Atos 21
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Jêh hên ntĭnh ntăn khân păng, hên ncho duk lôh bơh ntŭk nây, hăn tât ta gôl dak Kôh. Tât nar ôi tay hên ncho duk hăn tât ta gôl dak Rôtus, lôh bơh gôl dak nây, hên hăn tât ta ƀon Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Tât ta ƀon nây, hên say geh du mlŏm duk hăn jât bri Phênis, jêh ri hên ncho duk i nây hăn jât.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Tât lĕ mpơl gôl dak Kipros, hên hăn bơh ma, hăn n'hot tât ta bri Siri. Hên nsrŭng ta ƀon Tirus bri Siri, yorlah bu ŭch njŭr ndơ bơh duk ta ƀon i nây.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Jêh ri hên joi phung oh mon. Tât mâp khân păng, hên gŭ ndrel khân păng pơh nar. Yor ma Brah Huêng Ueh mbơh ăn ma khân păng gĭt ndơ i mra geh ma Pôl, khân păng buay Pôl mâu ôh ăn hăn ta ƀon Yêrusalem.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Tât lôch pơh nar hên veh gŭ ta nây, jêh ri hên hăn jât. Lĕ phung nsing ta nây, ndrel ma ur kon khân păng, njŭn hên tât bơh dih ƀon. Jêh ri dâng lĕ hên chon kômŏk, mbơh sơm ndrel ta meng dak ri.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Jêh tâm ntĭnh ntăn băl ri, hên ncho duk hăn jât năp. I khân păng ri plơ̆ sât a jay khân păng nơm.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Hên lôh bơh ƀon Tirus, hăn tât ta ƀon Phatôlômês. Jêh ri hên brô̆ khŏl phung nsing ma Brah Krist ta ƀon nây, gŭ ndrel khân păng du nar.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tât nar ôi tay, hên hăn ta ƀon Sêsara, lăp ta jay Philip gŭ ta jay păng ri. Păng jêng nơm mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma bu, jêh ri păng jêng du huê bunuyh ta phung pơh nuyh i bu lĕ kơih gay ma kơl jan kar ta ƀon Yêrusalem nơh.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Păng geh kon drôh puăn nuyh, jêng phung ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Dôl hên gŭ ta ƀon nây jŏ bar pe nar, geh du huê bunuyh bu klô ntơyh nau ngơi Kôranh Brah rnha Agabus, păng tă bơh bri Yuđa hăn ta hên ri.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Tât ta ri păng sŏ rse bŭt Pôl, jêh ri kât jŏng kât ti păng nơm, păng lah: “Brah Huêng Ueh i kloh ueh lah: Ta ƀon Yêrusalem, phung kôranh bri Yuđa kât jŏng kât ti păng nơm i tơm rse bŭt dja kơt nđa đŏng, jêh ri njŭn ôbăl ma ti phung i mâu di phung Israel.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Tât ma tăng nau kơt nây, lĕ hên, ndrel ma lĕ phung nsing gŭ ta ƀon nây, bonh Pôl mâu ôh ăn păng hăn ta ƀon Yêrusalem.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Yơn ma Pôl ơh kơt nđa: “Moh nau khân may nhŭm kơt nây, jan ăn gâp mâu ueh ta nuih n'hâm? Mâu chrao ôh, yorlah gâp lĕ ndrăp săk jêh ăn bu nhŭp bu chăp săk gâp. Mâu ôh dơn ma ăn bu chăp dơm, gâp lĕ ndrăp jêh ăn bu nkhât gâp ta ƀon Yêrusalem ri jât yor ma mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Yor ma păng mâu ŭch rgâl nuih n'hâm, hên bah buay păng, jêh ri hên lah: “Tâng Kôranh Brah nơm ŭch.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Jêh hên gŭ jŏ oi ta ƀon nây, hên ndrăp ndơ hăn ta ƀon Yêrusalem.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ta ƀon Sêsara nây geh phung oh mon aƀă hăn ndrel hên, n'ho ma leo hên lăp gŭ ta jay du huê bu klô rnha Manasŭn. Păng jêng phung gôl dak Kipros, păng nơh jêng bunuyh i sât nsing ma Brah Yêsu lor bu đŏng, nôk bu ntơm mbơh nkoch nau mhe mhan ueh.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Tât hên ta Yêrusalem ri, phung oh mon răm ngăn vơt dơn hên.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kah ôi tay Pôl, ndrel ma hên hăn ta jay Yakơ. Lĕ phung kôranh phung nsing hăn rƀŭn ta ntŭk nây dadê đŏng.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Jêh păng ôp ueh lăng bu lĕ phiao, păng mbơh nkoch dâng lĕ nau Kôranh Brah de jan nôk păng jan kar ta phung i mâu di phung Israel.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Jêh tăng nau păng mbơh nkoch kơt nây, khân păng rnê ma Kôranh Brah, jêh ri lah ma Pôl ri: “Hơi nô, may say phung Israel, geh ŏk rmưn bunuyh lĕ sât nsing ma Kôranh Yêsu, dâng lĕ phung i nây nơh nsrôyh ndjôt nau vay bân nâp ngăn.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Yơn ma khân păng lĕ tăng lư may nti ma phung Israel i gŭ ta phung bri êng, mâu ôh ăn tâng nau vay Môsê, mâu ăn koh ntô ma oh kon bu klô khân păng, ndrel ma mâu ôh ăn tâng nau vay ơm êng jât i bân geh.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Lah ndri mơm jan? Yorlah bu mra gĭt may tât ta dja ngăn ro [kơt ndri iăt ma phung ŏk rƀŭn].
