng sŏ đŏng Ƀĭlha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Rachel, ma sơm kơl jan kar ăn ma kon păng.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Yakôp hăn bêch ndrel Rachel đŏng, păng rŏng Rachel rlao đah păng rŏng Lêa. Jêh ri păng gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm jât.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Brah Yêhôva say Yakôp mâu rŏng ma Lêa, Păng jan ăn ma Lêa geh kon, tih ma Rachel mâu geh kon.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lêa ntreo, păng bă du huê kon bu klô, jêh ri păng tê̆ rnha «Rupên», yorlah păng lah: “ Brah Yêhôva lĕ say nau rngot ta gâp, aƀaơ dja gĭt lah sai gâp rŏng ma gâp”.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Brah Yêhôva lĕ Păng tăng jêh sai gâp mâu rŏng ma gâp, ndri dâng Păng ăn tay kon bu klô dja ma gâp”. Jêh ri Lêa tê̆ rnha kon nây «Simôn».
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Jŏng dja sai gâp mra krêp rŏng ma gâp ngăn ro, yorlah gâp gŭ oh kon bu klô ma păng lĕ pe ơ̆”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Lêvi».
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Du tơ̆ dja gâp rnê ma Brah Yêhôva”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Yuđa», jêh ri păng mâu hôm ôh bă kon.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.