Gênesis 21
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Brah Yêhôva jan tâng nau Păng lĕ lah nơh, Păng ăn Sara geh kon ngăn kơt nau Păng lĕ ton.
1 O Senhor visitou Sara, como ele tinha dito, e cumpriu em seu favor o que havia prometido.
2 Sara ntreo ngăn, tât ta di nar Kôranh Brah lah, păng gŭ oh du huê kon bu klô ăn ma Abrahăm, nôk Abrahăm lĕ ranh ngăn jêh.
2 Sara concebeu e, apesar de sua velhice, deu à luz um filho a Abraão, no tempo fixado por Deus.
3 Kon Sara deh ma Abrahăm nây, jêh ri Abrahăm tê̆ rnha «Isăk».
3 Abraão pôs o nome de Isaac ao filho que lhe nascera de Sara.
4 Tât Isăk lĕ geh pham nar jêh deh, Abrahăm jan koh ntô ma păng, kơt nau Kôranh Brah de đă ma păng ri nơh.
4 E, passados oito dias do seu nascimento, circuncidou-o, como Deus lhe tinha ordenado.
5 Nôk deh Isăk nây, Abrahăm lĕ geh 100 năm jêh.
5 Abraão tinha cem anos, quando nasceu o seu filho Isaac.
6 Nôk nây Sara lah: “Kôranh Brah jan ăn gâp jêng gơm, ndrel ma bu moh i tăng nau dja, bu jêng gơm ndrel ma gâp đŏng”.
6 Sara disse: "Deus deu-me algo de que rir; e todos aqueles que o souberem se rirão de mim."
7 Sara ngơi jât: “Bu moh bănh mbơh nkoch ma Abrahăm: «Geh du nar ur may mpu toh kon»? Lŏng aƀaơ ri gâp bă du huê kon bu klô ăn ma Abrahăm, dôl păng lĕ ranh ngăn”.
7 E ajuntou: "Quem teria previsto que Sara amamentaria filhos a Abraão? Porque eu lhe dei um filho em sua velhice."
8 Tât Isăk lĕ kuŏng oi, păng bah pu toh, jêh ri Abrahăm ndrăp nhêt dŭt kuŏng, nar kon se nây bah pu toh.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que foi desmamado, Abraão fez uma grande festa.
9 Sara say Ismaêl i kon Hakar phung Êsip deh ăn ma Abrahăm gơm mưch ma Isăk i kon păng nơm,
9 Sara viu que o filho nascido a Abraão de Agar, a egípcia, escarnecia de seu filho Isaac,
10 jêh ri păng lah ma Abrahăm: “Mprơh lơi dâk bu ur nây, ndrel ma kon păng du lôh bơh ntŭk dja, iăt ma kon dâk bu ur i nây mâu ôh dơn sŏ drăp ndơ khlay ndrel kon gâp Isăk dja”.
10 e disse a Abraão: "Expulsa esta escrava com o seu filho, porque o filho desta escrava não será herdeiro com meu filho Isaac."
11 Nau ngơi nây jan ăn Abrahăm hô ngăn rngot ta nuih n'hâm păng ri, yorlah Ismaêl nây kon păng đŏng.
11 Isso desagradou muitíssimo a Abraão, por causa de seu filho Ismael.
12 Yơn ma Kôranh Brah lah ma păng: “May lơi ta rngot ôh, yor ma kon se ndrel ma i me păng nây. Ăn may iăt moh nau Sara de lah, yorlah rnoi deh i Gâp ton ma may kơp ta Isăk.
12 Mas Deus disse-lhe: "Não te preocupes com o menino e com a tua escrava. Faze tudo o que Sara te pedir, pois é de Isaac que nascerá a posteridade que terá o teu nome.
13 Yơn ma kon ur chông may nây, tay Gâp ăn păng jêng du phung geh bri dak đŏng, yorlah păng nơh rnoi deh may đŏng”.
13 Mas do filho da escrava também farei um grande povo, por ser de tua raça."
14 Tât ôi tay ri Abrahăm dâk ơm ôi, păng sŏ ndơ sông sa, ndrel ma nông dak ăn ma Hakar, pư dâng lĕ ndơ i nây ăn ta tong ko i mê̆ ri, đă păng hăn ndrel ma i kon păng. Jêh ri Hakar du lôh bơh ntŭk nây hăn nhhơt trong ta bri rdah tâm dăch đah ƀon Ƀêrsêƀa ri.
14 No dia seguinte, pela manhã, Abraão tomou pão e um odre de água, e deu-os a Agar, colocando-os às suas costas, e despediu-a com seu filho. Ela partiu, errando pelo deserto de Bersabéia.
15 Tât lĕ dak ta nông ri, Hakar ntlơi i kon păng gŭ ta nâm du pŭm rlô,
15 Acabada a água do odre, deixou o menino sob um arbusto,
16 jêh ri păng nơm gŭ ƀah ma kon păng ri, klăp lah ngai truyh pănh ma na, yorlah păng lah: “Lơi ăn gâp say khât kon gâp”. Jêh ri păng gŭ ƀah ma kon, ndri dâng păng nhŭm nter.
16 e foi assentar-se em frente, à distância de um tiro de flecha, "porque, dizia ela, não quero ver morrer o menino". Ela assentou-se, pois, em frente e pôs-se a chorar.
17 Kôranh Brah tăng iăt ma kon bu klô nây nhŭm, jêh ri tông păr Kôranh Brah kuăl Hakar bơh kalơ trôk ntŭk Păng nơm: “Hơi Hakar, mơm jan ay rŭng răng ngăn nây heh? Ay lơi ôh rvê, yorlah Kôranh Brah lĕ tăng iăt kon i nây nhŭm nter bơh ntŭk Păng gŭ nây.
