Gênesis 18
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA
1 Jêh ri Brah Yêhôva tâm mpơl ăn ma Abrahăm say tay ta tơm jri Mămrê ri, dôl Abrahăm gŭ ta bôk mpông chun păng nơm ri, nôk nar nklang bôk.
1 O Senhor apareceu a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.
2 Jêh ri Abrahăm ngơk say bunuyh pe nuyh dâk bơh năp păng ri. Tât ma say khân păng, păng nchuăt bơh mpông chun păng nơm nây hăn ran a khân păng păn a neh su, tâng nau vay ôp ueh lăng ma kôranh.
2 Abraão levantou os olhos, olhou, e eis que três homens estavam em pé diante dele. Ao vê-los, Abraão correu da porta da tenda ao encontro deles, prostrou-se em terra
3 Jêh ri păng lah: “Ơ kôranh, lah khân may rŏng ma gâp ngăn, dăn ƀŏt hŏ ôh n'hot bơh gâp jêng bunuyh ta nâm khân may.
3 e disse: — Senhor meu, se eu puder obter favor diante de seus olhos, peço que não passe adiante sem ficar um pouco com este seu servo.
4 Ăn gâp đă bu sŏ dak đê̆ ma rao jŏng khân may, dăn khân may gŭ rlu ta nâm tơm si dja ƀŏt.
4 Vou pedir que se traga um pouco de água, para que lavem os pés e descansem debaixo desta árvore.
5 Gâp hăn sŏ ndơ sông sa đê̆ đă khân mre ma sông, ma geh suan khân may ma hăn jât năp jât, lĕ khân may ma tât ta ntŭk gâp dja”. Jêh ri pe nuyh khân păng nây lah ma păng: “Jan hŏm kơt nau may lah ri”.
5 Trarei um pouco de comida, para que refaçam as forças, visto que chegaram até este servo de vocês; depois, poderão seguir adiante. Responderam: — Faça como você disse.
6 Jêh ri Abrahăm hăn ta chun ri ro, mbơh ma Sara i ur păng nơm: “Ay sŏ rnih môi pe ƀuăt, mon jan nŭmpăng ăn gơnh oi”.
6 Abraão correu para a tenda de Sara e lhe disse: — Amasse depressa três medidas da melhor farinha e faça pão.
7 Abrahăm nơm ri hăn nchuăt ta phung mpômpa (siŭm) joi du mlŏm kon ndrôk lây ueh ngăn, ăn bunuyh jan kar ma păng du huê jan, bunuyh jan kar i nây sŏ jan ro.
7 Abraão, por sua vez, correu ao gado, pegou um novilho tenro e bom, e o entregou a um empregado, que se apressou em prepará-lo.
8 Jêh ri Abrahăm sŏ ngi dak toh ndrôk, sŏ dak toh ndrôk, ndrel ma sŏ puăch kon ndrôk i bu jan trao ri nơh, leo ăn ta năp mpôl pe nuyh nây sông sa. Jêh ri khân păng i nây sông sa, Abrahăm nơm ri hôm gŭ ndrel, ma sơm sŏ ndơ sông sa ma khân păng ta nâm tơm si ri đŏng.
8 Pegou também coalhada e leite e o novilho que tinha mandado preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu em pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.
9 Jêh ri mpôl pe nuyh nây ôp Abrahăm: “Ah Sara ur may nây?” Abrahăm ơh ma khân păng: “Păng gŭ a trôm chun to”.
9 Então lhe perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? Ele respondeu: — Está aí na tenda.
10 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma Abrahăm: “Năm jât năp klăp lah ta khay dja đŏng, Hên hăn mâp may du tơ̆ tay jât, ta nôk ri tay Sara lĕ geh du mlŏm kon bu klô”. Sara gŭ iăt tăng nau khân păng ngơi ta bôk mpông bơh kơi Abrahăm ri.
10 Um deles disse: — Certamente voltarei a você, daqui a um ano; e Sara, a sua mulher, dará à luz um filho. Sara estava escutando, à porta da tenda, atrás de Abraão.
