Gênesis 12
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARIB
1 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma Ăbram kơt nđa: “May du lôh hŏm bơh bri may nơm, bơh ndŭl mpôl may nơm, ndrel ma bơh rnăk vâl bơ̆ may nơm, jêh ri hăn gŭ ta bri Gâp nhhơ ma may nây.
1 Ora, o Senhor disse a Abrão: Sai-te da tua terra, da tua parentela, e da casa de teu pai, para a terra que eu te mostrarei.
2 Gâp ăn may geh rnoi deh ŏk, ăn khân păng jêng du phung dŭt kuŏng, Gâp ăn may geh jêng, ndrel ma ăn bu lư săk may, kơt ndri dâng may jêng bunuyh ăn geh jêng ma bu đŏng.
2 Eu farei de ti uma grande nação; abençoar-te-ei, e engrandecerei o teu nome; e tu, sê uma bênção.
3 Gâp ăn geh jêng ma bu moh i ăn geh jêng ma may, Gâp rtăp đŏng ma bu moh i rtăp may, dâng lĕ rnăk vâl bunuyh ta neh ntu dja, geh jêng tă bơh may dadê”.
3 Abençoarei aos que te abençoarem, e amaldiçoarei àquele que te amaldiçoar; e em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Jêh Brah Yêhôva đă Ăbram kơt nây, păng jan tâng ro, păng du lôh bơh ƀon Charan, jêh ri i mon păng Lŭt hăn ndrel đŏng. Dôl Ăbram du lôh bơh ntŭk nây, păng lĕ geh 75 năm.
4 Partiu, pois Abrão, como o Senhor lhe ordenara, e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Păng, i ur Sarai păng, i mon Lŭt păng, ndrel ma lĕ drăp ndơ păng geh, nđâp ma phung bunuyh i ntơm jan kar ma păng ta ƀon Charan nây nơh, păng ndjôt hăn jât bri Kanan ri dadê. Lĕ tât ta bri Kanan ri
5 Abrão levou consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as almas que lhes acresceram em Harã; e saíram a fim de irem à terra de Canaã; e à terra de Canaã chegaram.
6 Ăbram hăn glăt rŏ bri nây tât ta tơm jri i bu rnha Môrê, dăch ma ƀon Sikem. Dôl nây phung Kanan gŭ ta bri dak nây.
6 Passou Abrão pela terra até o lugar de Siquém, até o carvalho de Moré. Nesse tempo estavam os cananeus na terra.
7 Jêh ri Brah Yêhôva tâm mpơl ăn ma Ăbram say, Păng lah: “Gâp ăn bri dak dja ma phung rnoi deh may”. Jêh ri Ăbram jan du ntŭk ma jan brah ta ntŭk nây gay ma nhhơr ma Brah Yêhôva i lĕ tâm mpơl ăn păng say ri nơh.
7 Apareceu, porém, o Senhor a Abrão, e disse: À tua semente darei esta terra. Abrão, pois, edificou ali um altar ao Senhor, que lhe aparecera.
8 Jêh ri păng hăn jât, hăn ta ntŭk yôk mpeh bơh lôh nar ƀon Ƀêtel, păng jan chun gŭ ta ntŭk nây, păng gŭ vah vang ƀon Ƀêtel, đah ma ƀon Ai, geh mpeh bơh lôh nar ma ƀon Ƀêtel. Geh mpeh bơh nhŏp nar ma ƀon Ai, ta ntŭk nây păng jan du ntŭk jât ma jan brah ma Brah Yêhôva, jêh ri păng yơk mbah ma Brah Yêhôva .
8 Então passou dali para o monte ao oriente de Betel, e armou a sua tenda, ficando-lhe Betel ao ocidente, e Ai ao oriente; também ali edificou um altar ao Senhor, e invocou o nome do Senhor.
9 Jêh ri păng hăn ngăn, tât ta bri Nêkĭp.
9 Depois continuou Abrão o seu caminho, seguindo ainda para o sul.
10 Nôk nây ta bri Kanan geh nau ji sŏt ji ngot, yor ri Ăbram hăn gŭ ta bri Êsip, yorlah nau ji sŏt ji ngot ta bri Kanan nây hô ngăn.
10 Ora, havia fome naquela terra; Abrão, pois, desceu ao Egito, para peregrinar ali, porquanto era grande a fome na terra.
11 Dôl păng hăn bơi tât ta bri Êsip, păng lah ma ur păng: “Gâp gĭt ay dja jêng bu ur ueh reh ngăn.
11 Quando ele estava prestes a entrar no Egito, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher formosa à vista;
12 Tât phung Êsip say ay, bu lah ay jêng ur gâp, lah ndri bu mra nkhât lơi gâp, hôm rong ay rêh.
12 e acontecerá que, quando os egípcios te virem, dirão: Esta é mulher dele. E me matarão a mim, mas a ti te guardarão em vida.
13 Lah ndri ăn ay mbơh ma bu lah, ay jêng oh gâp, gay ma bu jan ueh ma gâp yor tă bơh ay, jêh ri bu rong gâp rêh yor tă bơh ay đŏng”.
13 Dize, peço-te, que és minha irmã, para que me vá bem por tua causa, e que viva a minha alma em atenção a ti.
14 Tât ta bri Êsip ri, phung Êsip say ur Ăbram ueh reh ngăn.
14 E aconteceu que, entrando Abrão no Egito, viram os egípcios que a mulher era mui formosa.
15 Phung kôranh kađăch Pharaon nơm say păng đŏng, khân păng rnê ueh Sarai ri mbơh ma Pharaon, jêh ri bu leo păng njŭn ta nhih kađăch Pharaon ri.
15 Até os príncipes de Faraó a viram e gabaram-na diante dele; e foi levada a mulher para a casa de Faraó.
16 Lŏng i Ăbram ri, Pharaon jan ueh ma păng ngăn yor tă ma ur Sarai păng ri, Pharaon ăn dâk bu ur dâk bu klô ma păng, ăn be biăp, ăn ndrôk nkuŏng, ăn seh lia me đŏng, seh lia nkuŏng đŏng, ndrel ma ăn seh samô.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela; e este veio a ter ovelhas, bois e jumentos, servos e servas, jumentas e camelos.
17 Yơn ma Brah Yêhôva jan ăn nau ji kuŏng ngăn ma Pharaon, ndrel ma bunuyh dâng lĕ ta nhih păng, yor ma Sarai i ur Ăbram nây.
17 Feriu, porém, o Senhor a Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Jêh ri Pharaon kuăl Ăbram lah păng: “Moh kô̆ may jan ma gâp kơt nđa mêh? Khŏn may ma mbơh sŏng ma gâp, bu ur dja jêng ur may!
18 Então chamou Faraó a Abrão, e disse: Que é isto que me fizeste? por que não me disseste que ela era tua mulher?
19 Moh dâng may lah păng jêng oh may, jan ăn gâp sŏ păng jan ur chrao? Ưh ur may, nsât mre a ri, du bơh ntŭk dja hŏm!”
19 Por que disseste: E minha irmã? de maneira que a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis aqui tua mulher; toma-a e vai-te.
20 Jêh ri Pharaon đă tahen păng njŭn Ăbram, ndrel ma ur păng, nđâp ma lĕ drăp ndơ păng geh du lôh bơh bri nây.
20 E Faraó deu ordens aos seus guardas a respeito dele, os quais o despediram a ele, e a sua mulher, e a tudo o que tinha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.