Atos 7

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jêh ri i kôranh jan brah dŭt kuŏng ôp Satêphan: “Di kơt nây ngăn đŏng ƀah?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Satêphan ơh lah: “Hơi phung kôranh, hơi phung oh nô kônh va, dăn khân may iăt gâp hŏm! Kôranh Brah ta nau chrêk lơp Păng nơm, Păng lĕ tâm mpơl ma che Abrahăm bân kăl e nơh, dôl păng hôm gŭ ta bri Mêsôpôtamia, ê lor ma păng gŭ ta ƀon Charan.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Kôranh Brah lah kơt nđa: ‘May dâk hŏm lôh bơh bri dak may nơm, bơh ndŭl mpôl may, jêh ri hăn ta ntŭk bri dak i Gâp nchŏng ma may’.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Jêh ri Abrahăm du bơh bri Khalđê, hăn gŭ ta ƀon Charan. Jêh khât bơ̆ păng ta nây, Kôranh Brah leo păng du bơh bri nây, hăn ta bri i khân may gŭ aƀaơ dja.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ta bri dja, Kôranh Brah mâu ôh ăn neh mir ma păng, neh dâng mpang jŏng Kôranh Brah mâu ăn đŏng. Yơn ma Kôranh Brah ton bri dja jêng bri păng, n'ho ma tât kon tât sau păng nơm a kơi tay, bol lah nôk nây Abrahăm mâu hŏ ôh geh kon.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Kôranh Brah lah ma păng kơt nđa: ‘Kon sau may mra gŭ jêng bu năch ta bri dak bu êng. Bunuyh ta bri i nây sŏ khân păng jan dâk, ndrel ma tŭn jot khân păng jŏ 400 năm’.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Kôranh Brah lah đŏng: ‘Yơn lah Gâp tê̆ dôih ma bri dak i sŏ kon sau may nây jan dâk. Jêh ri kon sau may du lôh bơh ntŭk nây, gŭ yơk mbah Gâp ta bri dja’.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Jêh ri Kôranh Brah tâm rnglăp ma Abrahăm đă păng koh ntô dâng lĕ phung bu klô i gŭ ta nhih păng. Ndơ i nây jêng nau mbên nau tâm rnglăp i nây. Ndri dâng dôl Isăk i kon păng nơm deh geh pham nar, Abrahăm i bơ̆ ri koh ntô ma păng. Jêh ri Isăk koh ntô ăn ma Yakôp i kon păng, Yakôp koh ntô ăn ma 12 nuyh i kon bu klô păng đŏng, ndri dâng lĕ phung bân jêng i kon sau 12 nuyh khân păng nây.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Khân păng i nây geh nuih n'hâm mâu nach ma Yôsep i oh khân păng, ndri dâng tăch lơi ôbăl ăn gŭ jan dâk ta bri Êsip. Yơn ma Kôranh Brah gŭ ndrel păng,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 rklaih lĕ nau jêr jŏt ta păng, ăn păng geh nau mân gĭt blao ngăn, ndrel ma ăn Pharaon i kađăch bri Êsip nây di nuih n'hâm ma păng đŏng. Pharaon ăn păng jêng kôranh mât uănh ta bri Êsip, ndrel ma ăn mât uănh dâng lĕ drăp ndơ păng nơm đŏng.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Bơh kơi nây geh nau ji sŏt ji ngot kuŏng ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanaan, geh rêh rnhăl lam ntŭk. Phung u che bân kăl e nơh joi ndơ sông sa mâu geh ôh.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Dôl Yakôp tăng lư lah hôm geh ba ta bri Êsip ri, păng đă i kon kon păng hăn ta bri nây bôk dak.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Tât ma hăn bar tơ̆, ri mơ Yôsep ăn oh nô păng gĭt năl păng, n'ho ma Pharaon gĭt ndŭl mpôl Yôsep ri đŏng.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Jêh ri Yôsep đă bu hăn sŏ Yakôp i bơ̆ păng bơh ri, ndrel ma băl mpôl păng, dâng lĕ nây geh 75 nuyh.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ndri Yakôp hăn ta bri Êsip, gŭ n'ho ma khât ta bri nây, nđâp ma kon bu klô păng khât ta bri nây đŏng.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Jêh ri bu rdeng săk jăn Yakôp, ndrel ma Yôsep leo tŏp ta ƀon Sikem ta bri bân nơm dja, ntŭk môch Abrahăm de rvăt bơh kon sau Hêmor, ta ntŭk ƀon Sikem nây nơh.”
