Gênesis 12

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma Ăbram kơt nđa: “May du lôh hŏm bơh bri may nơm, bơh ndŭl mpôl may nơm, ndrel ma bơh rnăk vâl bơ̆ may nơm, jêh ri hăn gŭ ta bri Gâp nhhơ ma may nây.
1 Ora, o SENHOR havia dito a Abrão: Sai-te do teu país, e da tua parentela, e da casa de teu pai, para uma terra que eu te mostrarei.
2 Gâp ăn may geh rnoi deh ŏk, ăn khân păng jêng du phung dŭt kuŏng, Gâp ăn may geh jêng, ndrel ma ăn bu lư săk may, kơt ndri dâng may jêng bunuyh ăn geh jêng ma bu đŏng.
2 E eu farei de ti uma grande nação, e eu te abençoarei, e farei teu nome grande; e tu serás uma bênção.
3 Gâp ăn geh jêng ma bu moh i ăn geh jêng ma may, Gâp rtăp đŏng ma bu moh i rtăp may, dâng lĕ rnăk vâl bunuyh ta neh ntu dja, geh jêng tă bơh may dadê”.
3 E eu abençoarei os que te abençoarem, e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem, e em ti todas as famílias da terra serão abençoadas.
4 Jêh Brah Yêhôva đă Ăbram kơt nây, păng jan tâng ro, păng du lôh bơh ƀon Charan, jêh ri i mon păng Lŭt hăn ndrel đŏng. Dôl Ăbram du lôh bơh ntŭk nây, păng lĕ geh 75 năm.
4 Assim, Abrão partiu, como o SENHOR lhe havia falado, e Ló foi com ele. E Abrão tinha setenta e cinco anos de idade quando ele partiu de Harã.
5 Păng, i ur Sarai păng, i mon Lŭt păng, ndrel ma lĕ drăp ndơ păng geh, nđâp ma phung bunuyh i ntơm jan kar ma păng ta ƀon Charan nây nơh, păng ndjôt hăn jât bri Kanan ri dadê. Lĕ tât ta bri Kanan ri
5 E Abrão tomou Sarai, sua esposa, e Ló, filho de seu irmão, e todas as posses que haviam ajuntado, e as almas que eles tinham obtido em Harã, e eles saíram para a terra de Canaã, e para a terra de Canaã eles vieram.
6 Ăbram hăn glăt rŏ bri nây tât ta tơm jri i bu rnha Môrê, dăch ma ƀon Sikem. Dôl nây phung Kanan gŭ ta bri dak nây.
6 E Abrão passou pela terra até o lugar de Siquém, até a planície de Moré. E os cananeus estavam nesse tempo na terra.
7 Jêh ri Brah Yêhôva tâm mpơl ăn ma Ăbram say, Păng lah: “Gâp ăn bri dak dja ma phung rnoi deh may”. Jêh ri Ăbram jan du ntŭk ma jan brah ta ntŭk nây gay ma nhhơr ma Brah Yêhôva i lĕ tâm mpơl ăn păng say ri nơh.
7 E o SENHOR apareceu a Abrão e disse: À tua semente eu darei esta terra; e ali ele edificou um altar ao SENHOR, que lhe apareceu.
8 Jêh ri păng hăn jât, hăn ta ntŭk yôk mpeh bơh lôh nar ƀon Ƀêtel, păng jan chun gŭ ta ntŭk nây, păng gŭ vah vang ƀon Ƀêtel, đah ma ƀon Ai, geh mpeh bơh lôh nar ma ƀon Ƀêtel. Geh mpeh bơh nhŏp nar ma ƀon Ai, ta ntŭk nây păng jan du ntŭk jât ma jan brah ma Brah Yêhôva, jêh ri păng yơk mbah ma Brah Yêhôva .
8 E ele moveu-se dali para o monte ao leste de Betel, e armou sua tenda, tendo Betel ao oeste e Ai ao leste. E ali ele edificou um altar ao SENHOR, e invocou o nome do SENHOR.