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Lah ndri dăn may jan tâng nau hên kơt nđa: Ta dja geh puăn nuyh i lĕ ton ndơ ma Kôranh Brah.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Dăn may leo khân păng nây hăn rao săk ndrel may gay ma kloh tâng nau vay bân, n'ho ma may sơm lôh prăk ăn khân păng lĕ ntil ndơ i khân păng ma jan kloh. Jêh ri gŭ ndrel khân păng truyh khân păng jêh kreh poyh sŏk đŏng, gay ma ăn dâng lĕ bunuyh gĭt, lĕ nau i khân păng tăng nây nơh mâu ôh geh ngăn, yorlah may nơh jêng bunuyh ndjôt nâp nau vay bân đŏng.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Lŏng phung i mâu di phung Israel lĕ sât nsing, lĕ hên njuăl samƀŭt ăn ma khân păng jêh, mâu ăn khân păng sa ndơ ôp brah, mâu ăn sa mham, mâu ăn sa puăch mpômpa (siŭm) i mâu geh lăch ăn lôh mham lĕ ta săk, ndrel ma mâu ăn tâm dŏng, du nây dơm.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Tât nar ôi tay ri, Pôl leo khân păng puăn nuyh nây hăn rao săk ndrel păng gay ma kloh tâng nau vay. Jêh ri păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, gay ma mbơh moh nar dâng geh ma kloh, nar i khân păng jan brah du huê du huê.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Tât bơi lôch pơh nar nây, geh mpôl Israel tă bơh bri Asi ri, khân păng say Pôl gŭ ta jŏng gung nhih jan brah nây, jêh ri nsŭk phung ƀon lan jă nhŭp păng.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Khân păng nter drơu lah: “Hơi phung Israel, kơl nhŭp hŏm, bunuyh dja hơi i nti dâng lĕ bunuyh ta ăp ntŭk, ăn tâm rdâng ma phung bân, ăn tâm rdâng ma nau vay bân, ndrel ma ăn tâm rdâng ma nhih jan brah dja. Aƀaơ dja păng leo nđâp ma phung i mâu di phung Israel lăp ta jŏng gung nhih jan brah tih ma nau vay bân, ndri jan ăn ƀơ̆ ƀơch ntŭk kloh ueh dja jât.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Khân păng ngơi kơt nđa, yorlah bơh kơi nơh bu say du huê bunuyh tă bơh ƀon Êphêsô gŭ ndrel păng, bunuyh nây rnha Trôphim, ndri dâng khân păng nđôn lah Pôl leo păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah nây đŏng.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Kơt ndri ta ƀon nây geh nau uh ah tah tŏr hô ngăn. Bunuyh ran văch ta ri ŏk ngăn, têk mphŏk ôbăl nglôh a dih jŏng gung nhih jan brah, jêh ri ntâl mpông ro.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Dôl khân păng gay ma ŭch nkhât Pôl, bu mbơh ma kôranh tahen kuŏng ri geh nau uh ah tah tŏr bêng ƀon Yêrusalem ngăn.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Jêh ri kôranh tahen kuŏng nây leo kon tahen, ndrel ma kôranh tahen, khân păng nchuăt ran jŭr ta ntŭk phung ƀon lan nây ro. Tât ma say kôranh tahen kuŏng i nây, ndrel ma tahen tât ta nây, phung nây bah lơh Pôl.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Kôranh tahen kuŏng hăn tât ta Pôl ri, nhŭp păng, n'ho ma đă bu kât păng bar ơ̆ rse rvăk đŏng, jêh ri ôp bu, păng bu moh, păng moh ndơ jan.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Yor ma phung ƀon lan nter dŭt hô, aƀă lah nđa, aƀă lah nto, nteh lĕ khôh vêt vê chuê chuăng ngăn, kôranh tahen kuŏng iăt mâu hôm ôh vât, jêh ri đă bu leo Pôl nây hăn ta pôyh ntŭk tahen.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Pôl tât ta gung hao jât pôyh ntŭk tahen ti, phung tahen sơm tung păng, yorlah phung ƀon lan ngo ngăn tâng lơh păng,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 nđâp ma nter lah: “Nkhât lơi păng!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Dôl bu bơi leo Pôl lăp ta pôyh ntŭk tahen gŭ, păng ngơi ma kôranh tahen kuŏng lah: “Geh bơh, gâp dăn ngơi đê̆ ma may?” Kôranh tahen kuŏng nây lah ma păng: “May blao ngơi Grek ƀah?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Lah ndri may ơm mâu di phung Êsip bunuyh i leo bu tâm lơh đah phung hên nar a lor nơh? Nđâp ma leo phung tahen 4000 nuyh du a bri rdah?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pôl ơh ma păng: “Gâp jêng phung Israel, deh ta ƀon Tasơs, ƀon i nây geh nau khlay ngăn ta bri Kilikia. Kơt ndri gâp dăn ma may ăn gâp ngơi ma phung ƀon lan dja ƀŏt.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Jêh ri kôranh tahen kuŏng nây ăn Pôl ngơi. Păng dâk ta gung ri, păng yơr ti gay ma ăn bu gŭ răk klăk. Tât ma phung ƀon lan gŭ răk klăk, păng ngơi ma phung ƀon lan nây ma nau ngơi Hêbrơ i nau ngơi khân păng nơm, păng lah:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.