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Phung bân lơ ma bâk lơ ma ŏk ta bri Êsip ri, tât bơi di năm Kôranh Brah de ton ma Abrahăm nây nơh.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Jêh ri geh kađăch mhe ntrŏ jan kađăch ta bri Êsip ri, kađăch i nây mâu ôh gĭt ndơ Yôsep vay jan ma phung Êsip nơh.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Kađăch i nây geh nau mân djơh mhĭk ngăn ma phung bân, păng tŭn jot phung u che bân, n'ho ma tât đă khân păng mƀăr lơi kon mhe deh, mâu ăn ôh rong rêh.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Môsê deh nôk nây đŏng, păng jêng oh bê ueh reh ngăn. Mê̆ bơ̆ mât păng ta jay geh pe khay.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Dôl ri iăt ma i mê̆ bơ̆ mƀăr păng, geh kon bu ur Pharaon i kađăch bri Êsip sŏ mât, jêng tâm ban ma kon păng nơm ngăn.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ndri dâng Môsê lăp nti dâng lĕ nau gĭt blao phung Êsip, jêh ri păng mbơh ngơi blao ngăn, ndrel ma blao jan kar ŏk ntil đŏng.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Tât păng geh 40 năm, păng ŭch hăn khŏl phung Israel i oh nô băl mpôl păng nơm.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tât ta nây păng say du huê mpôl Êsip jan djơh lơh băl păng du huê, păng kơl nking băl păng ri, jêh ri plơng mbang mpôl Êsip i nây tât khât ro.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Môsê mân êng săk păng nơm, phung oh nô mân ma păng ro Kôranh Brah de ăn gay ma rklaih khân păng, tih ma bu mâu geh ôh mân kơt nây.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Tât nar ôi tay, Môsê say mpôl Israel aƀă tâm lơh ndrăng khân păng nơm, păng buay, ăn khân păng tâm rnglăp băl, păng lah: ‘Hơi oh nô, moh jan tâm lơh djơh ndrăng nơm, ơm bu êng lah khân may nây heh?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Păng i jan djơh ma oh nô chiao meng ri, nklơ̆ Môsê n'ho ma lah păng: ‘Bu moh ăn may jan kôranh, ndrel ma jan kôranh phat dôih ma hên? Mâu geh ôh.
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 May ŭch nkhât gâp, kơt may lĕ nkhât du huê mpôl Êsip ntri nơh bơh?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Jêh Môsê tăng nau kơt nây păng klach phung Êsip plơng nkhât păng đŏng, jêh ri păng nchuăt du gŭ jêng bu năch ta bri Mađên jŏ năm ngăn. Ta ntŭk bri nây păng geh kon bu klô bar hê.”
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Tât geh 40 năm, geh du huê tông păr Kôranh Brah tâm mpơl săk ăn ma Môsê say ta bri rdah yôk Sinai ri. Ta bri rdah nây geh du pŭm lok, jêh ri tông păr i nây tâm mpơl ma păng jêng mpiăt ŭnh ta pŭm lok i nây.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Dôl Môsê say kơt nây, păng geh nau ndrŏt hih rhŏl ngăn mâu vât ôh ma ndơ tâm mpơl i nây, yor ma pŭm lok i nây mâu geh ôh ŭnh sa ngăn. Jêh ri păng hăn dăch gay ma uănh n'hêl ndơ nây, păng tăng Kôranh Brah lah ma păng:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Gâp jêng brah Abrahăm yơk mbah, jêng brah Isăk yơk mbah, jêng brah Yakôp yơk mbah’. Môsê nsŏr ngăn, păng klach mâu hôm ôh bănh uănh.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Kôranh Brah lah ma păng: ‘Droh lơi ntô jot may nây, yorlah ntŭk may dâk nây jêng ntŭk kloh ueh.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Lĕ Gâp say ngăn nau bu tŭn jot ma ƀon lan Gâp ta bri Êsip, lĕ Gâp tăng ngăn nau khân păng rđêng đŏng, jŭr Gâp dja gay ma rklaih khân păng i nây. Dâk hŏm! Gâp đă may hăn ta bri Êsip aƀaơ dja ro’.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 A lor nơh Môsê dja ƀon lan Israel lĕ rlăch mâu ôh gĭt năl păng, bu de lah păng: ‘Bu moh ăn may jan kôranh, ndrel ma jan kôranh phat dôih hên?’, yơn ma Kôranh Brah de đă păng hăn jan kôranh, ndrel ma rklaih khân păng. Tông păr Kôranh Brah i lĕ tâm mpơl jêh ma păng ta pŭm lok nây nơh kơl păng jan kar i nây.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Môsê dja leo phung ƀon lan Israel du lôh bơh bri Êsip, păng jan nau khlay, ndrel ma nau mbên lĕ nau ngăn ta bri Êsip, ta dak văch dak văr chăng, ta bri rdah dôl 40 năm khân păng gŭ ta nây.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Môsê i dja lah ma phung Israel: ‘Jât năp tay Kôranh Brah ăn geh du huê Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tă bơh oh nô khân ay may, tâm ban ma gâp [, ăn khân ay may iăt nau Păng dô]’.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Môsê i dja gŭ ndrel phung ƀon lan i rgum ta bri rdah nơh, tông păr i nây mbơh nkoch ma păng ta yôk Sinai, jêh ri păng ntơyh nau i nây ăn ma phung u che bân. Păng sŏ dơn nau ngơi Kôranh Brah i ăn nau rêh, ăn tât ma phung bân.