11 Abrahăm, ndrel ma Sara lĕ ranh ranh ngăn, Sara lĕ bah geh săk đŏng.
11 Abraão e Sara já eram velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.
12 Ndri Sara gơm lah êng ta nuih n'hâm ri: “Săk lĕ ranh dah dja jêh, lŏng sai gâp lĕ ranh ngăn đŏng, gâp ơm hôm rŏng ma nau maak lah?”
12 Por isso Sara riu em seu íntimo, dizendo consigo mesma: — Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?
13 Brah Yêhôva lah ma Abrahăm: “Mơm dâng Sara gơm? Nđâp ma lah «Gâp lĕ ranh ngăn ơm hôm geh kon lah?»
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu, dizendo: “Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?”
14 Ơm geh lah ndơ Brah Yêhôva jan mâu blao? Tât ăp khay ri tay Hên hăn mâp tay may, nôk nây Sara geh du huê kon bu klô”.
14 Por acaso, existe algo demasiadamente difícil para o Senhor ? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a você, e Sara terá um filho.
15 Yơn ma Sara rlăch lah: “Mâu ôh, gâp mâu ôh prot gơm” dâng păng lah kơt nây, yorlah păng lĕ klach. Brah Yêhôva lah ma păng: “Mâu ôh, ay lĕ gơm ngăn”.
15 Então Sara teve medo e negou, dizendo: — Eu não ri. Ele, porém, disse: — Não é verdade; é certo que você riu.
16 Jêh ri pe nuyh khân păng nây dâk hăn, khân păng n'gâl uănh jât ƀon Sôđŭm ri, Abrahăm hăn ndrel đŏng gay ma njŭn khân păng nây.
16 Quando aqueles homens se levantaram dali, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 Nôk nây Brah Yêhôva lah: “Nau Gâp ndrăp ŭch jan dja, Gâp mâu ôh mo ma Abrahăm
17 O Senhor disse: — Será que eu devo esconder de Abraão o que estou para fazer,
18 yorlah Abrahăm tay jêng bơ̆ ma du phung bri dak i dŭt kuŏng, nđâp ma geh nau dơi đŏng, lĕ rngôch bri dak ta neh ntu dja mra sŏ dơn nau geh jêng tă bơh păng dadê.
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?
19 Lĕ Gâp kơih jêh păng gay ma ăn păng ntŭm nti kon bu klô păng, ndrel ma tât kon tât sau păng bơh kơi bơh kơi tay, ăn ndjôt nâp trong Brah Yêhôva, gay ma gŭ ngao tâm di, ndrel ma ăn sŏng. Lah kon sau păng jan kơt nđa ngăn, Gâp jan dâng lĕ nau Gâp ton ma păng”.
19 Porque eu o escolhi para que ordene aos seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo, para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que lhe prometeu.
20 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Yorlah nau bu lah ma ƀon Sôđŭm, ndrel ma ƀon Kômôra lĕ hô ngăn bunuyh ta ƀon nây jan tih dŭt ŏk đŏng.
20 Então o Senhor disse: — O clamor contra Sodoma e Gomorra tem aumentado, e o seu pecado é gravíssimo.
21 Lah ndri Gâp ŭch hăn jŭr uănh, gay ma gĭt nau bu jan ta nây jêng di kơt nau Gâp lĕ tăng lah mâu. Lah mâu ngăn Gâp ŭch gĭt đŏng”.
21 Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que veio até mim. E, se este não for o caso, eu ficarei sabendo.
22 Jêh ri bar hê hăn rƀŏng jât ƀon Sôđŭm ri. Abrahăm ri hôm dâk ndrel ma Brah Yêhôva ta ri đŏng.
22 Assim, aqueles homens partiram dali e foram para Sodoma; mas Abraão ainda permaneceu na presença do Senhor .
23 Abrahăm hăn dăch ôp Brah Yêhôva: “Ơm May lơh lơi ngăn lah, bunuyh sŏng, ndrel ma bunuyh tih?
23 E, aproximando-se, Abraão perguntou: — Será que vais destruir o justo com o ímpio?
24 Lah geh 50 nuyh bunuyh sŏng gŭ ta ƀon i nây, ah May lơh lơi đŏng ƀon i nây ƀah? Lah ndri May mâu yô̆ ma ƀon i nây yor ma geh bunuyh sŏng 50 nuyh gŭ ta ƀon i nây?
