Gênesis 11
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Nôk kăl e nơh dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja du nau ngơi dơm, mbơh ngơi tâm ban băl.
1 Ora, em toda a terra havia apenas uma linguagem e uma só maneira de falar.
2 Jêh ri khân păng ntrơn ntŭk bơh lôh nar, tât ta ntŭk lŏng ta bri Sinơr, khân păng gŭ jan ƀon ta nây.
2 Sucedeu que, partindo eles do Oriente, deram com uma planície na terra de Sinar; e habitaram ali.
3 Khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Hô̆ bân, leo băl mon neh gŭch, ăn păng ma kroh ăn dăng”. Jêh ri khân păng sŏ neh i gŭch nây ma jan jay, sŏ chai krăk ma jan ndơ lâr ma krêp.
3 E disseram uns aos outros: Vinde, façamos tijolos e queimemo-los bem. Os tijolos serviram-lhes de pedra, e o betume, de argamassa.
4 Jêh ri khân păng lah: “Ăn bân jan du ƀon kuŏng, jêh ri jan du mlŏm jay ăn dŭt prêh ƀlưu tât a trôk ngăn, ăn bu lư bân, ri mơ bân mâu ôh chah chrai lam neh ntu dja”.
4 Disseram: Vinde, edifiquemos para nós uma cidade e uma torre cujo tope chegue até aos céus e tornemos célebre o nosso nome, para que não sejamos espalhados por toda a terra.
5 Jêh khân păng jan jay dŭt prêh i nây, Brah Yêhôva jŭr uănh ƀon, ndrel ma jay prêh i bunuyh jan i nây
5 Então, desceu o Senhor para ver a cidade e a torre, que os filhos dos homens edificavam;
6 jêh ri Brah Yêhôva lah êng Păng Nơm: “Yi! Khân păng dja jêng du mpôl dơm, mbơh ngơi du nau ngơi dơm đŏng, lah blao jan dja aƀaơ ri, ta jât năp tay khân păng dơi jan đŏng moh ndơ i khân păng ŭch.
6 e o Senhor disse: Eis que o povo é um, e todos têm a mesma linguagem. Isto é apenas o começo; agora não haverá restrição para tudo que intentam fazer.
7 Lah ndri Bân jŭr jan vĭ lơi nau ngơi khân păng ƀŏt, lơi hôm ôh ăn khân păng tâm gĭt ngơi jât năp tay”.
7 Vinde, desçamos e confundamos ali a sua linguagem, para que um não entenda a linguagem de outro.
8 Jêh ri Brah Yêhôva ăn khân păng chah chrai băl du ngai tă bơh ntŭk i nây, dâng geh lam neh ntu dja, ndri khân păng bah jan ƀon ta ntŭk i nây jât.
8 Destarte, o Senhor os dispersou dali pela superfície da terra; e cessaram de edificar a cidade.
9 Kơt ndri dâng bu tê̆ rnha ƀon i nây lah, Ƀapil, rblang lah «Vĭ», yorlah ta ntŭk i nây i Brah Yêhôva jan vĭ nau ngơi ăn bunuyh dâng lĕ ta neh ntu dja ngơi tâm tih băl, ăn bunuyh chah chrai băl tă bơh ntŭk nây dâng geh lam neh ntu dja.
9 Chamou-se-lhe, por isso, o nome de Babel, porque ali confundiu o Senhor a linguagem de toda a terra e dali o Senhor os dispersou por toda a superfície dela.
10 Dja nau nkoch rnoi deh Sĭm. Tât Sĭm geh 100 năm păng bă Arpasat, năm i nây lĕ geh bar năm, jêh dak lêng dak dơng kuŏng i nây nơh.
10 São estas as gerações de Sem. Ora, ele era da idade de cem anos quando gerou a Arfaxade, dois anos depois do dilúvio;
11 Jêh păng bă Arpasat ri, păng rêh geh 500 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
11 e, depois que gerou a Arfaxade, viveu Sem quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 Tât Arpasat geh 35 năm, păng bă Sêlas.
