Gênesis 24

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Abrahăm lơ ma ranh ngăn, Brah Yêhôva lĕ ăn nau geh jêng ta lĕ ntil ndơ ma păng.
1 E Abraão era velho e bem avançado em idade; e o SENHOR havia abençoado Abraão em todas as coisas.
2 Geh du nar ri Abrahăm lah ma bunuyh jan kar ma păng, bunuyh i ranh rlao bu gŭ ta jay păng, ndrel ma nơm i nây jêng bunuyh mât uănh dâng lĕ drăp ndơ păng đŏng, păng lah: “Ăn may tê̆ ti ta nâm tâm blu gâp dja
2 E Abraão disse ao servo mais velho de sua casa, que governava sobre tudo o que ele tinha: Rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa;
3 jêh ri ăn may ton ma Brah Yêhôva, i Kôranh Brah ma trôk, ndrel ma neh ntu, ăn may lah, may lơi ôh joi ur ăn ma kon gâp tă bơh bu ur phung Kanan ta ntŭk bri gâp gŭ dja.
3 e eu te farei jurar pelo SENHOR, o Deus do céu, e o Deus da terra, que tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, entre os quais eu habito;
4 Ăn may hăn ta ntŭk bri deh gâp nơm ri, jêh ri sơm joi ur tă bơh ndŭl mpôl gâp nơm ta nây ăn ma kon Isăk gâp”.
4 mas irás à minha terra, e à minha parentela, e tomarás uma mulher para meu filho Isaque.
5 Bunuyh jan kar nây ơh ma păng: “Klăp lah bu ur nây mâu ŭch ôh hăn tâng gâp ta bri dja, lah ndri ăn gâp leo kon may hăn plơ̆ gŭ ta bri ntŭk bri may du lôh nây nơh bơh?”
5 E o servo lhe disse: Se porventura a mulher não quiser seguir-me para esta terra, eu deixarei levar teu filho novamente para a terra de onde tu vieste?
6 Abrahăm lah ma păng: “May njrăng hŏ, gâp lah ma may, kon gâp mâu ôh ăn leo hăn ta bri nây!
6 E Abraão lhe disse: Cuida para que não leves meu filho para lá novamente.
7 Yorlah Brah Yêhôva i kôranh ta kalơ trôk lĕ leo jêh gâp du lôh bơh ndŭl mpôl gâp, bơh ntŭk bri deh gâp nơm, jêh ri Păng lĕ lah ma gâp, ndrel ma lĕ ton đŏng, n'hêl nanê̆ ngăn bri dja Păng ton ăn ma rnoi deh gâp. Lah ndri Păng đă tông păr Păng Nơm hăn bơh năp may ro gay ma kơl may, jêh ri ăn may sŏ ur ma kon gâp tă bơh bri nây.
7 O SENHOR Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai, e da terra de minha parentela, e que falou comigo, e que jurou para mim, dizendo: À tua semente eu darei esta terra, ele enviará o seu anjo adiante de ti, e tu tomarás para o meu filho uma mulher de lá.
8 Yơn ma lah bu ur nây rlăch mâu ŭch hăn tâng may, may lĕ klaih jêh nau may ton dja ma gâp, iăt ma may lơi ôh leo kon gâp hăn ta bri nây”.
8 E se a mulher não quiser te seguir, então tu estarás livre deste meu juramento; somente não leves o meu filho para lá novamente.
9 Jêh ri bunuyh jan kar nây tê̆ ti ta tâm blu Abrahăm kôranh păng ri, n'ho ma păng ton nau nây đah Abrahăm.
9 E o servo colocou sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou a ele acerca deste assunto.
10 Jêh ri bunuyh jan kar nây sŏ seh samô jât ơ̆, ndrel ma ndjôt drăp ndơ geh nau khlay i kôranh ri ăn, păng hăn ta ƀon Nahôr bri Mêsôpôtamia ri.
10 E o servo tomou dez camelos dos camelos do seu senhor, e partiu; pois todos os bens de seu senhor estavam em suas mãos. E ele se levantou, e foi à Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Hăn tât kêng du ntu dak ta bơh dih ƀon ri, păng ăn dâng lĕ seh samô păng ri drôm dadê, nôk nây bri lĕ kêng măng tâm di ma phung bu ur vay hăn brô̆ bŭk dak to.