17 Deus ouviu a voz do menino, e o anjo de Deus chamou Agar, do céu, dizendo-lhe: "Que tens, Agar? Nada temas, porque Deus ouviu a voz do menino do lugar onde está.
18 Ay dâk hŏm, hăn têk ti kon ay nây, yorlah tay gâp jan ăn păng jêng du phung kuŏng geh bri dak”.
18 Levanta-te, toma o menino e tem-no pela mão, porque farei dele uma grande nação."
19 Kôranh Brah jan ăn măt Hakar say du mlŏm ntu dak geh dak, păng dâk hăn bŭk dak i nây bêng nông, jêh ri ăn kon păng nhêt.
19 Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço, onde foi encher o odre, e deu de beber ao menino.
20 Kôranh Brah gŭ ndrel ma kon bu klô i nây, păng gŭ rêh ta bri rdah ri n'ho ma tât kuŏng tât ndăm, păng jêng bunuyh blao pănh na dŭt blao ngăn.
20 Deus esteve com este menino. Ele cresceu, habitou no deserto e tornou-se um hábil flecheiro.
21 Păng gŭ ta bri rdah Paran, jêh ri i mê̆ ri kơih bu ur phung Êsip du huê ma jêng ur păng.
21 E habitou no deserto de Farã, e sua mãe tomou para ele uma mulher egípcia.
22 Nôk nây kađăch Abimalĭch, ndrel ma Phikŭl i kôranh tahen kuŏng păng, păng lah ma Abrahăm: “Kôranh Brah gŭ ndrel may, dâng lĕ ntil ndơ may jan.
22 Por aquele tempo, Abimelec, acompanhado de Ficol, general do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Lah ndri ăn may ton ma gâp ta dja, ăn Kôranh Brah gĭt say, may lah mâu ndơm gâp, kon gâp, ndrel ma kon sau gâp. Yorlah gâp lĕ jan ueh jêh ma may, lah ndri ăn may jan ueh ma gâp, ndrel ma bri dak gâp i may gŭ dja ăn kơt nây đŏng”.
23 Jura-me, pois, pelo nome de Deus, que não me enganarás, nem a mim, nem a meus filhos, nem aos meus descendentes, mas que usarás para comigo e com a terra onde habitas, da mesma benevolência que eu te tenho testemunhado."
24 Abrahăm ơh ma kađăch: “Ơ, gâp ton”.
24 "Eu juro", respondeu Abraão.
25 Jêh ri Abrahăm lah ma păng du mlŏm ntu dak i phung ƀon lan păng in nây nơh.
25 Mas Abraão queixou-se a Abimelec por causa de um poço que os seus homens lhe tinham tirado à força.
26 Kađăch Abimalĭch ơh ma păng: “Gâp mâu gĭt ôh bu moh i jan kơt nây, yorlah may mâu prot nkoch ma gâp đŏng, tât nar dja mơ dâng gâp gĭt nau i nây”.
26 "Ignoro quem tenha feito isto, respondeu Abimelec; tu mesmo nunca me disseste nada a respeito, e só hoje estou ouvindo falar disso."
27 Abrahăm sŏ be biăp aƀă, ndrel ma ndrôk aƀă ăn ma kađăch Abimalĭch, jêh ri lĕ bar hê khân păng ri tâm rnglăp ndrel.
27 Abraão tomou então ovelhas e bois e deu-os a Abimelec, e fizeram aliança entre si.
28 Abrahăm sŏ pơh ơ̆ be biăp i drôh drôh ăn gŭ êng.
28 Abraão pôs à parte sete jovens ovelhas do rebanho.
29 Kađăch Abimalĭch ôp Abrahăm: “Pơh ơ̆ be biăp i drôh drôh may ăn gŭ êng nây moh jan?”
29 "Que significam, disse-lhe o rei, estas sete ovelhinhas que puseste à parte?
30 Abrahăm mbơh ma păng: “Pơh ơ̆ be biăp i dja, gâp ăn ma may ma ti gâp nơm, ndơ dja gay ma mbơh n'hêl nanê̆ lah, ntu dak nây lĕ gâp kuyh ngăn”.
30 "Aceitarás de minhas mãos estas sete ovelhinhas, respondeu Abraão, como testemunho de que fui eu que cavei este poço".
31 Kơt ndri dâng bu kuăl ntŭk nây rnha «Ƀêrsêƀa», geh nau khlay jêng «Ntu dak pơh ndơ», mâu lah: «Ntu dak ton», yorlah ntŭk nây jêng ntŭk khân păng lĕ jêh tâm ton băl.
31 Por isso deu-se àquele lugar o nome de Bersabéia; porque ambos ali tinham jurado.
32 Kơt ndri nau khân păng lĕ tâm rnglăp băl ta Ƀêrsêƀa ri. Jêh ri kađăch Abimalĭch, ndrel ma kôranh tahen kuŏng păng ri, plơ̆ sât tay ta bri Phalihtin.
32 Foi assim que fizeram aliança em Bersabéia. Depois disso, voltou Abimelec para a terra dos filisteus com Ficol, general do seu exército.
33 Jêh ri Abrahăm tăm du mlŏm tơm si ta Ƀêrsêƀa nây, ta ntŭk nây đŏng n'ho ma păng yơk mbah Brah Yêhôva i Kôranh Brah i hôm gŭ rêh n'ho ro.
33 Abraão plantou um tamariz em Bersabéia e invocou ali o nome do Senhor, Deus da eternidade.
34 Abrahăm gŭ ta bri Phalihtin ri jŏ nar.
34 Abraão habitou muito tempo na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.