12 Viveu Arfaxade trinta e cinco anos e gerou a Salá;
13 Jêh păng bă Sêlas, păng rêh geh 403 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
13 e, depois que gerou a Salá, viveu Arfaxade quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 Tât Sêlas geh 30 năm, păng bă Êƀer.
14 Viveu Salá trinta anos e gerou a Héber;
15 Jêh păng bă Êƀer ri, păng rêh geh 403 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
15 e, depois que gerou a Héber, viveu Salá quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 Tât Êƀer geh 34 năm, păng bă Phêlêk.
16 Viveu Héber trinta e quatro anos e gerou a Pelegue;
17 Jêh păng bă Phêlêk ri, păng rêh geh 430 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
17 e, depois que gerou a Pelegue, viveu Héber quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 Tât Phêlêk geh 30 năm, păng bă Rêu.
18 Viveu Pelegue trinta anos e gerou a Reú;
19 Jêh păng bă Rêu ri, păng rêh geh 209 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
19 e, depois que gerou a Reú, viveu Pelegue duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 Tât Rêu geh 32 năm, păng bă Sêruk.
20 Viveu Reú trinta e dois anos e gerou a Serugue;
21 Jêh păng bă Sêruk ri, păng rêh geh 207 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
21 e, depois que gerou a Serugue, viveu Reú duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 Tât Sêruk geh 30 năm, păng bă Nahôr.
22 Viveu Serugue trinta anos e gerou a Naor;
23 Jêh păng bă Nahôr ri, păng rêh geh 200 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
23 e, depois que gerou a Naor, viveu Serugue duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 Tât Nahôr geh 29 năm, păng bă Thêra.
24 Viveu Naor vinte e nove anos e gerou a Tera;
25 Jêh păng bă Thêra ri, păng rêh geh 119 năm jât, n'ho bă oh bă kon, geh kon bu ur kon bu klô đŏng.
25 e, depois que gerou a Tera, viveu Naor cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 Tât Thêra geh 70 năm, păng bă Ăbram, bă Nahôr, ndrel ma bă Haran.
26 Viveu Tera setenta anos e gerou a Abrão, a Naor e a Harã.
27 Dja jêng nau nkoch rnoi deh Thêra. Thêra bă Ăbram, bă Nahôr, ndrel ma bă Haran. Jêh ri Haran bă Lŭt.
27 São estas as gerações de Tera. Tera gerou a Abrão, a Naor e a Harã; e Harã gerou a Ló.
28 Haran khât ta ƀon Ur ta bri Khalđê, ntŭk bri păng nơm, dôl i bơ̆ păng Thêra hôm rêh đŏng.
28 Morreu Harã na terra de seu nascimento, em Ur dos caldeus, estando Tera, seu pai, ainda vivo.
29 Ăbram, ndrel ma Nahôr i oh păng ri, khân păng sŏ ur. I ur Ăbram rnha Sarai, i ur Nahôr ri rnha Milka i kon Haran, Haran i ri i bơ̆ kon bu ur Milka, ndrel ma Ihka.
29 Abrão e Naor tomaram para si mulheres; a de Abrão chamava-se Sarai, a de Naor, Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 Lŏng Sarai i ur Ăbram nây, jêng bu ur mâu ôh bă kon, păng mâu geh kon vă.
30 Sarai era estéril, não tinha filhos.
31 Jêh ri Thêra leo Ăbram i kon păng nơm ri, ndrel ma i sau Lŭt păng ri, i kon Haran ri nơh, jêh ri Sarai i măn păng nơm ri đŏng, khân păng lôh tă bơh ƀon Ur bri Khalđê nây, hăn jât bri Kanan. Tât ta ƀon Charan ri, khân păng jan ntŭk ma gŭ ta ƀon nây, ê ôh tât ta bri Kanan.
31 Tomou Tera a Abrão, seu filho, e a Ló, filho de Harã, filho de seu filho, e a Sarai, sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos caldeus, para ir à terra de Canaã; foram até Harã, onde ficaram.
32 Thêra rêh geh 205 năm, jêh ri khât, păng khât ta ƀon Charan nây.
32 E, havendo Tera vivido duzentos e cinco anos ao todo, morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.