Atos 7
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI
1 Jêh ri i kôranh jan brah dŭt kuŏng ôp Satêphan: “Di kơt nây ngăn đŏng ƀah?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Satêphan ơh lah: “Hơi phung kôranh, hơi phung oh nô kônh va, dăn khân may iăt gâp hŏm! Kôranh Brah ta nau chrêk lơp Păng nơm, Păng lĕ tâm mpơl ma che Abrahăm bân kăl e nơh, dôl păng hôm gŭ ta bri Mêsôpôtamia, ê lor ma păng gŭ ta ƀon Charan.
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 Kôranh Brah lah kơt nđa: ‘May dâk hŏm lôh bơh bri dak may nơm, bơh ndŭl mpôl may, jêh ri hăn ta ntŭk bri dak i Gâp nchŏng ma may’.
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Jêh ri Abrahăm du bơh bri Khalđê, hăn gŭ ta ƀon Charan. Jêh khât bơ̆ păng ta nây, Kôranh Brah leo păng du bơh bri nây, hăn ta bri i khân may gŭ aƀaơ dja.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Ta bri dja, Kôranh Brah mâu ôh ăn neh mir ma păng, neh dâng mpang jŏng Kôranh Brah mâu ăn đŏng. Yơn ma Kôranh Brah ton bri dja jêng bri păng, n'ho ma tât kon tât sau păng nơm a kơi tay, bol lah nôk nây Abrahăm mâu hŏ ôh geh kon.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Kôranh Brah lah ma păng kơt nđa: ‘Kon sau may mra gŭ jêng bu năch ta bri dak bu êng. Bunuyh ta bri i nây sŏ khân păng jan dâk, ndrel ma tŭn jot khân păng jŏ 400 năm’.
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Kôranh Brah lah đŏng: ‘Yơn lah Gâp tê̆ dôih ma bri dak i sŏ kon sau may nây jan dâk. Jêh ri kon sau may du lôh bơh ntŭk nây, gŭ yơk mbah Gâp ta bri dja’.
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Jêh ri Kôranh Brah tâm rnglăp ma Abrahăm đă păng koh ntô dâng lĕ phung bu klô i gŭ ta nhih păng. Ndơ i nây jêng nau mbên nau tâm rnglăp i nây. Ndri dâng dôl Isăk i kon păng nơm deh geh pham nar, Abrahăm i bơ̆ ri koh ntô ma păng. Jêh ri Isăk koh ntô ăn ma Yakôp i kon păng, Yakôp koh ntô ăn ma 12 nuyh i kon bu klô păng đŏng, ndri dâng lĕ phung bân jêng i kon sau 12 nuyh khân păng nây.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 Khân păng i nây geh nuih n'hâm mâu nach ma Yôsep i oh khân păng, ndri dâng tăch lơi ôbăl ăn gŭ jan dâk ta bri Êsip. Yơn ma Kôranh Brah gŭ ndrel păng,
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 rklaih lĕ nau jêr jŏt ta păng, ăn păng geh nau mân gĭt blao ngăn, ndrel ma ăn Pharaon i kađăch bri Êsip nây di nuih n'hâm ma păng đŏng. Pharaon ăn păng jêng kôranh mât uănh ta bri Êsip, ndrel ma ăn mât uănh dâng lĕ drăp ndơ păng nơm đŏng.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 Bơh kơi nây geh nau ji sŏt ji ngot kuŏng ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanaan, geh rêh rnhăl lam ntŭk. Phung u che bân kăl e nơh joi ndơ sông sa mâu geh ôh.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Dôl Yakôp tăng lư lah hôm geh ba ta bri Êsip ri, păng đă i kon kon păng hăn ta bri nây bôk dak.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Tât ma hăn bar tơ̆, ri mơ Yôsep ăn oh nô păng gĭt năl păng, n'ho ma Pharaon gĭt ndŭl mpôl Yôsep ri đŏng.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Jêh ri Yôsep đă bu hăn sŏ Yakôp i bơ̆ păng bơh ri, ndrel ma băl mpôl păng, dâng lĕ nây geh 75 nuyh.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Ndri Yakôp hăn ta bri Êsip, gŭ n'ho ma khât ta bri nây, nđâp ma kon bu klô păng khât ta bri nây đŏng.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Jêh ri bu rdeng săk jăn Yakôp, ndrel ma Yôsep leo tŏp ta ƀon Sikem ta bri bân nơm dja, ntŭk môch Abrahăm de rvăt bơh kon sau Hêmor, ta ntŭk ƀon Sikem nây nơh.”