24 Se houver, por acaso, cinquenta justos na cidade, ainda assim destruirás e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?
25 Lah May lơh kơt nây, jêng lơh lơi bunuyh sŏng ndrel ma bunuyh tih mâu jêng vă, lah lơh kơt nây May hôm tê̆ dôih bunuyh sŏng jêng tâm ban ma bunuyh tih, mâu jêng vă. Jan kơt nây ơm di kôranh phat dôih ma lĕ rngôch neh ntu lah?”
25 Longe de ti fazeres tal coisa: matar o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio. Longe de ti! Será que o Juiz de toda a terra não faria justiça?
26 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Lah Gâp say geh 50 nuyh bunuyh sŏng gŭ ta ƀon Sôđŭm nây, Gâp mâu lơh ôh, Gâp yô̆ ma ƀon i nây yor ma bunuyh 50 nuyh i nây”.
26 Então o Senhor disse: — Se eu encontrar cinquenta justos dentro da cidade de Sodoma, pouparei a cidade toda por amor a eles.
27 Abrahăm ngơi ma Brah Yêhôva jât: “Gâp dja jêng neh môi, ndrel ma ŭnh buh dơm mâu geh nau khlay, dăn May lơi klăp ndăng nau tih gâp hôm ngơi jât ma May dja.
27 Abraão continuou: — Eis que me atrevi a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.
28 Lah ta ƀon i nây mâu ôh tât 50 nuyh, geh 45 nuyh dơm, lah ndri May lơh ƀon nây yor ma hôm e prăm nuyh ê hŏ râng nây bơh?” Păng ơh: “Lah Gâp say geh 45 nuyh bunuyh sŏng, Gâp mâu lơh ôh”.
28 Caso faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Deus respondeu: — Não a destruirei se eu encontrar ali quarenta e cinco.
29 Abrahăm ngơi tay ma Brah Yêhôva: “Klăp lah geh 40 nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung 40 nuyh nây”.
29 Então Abraão disse: — E se, por acaso, houver ali apenas quarenta? Deus respondeu: — Não o farei por amor aos quarenta.
30 Abrahăm ngơi jât: “Dăn May lơi ji nuih ma gâp, gâp dăn ngơi ma May du tơ̆ jât. Klăp lah geh 30 nuyh dơm”. Păng lah: “Lah Gâp say geh 30 nuyh, Gâp mâu lơh ôh”.
30 Abraão insistiu: — Não se ire o Senhor, se eu continuar a falar. E se houver ali apenas trinta? O — Não o farei se eu encontrar ali trinta.
31 Abrahăm ngơi jât: “Dăn May lơi klăp ndăng nau gâp hôm ngơi ndrel May dja, klăp lah geh 20 nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung 20 nuyh nây”.
31 Abraão continuou: — Eis que me atrevi a falar ao Senhor. E se, por acaso, houver ali apenas vinte? O — Não a destruirei por amor aos vinte.
32 Abrahăm ngơi jât: “Dăn Kôranh Brah lơi ji nuih ma gâp, gâp dăn ngơi hôm du tơ̆ dja dơm. Klăp lah geh jât nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung jât nuyh nây”.
32 Finalmente Abraão disse: — Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez. E se, por acaso, houver ali apenas dez? O — Não a destruirei por amor aos dez.
33 Jêh lĕ phiao Brah Yêhôva ngơi ndrel Abrahăm ri, Păng hăn yot klŏk bơh ntŭk nây, jêh ri Abrahăm plơ̆ sât tay ta chun păng nơm.
33 Quando acabou de falar com Abraão, o Senhor se retirou, e Abraão voltou para onde estava antes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.