Gênesis 18
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Jêh ri Brah Yêhôva tâm mpơl ăn ma Abrahăm say tay ta tơm jri Mămrê ri, dôl Abrahăm gŭ ta bôk mpông chun păng nơm ri, nôk nar nklang bôk.
1 O S enhor apareceu novamente a Abraão junto ao bosque de carvalhos que pertencia a Manre. Abraão estava sentado à entrada de sua tenda na hora mais quente do dia.
2 Jêh ri Abrahăm ngơk say bunuyh pe nuyh dâk bơh năp păng ri. Tât ma say khân păng, păng nchuăt bơh mpông chun păng nơm nây hăn ran a khân păng păn a neh su, tâng nau vay ôp ueh lăng ma kôranh.
2 Olhando para fora, viu três homens em pé, próximos à tenda. Quando os viu, correu até onde estavam e lhes deu as boas-vindas, curvando-se até o chão.
3 Jêh ri păng lah: “Ơ kôranh, lah khân may rŏng ma gâp ngăn, dăn ƀŏt hŏ ôh n'hot bơh gâp jêng bunuyh ta nâm khân may.
3 Abraão disse: “Meu senhor, se assim desejar, pare aqui um pouco.
4 Ăn gâp đă bu sŏ dak đê̆ ma rao jŏng khân may, dăn khân may gŭ rlu ta nâm tơm si dja ƀŏt.
4 Descanse à sombra desta árvore enquanto mando trazer água para lavarem os pés.
5 Gâp hăn sŏ ndơ sông sa đê̆ đă khân mre ma sông, ma geh suan khân may ma hăn jât năp jât, lĕ khân may ma tât ta ntŭk gâp dja”. Jêh ri pe nuyh khân păng nây lah ma păng: “Jan hŏm kơt nau may lah ri”.
5 E, uma vez que honraram seu servo com esta visita, prepararei uma refeição para restaurar suas forças antes de seguirem viagem”. “Está bem”, responderam eles. “Faça como você disse.”
6 Jêh ri Abrahăm hăn ta chun ri ro, mbơh ma Sara i ur păng nơm: “Ay sŏ rnih môi pe ƀuăt, mon jan nŭmpăng ăn gơnh oi”.
6 Abraão voltou correndo para a tenda e disse a Sara: “Rápido! Pegue três medidas da melhor farinha, amasse-a e faça alguns pães”.
7 Abrahăm nơm ri hăn nchuăt ta phung mpômpa (siŭm) joi du mlŏm kon ndrôk lây ueh ngăn, ăn bunuyh jan kar ma păng du huê jan, bunuyh jan kar i nây sŏ jan ro.
7 Em seguida, Abraão correu ao rebanho, escolheu um novilho tenro e o entregou a seu servo, que o preparou rapidamente.
8 Jêh ri Abrahăm sŏ ngi dak toh ndrôk, sŏ dak toh ndrôk, ndrel ma sŏ puăch kon ndrôk i bu jan trao ri nơh, leo ăn ta năp mpôl pe nuyh nây sông sa. Jêh ri khân păng i nây sông sa, Abrahăm nơm ri hôm gŭ ndrel, ma sơm sŏ ndơ sông sa ma khân păng ta nâm tơm si ri đŏng.
8 Quando a comida estava pronta, Abraão pegou coalhada, leite e a carne assada e os serviu aos visitantes. Enquanto comiam, Abraão permaneceu à disposição deles, à sombra das árvores.
9 Jêh ri mpôl pe nuyh nây ôp Abrahăm: “Ah Sara ur may nây?” Abrahăm ơh ma khân păng: “Păng gŭ a trôm chun to”.
9 “Onde está Sara, sua mulher?”, perguntaram os visitantes. “Está dentro da tenda”, respondeu Abraão.
10 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma Abrahăm: “Năm jât năp klăp lah ta khay dja đŏng, Hên hăn mâp may du tơ̆ tay jât, ta nôk ri tay Sara lĕ geh du mlŏm kon bu klô”. Sara gŭ iăt tăng nau khân păng ngơi ta bôk mpông bơh kơi Abrahăm ri.
10 Então um deles disse: “Voltarei a visitar você por esta época, no ano que vem, e sua mulher, Sara, terá um filho”. Sara estava ouvindo a conversa de dentro da tenda.
