Gênesis 24

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Abrahăm lơ ma ranh ngăn, Brah Yêhôva lĕ ăn nau geh jêng ta lĕ ntil ndơ ma păng.
1 O velho Abraão estava avançado em idade, e o Senhor o tinha abençoado em todas as coisas.
2 Geh du nar ri Abrahăm lah ma bunuyh jan kar ma păng, bunuyh i ranh rlao bu gŭ ta jay păng, ndrel ma nơm i nây jêng bunuyh mât uănh dâng lĕ drăp ndơ păng đŏng, păng lah: “Ăn may tê̆ ti ta nâm tâm blu gâp dja
2 Abraão disse ao servo mais antigo de sua casa, que administrava todos os seus bens: "Mete tua mão debaixo de minha coxa.
3 jêh ri ăn may ton ma Brah Yêhôva, i Kôranh Brah ma trôk, ndrel ma neh ntu, ăn may lah, may lơi ôh joi ur ăn ma kon gâp tă bơh bu ur phung Kanan ta ntŭk bri gâp gŭ dja.
3 Quero que jures pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não escolherás para mulher de meu filho nenhuma das filhas dos cananeus, no meio dos quais habito;
4 Ăn may hăn ta ntŭk bri deh gâp nơm ri, jêh ri sơm joi ur tă bơh ndŭl mpôl gâp nơm ta nây ăn ma kon Isăk gâp”.
4 mas irás à minha terra, à minha parentela, e lá escolherás uma mulher para o meu filho Isaac."
5 Bunuyh jan kar nây ơh ma păng: “Klăp lah bu ur nây mâu ŭch ôh hăn tâng gâp ta bri dja, lah ndri ăn gâp leo kon may hăn plơ̆ gŭ ta bri ntŭk bri may du lôh nây nơh bơh?”
5 O servo respondeu: "Talvez essa mulher não me quererá seguir a esta terra; nesse caso, poderei reconduzir o teu filho à terra de onde saíste?"
6 Abrahăm lah ma păng: “May njrăng hŏ, gâp lah ma may, kon gâp mâu ôh ăn leo hăn ta bri nây!
6 "Guarda-te bem, disse-lhe Abraão, de reconduzir para lá o meu filho!
7 Yorlah Brah Yêhôva i kôranh ta kalơ trôk lĕ leo jêh gâp du lôh bơh ndŭl mpôl gâp, bơh ntŭk bri deh gâp nơm, jêh ri Păng lĕ lah ma gâp, ndrel ma lĕ ton đŏng, n'hêl nanê̆ ngăn bri dja Păng ton ăn ma rnoi deh gâp. Lah ndri Păng đă tông păr Păng Nơm hăn bơh năp may ro gay ma kơl may, jêh ri ăn may sŏ ur ma kon gâp tă bơh bri nây.
7 O Senhor Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha pátria, que me disse e me jurou dar esta terra à minha posteridade, este Senhor mandará o seu anjo diante de ti, e tu escolherás lá uma mulher para o meu filho.
8 Yơn ma lah bu ur nây rlăch mâu ŭch hăn tâng may, may lĕ klaih jêh nau may ton dja ma gâp, iăt ma may lơi ôh leo kon gâp hăn ta bri nây”.
8 Mas, se ela não te quiser seguir, estarás desobrigado do juramento que te impus. Somente não reconduzas {de forma alguma} para lá o meu filho."
9 Jêh ri bunuyh jan kar nây tê̆ ti ta tâm blu Abrahăm kôranh păng ri, n'ho ma păng ton nau nây đah Abrahăm.
9 Pôs, então, o servo sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e fez-lhe o juramento que ele pedia.
10 Jêh ri bunuyh jan kar nây sŏ seh samô jât ơ̆, ndrel ma ndjôt drăp ndơ geh nau khlay i kôranh ri ăn, păng hăn ta ƀon Nahôr bri Mêsôpôtamia ri.
10 E, tendo tomado dez camelos do rebanho de seu senhor, partiu, levando as mãos cheias das riquezas de Abraão. E pôs-se a caminho, andando para a Mesopotâmia, para a cidade de Nacor.
11 Hăn tât kêng du ntu dak ta bơh dih ƀon ri, păng ăn dâng lĕ seh samô păng ri drôm dadê, nôk nây bri lĕ kêng măng tâm di ma phung bu ur vay hăn brô̆ bŭk dak to.