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Tih ma phung u che bân mâu iăt ôh nau păng, khân păng mâu hôm ŭch păng jan kôranh, geh nuih n'hâm ŭch plơ̆ tay ta bri Êsip jât chrao.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Khân păng lah ma Arôn i nô Môsê kơt nđa: ‘Đă may jan mon rup brah êng êng ma leo phung hên, yorlah Môsê i leo hên lôh tă bơh bri Êsip nơh, hên mâu gĭt ôh moh nau geh ma păng’.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Jêh ri khân păng jan mon du mlŏm kon ndrôk, khân păng jan brah yơk mbah ma rup i nây, khân păng răm maak ma ndơ ti khân păng nơm jan.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Kơt ndri Kôranh Brah mâu hôm ôh mât uănh khân păng, ƀok gor khân păng ăn yơk mbah ma lĕ ndơ ta kalơ trôk, jêng tâm di đah nau geh nchih ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kơt nđa:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Khân ay may tung chun bok jan brah ma brah Môlŭk,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Ta bri rdah, phung u che bân nôk nây nơh geh jêh chun bok jan brah ma Kôranh Brah, khân păng jan chun i nây kơt nau Kôranh Brah đă ma Môsê, kơt pre i say ri nơh.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Phung u che bân ndjôt đơn chun i nây, n'ho ma tât Yôsuê leo lăp ta ntŭk bri dak i khân păng dơi pit bơh bu, bri dak i Kôranh Brah de ntrŭt bu du lôh ta năp măt khân păng nây nơh. Chun i nây hôm tât ma kađăch Đavid đŏng.”
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 “Kôranh Brah rŏng ngăn ma kađăch Đavid, Đavid ŭch jan du mlŏm nhih ma yơk mbah Kôranh Brah, Brah i che Yakôp bân kăl e nơh yơk mbah.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh ăn păng jan nhih i nây, kađăch Salômôn i kon păng dâng hoch jan nhih jan brah i nây.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Yơn ma Kôranh Brah dŭt prêh, mâu gŭ ôh ta nhih ti bunuyh jan. Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ geh nchih đŏng:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Kôranh Brah lah: ‘Trôk hôm jê̆ tâm ban ma rnơl Kađăch ntŭk Gâp gŭ,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Yorlah trôk, ndrel ma neh ntu, dâng lĕ ndơ i nây nơh, ti Gâp nơm dadê njêng’’.”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Hơi bunuyh dăng ko! Khân may tâm ban ma bunuyh i mâu di phung Israel, geh tôr mâu ŭch iăt Kôranh Brah. Khân may tâm rdâng đah Brah Huêng Ueh i kloh ueh nâng neng dơm, tâm ban ma phung u che khân may kăl e ri nơh đŏng!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Yorlah lĕ mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, phung u che khân may jan jêr ma khân păng dadê. Khân păng nkhât lơi lĕ phiao mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i nkoch lor ma nau văch Brah Krist i du huê Bunuyh sŏng. Aƀaơ dja khân may lĕ nhŭp Brah Krist i nây njŭn ma bu, jêh ri nkhât lơi Ôbăl đŏng.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Khân may lĕ sŏ dơn jêh nau vay Kôranh Brah i tông păr lĕ ăn ma Môsê, ndrel ma phung u che bân, tih ma khân may mâu ôh jan tâng nau Păng đă nây!”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Jêh bu tăng nau Satêphan ngơi nây, bu ji nuih dŭt hô, kăp rchiăt sêk neng ma păng ngăn.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Lŏng Satêphan ri, Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta păng ngăn, ăn păng n'gơr uănh jât trôk ti, say nau chrêk lơp Kôranh Brah, ndrel ma say Brah Yêsu dâk bơh ma Kôranh Brah ri đŏng.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Păng lah: “Uănh ri! Gâp say trôk pơk lahưr, ndrel ma say Kôranh Yêsu i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dâk bơh ma Kôranh Brah ri đŏng.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Dôl nây bu nter dŭt hô, n'ho ma sŏ lau ti nsêt tôr khân păng nơm gay ma mâu hôm tăng nau păng đŏng, dâng lĕ bu rdôh ta păng ri dadê.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Bu mphŏk têk păng du lôh bơh dih ƀon Yêrusalem nây, gay ma klŭp păng ma lŭ tât khât. Mpôl i gŭ uănh nây, drih ao kuŏng khân păng nơm ăn ta jŏng du huê bu klô ndăm, rnha Sôl.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Dôl bu ntŭp Satêphan ma lŭ ri, păng mbơh sơm: “Hơi Kôranh Yêsu, dăn May sŏ dơn huêng gâp.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Jêh ri păng chon kômŏk, nter dŭt nteh ngăn: “Hơi Kôranh! Lơi ôh kơp nau tih dja tât ma khân păng.” Jêh păng lah kơt nây, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.