Gênesis 29

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng hăn tât ta bri phung bunuyh gŭ mpeh bơh lôh nar.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Păng say geh du mlŏm ntu dak ta du lôk mir, ndrel ma geh be biăp pe phung kuen kêng meng ntu dak ri đŏng, yorlah bơh ntu dak i nây bu vay ăn ma be biăp de nhêt, yơn ma geh lŭ kuŏng ngăn kŭp bơh lơ bŏr ntu ri.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Lah dâng lĕ be biăp phung bu lĕ veng lĕ rgum ta ri dadê, ri mơ dâng bu leo băl pư rlă lŭ bơh bŏr ntu ri ăn be biăp nhêt, jêh ri bu rlă tay lŭ nây kŭp tay ta bŏr ntu ri jât.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakôp ôp mpôl i chiăp nây: “Ơ oh nô, khân may bơh tă?” Khân păng ơh: “Hên tă bơh ƀon Charan”.
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Păng ôp tay mpôl i nây jât: “Lah ndri khân may năl đŏng va Laƀan i kon che Nahôr?” Khân păng ơh: “Năl đŏng”.
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Yakôp ôp khân păng: “Lah ndri ueh lăng đŏng păng?” Khân păng ơh: “Ueh lăng đŏng, ri moh, Rachel i kon bu ur păng, hăn ndrel ma be biăp phung ri moh”.
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yakôp lah ma khân păng: “Nar hôm e prêh, mâu hŏ di mong rgum be biăp, jêh ăn păng nhêt dak, ƀơk tay ăn păng sa mpa ƀŏt”.
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Khân păng lah: “Mâu dơi ôh, hên kŏp gum ăn râng be biăp phung ƀŏt, jêh ri pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ri mơ dâng ăn be biăp nhêt dak”.
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Dôl Yakôp hôm e ngơi đah mpôl nây, Rachel sât tât ta nây, ndrel ma be biăp bơ̆ păng, yorlah păng bunuyh chiăp be biăp.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Tât Yakôp say Rachel i kon Laƀan jêng kon i nô mê̆ păng ri, ndrel ma be biăp Laƀan tât ta nây, păng hăn pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ăn be biăp Laƀan ri nhêt.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Jêh ri păng chŭm Rachel ri ta tâm bom, n'ho ma nhŭm.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yakôp mbơh nkoch ma Rachel, păng jêng mpôl băl đah bơ̆ Rachel, păng i kon Rêbêka. Tât ma tăng nau nkoch i nây, Rachel nchuăt mbơh ma i bơ̆ ri.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Tât ma Laƀan tăng nkoch Yakôp kon i oh bu ur păng nơm, păng hăn nchuăt ro, chŭm ut Yakôp ri, leo Yakôp sât lăp a jay păng ri. Jêh ri Yakôp nkoch bri ma Laƀan nô nau păng hăn ri nơh.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Laƀan lah ma Yakôp: “May dja mlay mham gâp ngăn”.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Laƀan lah ma Yakôp: “Bol lah may ma gâp jêng va mon, mơm blao jan kar dơm dam, may mbơh ma gâp, moh ndơ may ŭch ma nkhôm?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Laƀan geh bar hê kon bu ur, i yôh rnha Lêa, i oh rnha Rachel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Lêa trôm măt păng ueh, yơn ma Rachel lĕ muh măt lĕ săk jăn păng ueh reh ngăn.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Yakôp rŏng Rachel hô ngăn, păng ơh kơt nđa: “Gâp ŭch jan kar ma may pơh năm va, gay ma geh sŏ Rachel kon may nây ma jêng ur gâp”.
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Laƀan ơh ma păng: “Ueh rlao gâp ăn păng ma may đah ma gâp ăn păng ma bu êng, lah ndri may gŭ ndrel gâp dôh mon!”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Jêh ri Yakôp gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm, gay ma geh sŏ Rachel nây, bol lah jŏ dah nây kađôi tâm ban ma pe puăn nar dơm ma păng, yorlah păng rŏng Rachel dŭt hô.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Jêh bơh nây Yakôp lah ma Laƀan: “Ơ va, may nđăp gâp đah Rachel hŏm, gay ma gâp gŭ đah păng, yorlah gâp jan kar ăn may lĕ lôch pơh năm, nau bân tâm ton nơh lĕ tât”.
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Jêh ri Laƀan jan ndrăp nhêt nđăp kon păng nây, păng jă dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Tât a măng, Laƀan de rplăch sŏ kon păng Lêa ăn bêch đah Yakôp, jêh ri Yakôp bêch đah păng.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Laƀan sŏ Sĭlpha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Lêa, ma sơm kơl jan kar kon păng.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Tât ang ôi Yakôp say Lêa chrao, jêh ri păng lah Laƀan: “Moh may jan ma gâp kơt nđa? Ơm mâu di lah gay ma geh sŏ Rachel gâp jan kar may nơh? Moh may ndơm gâp?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Laƀan ơh ma păng: “Ta bri dja bu mâu ôh vay ăn lor i oh.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Ăn may gŭ đah păng tât du pơh ƀŏt, tay dâng gâp ăn Rachel dja ma may đŏng, jêh ri may gŭ jan kar tay ma gâp ăn geh pơh năm jât”.
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yakôp jan tâng nau Laƀan de lah ma păng nây, păng gŭ đah Lêa tât lôch du pơh, jêh ri Laƀan ăn tay Rachel ma Yakôp jât.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Păng sŏ đŏng Ƀĭlha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Rachel, ma sơm kơl jan kar ăn ma kon păng.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Yakôp hăn bêch ndrel Rachel đŏng, păng rŏng Rachel rlao đah păng rŏng Lêa. Jêh ri păng gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm jât.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Brah Yêhôva say Yakôp mâu rŏng ma Lêa, Păng jan ăn ma Lêa geh kon, tih ma Rachel mâu geh kon.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Lêa ntreo, păng bă du huê kon bu klô, jêh ri păng tê̆ rnha «Rupên», yorlah păng lah: “ Brah Yêhôva lĕ say nau rngot ta gâp, aƀaơ dja gĭt lah sai gâp rŏng ma gâp”.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Brah Yêhôva lĕ Păng tăng jêh sai gâp mâu rŏng ma gâp, ndri dâng Păng ăn tay kon bu klô dja ma gâp”. Jêh ri Lêa tê̆ rnha kon nây «Simôn».
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Jŏng dja sai gâp mra krêp rŏng ma gâp ngăn ro, yorlah gâp gŭ oh kon bu klô ma păng lĕ pe ơ̆”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Lêvi».
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Du tơ̆ dja gâp rnê ma Brah Yêhôva”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Yuđa», jêh ri păng mâu hôm ôh bă kon.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.