11 E fez descansar os camelos fora da cidade, perto de um poço. Era pela tarde, à hora em que saíam as mulheres para ir buscar água.
12 Bunuyh jan kar nây mbơh sơm: “Ơ Brah Yêhôva, i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, nar dja dăn May kơl gâp, ăn gâp tâm mâp ma bu ur du huê ma jan ur Isăk. Dăn nhhơ hŏm nau rŏng răp jăp May i hôm nâng ma Abrahăm kôranh gâp.
12 "Senhor, disse ele, Deus de Abraão, meu senhor, fazei-me encontrar hoje o que desejo, e manifestar vossa bondade para com meu senhor Abraão.
13 Gâp lĕ gŭ dăch kêng meng ntu dak dja jêh, lah tât phung kon bu ur ta ƀon dja hăn bŭk dak
13 Eis-me aqui, de pé, junto desta fonte onde as filhas dos habitantes da cidade virão buscar água.
14 lah bu moh bu ur drôh i gâp de lah: «Dăn dak ta rbŏng ay nây gâp be ma nhêt đê̆ yôh ơ», jêh ri lah păng ơh ma gâp: «Nhêt heh kônh, tay gâp bŭk dak ma ăn seh samô may nhêt đŏng», lah ndri dăn ăn tâm di ma bu ur i May lĕ ntrŏng ma jêng ur Isăk. Ndri dâng gâp gĭt ndơ nây n'hêl nanê̆ ngăn, jêng ndơ May nhhơ nau rŏng răp jăp May ăn ma kôranh gâp ngăn”.
14 Portanto, a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro, por favor, para que eu beba -, e me responder: Bebe, e darei de beber também aos teus camelos -, essa seja a que destina ao vosso servo Isaac. Por isto conhecerei que manifestais vossa bondade para com meu senhor."
15 Ê hŏ năn ôh lôch nau păng mbơh sơm nây, dô ma say Rêbêka lôh bơh ƀon nây, tê̆ nông rbŏng ta mlik păng nơm ri. Rêbêka nây i kon bu ur Ƀêthuel, Ƀêthuel i kon bu klô Milka, Milka i ur Nahôr oh Abrahăm nây nơh.
15 Ainda não tinha acabado de falar, quando sobreveio, com um cântaro aos ombros, Rebeca, filha de Batuel, filho de Melca, mulher de Nacor, irmão de Abraão.
16 Rêbêka jêng bu ur ueh reh ngăn, hôm e drôh ê hŏ geh ôh đah bu klô. Păng hăn tât ta ntu dak nây, păng jŭr bŭk dak bêng nông rbŏng ri, jêh ri păng dâk sât.
16 A jovem era extremamente bela, virgem, e homem algum a havia possuído. Ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e ia voltando.
17 Bunuyh jan kar Abrahăm nây nchuăt ran jât păng ri, jêh ri lah: “Dăn dak ta rbŏng ay nây gâp be ma nhêt đê̆ yôh ơ”.
17 O servo correu-lhe ao encontro e disse-lhe: "Queres dar-me de beber um pouco da água de teu cântaro?"
18 Bu ur nây ơh: “Nhêt heh kôranh”. Bu ur nây juyh ro ăn păng nhêt.
18 "Bebe, meu senhor", respondeu ela. E prontamente inclinou o cântaro sobre o seu braço para lhe dar de beber.
19 Jêh ăn păng nhêt ri, bu ur nây lah: “Tay gâp hăn bŭk dak ma ăn seh samô may nhêt ăn tât hơm đŏng”.
19 Tendo ele bebido, ela disse: "Vou buscar água também para os teus camelos, para que todos bebam."
20 Jêh ri păng nkhŭt dak ta bong ri ro, păng plơ̆ bŭk tay dak ma ăn seh samô ri nhêt tât hơm dadê.
20 E, despejando seu cântaro no bebedouro, correu a buscar água de novo na fonte para todos os camelos.
21 Bu klô i nây uănh jât păng ri rlŏl, păng mân êng ta nuih n'hâm ri ŭch gĭt, gĭt Brah Yêhôva jan ăn păng kơt nau păng ŭch nơh ngăn lah mâu.
