Gênesis 11
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Nôk kăl e nơh dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja du nau ngơi dơm, mbơh ngơi tâm ban băl.
1 Toda a terra tinha uma só língua, e servia-se das mesmas palavras.
2 Jêh ri khân păng ntrơn ntŭk bơh lôh nar, tât ta ntŭk lŏng ta bri Sinơr, khân păng gŭ jan ƀon ta nây.
2 Alguns homens, partindo para o oriente, encontraram na terra de Senaar uma planície onde se estabeleceram.
3 Khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Hô̆ bân, leo băl mon neh gŭch, ăn păng ma kroh ăn dăng”. Jêh ri khân păng sŏ neh i gŭch nây ma jan jay, sŏ chai krăk ma jan ndơ lâr ma krêp.
3 E disseram uns aos outros: "Vamos, façamos tijolos e cozamo-los no fogo." Serviram-se de tijolos em vez de pedras, e de betume em lugar de argamassa.
4 Jêh ri khân păng lah: “Ăn bân jan du ƀon kuŏng, jêh ri jan du mlŏm jay ăn dŭt prêh ƀlưu tât a trôk ngăn, ăn bu lư bân, ri mơ bân mâu ôh chah chrai lam neh ntu dja”.
4 Depois disseram: "Vamos, façamos para nós uma cidade e uma torre cujo cimo atinja os céus. Tornemos assim célebre o nosso nome, para que não sejamos dispersos pela face de toda a terra."
5 Jêh khân păng jan jay dŭt prêh i nây, Brah Yêhôva jŭr uănh ƀon, ndrel ma jay prêh i bunuyh jan i nây
5 Mas o senhor desceu para ver a cidade e a torre que construíram os filhos dos homens.
6 jêh ri Brah Yêhôva lah êng Păng Nơm: “Yi! Khân păng dja jêng du mpôl dơm, mbơh ngơi du nau ngơi dơm đŏng, lah blao jan dja aƀaơ ri, ta jât năp tay khân păng dơi jan đŏng moh ndơ i khân păng ŭch.
6 "Eis que são um só povo, disse ele, e falam uma só língua: se começam assim, nada futuramente os impedirá de executarem todos os seus empreendimentos.
7 Lah ndri Bân jŭr jan vĭ lơi nau ngơi khân păng ƀŏt, lơi hôm ôh ăn khân păng tâm gĭt ngơi jât năp tay”.
7 Vamos: desçamos para lhes confundir a linguagem, de sorte que já não se compreendam um ao outro."
8 Jêh ri Brah Yêhôva ăn khân păng chah chrai băl du ngai tă bơh ntŭk i nây, dâng geh lam neh ntu dja, ndri khân păng bah jan ƀon ta ntŭk i nây jât.
8 Foi dali que o Senhor os dispersou daquele lugar pela face de toda a terra, e cessaram a construção da cidade.
9 Kơt ndri dâng bu tê̆ rnha ƀon i nây lah, Ƀapil, rblang lah «Vĭ», yorlah ta ntŭk i nây i Brah Yêhôva jan vĭ nau ngơi ăn bunuyh dâng lĕ ta neh ntu dja ngơi tâm tih băl, ăn bunuyh chah chrai băl tă bơh ntŭk nây dâng geh lam neh ntu dja.
9 Por isso deram-lhe o nome de Babel, porque ali o Senhor confundiu a linguagem de todos os habitantes da terra, e dali os dispersou sobre a face de toda a terra.
10 Dja nau nkoch rnoi deh Sĭm. Tât Sĭm geh 100 năm păng bă Arpasat, năm i nây lĕ geh bar năm, jêh dak lêng dak dơng kuŏng i nây nơh.