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 “Phung bân lơ ma bâk lơ ma ŏk ta bri Êsip ri, tât bơi di năm Kôranh Brah de ton ma Abrahăm nây nơh.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Jêh ri geh kađăch mhe ntrŏ jan kađăch ta bri Êsip ri, kađăch i nây mâu ôh gĭt ndơ Yôsep vay jan ma phung Êsip nơh.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Kađăch i nây geh nau mân djơh mhĭk ngăn ma phung bân, păng tŭn jot phung u che bân, n'ho ma tât đă khân păng mƀăr lơi kon mhe deh, mâu ăn ôh rong rêh.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Môsê deh nôk nây đŏng, păng jêng oh bê ueh reh ngăn. Mê̆ bơ̆ mât păng ta jay geh pe khay.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Dôl ri iăt ma i mê̆ bơ̆ mƀăr păng, geh kon bu ur Pharaon i kađăch bri Êsip sŏ mât, jêng tâm ban ma kon păng nơm ngăn.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Ndri dâng Môsê lăp nti dâng lĕ nau gĭt blao phung Êsip, jêh ri păng mbơh ngơi blao ngăn, ndrel ma blao jan kar ŏk ntil đŏng.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 Tât păng geh 40 năm, păng ŭch hăn khŏl phung Israel i oh nô băl mpôl păng nơm.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Tât ta nây păng say du huê mpôl Êsip jan djơh lơh băl păng du huê, păng kơl nking băl păng ri, jêh ri plơng mbang mpôl Êsip i nây tât khât ro.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Môsê mân êng săk păng nơm, phung oh nô mân ma păng ro Kôranh Brah de ăn gay ma rklaih khân păng, tih ma bu mâu geh ôh mân kơt nây.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Tât nar ôi tay, Môsê say mpôl Israel aƀă tâm lơh ndrăng khân păng nơm, păng buay, ăn khân păng tâm rnglăp băl, păng lah: ‘Hơi oh nô, moh jan tâm lơh djơh ndrăng nơm, ơm bu êng lah khân may nây heh?’
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Păng i jan djơh ma oh nô chiao meng ri, nklơ̆ Môsê n'ho ma lah păng: ‘Bu moh ăn may jan kôranh, ndrel ma jan kôranh phat dôih ma hên? Mâu geh ôh.
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 May ŭch nkhât gâp, kơt may lĕ nkhât du huê mpôl Êsip ntri nơh bơh?’
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Jêh Môsê tăng nau kơt nây păng klach phung Êsip plơng nkhât păng đŏng, jêh ri păng nchuăt du gŭ jêng bu năch ta bri Mađên jŏ năm ngăn. Ta ntŭk bri nây păng geh kon bu klô bar hê.”
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 “Tât geh 40 năm, geh du huê tông păr Kôranh Brah tâm mpơl săk ăn ma Môsê say ta bri rdah yôk Sinai ri. Ta bri rdah nây geh du pŭm lok, jêh ri tông păr i nây tâm mpơl ma păng jêng mpiăt ŭnh ta pŭm lok i nây.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Dôl Môsê say kơt nây, păng geh nau ndrŏt hih rhŏl ngăn mâu vât ôh ma ndơ tâm mpơl i nây, yor ma pŭm lok i nây mâu geh ôh ŭnh sa ngăn. Jêh ri păng hăn dăch gay ma uănh n'hêl ndơ nây, păng tăng Kôranh Brah lah ma păng:
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 ‘Gâp jêng brah Abrahăm yơk mbah, jêng brah Isăk yơk mbah, jêng brah Yakôp yơk mbah’. Môsê nsŏr ngăn, păng klach mâu hôm ôh bănh uănh.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Kôranh Brah lah ma păng: ‘Droh lơi ntô jot may nây, yorlah ntŭk may dâk nây jêng ntŭk kloh ueh.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Lĕ Gâp say ngăn nau bu tŭn jot ma ƀon lan Gâp ta bri Êsip, lĕ Gâp tăng ngăn nau khân păng rđêng đŏng, jŭr Gâp dja gay ma rklaih khân păng i nây. Dâk hŏm! Gâp đă may hăn ta bri Êsip aƀaơ dja ro’.
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 A lor nơh Môsê dja ƀon lan Israel lĕ rlăch mâu ôh gĭt năl păng, bu de lah păng: ‘Bu moh ăn may jan kôranh, ndrel ma jan kôranh phat dôih hên?’, yơn ma Kôranh Brah de đă păng hăn jan kôranh, ndrel ma rklaih khân păng. Tông păr Kôranh Brah i lĕ tâm mpơl jêh ma păng ta pŭm lok nây nơh kơl păng jan kar i nây.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 Môsê dja leo phung ƀon lan Israel du lôh bơh bri Êsip, păng jan nau khlay, ndrel ma nau mbên lĕ nau ngăn ta bri Êsip, ta dak văch dak văr chăng, ta bri rdah dôl 40 năm khân păng gŭ ta nây.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 Môsê i dja lah ma phung Israel: ‘Jât năp tay Kôranh Brah ăn geh du huê Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tă bơh oh nô khân ay may, tâm ban ma gâp [, ăn khân ay may iăt nau Păng dô]’.