21 O homem contemplava em silêncio, curioso por saber se o Senhor tinha ou não tornado feliz a sua viagem.
22 Dâng lĕ seh samô ri nhêt dak lĕ hơm dadê jêh, jêh ri păng sŏ du mlŏm rgên mayh jŏk du chi n'gul tê̆ ta trôm muh bu ur nây, sŏ đŏng bar mlŏm kông ti mayh jŏk 30 chi ăn ma bu ur drôh nây.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem tirou um anel de ouro pesando meio siclo, e dois braceletes de ouro pesando dez siclos.
23 Jêh ri păng ôp bu ur drôh nây: “Ay bu moh kon? Dăn mbơh ma gâp. Ah ta jay bơ̆ ay gĭt geh ntŭk hên de ma bêch măng dja?”
23 E disse à jovem: "Dize-me, por favor: De quem és filha? Haveria na casa de teu pai um lugar para passarmos a noite?"
24 Bu ur drôh nây ơh ma păng: “Gâp kon Ƀêthuel, i kon che Nahôr, ndrel ma u Milka”.
24 "Eu sou filha de Batuel, respondeu ela, o filho de Melca, que ela deu à luz a Nacor."
25 Bu ur drôh nây lah tay ma păng: “Ta jay hên geh ŏk rhe ma seh samô bêch, ndrel ma rêp lĕ sơh ma mpa seh samô sa, ndrel ma ntŭk ma ăn khân may bêch geh đŏng”.
25 E ajuntou: "Há em nossa casa palha e forragem em abundância, e também lugar para passar a noite."
26 Jêh ri bunuyh jan kar nây păng kŭnh bôk, yơk mbah ma Brah Yêhôva
26 Inclinou-se, então, o homem e prostrou-se diante do Senhor:
27 păng lah: “Rnê ma Brah Yêhôva, i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, May mâu rlun ôh ăn nau rŏng răp jăp May, May jan kơt nau May lĕ lah ƀaƀơ ma kôranh gâp, lŏng gâp dja Brah Yêhôva đŏng leo trong dâng tât ta jay ndŭl mpôl kôranh gâp”.
27 "Bendito seja, exclamou ele, o Senhor, o Deus de Abraão, meu senhor, que não faltou à sua bondade e à sua fidelidade para com ele. O Senhor conduziu-me diretamente à casa dos parentes de meu senhor."
28 Jêh ri bu ur nây nchuăt a jay mê̆ păng, n'ho ma mbơh nkoch nau i nây ma dâng lĕ bunuyh ta jay nây.
28 A jovem foi correndo contar à sua mãe tudo o que se tinha passado.
29 Rêbêka geh du huê nô rnha Laƀan, Laƀan nchuăt joi bu klô nây a ntu dak ri
29 Rebeca tinha rim irmão chamado Labão. Este apressou-se em ir ao encontro do homem que se encontrava junto da fonte.
30 yorlah păng say kông ta ti đŏng, say rgên ta trôm muh đŏng, ndrel ma tăng Rêbêka i oh de mbơh nkoch dâng lĕ nau bu klô nây lah, jêh ri păng hăn mâp bu klô nây, say păng dâk kêng ntu dak ri ndrel ma seh samô.
30 Ele tinha visto o anel e os braceletes nas mãos de sua irmã, e ouvido a narração de sua irmã Rebeca: "Esse homem me disse isso e aquilo." Foi ele, pois, ao encontro do estrangeiro e o achou perto dos camelos, na fonte.
31 Laƀan lah ma bu klô i nây: “Ơ bunuyh lĕ Brah Yêhôva de ăn geh jêng, lăp hŏm, moh gŭ may bơh dih dja? Lĕ jêh gâp ndrăp jay ma may, ndrel ma ntŭk ăn seh samô may đŏng”.
31 "Vem, bendito do Senhor, disse ele, por que permaneces aí fora? Preparei a casa e um lugar para os camelos."
32 Jêh ri bu klô i nây lăp a trôm jay ti. Laƀan drih njŭr ndoh ndơ bơh lơ seh samô ri phiao, bu sŏ ja sŏ rhe ma ăn seh samô de sa, ndrel ma sŏ dak ma ăn bu klô nây rao jŏng, nđâp ma mpôl i hăn ndrel păng nây đŏng.
32 E o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos, deram-lhes palha e forragem, enquanto traziam ao estrangeiro e aos seus companheiros água para lavar os pés.
33 Jêh ri bu lĕ ndrăp piăng trao ăn păng sông, yơn ma păng lah: “Gâp mâu hŏ ôh sông, lah nau gâp hăn dja gâp mâu hŏ mbơh nkoch ma khân may” Laƀan lah: “Neh, nkoch hŏm!”