10 Eis a descendência de Sem: Sem, com a idade de cem anos, gerou Arfaxad, dois anos depois do dilúvio.
11 Jêh păng bă Arpasat ri, păng rêh geh 500 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
11 Depois do Nascimento de Arfaxad, Sem viveu ainda quinhentos anos, e gerou filhos e filhas.
12 Tât Arpasat geh 35 năm, păng bă Sêlas.
12 Arfaxad, com a idade de trinta e cinco anos, gerou Salé.
13 Jêh păng bă Sêlas, păng rêh geh 403 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
13 Após o nascimento de Salé, Arfaxad viveu ainda quatrocentos anos, e gerou filhos e filhas.
14 Tât Sêlas geh 30 năm, păng bă Êƀer.
14 Salé, com a idade de trinta anos, gerou Heber.
15 Jêh păng bă Êƀer ri, păng rêh geh 403 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
15 Após o nascimento de Heber, Salé viveu ainda quatrocentos anos, e gerou filhos e filhas.
16 Tât Êƀer geh 34 năm, păng bă Phêlêk.
16 Heber, com a idade de trinta e quatro anos, gerou Faleg.
17 Jêh păng bă Phêlêk ri, păng rêh geh 430 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
17 Após o nascimento de Faleg, Heber viveu ainda quatrocentos anos, e gerou filhos e filhas.
18 Tât Phêlêk geh 30 năm, păng bă Rêu.
18 Faleg, com a idade de trinta anos, gerou Reu.
19 Jêh păng bă Rêu ri, păng rêh geh 209 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
19 Após o nascimento de Reu, Faleg viveu ainda duzentos e nove anos, e gerou filhos e filhas.
20 Tât Rêu geh 32 năm, păng bă Sêruk.
20 Reu, com a idade de trinta e dois anos, gerou Sarug.
21 Jêh păng bă Sêruk ri, păng rêh geh 207 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
21 Após o nascimento de Sarug, Reu viveu ainda duzentos e sete anos, e gerou filhos e filhas.
22 Tât Sêruk geh 30 năm, păng bă Nahôr.
22 Sarug, com a idade de trinta anos, gerou Nacor.
23 Jêh păng bă Nahôr ri, păng rêh geh 200 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
23 Após o nascimento de Nacor, Sarug viveu ainda duzentos anos, e gerou filhos e filhas.
24 Tât Nahôr geh 29 năm, păng bă Thêra.
24 Nacor, com a idade de vinte e nove anos, gerou Taré.
25 Jêh păng bă Thêra ri, păng rêh geh 119 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
25 Após o nascimento de Taré, Nacor viveu ainda cento e dezenove anos, e gerou filhos e filhas.
26 Tât Thêra geh 70 năm, păng bă Ăbram, bă Nahôr, ndrel ma bă Haran.
26 Taré, com a idade de setenta anos, gerou Abrão, Nacor e Arão.
27 Dja jêng nau nkoch rnoi deh Thêra. Thêra bă Ăbram, bă Nahôr, ndrel ma bă Haran. Jêh ri Haran bă Lŭt.
27 Eis a descendência de Taré: Taré gerou Abrão, Nacor e Arão.
28 Haran khât ta ƀon Ur ta bri Khalđê, ntŭk bri păng nơm, dôl i bơ̆ păng Thêra hôm rêh đŏng.
28 Arão gerou Lot. Arão morreu em presença de Taré, seu pai, em Ur da Caldéia, sua terra natal.
29 Ăbram, ndrel ma Nahôr i oh păng ri, khân păng sŏ ur. I ur Ăbram rnha Sarai, i ur Nahôr ri rnha Milka i kon Haran, Haran i ri i bơ̆ kon bu ur Milka, ndrel ma Ihka.
29 Abrão e Nacor casaram-se: a mulher de Abrão chamava-se Sarai, e a de Nacor, Melca, filha de Arão, pai de Melca e de Jesca.
30 Lŏng Sarai i ur Ăbram nây, jêng bu ur mâu ôh bă kon, păng mâu geh kon vă.
30 Sarai era estéril, e não tinha filhos.
31 Jêh ri Thêra leo Ăbram i kon păng nơm ri, ndrel ma i sau Lŭt păng ri, i kon Haran ri nơh, jêh ri Sarai i măn păng nơm ri đŏng, khân păng lôh tă bơh ƀon Ur bri Khalđê nây, hăn jât bri Kanan. Tât ta ƀon Charan ri, khân păng jan ntŭk ma gŭ ta ƀon nây, ê ôh tât ta bri Kanan.
31 Taré tomou seu filho Abrão, seu neto Lot, filho de Arão, e Sarai, sua nora, mulher de Abrão, seu filho, e partiu com eles de Ur da Caldéia, indo para a terra de Canaã. Chegados a Harã, estabeleceram-se ali.
32 Thêra rêh geh 205 năm, jêh ri khât, păng khât ta ƀon Charan nây.
32 Todo o tempo da vida de Taré foi de duzentos e cinco anos; e morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.