11 E ele fez seus camelos se ajoelharem fora da cidade, junto a um poço de água na hora da tarde, a hora em que as mulheres saem para tirar água.
12 Bunuyh jan kar nây mbơh sơm: “Ơ Brah Yêhôva, i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, nar dja dăn May kơl gâp, ăn gâp tâm mâp ma bu ur du huê ma jan ur Isăk. Dăn nhhơ hŏm nau rŏng răp jăp May i hôm nâng ma Abrahăm kôranh gâp.
12 E ele disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, rogo-te, dá-me bom êxito neste dia, e mostra bondade para com meu senhor Abraão.
13 Gâp lĕ gŭ dăch kêng meng ntu dak dja jêh, lah tât phung kon bu ur ta ƀon dja hăn bŭk dak
13 Eis que eu estou em pé aqui junto ao poço de água; e as filhas dos homens da cidade saem para tirar água;
14 lah bu moh bu ur drôh i gâp de lah: «Dăn dak ta rbŏng ay nây gâp be ma nhêt đê̆ yôh ơ», jêh ri lah păng ơh ma gâp: «Nhêt heh kônh, tay gâp bŭk dak ma ăn seh samô may nhêt đŏng», lah ndri dăn ăn tâm di ma bu ur i May lĕ ntrŏng ma jêng ur Isăk. Ndri dâng gâp gĭt ndơ nây n'hêl nanê̆ ngăn, jêng ndơ May nhhơ nau rŏng răp jăp May ăn ma kôranh gâp ngăn”.
14 E seja, pois, que a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro e beberei, e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, essa seja a que designaste para o teu servo Isaque, e por ela saberei que tens misericórdia para com meu senhor.
15 Ê hŏ năn ôh lôch nau păng mbơh sơm nây, dô ma say Rêbêka lôh bơh ƀon nây, tê̆ nông rbŏng ta mlik păng nơm ri. Rêbêka nây i kon bu ur Ƀêthuel, Ƀêthuel i kon bu klô Milka, Milka i ur Nahôr oh Abrahăm nây nơh.
15 E aconteceu que, antes que ele terminasse de falar, eis que saiu Rebeca, que era nascida a Betuel, filho de Milca, esposa de Naor, irmão de Abraão, com seu cântaro sobre seu ombro.
16 Rêbêka jêng bu ur ueh reh ngăn, hôm e drôh ê hŏ geh ôh đah bu klô. Păng hăn tât ta ntu dak nây, păng jŭr bŭk dak bêng nông rbŏng ri, jêh ri păng dâk sât.
16 E a donzela era muito formosa à vista, uma virgem, nem homem algum a conhecia, e ela desceu ao poço, e encheu seu cântaro, e subiu.
17 Bunuyh jan kar Abrahăm nây nchuăt ran jât păng ri, jêh ri lah: “Dăn dak ta rbŏng ay nây gâp be ma nhêt đê̆ yôh ơ”.
17 E o servo correu para encontrá-la, e disse: Permite-me, rogo-te, beber um pouco da água de teu cântaro.
18 Bu ur nây ơh: “Nhêt heh kôranh”. Bu ur nây juyh ro ăn păng nhêt.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor; e ela se apressou e abaixou seu cântaro sobre sua mão, e lhe deu de beber.
19 Jêh ăn păng nhêt ri, bu ur nây lah: “Tay gâp hăn bŭk dak ma ăn seh samô may nhêt ăn tât hơm đŏng”.
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Eu também tirarei água para os teus camelos, até que tenham bebido.
20 Jêh ri păng nkhŭt dak ta bong ri ro, păng plơ̆ bŭk tay dak ma ăn seh samô ri nhêt tât hơm dadê.
20 E ela se apressou e esvaziou o seu cântaro no cocho, e correu novamente para o poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Bu klô i nây uănh jât păng ri rlŏl, păng mân êng ta nuih n'hâm ri ŭch gĭt, gĭt Brah Yêhôva jan ăn păng kơt nau păng ŭch nơh ngăn lah mâu.
21 E o homem estava admirado de vê-la, e ficou em paz, para saber se o SENHOR havia feito prosperar sua viagem ou não.
22 Dâng lĕ seh samô ri nhêt dak lĕ hơm dadê jêh, jêh ri păng sŏ du mlŏm rgên mayh jŏk du chi n'gul tê̆ ta trôm muh bu ur nây, sŏ đŏng bar mlŏm kông ti mayh jŏk 30 chi ăn ma bu ur drôh nây.