33 Serviu-se-lhe em seguida de comer; mas ele disse: "Não comerei nada enquanto não expuser o que tenho a dizer." "Fala", disse Labão.
34 Păng lah: “Gâp dja jêng bunuyh jan kar Abrahăm.
34 "Eu sou, disse ele, escravo de Abraão.
35 Brah Yêhôva ăn geh jêng ma kôranh gâp lĕ dŭt ŏk, n'ho ma păng tât jêng bunuyh ndrŏng ngăn, Kôranh Brah ăn păng geh be biăp, geh ndrôk, geh seh samô, geh seh lia, ndrel ma geh prăk, geh mayh, geh nđâp ma dâk bu ur dâk bu klô ŏk ngăn.
35 O Senhor encheu de bênçãos o meu senhor, que se tornou poderoso; e deu-lhe ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Nôk kôranh gâp păng lĕ ranh ngăn, i ur păng rnha Sara gŭ oh du huê kon bu klô ma păng, kôranh gâp lĕ ăn jêh dâng lĕ drăp ndơ păng geh ma kon i nây.
36 Sara, mulher do meu senhor, apesar de sua velhice, deu-lhe à luz um filho, ao qual ele deu todos os seus bens.
37 Kôranh gâp păng đă gâp ton iăt nau păng, păng lah: «May lơi ôh joi ur ma kon gâp tă bơh phung Kanan ntŭk bri gâp gŭ dja.
37 Então o meu senhor fez-me jurar que eu não escolheria para o seu filho uma mulher entre as filhas dos cananeus, em cuja terra ele mora,
38 Ăn may hăn ta jay bơ̆ gâp, ta ndŭl mpôl gâp nơm ri, jêh ri sơm joi ur ma kon gâp tă bơh mpôl nây».
38 mas que viria à casa de seu pai, à sua família, para aí escolher uma mulher para o seu filho.
39 Gâp lah ma kôranh gâp: «Klăp lah bu ur i nây mâu ŭch ôh tâng gâp ta bri dja».
39 E eu disse-lhe: Talvez a mulher não me quererá seguir.
40 Păng lah ma gâp: «Brah Yêhôva i gâp de iăt ƀaƀơ, Păng ăn tông păr Păng Nơm hăn ndrel may, gay ma jan ăn may tât geh ngăn. Ăn may sơm joi ur ma kon gâp tă bơh ndŭl mpôl tă bơh rnăk vâl gâp.
40 'O Senhor, respondeu-me ele, em cujo caminho sempre andei, mandará o seu anjo contigo e fará bem-sucedida a tua viagem: escolherás para o meu filho uma mulher de minha família, na casa de meu pai.
41 Ăn may hăn tât ta ndŭl mpôl gâp ri, lah bu mâu ôh ăn kon ma may, ri mơ may mâu hôm ôh krêp đah nau lĕ jêh ton dja».
41 Mas serás desobrigado do juramento que me fazes, se, tendo visitado minha parentela, encontrares oposição e não fores recebido.'
42 Nar dja gâp hăn tât ta ntu dak, gâp mbơh sơm: «Ơ Brah Yêhôva, i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, dăn May ăn geh ngăn ndơ i kôranh gâp đă ma gâp.
42 Ora, chegando hoje à fonte, eu disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se vos dignardes tornar bem-sucedida a viagem que empreendi {concedei-me isto:}
43 Aƀaơ ri gâp lĕ gŭ dăch kêng ntu dak dja jêh, lah geh bu ur drôh hăn bŭk dak, lah gâp lah ma păng: «Ơ yôh, dăn dak ta rbŏng ay nây gâp be ma nhêt đê̆ ơ»
43 Ficarei perto da fonte; a jovem que vier buscar água, e a quem eu disser: Deixa-me, por favor, beber um pouco da água de teu cântaro,
44 Lah bu ur nây ơh: «Dja nhêt hŏm, tay gâp bŭk jât ma ăn seh samô may nhêt đŏng», lah ndri ăn tâm di ma bu ur i May lĕ jêh ntrŏng ma jêng ur i kon kôranh gâp ngăn».
44 e que me responder:'Bebe, e buscarei também água para os teus camelos', essa será a mulher que o Senhor destina ao filho de meu senhor.