11 Abrahăm, ndrel ma Sara lĕ ranh ranh ngăn, Sara lĕ bah geh săk đŏng.
11 Abraão e Sara já eram bem velhos, e Sara tinha passado, havia muito tempo, da idade de ter filhos.
12 Ndri Sara gơm lah êng ta nuih n'hâm ri: “Săk lĕ ranh dah dja jêh, lŏng sai gâp lĕ ranh ngăn đŏng, gâp ơm hôm rŏng ma nau maak lah?”
12 Por isso, riu consigo e disse: “Como poderia uma mulher da minha idade ter esse prazer, ainda mais quando meu senhor, meu marido, também é idoso?”.
13 Brah Yêhôva lah ma Abrahăm: “Mơm dâng Sara gơm? Nđâp ma lah «Gâp lĕ ranh ngăn ơm hôm geh kon lah?»
13 Então o S enhor disse a Abraão: “Por que Sara riu? Por que disse: ‘Pode uma mulher da minha idade ter um filho’?
14 Ơm geh lah ndơ Brah Yêhôva jan mâu blao? Tât ăp khay ri tay Hên hăn mâp tay may, nôk nây Sara geh du huê kon bu klô”.
14 Existe alguma coisa difícil demais para o S enhor ? Voltarei por esta época, no ano que vem, e Sara terá um filho”.
15 Yơn ma Sara rlăch lah: “Mâu ôh, gâp mâu ôh prot gơm” dâng păng lah kơt nây, yorlah păng lĕ klach. Brah Yêhôva lah ma păng: “Mâu ôh, ay lĕ gơm ngăn”.
15 Sara teve medo e, por isso, mentiu: “Eu não ri”. Mas ele disse: “Não é verdade. Você riu”.
16 Jêh ri pe nuyh khân păng nây dâk hăn, khân păng n'gâl uănh jât ƀon Sôđŭm ri, Abrahăm hăn ndrel đŏng gay ma njŭn khân păng nây.
16 Depois da refeição, os visitantes se levantaram e olharam em direção a Sodoma. Quando partiram, Abraão os acompanhou para despedir-se deles.
17 Nôk nây Brah Yêhôva lah: “Nau Gâp ndrăp ŭch jan dja, Gâp mâu ôh mo ma Abrahăm
17 Então o S enhor disse: “Devo esconder meu plano de Abraão?
18 yorlah Abrahăm tay jêng bơ̆ ma du phung bri dak i dŭt kuŏng, nđâp ma geh nau dơi đŏng, lĕ rngôch bri dak ta neh ntu dja mra sŏ dơn nau geh jêng tă bơh păng dadê.
18 Afinal, Abraão certamente se tornará uma grande e poderosa nação, e todas as nações da terra serão abençoadas por meio dele.
19 Lĕ Gâp kơih jêh păng gay ma ăn păng ntŭm nti kon bu klô păng, ndrel ma tât kon tât sau păng bơh kơi bơh kơi tay, ăn ndjôt nâp trong Brah Yêhôva, gay ma gŭ ngao tâm di, ndrel ma ăn sŏng. Lah kon sau păng jan kơt nđa ngăn, Gâp jan dâng lĕ nau Gâp ton ma păng”.
19 Eu o escolhi para que ordene a seus filhos e às famílias deles que guardem o caminho do S enhor , praticando o que é certo e justo. Então farei por Abraão tudo que prometi”.
20 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Yorlah nau bu lah ma ƀon Sôđŭm, ndrel ma ƀon Kômôra lĕ hô ngăn bunuyh ta ƀon nây jan tih dŭt ŏk đŏng.
20 Portanto, o S enhor disse a Abraão: “Ouvi um grande clamor vindo de Sodoma e Gomorra, porque o pecado dessas duas cidades é extremamente grave.
21 Lah ndri Gâp ŭch hăn jŭr uănh, gay ma gĭt nau bu jan ta nây jêng di kơt nau Gâp lĕ tăng lah mâu. Lah mâu ngăn Gâp ŭch gĭt đŏng”.