22 E aconteceu que, quando os camelos haviam acabado de beber, que o homem tomou um brinco de ouro de meio shekel de peso, e dois braceletes para as mãos dela, do peso de dez shekels de ouro.
23 Jêh ri păng ôp bu ur drôh nây: “Ay bu moh kon? Dăn mbơh ma gâp. Ah ta jay bơ̆ ay gĭt geh ntŭk hên de ma bêch măng dja?”
23 E disse: De quem tu és filha? Dize-me, suplico-te. Há lugar na casa de teu pai para nos alojarmos?
24 Bu ur drôh nây ơh ma păng: “Gâp kon Ƀêthuel, i kon che Nahôr, ndrel ma u Milka”.
24 E ela lhe disse: Eu sou a filha de Betuel, filho de Milca, o que deu à luz a Naor.
25 Bu ur drôh nây lah tay ma păng: “Ta jay hên geh ŏk rhe ma seh samô bêch, ndrel ma rêp lĕ sơh ma mpa seh samô sa, ndrel ma ntŭk ma ăn khân may bêch geh đŏng”.
25 E ela disse além disso a ele: Nós temos tanto palha quanto forragem suficientes, e lugar para se alojar.
26 Jêh ri bunuyh jan kar nây păng kŭnh bôk, yơk mbah ma Brah Yêhôva
26 E o homem curvou sua cabeça, e adorou ao SENHOR.
27 păng lah: “Rnê ma Brah Yêhôva, i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, May mâu rlun ôh ăn nau rŏng răp jăp May, May jan kơt nau May lĕ lah ƀaƀơ ma kôranh gâp, lŏng gâp dja Brah Yêhôva đŏng leo trong dâng tât ta jay ndŭl mpôl kôranh gâp”.
27 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de meu senhor Abraão, que não deixou desamparado meu senhor sem misericórdia e verdade. Eu estando no caminho, o SENHOR me conduziu à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Jêh ri bu ur nây nchuăt a jay mê̆ păng, n'ho ma mbơh nkoch nau i nây ma dâng lĕ bunuyh ta jay nây.
28 E a donzela correu, e contou aos da casa de sua mãe estas coisas.
29 Rêbêka geh du huê nô rnha Laƀan, Laƀan nchuăt joi bu klô nây a ntu dak ri
29 E Rebeca tinha um irmão, e seu nome era Labão; e Labão correu até o homem, junto ao poço.
30 yorlah păng say kông ta ti đŏng, say rgên ta trôm muh đŏng, ndrel ma tăng Rêbêka i oh de mbơh nkoch dâng lĕ nau bu klô nây lah, jêh ri păng hăn mâp bu klô nây, say păng dâk kêng ntu dak ri ndrel ma seh samô.
30 E aconteceu que, quando ele viu o brinco e os braceletes nas mãos de sua irmã, e quando ele ouviu as palavras de Rebeca, sua irmã, dizendo: Assim falou o homem comigo, que ele veio ao homem, e eis que ele estava em pé junto aos camelos diante do poço.
31 Laƀan lah ma bu klô i nây: “Ơ bunuyh lĕ Brah Yêhôva de ăn geh jêng, lăp hŏm, moh gŭ may bơh dih dja? Lĕ jêh gâp ndrăp jay ma may, ndrel ma ntŭk ăn seh samô may đŏng”.
31 E ele disse: Vem, bendito do SENHOR. Por que estás em pé aí fora? Pois eu preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Jêh ri bu klô i nây lăp a trôm jay ti. Laƀan drih njŭr ndoh ndơ bơh lơ seh samô ri phiao, bu sŏ ja sŏ rhe ma ăn seh samô de sa, ndrel ma sŏ dak ma ăn bu klô nây rao jŏng, nđâp ma mpôl i hăn ndrel păng nây đŏng.
32 E o homem entrou na casa, e ele desatou os seus camelos, e deu palha e forragem aos camelos, e água para lavar seus pés, e os pés dos homens que estavam com ele.
33 Jêh ri bu lĕ ndrăp piăng trao ăn păng sông, yơn ma păng lah: “Gâp mâu hŏ ôh sông, lah nau gâp hăn dja gâp mâu hŏ mbơh nkoch ma khân may” Laƀan lah: “Neh, nkoch hŏm!”