45 Nôk nây gâp mbơh sơm ê hŏ năn lôch ôh, dô ma say Rêbêka lôh bơh ƀon, tê̆ nông rbŏng ta mlik păng ri hăn a ntu dak. Jêh păng jŭr bŭk dak bêng, gâp lah ma păng: «Ơ yôh, dăn dak ay nây gâp be ma nhêt đê̆ ơ».
45 Eu não tinha ainda acabado de falar comigo mesmo, quando veio Rebeca com o seu cântaro aos ombros, e desceu à fonte para buscar água. Eu disse-lhe: Dá-me de beber, por favor.
46 Păng juyh nông rbŏng bơh mlik ri ro, păng lah ma gâp: «Dja nhêt hŏm, tay gâp bŭk jât dak ma ăn seh samô may nhêt đŏng». Jêh ri gâp nhêt dak i ri, păng bŭk tay dak ma ăn seh samô gâp nhêt đŏng.
46 E, descendo logo o cântaro dos seus ombros, ela me disse: 'Bebe, e darei também de beber aos camelos.'
47 Gâp ôp păng: «Ay bu moh kon?», păng ơh: «Gâp kon Ƀêthuel, i kon che Nahôr, ndrel ma u Milka». Jêh ri gâp sŏ rgên tê̆ ta trôm muh păng, ndrel ma kông ti ndok ta păng ri.
47 Perguntei-lhe então de quem era filha. Ela respondeu-me: 'Sou filha de Batuel, filho de Nacor, que Melca lhe deu à luz.' Eu, pois, coloquei o anel em suas narinas e os braceletes em seus punhos.
48 Jêh ri gâp păn yơk mbah ma Brah Yêhôva, rnê ma Brah Yêhôva i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, yor ma Păng sơm leo trong ma gâp dâng tât ta ndŭl mpôl kôranh gâp, ndrel ma say kon bu ur khân păng, gay ma sŏ jêng ur i kon kôranh gâp.
48 Inclinei-me, então, prostrando-me diante do Senhor, e bendisse o Senhor, o Deus de meu senhor Abraão, que me conduziu diretamente ao lugar onde eu podia tomar a filha do parente de meu senhor para o seu filho.
49 Aƀaơ dja, lah khân may jan ueh, ndrel ma nau ngăn ma kôranh gâp, dăn khân may ngơi, ŭch mâu lah mâu, gay ma gâp gĭt đŏng, moh ndơ gâp jan jât”.
49 Agora, se quiserdes testemunhar afeição e fidelidade ao meu senhor, dizei-mo; senão, dizei-mo também, para que eu tome outra direção."
50 Jêh ri Laƀan, ndrel ma Ƀêthuel lah ma păng: “Dâng geh jêng nau dja nơh tă bơh Brah Yêhôva, lah ndri hên mâu blao lah ŭch, mâu blao lah mâu ŭch ma may ri.
50 Labão e Batuel tomaram então a palavra: "Do Senhor veio tudo isso, disseram eles. Nada temos a dizer.
51 Nây Rêbêka lĕ ta nây, may ndjôt leo păng a ri, ma ăn đah kon kôranh may ri, kơt nau Brah Yêhôva de lah nây”.
51 Eis aí Rebeca: toma-a e parte. Que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o Senhor disse."
52 Tât ma bunuyh jan kar Abrahăm tăng lah kơt nây, păng păn yơk mbah ma Brah Yêhôva .
52 Ouvindo estas palavras, o servo de Abraão prostrou-se por terra diante do Senhor.
53 Jêh ri păng nglôh drăp ndơ nkrơ̆, prăk, mayh, ndrel ma bok ao ăn ma Rêbêka nây, păng ăn đŏng ndơ dŭt khlay ma mê̆ ma nô Rêbêka nây đŏng.
53 Tomando em seguida objetos de prata, objetos de ouro e vestidos, ofereceu-os como presente a Rebeca. Ofereceu também ricos presentes ao seu irmão e à sua mãe.
54 Jêh ri mơ dâng păng, ndrel ma mpôl i hăn đah păng nây nơh nhêt sông. Măng nây khân păng bêch ta nây, kah ôi tay ri ơm ôi păng dâk, păng lah ma phung tơm jay nây: “Dăn ăn gâp plơ̆ sât a kôranh gâp nơm nar dja yơ̆”.
54 Puseram-se então à mesa, ele e os seus companheiros, e passaram a noite. Levantando-se no dia seguinte, disse o servo: "Deixai-me partir para a casa do meu senhor."