21 Descerei para investigar se seus atos são, de fato, tão perversos quanto tenho ouvido. Se não forem, quero saber”.
22 Jêh ri bar hê hăn rƀŏng jât ƀon Sôđŭm ri. Abrahăm ri hôm dâk ndrel ma Brah Yêhôva ta ri đŏng.
22 Os outros visitantes partiram para Sodoma, mas Abraão permaneceu diante do S enhor .
23 Abrahăm hăn dăch ôp Brah Yêhôva: “Ơm May lơh lơi ngăn lah, bunuyh sŏng, ndrel ma bunuyh tih?
23 Aproximou-se dele e disse: “Exterminarás tanto os justos como os perversos?
24 Lah geh 50 nuyh bunuyh sŏng gŭ ta ƀon i nây, ah May lơh lơi đŏng ƀon i nây ƀah? Lah ndri May mâu yô̆ ma ƀon i nây yor ma geh bunuyh sŏng 50 nuyh gŭ ta ƀon i nây?
24 Suponhamos que haja cinquenta justos na cidade. Mesmo assim os exterminarás e não a pouparás por causa deles?
25 Lah May lơh kơt nây, jêng lơh lơi bunuyh sŏng ndrel ma bunuyh tih mâu jêng vă, lah lơh kơt nây May hôm tê̆ dôih bunuyh sŏng jêng tâm ban ma bunuyh tih, mâu jêng vă. Jan kơt nây ơm di kôranh phat dôih ma lĕ rngôch neh ntu lah?”
25 Claro que não farias tal coisa: destruir o justo com o perverso. Afinal, estarias tratando o justo e o perverso da mesma maneira! Certamente não farias isso! Acaso o Juiz de toda a terra não faria o que é certo?”.
26 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Lah Gâp say geh 50 nuyh bunuyh sŏng gŭ ta ƀon Sôđŭm nây, Gâp mâu lơh ôh, Gâp yô̆ ma ƀon i nây yor ma bunuyh 50 nuyh i nây”.
26 O S enhor respondeu: “Se eu encontrar cinquenta justos em Sodoma, pouparei a cidade toda por causa deles”.
27 Abrahăm ngơi ma Brah Yêhôva jât: “Gâp dja jêng neh môi, ndrel ma ŭnh buh dơm mâu geh nau khlay, dăn May lơi klăp ndăng nau tih gâp hôm ngơi jât ma May dja.
27 Abraão voltou a falar: “Embora eu seja apenas pó e cinza, permita-me dizer mais uma coisa ao meu Senhor.
28 Lah ta ƀon i nây mâu ôh tât 50 nuyh, geh 45 nuyh dơm, lah ndri May lơh ƀon nây yor ma hôm e prăm nuyh ê hŏ râng nây bơh?” Păng ơh: “Lah Gâp say geh 45 nuyh bunuyh sŏng, Gâp mâu lơh ôh”.
28 Suponhamos que haja apenas quarenta e cinco justos, e não cinquenta. Destruirás a cidade toda por falta de cinco justos?”. O S
29 Abrahăm ngơi tay ma Brah Yêhôva: “Klăp lah geh 40 nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung 40 nuyh nây”.
29 Abraão levou seu pedido ainda mais longe: “Suponhamos que haja apenas quarenta”. O S
30 Abrahăm ngơi jât: “Dăn May lơi ji nuih ma gâp, gâp dăn ngơi ma May du tơ̆ jât. Klăp lah geh 30 nuyh dơm”. Păng lah: “Lah Gâp say geh 30 nuyh, Gâp mâu lơh ôh”.
30 “Por favor, não fiques irado comigo, meu Senhor”, suplicou Abraão. “Permita-me falar. Suponhamos que haja apenas trinta justos.” O S
31 Abrahăm ngơi jât: “Dăn May lơi klăp ndăng nau gâp hôm ngơi ndrel May dja, klăp lah geh 20 nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung 20 nuyh nây”.
31 Abraão prosseguiu: “Uma vez que tive a ousadia de falar ao Senhor, permita-me continuar. Suponhamos que haja apenas vinte”. O S
32 Abrahăm ngơi jât: “Dăn Kôranh Brah lơi ji nuih ma gâp, gâp dăn ngơi hôm du tơ̆ dja dơm. Klăp lah geh jât nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung jât nuyh nây”.
32 Por fim, Abraão disse: “Senhor, não fiques irado comigo por eu falar mais uma vez. Suponhamos que haja apenas dez”. O S
33 Jêh lĕ phiao Brah Yêhôva ngơi ndrel Abrahăm ri, Păng hăn yot klŏk bơh ntŭk nây, jêh ri Abrahăm plơ̆ sât tay ta chun păng nơm.
33 Quando terminou a conversa com Abraão, o S enhor partiu, e Abraão voltou para sua tenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.