33 E foi posto alimento diante dele para comer, mas ele disse: Não comerei, até que eu tenha dito a minha incumbência. E ele disse: Fala.
34 Păng lah: “Gâp dja jêng bunuyh jan kar Abrahăm.
34 E ele disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Brah Yêhôva ăn geh jêng ma kôranh gâp lĕ dŭt ŏk, n'ho ma păng tât jêng bunuyh ndrŏng ngăn, Kôranh Brah ăn păng geh be biăp, geh ndrôk, geh seh samô, geh seh lia, ndrel ma geh prăk, geh mayh, geh nđâp ma dâk bu ur dâk bu klô ŏk ngăn.
35 E o SENHOR abençoou meu senhor grandemente, e ele tornou-se grande; e ele lhe deu rebanhos, e gado, e prata, e ouro, e servos, e servas, e camelos e jumentos.
36 Nôk kôranh gâp păng lĕ ranh ngăn, i ur păng rnha Sara gŭ oh du huê kon bu klô ma păng, kôranh gâp lĕ ăn jêh dâng lĕ drăp ndơ păng geh ma kon i nây.
36 E Sara, esposa de meu senhor, deu um filho a meu senhor quando ela já estava velha, e a ele deu ele tudo que possui.
37 Kôranh gâp păng đă gâp ton iăt nau păng, păng lah: «May lơi ôh joi ur ma kon gâp tă bơh phung Kanan ntŭk bri gâp gŭ dja.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, em cuja terra eu habito;
38 Ăn may hăn ta jay bơ̆ gâp, ta ndŭl mpôl gâp nơm ri, jêh ri sơm joi ur ma kon gâp tă bơh mpôl nây».
38 mas tu irás à casa de meu pai, e à minha parentela, para tomar uma mulher para meu filho.
39 Gâp lah ma kôranh gâp: «Klăp lah bu ur i nây mâu ŭch ôh tâng gâp ta bri dja».
39 E eu disse ao meu senhor: E se porventura a mulher não quiser me seguir.
40 Păng lah ma gâp: «Brah Yêhôva i gâp de iăt ƀaƀơ, Păng ăn tông păr Păng Nơm hăn ndrel may, gay ma jan ăn may tât geh ngăn. Ăn may sơm joi ur ma kon gâp tă bơh ndŭl mpôl tă bơh rnăk vâl gâp.
40 E ele me disse: O SENHOR, diante de quem eu ando, enviará seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e tu tomarás uma mulher para meu filho da minha parentela, e da casa de meu pai.
41 Ăn may hăn tât ta ndŭl mpôl gâp ri, lah bu mâu ôh ăn kon ma may, ri mơ may mâu hôm ôh krêp đah nau lĕ jêh ton dja».
41 Então tu estarás livre deste meu juramento, quando fores à minha parentela; e se eles não te derem uma, estarás livre do meu juramento.
42 Nar dja gâp hăn tât ta ntu dak, gâp mbơh sơm: «Ơ Brah Yêhôva, i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, dăn May ăn geh ngăn ndơ i kôranh gâp đă ma gâp.
42 E eu vim neste dia para este poço, e disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, se agora tu fizeres prosperar o caminho em que eu ando,
43 Aƀaơ ri gâp lĕ gŭ dăch kêng ntu dak dja jêh, lah geh bu ur drôh hăn bŭk dak, lah gâp lah ma păng: «Ơ yôh, dăn dak ta rbŏng ay nây gâp be ma nhêt đê̆ ơ»
43 eis que estou em pé junto ao poço de água, e acontecerá que, quando uma virgem vier para tirar água, e eu disser a ela: Dá-me, rogo-te, um pouco de água de teu cântaro para beber,
44 Lah bu ur nây ơh: «Dja nhêt hŏm, tay gâp bŭk jât ma ăn seh samô may nhêt đŏng», lah ndri ăn tâm di ma bu ur i May lĕ jêh ntrŏng ma jêng ur i kon kôranh gâp ngăn».
44 e ela me disser: Bebe tu, e eu tirarei também para teus camelos, seja esta a mulher que o SENHOR designou para o filho de meu senhor.