55 Yơn ma i nô, ndrel ma i mê̆ Rêbêka nây lah ma păng: “Ăn Rêbêka gŭ ndrel ma hên ta dja ƀŏt heh, klăp lah tât jât nar ƀŏt dâng hăn”.
55 Ao que o irmão e a mãe de Rebeca responderam: "Fique a jovem ainda conosco alguns dias, ao menos dez dias; depois disto partirá."
56 Bunuyh jan kar Abrahăm nây ơh ma khân păng: “Khân ay may lơi ôh kŏn gâp, ăn gâp plơ̆ sât ma kôranh gâp nơm, yorlah nau brô̆ hăn gâp dja lĕ Brah Yêhôva jan jêh phiao jêh”.
56 "Não me retenhais, tornou ele: pois que o Senhor fez bem-sucedida a minha viagem, deixai-me partir e voltar para o meu senhor."
57 Khân păng lah: “Kŏp hên kuăl Rêbêka, ôp păng nơm ƀŏt”.
57 "Chamemos a jovem, disseram eles, e perguntemos-lhe o seu parecer."
58 Jêh ri khân păng kuăl Rêbêka, ôp păng: “Oh, ay ŭch hăn ndrel ma păng dja bơh?” Rêbêka ơh: “Ơ, gâp ŭch”.
58 Chamaram Rebeca e disseram-lhe: "Queres partir com este homem?" "Sim", respondeu ela.
59 Jêh ri ăn Rêbêka i oh bu ur păng ri, ndrel ma bunuyh sơm mpu toh păng nây, ăn hăn ndrel ma bunuyh jan kar Abrahăm, bu ăn khân păng hăn dadê ndrel ma lĕ bunuyh i hăn đah păng nây nơh.
59 Deixaram-na, pois, partir juntamente com sua ama-de-leite, com o servo de Abraão e seus companheiros.
60 Rnăk vâl Rêbêka ăn nau geh jêng ma păng:
60 Eles abençoaram-na, dizendo: "Ó nossa irmã: possas tu tornar-te a mãe de milhares de miríades! E possua a tua posteridade a porta dos seus inimigos!"
61 Jêh ri Rêbêka, ndrel ma mpôl bu ur jan kar ma păng ncho seh samô hăn tâng bu klô i bunuyh jan kar Abrahăm hăn plơ̆ sât.
61 Rebeca e suas servas levantaram-se, montaram nos camelos e seguiram o homem. Este conduzindo Rebeca, pôs-se logo a caminho.
62 Nôk khân păng hôm hăn rŏ trong, Isăk lĕ lôh bơh ntŭk rnha tu dak Lahairoi, păng gŭ ta bri rdah Nêkĭp.
62 Entretanto, Isaac tinha voltado do poço de Lacai-Roi, e habitava no Negeb.
63 Nôk bri kêng măng, păng hăn pâl rŏ mir, păng ngơk say hăn n'hoch seh samô tât ta ri.
63 Uma tarde em que saíra para meditar no campo, levantando os olhos, viu alguns camelos que se aproximavam.
64 Rêbêka nây say đŏng, tât ma say Isăk ri, păng jŭr bơh lơ seh samô
64 Rebeca também, tendo levantado os olhos, viu Isaac, e desceu do camelo.
65 ôp bunuyh jan kar Abrahăm nây: “Bu moh i gŭ ta mir ri, hăn jât dja ri?” Păng ơh: “Păng i nây Isăk i kôranh gâp.” Ndri Rêbêka sŏ bok nkŭm lơi muh măt păng nơm.
65 Ela disse ao servo de Abraão: "Quem é aquele homem que vem ao nosso encontro no campo?" "É o meu senhor", respondeu ele. E ela tomou depressa o véu e cobriu-se.
66 Bunuyh jan kar i nây mbơh nkoch ma Isăk dâng lĕ ntil ndơ păng jan ri nơh.
66 O servo contou a Isaac tudo o que tinha feito.
67 Jêh ri Isăk sŏ Rêbêka jêng ur păng, păng leo Rêbêka lăp ta trôm chun Sara i mê̆ păng ri nơh, păng geh nuih n'hâm rŏng ma Rêbêka hô ngăn, n'ho ma bah nklŏn rvê i mê̆ păng khât ri nơh.
67 E Isaac introduziu Rebeca na tenda de Sara, sua mãe. Desposou-a, e ela tornou-se sua mulher muito amada. E desse modo Isaac consolou-se da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.