Gênesis 29
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng hăn tât ta bri phung bunuyh gŭ mpeh bơh lôh nar.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Păng say geh du mlŏm ntu dak ta du lôk mir, ndrel ma geh be biăp pe phung kuen kêng meng ntu dak ri đŏng, yorlah bơh ntu dak i nây bu vay ăn ma be biăp de nhêt, yơn ma geh lŭ kuŏng ngăn kŭp bơh lơ bŏr ntu ri.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Lah dâng lĕ be biăp phung bu lĕ veng lĕ rgum ta ri dadê, ri mơ dâng bu leo băl pư rlă lŭ bơh bŏr ntu ri ăn be biăp nhêt, jêh ri bu rlă tay lŭ nây kŭp tay ta bŏr ntu ri jât.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Yakôp ôp mpôl i chiăp nây: “Ơ oh nô, khân may bơh tă?” Khân păng ơh: “Hên tă bơh ƀon Charan”.
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Păng ôp tay mpôl i nây jât: “Lah ndri khân may năl đŏng va Laƀan i kon che Nahôr?” Khân păng ơh: “Năl đŏng”.
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Yakôp ôp khân păng: “Lah ndri ueh lăng đŏng păng?” Khân păng ơh: “Ueh lăng đŏng, ri moh, Rachel i kon bu ur păng, hăn ndrel ma be biăp phung ri moh”.
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Yakôp lah ma khân păng: “Nar hôm e prêh, mâu hŏ di mong rgum be biăp, jêh ăn păng nhêt dak, ƀơk tay ăn păng sa mpa ƀŏt”.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Khân păng lah: “Mâu dơi ôh, hên kŏp gum ăn râng be biăp phung ƀŏt, jêh ri pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ri mơ dâng ăn be biăp nhêt dak”.
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Dôl Yakôp hôm e ngơi đah mpôl nây, Rachel sât tât ta nây, ndrel ma be biăp bơ̆ păng, yorlah păng bunuyh chiăp be biăp.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Tât Yakôp say Rachel i kon Laƀan jêng kon i nô mê̆ păng ri, ndrel ma be biăp Laƀan tât ta nây, păng hăn pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ăn be biăp Laƀan ri nhêt.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Jêh ri păng chŭm Rachel ri ta tâm bom, n'ho ma nhŭm.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Yakôp mbơh nkoch ma Rachel, păng jêng mpôl băl đah bơ̆ Rachel, păng i kon Rêbêka. Tât ma tăng nau nkoch i nây, Rachel nchuăt mbơh ma i bơ̆ ri.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Tât ma Laƀan tăng nkoch Yakôp kon i oh bu ur păng nơm, păng hăn nchuăt ro, chŭm ut Yakôp ri, leo Yakôp sât lăp a jay păng ri. Jêh ri Yakôp nkoch bri ma Laƀan nô nau păng hăn ri nơh.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Laƀan lah ma Yakôp: “May dja mlay mham gâp ngăn”.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Laƀan lah ma Yakôp: “Bol lah may ma gâp jêng va mon, mơm blao jan kar dơm dam, may mbơh ma gâp, moh ndơ may ŭch ma nkhôm?”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laƀan geh bar hê kon bu ur, i yôh rnha Lêa, i oh rnha Rachel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lêa trôm măt păng ueh, yơn ma Rachel lĕ muh măt lĕ săk jăn păng ueh reh ngăn.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Yakôp rŏng Rachel hô ngăn, păng ơh kơt nđa: “Gâp ŭch jan kar ma may pơh năm va, gay ma geh sŏ Rachel kon may nây ma jêng ur gâp”.
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Laƀan ơh ma păng: “Ueh rlao gâp ăn păng ma may đah ma gâp ăn păng ma bu êng, lah ndri may gŭ ndrel gâp dôh mon!”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Jêh ri Yakôp gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm, gay ma geh sŏ Rachel nây, bol lah jŏ dah nây kađôi tâm ban ma pe puăn nar dơm ma păng, yorlah păng rŏng Rachel dŭt hô.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Jêh bơh nây Yakôp lah ma Laƀan: “Ơ va, may nđăp gâp đah Rachel hŏm, gay ma gâp gŭ đah păng, yorlah gâp jan kar ăn may lĕ lôch pơh năm, nau bân tâm ton nơh lĕ tât”.
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Jêh ri Laƀan jan ndrăp nhêt nđăp kon păng nây, păng jă dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Tât a măng, Laƀan de rplăch sŏ kon păng Lêa ăn bêch đah Yakôp, jêh ri Yakôp bêch đah păng.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Laƀan sŏ Sĭlpha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Lêa, ma sơm kơl jan kar kon păng.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Tât ang ôi Yakôp say Lêa chrao, jêh ri păng lah Laƀan: “Moh may jan ma gâp kơt nđa? Ơm mâu di lah gay ma geh sŏ Rachel gâp jan kar may nơh? Moh may ndơm gâp?”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Laƀan ơh ma păng: “Ta bri dja bu mâu ôh vay ăn lor i oh.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Ăn may gŭ đah păng tât du pơh ƀŏt, tay dâng gâp ăn Rachel dja ma may đŏng, jêh ri may gŭ jan kar tay ma gâp ăn geh pơh năm jât”.
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Yakôp jan tâng nau Laƀan de lah ma păng nây, păng gŭ đah Lêa tât lôch du pơh, jêh ri Laƀan ăn tay Rachel ma Yakôp jât.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Păng sŏ đŏng Ƀĭlha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Rachel, ma sơm kơl jan kar ăn ma kon păng.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakôp hăn bêch ndrel Rachel đŏng, păng rŏng Rachel rlao đah păng rŏng Lêa. Jêh ri păng gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm jât.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Brah Yêhôva say Yakôp mâu rŏng ma Lêa, Păng jan ăn ma Lêa geh kon, tih ma Rachel mâu geh kon.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Lêa ntreo, păng bă du huê kon bu klô, jêh ri păng tê̆ rnha «Rupên», yorlah păng lah: “ Brah Yêhôva lĕ say nau rngot ta gâp, aƀaơ dja gĭt lah sai gâp rŏng ma gâp”.
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Brah Yêhôva lĕ Păng tăng jêh sai gâp mâu rŏng ma gâp, ndri dâng Păng ăn tay kon bu klô dja ma gâp”. Jêh ri Lêa tê̆ rnha kon nây «Simôn».
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Jŏng dja sai gâp mra krêp rŏng ma gâp ngăn ro, yorlah gâp gŭ oh kon bu klô ma păng lĕ pe ơ̆”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Lêvi».
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Du tơ̆ dja gâp rnê ma Brah Yêhôva”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Yuđa», jêh ri păng mâu hôm ôh bă kon.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.