45 Nôk nây gâp mbơh sơm ê hŏ năn lôch ôh, dô ma say Rêbêka lôh bơh ƀon, tê̆ nông rbŏng ta mlik păng ri hăn a ntu dak. Jêh păng jŭr bŭk dak bêng, gâp lah ma păng: «Ơ yôh, dăn dak ay nây gâp be ma nhêt đê̆ ơ».
45 E antes que eu tivesse acabado de falar em meu coração, eis que Rebeca veio com seu cântaro no seu ombro, e ela desceu ao poço e tirou água. E eu lhe disse: Permite-me que eu beba, rogo-te.
46 Păng juyh nông rbŏng bơh mlik ri ro, păng lah ma gâp: «Dja nhêt hŏm, tay gâp bŭk jât dak ma ăn seh samô may nhêt đŏng». Jêh ri gâp nhêt dak i ri, păng bŭk tay dak ma ăn seh samô gâp nhêt đŏng.
46 E ela se apressou, e baixou seu cântaro de seu ombro, e disse: Bebe, e eu darei de beber também aos teus camelos. Assim eu bebi, e ela fez os camelos beberem também.
47 Gâp ôp păng: «Ay bu moh kon?», păng ơh: «Gâp kon Ƀêthuel, i kon che Nahôr, ndrel ma u Milka». Jêh ri gâp sŏ rgên tê̆ ta trôm muh păng, ndrel ma kông ti ndok ta păng ri.
47 E eu lhe perguntei, e disse: De quem tu és filha? E ela disse: A filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu, e eu coloquei o brinco sobre a sua face, e os braceletes nas suas mãos.
48 Jêh ri gâp păn yơk mbah ma Brah Yêhôva, rnê ma Brah Yêhôva i brah Abrahăm jêng kôranh gâp yơk mbah, yor ma Păng sơm leo trong ma gâp dâng tât ta ndŭl mpôl kôranh gâp, ndrel ma say kon bu ur khân păng, gay ma sŏ jêng ur i kon kôranh gâp.
48 E eu curvei a minha cabeça, e adorei ao SENHOR, e bendisse ao SENHOR, Deus do meu senhor Abraão, que havia me conduzido no caminho certo para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Aƀaơ dja, lah khân may jan ueh, ndrel ma nau ngăn ma kôranh gâp, dăn khân may ngơi, ŭch mâu lah mâu, gay ma gâp gĭt đŏng, moh ndơ gâp jan jât”.
49 E agora, se quiserdes agir de forma bondosa e verdadeira com meu senhor, dizei-mo; e se não, dizei-mo, para que eu possa tornar para a direita ou para a esquerda.
50 Jêh ri Laƀan, ndrel ma Ƀêthuel lah ma păng: “Dâng geh jêng nau dja nơh tă bơh Brah Yêhôva, lah ndri hên mâu blao lah ŭch, mâu blao lah mâu ŭch ma may ri.
50 Então Labão e Betuel responderam e disseram: A coisa procede do SENHOR; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Nây Rêbêka lĕ ta nây, may ndjôt leo păng a ri, ma ăn đah kon kôranh may ri, kơt nau Brah Yêhôva de lah nây”.
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai. E deixa que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o SENHOR disse.
52 Tât ma bunuyh jan kar Abrahăm tăng lah kơt nây, păng păn yơk mbah ma Brah Yêhôva .
52 E aconteceu que, quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, adorou ao SENHOR, curvando-se à terra.
53 Jêh ri păng nglôh drăp ndơ nkrơ̆, prăk, mayh, ndrel ma bok ao ăn ma Rêbêka nây, păng ăn đŏng ndơ dŭt khlay ma mê̆ ma nô Rêbêka nây đŏng.
53 E o servo trouxe joias de prata, e joias de ouro, e vestes e os deu a Rebeca, e ele deu coisas preciosas também ao seu irmão e à sua mãe.
54 Jêh ri mơ dâng păng, ndrel ma mpôl i hăn đah păng nây nơh nhêt sông. Măng nây khân păng bêch ta nây, kah ôi tay ri ơm ôi păng dâk, păng lah ma phung tơm jay nây: “Dăn ăn gâp plơ̆ sât a kôranh gâp nơm nar dja yơ̆”.
54 E eles comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram toda a noite. E se levantaram de manhã, e ele disse: Enviai-me a meu senhor.