9 Jêh ri păng hăn ngăn, tât ta bri Nêkĭp.
9 E Abrão viajou, indo adiante para o sul.
10 Nôk nây ta bri Kanan geh nau ji sŏt ji ngot, yor ri Ăbram hăn gŭ ta bri Êsip, yorlah nau ji sŏt ji ngot ta bri Kanan nây hô ngăn.
10 E houve fome na terra, e Abrão desceu para o Egito para peregrinar ali, pois a fome era severa na terra.
11 Dôl păng hăn bơi tât ta bri Êsip, păng lah ma ur păng: “Gâp gĭt ay dja jêng bu ur ueh reh ngăn.
11 E aconteceu que, quando ele estava prestes a entrar no Egito, ele disse a Sarai, sua esposa: Eis que eu sei que tu és uma mulher formosa à vista.
12 Tât phung Êsip say ay, bu lah ay jêng ur gâp, lah ndri bu mra nkhât lơi gâp, hôm rong ay rêh.
12 Por isso, acontecerá que, quando os egípcios te virem, eles dirão: Esta é a esposa dele. E me matarão, mas te manterão viva.
13 Lah ndri ăn ay mbơh ma bu lah, ay jêng oh gâp, gay ma bu jan ueh ma gâp yor tă bơh ay, jêh ri bu rong gâp rêh yor tă bơh ay đŏng”.
13 Dize, suplico-te, que tu és minha irmã, para que eu possa ficar bem por tua causa, e a minha alma viverá por causa de ti.
14 Tât ta bri Êsip ri, phung Êsip say ur Ăbram ueh reh ngăn.
14 E aconteceu que, quando Abrão havia chegado ao Egito, os egípcios viram a mulher, e que ela era muito formosa.
15 Phung kôranh kađăch Pharaon nơm say păng đŏng, khân păng rnê ueh Sarai ri mbơh ma Pharaon, jêh ri bu leo păng njŭn ta nhih kađăch Pharaon ri.
15 Também os príncipes do Faraó a viram, e a elogiaram diante do Faraó, e a mulher foi levada à casa do Faraó.
16 Lŏng i Ăbram ri, Pharaon jan ueh ma păng ngăn yor tă ma ur Sarai păng ri, Pharaon ăn dâk bu ur dâk bu klô ma păng, ăn be biăp, ăn ndrôk nkuŏng, ăn seh lia me đŏng, seh lia nkuŏng đŏng, ndrel ma ăn seh samô.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela. E ele teve ovelhas, e bois, e jumentos, e servos, e servas, e jumentas e camelos.
17 Yơn ma Brah Yêhôva jan ăn nau ji kuŏng ngăn ma Pharaon, ndrel ma bunuyh dâng lĕ ta nhih păng, yor ma Sarai i ur Ăbram nây.
17 E o SENHOR atormentou Faraó e a sua casa com grandes pragas por causa de Sarai, esposa de Abrão.
18 Jêh ri Pharaon kuăl Ăbram lah păng: “Moh kô̆ may jan ma gâp kơt nđa mêh? Khŏn may ma mbơh sŏng ma gâp, bu ur dja jêng ur may!
18 E Faraó chamou Abrão, e disse: O que é isto que tu me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua esposa?
19 Moh dâng may lah păng jêng oh may, jan ăn gâp sŏ păng jan ur chrao? Ưh ur may, nsât mre a ri, du bơh ntŭk dja hŏm!”
19 Por que disseste: Ela é minha irmã? Portanto eu a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua esposa. Toma-a e vai no teu caminho.
20 Jêh ri Pharaon đă tahen păng njŭn Ăbram, ndrel ma ur păng, nđâp ma lĕ drăp ndơ păng geh du lôh bơh bri nây.
20 E Faraó ordenou aos seus homens com respeito a ele; e eles o mandaram embora, e a sua esposa, e a tudo que ele tinha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.