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Môsê i dja gŭ ndrel phung ƀon lan i rgum ta bri rdah nơh, tông păr i nây mbơh nkoch ma păng ta yôk Sinai, jêh ri păng ntơyh nau i nây ăn ma phung u che bân. Păng sŏ dơn nau ngơi Kôranh Brah i ăn nau rêh, ăn tât ma phung bân.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 Tih ma phung u che bân mâu iăt ôh nau păng, khân păng mâu hôm ŭch păng jan kôranh, geh nuih n'hâm ŭch plơ̆ tay ta bri Êsip jât chrao.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Khân păng lah ma Arôn i nô Môsê kơt nđa: ‘Đă may jan mon rup brah êng êng ma leo phung hên, yorlah Môsê i leo hên lôh tă bơh bri Êsip nơh, hên mâu gĭt ôh moh nau geh ma păng’.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Jêh ri khân păng jan mon du mlŏm kon ndrôk, khân păng jan brah yơk mbah ma rup i nây, khân păng răm maak ma ndơ ti khân păng nơm jan.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Kơt ndri Kôranh Brah mâu hôm ôh mât uănh khân păng, ƀok gor khân păng ăn yơk mbah ma lĕ ndơ ta kalơ trôk, jêng tâm di đah nau geh nchih ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kơt nđa:
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Khân ay may tung chun bok jan brah ma brah Môlŭk,
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Ta bri rdah, phung u che bân nôk nây nơh geh jêh chun bok jan brah ma Kôranh Brah, khân păng jan chun i nây kơt nau Kôranh Brah đă ma Môsê, kơt pre i say ri nơh.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Phung u che bân ndjôt đơn chun i nây, n'ho ma tât Yôsuê leo lăp ta ntŭk bri dak i khân păng dơi pit bơh bu, bri dak i Kôranh Brah de ntrŭt bu du lôh ta năp măt khân păng nây nơh. Chun i nây hôm tât ma kađăch Đavid đŏng.”
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 “Kôranh Brah rŏng ngăn ma kađăch Đavid, Đavid ŭch jan du mlŏm nhih ma yơk mbah Kôranh Brah, Brah i che Yakôp bân kăl e nơh yơk mbah.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh ăn păng jan nhih i nây, kađăch Salômôn i kon păng dâng hoch jan nhih jan brah i nây.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 Yơn ma Kôranh Brah dŭt prêh, mâu gŭ ôh ta nhih ti bunuyh jan. Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ geh nchih đŏng:
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 ‘Kôranh Brah lah: ‘Trôk hôm jê̆ tâm ban ma rnơl Kađăch ntŭk Gâp gŭ,
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 Yorlah trôk, ndrel ma neh ntu, dâng lĕ ndơ i nây nơh, ti Gâp nơm dadê njêng’’.”
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 “Hơi bunuyh dăng ko! Khân may tâm ban ma bunuyh i mâu di phung Israel, geh tôr mâu ŭch iăt Kôranh Brah. Khân may tâm rdâng đah Brah Huêng Ueh i kloh ueh nâng neng dơm, tâm ban ma phung u che khân may kăl e ri nơh đŏng!
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Yorlah lĕ mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, phung u che khân may jan jêr ma khân păng dadê. Khân păng nkhât lơi lĕ phiao mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i nkoch lor ma nau văch Brah Krist i du huê Bunuyh sŏng. Aƀaơ dja khân may lĕ nhŭp Brah Krist i nây njŭn ma bu, jêh ri nkhât lơi Ôbăl đŏng.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Khân may lĕ sŏ dơn jêh nau vay Kôranh Brah i tông păr lĕ ăn ma Môsê, ndrel ma phung u che bân, tih ma khân may mâu ôh jan tâng nau Păng đă nây!”
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Jêh bu tăng nau Satêphan ngơi nây, bu ji nuih dŭt hô, kăp rchiăt sêk neng ma păng ngăn.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Lŏng Satêphan ri, Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta păng ngăn, ăn păng n'gơr uănh jât trôk ti, say nau chrêk lơp Kôranh Brah, ndrel ma say Brah Yêsu dâk bơh ma Kôranh Brah ri đŏng.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Păng lah: “Uănh ri! Gâp say trôk pơk lahưr, ndrel ma say Kôranh Yêsu i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dâk bơh ma Kôranh Brah ri đŏng.”
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Dôl nây bu nter dŭt hô, n'ho ma sŏ lau ti nsêt tôr khân păng nơm gay ma mâu hôm tăng nau păng đŏng, dâng lĕ bu rdôh ta păng ri dadê.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 Bu mphŏk têk păng du lôh bơh dih ƀon Yêrusalem nây, gay ma klŭp păng ma lŭ tât khât. Mpôl i gŭ uănh nây, drih ao kuŏng khân păng nơm ăn ta jŏng du huê bu klô ndăm, rnha Sôl.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Dôl bu ntŭp Satêphan ma lŭ ri, păng mbơh sơm: “Hơi Kôranh Yêsu, dăn May sŏ dơn huêng gâp.”
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Jêh ri păng chon kômŏk, nter dŭt nteh ngăn: “Hơi Kôranh! Lơi ôh kơp nau tih dja tât ma khân păng.” Jêh păng lah kơt nây, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.