55 Yơn ma i nô, ndrel ma i mê̆ Rêbêka nây lah ma păng: “Ăn Rêbêka gŭ ndrel ma hên ta dja ƀŏt heh, klăp lah tât jât nar ƀŏt dâng hăn”.
55 E o irmão dela e a sua mãe disseram: Deixa que a donzela fique conosco alguns dias, pelo menos dez, e depois disso, ela irá.
56 Bunuyh jan kar Abrahăm nây ơh ma khân păng: “Khân ay may lơi ôh kŏn gâp, ăn gâp plơ̆ sât ma kôranh gâp nơm, yorlah nau brô̆ hăn gâp dja lĕ Brah Yêhôva jan jêh phiao jêh”.
56 E ele lhes disse: Não me detenhais, vendo que o SENHOR tem prosperado o meu caminho. Enviai-me para que eu possa ir ao meu senhor.
57 Khân păng lah: “Kŏp hên kuăl Rêbêka, ôp păng nơm ƀŏt”.
57 E eles disseram: Chamaremos a donzela, e perguntaremos de sua boca.
58 Jêh ri khân păng kuăl Rêbêka, ôp păng: “Oh, ay ŭch hăn ndrel ma păng dja bơh?” Rêbêka ơh: “Ơ, gâp ŭch”.
58 E eles chamaram Rebeca, e lhe disseram: Tu queres ir com este homem? E ela disse: Eu irei.
59 Jêh ri ăn Rêbêka i oh bu ur păng ri, ndrel ma bunuyh sơm mpu toh păng nây, ăn hăn ndrel ma bunuyh jan kar Abrahăm, bu ăn khân păng hăn dadê ndrel ma lĕ bunuyh i hăn đah păng nây nơh.
59 E eles enviaram Rebeca, sua irmã, e sua ama, e o servo de Abraão, e seus homens.
60 Rnăk vâl Rêbêka ăn nau geh jêng ma păng:
60 E eles abençoaram Rebeca, e lhe disseram: Tu és nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhões, e que a tua semente possua o portão dos que te odeiam.
61 Jêh ri Rêbêka, ndrel ma mpôl bu ur jan kar ma păng ncho seh samô hăn tâng bu klô i bunuyh jan kar Abrahăm hăn plơ̆ sât.
61 E Rebeca se levantou, e suas donzelas, e montaram em seus camelos, e seguiram o homem. E o servo tomou Rebeca, e foi pelo seu caminho.
62 Nôk khân păng hôm hăn rŏ trong, Isăk lĕ lôh bơh ntŭk rnha tu dak Lahairoi, păng gŭ ta bri rdah Nêkĭp.
62 E Isaque veio do caminho do poço Beer-Laai-Rói, pois ele habitava na terra do sul.
63 Nôk bri kêng măng, păng hăn pâl rŏ mir, păng ngơk say hăn n'hoch seh samô tât ta ri.
63 E Isaque saiu para meditar no campo ao anoitecer. E ele levantou seus olhos, e viu, e eis que os camelos estavam vindo.
64 Rêbêka nây say đŏng, tât ma say Isăk ri, păng jŭr bơh lơ seh samô
64 E Rebeca levantou seus olhos, e quando ela viu Isaque, desceu do camelo,
65 ôp bunuyh jan kar Abrahăm nây: “Bu moh i gŭ ta mir ri, hăn jât dja ri?” Păng ơh: “Păng i nây Isăk i kôranh gâp.” Ndri Rêbêka sŏ bok nkŭm lơi muh măt păng nơm.
65 pois ela havia dito ao servo: Que homem é este que anda no campo ao nosso encontro? E o servo havia dito: É meu senhor. Por isso, ela tomou um véu e se cobriu.
66 Bunuyh jan kar i nây mbơh nkoch ma Isăk dâng lĕ ntil ndơ păng jan ri nơh.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que ele havia feito.
67 Jêh ri Isăk sŏ Rêbêka jêng ur păng, păng leo Rêbêka lăp ta trôm chun Sara i mê̆ păng ri nơh, păng geh nuih n'hâm rŏng ma Rêbêka hô ngăn, n'ho ma bah nklŏn rvê i mê̆ păng khât ri nơh.
67 E Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e tomou Rebeca, e ela se tornou sua esposa. E ele a amou, e Isaque foi confortado após a morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.