Atos 21

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jêh hên ntĭnh ntăn khân păng, hên ncho duk lôh bơh ntŭk nây, hăn tât ta gôl dak Kôh. Tât nar ôi tay hên ncho duk hăn tât ta gôl dak Rôtus, lôh bơh gôl dak nây, hên hăn tât ta ƀon Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Tât ta ƀon nây, hên say geh du mlŏm duk hăn jât bri Phênis, jêh ri hên ncho duk i nây hăn jât.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Tât lĕ mpơl gôl dak Kipros, hên hăn bơh ma, hăn n'hot tât ta bri Siri. Hên nsrŭng ta ƀon Tirus bri Siri, yorlah bu ŭch njŭr ndơ bơh duk ta ƀon i nây.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Jêh ri hên joi phung oh mon. Tât mâp khân păng, hên gŭ ndrel khân păng pơh nar. Yor ma Brah Huêng Ueh mbơh ăn ma khân păng gĭt ndơ i mra geh ma Pôl, khân păng buay Pôl mâu ôh ăn hăn ta ƀon Yêrusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Tât lôch pơh nar hên veh gŭ ta nây, jêh ri hên hăn jât. Lĕ phung nsing ta nây, ndrel ma ur kon khân păng, njŭn hên tât bơh dih ƀon. Jêh ri dâng lĕ hên chon kômŏk, mbơh sơm ndrel ta meng dak ri.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Jêh tâm ntĭnh ntăn băl ri, hên ncho duk hăn jât năp. I khân păng ri plơ̆ sât a jay khân păng nơm.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Hên lôh bơh ƀon Tirus, hăn tât ta ƀon Phatôlômês. Jêh ri hên brô̆ khŏl phung nsing ma Brah Krist ta ƀon nây, gŭ ndrel khân păng du nar.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tât nar ôi tay, hên hăn ta ƀon Sêsara, lăp ta jay Philip gŭ ta jay păng ri. Păng jêng nơm mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma bu, jêh ri păng jêng du huê bunuyh ta phung pơh nuyh i bu lĕ kơih gay ma kơl jan kar ta ƀon Yêrusalem nơh.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Păng geh kon drôh puăn nuyh, jêng phung ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Dôl hên gŭ ta ƀon nây jŏ bar pe nar, geh du huê bunuyh bu klô ntơyh nau ngơi Kôranh Brah rnha Agabus, păng tă bơh bri Yuđa hăn ta hên ri.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Tât ta ri păng sŏ rse bŭt Pôl, jêh ri kât jŏng kât ti păng nơm, păng lah: “Brah Huêng Ueh i kloh ueh lah: Ta ƀon Yêrusalem, phung kôranh bri Yuđa kât jŏng kât ti păng nơm i tơm rse bŭt dja kơt nđa đŏng, jêh ri njŭn ôbăl ma ti phung i mâu di phung Israel.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Tât ma tăng nau kơt nây, lĕ hên, ndrel ma lĕ phung nsing gŭ ta ƀon nây, bonh Pôl mâu ôh ăn păng hăn ta ƀon Yêrusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Yơn ma Pôl ơh kơt nđa: “Moh nau khân may nhŭm kơt nây, jan ăn gâp mâu ueh ta nuih n'hâm? Mâu chrao ôh, yorlah gâp lĕ ndrăp săk jêh ăn bu nhŭp bu chăp săk gâp. Mâu ôh dơn ma ăn bu chăp dơm, gâp lĕ ndrăp jêh ăn bu nkhât gâp ta ƀon Yêrusalem ri jât yor ma mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Yor ma păng mâu ŭch rgâl nuih n'hâm, hên bah buay păng, jêh ri hên lah: “Tâng Kôranh Brah nơm ŭch.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Jêh hên gŭ jŏ oi ta ƀon nây, hên ndrăp ndơ hăn ta ƀon Yêrusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ta ƀon Sêsara nây geh phung oh mon aƀă hăn ndrel hên, n'ho ma leo hên lăp gŭ ta jay du huê bu klô rnha Manasŭn. Păng jêng phung gôl dak Kipros, păng nơh jêng bunuyh i sât nsing ma Brah Yêsu lor bu đŏng, nôk bu ntơm mbơh nkoch nau mhe mhan ueh.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Tât hên ta Yêrusalem ri, phung oh mon răm ngăn vơt dơn hên.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kah ôi tay Pôl, ndrel ma hên hăn ta jay Yakơ. Lĕ phung kôranh phung nsing hăn rƀŭn ta ntŭk nây dadê đŏng.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Jêh păng ôp ueh lăng bu lĕ phiao, păng mbơh nkoch dâng lĕ nau Kôranh Brah de jan nôk păng jan kar ta phung i mâu di phung Israel.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Jêh tăng nau păng mbơh nkoch kơt nây, khân păng rnê ma Kôranh Brah, jêh ri lah ma Pôl ri: “Hơi nô, may say phung Israel, geh ŏk rmưn bunuyh lĕ sât nsing ma Kôranh Yêsu, dâng lĕ phung i nây nơh nsrôyh ndjôt nau vay bân nâp ngăn.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Yơn ma khân păng lĕ tăng lư may nti ma phung Israel i gŭ ta phung bri êng, mâu ôh ăn tâng nau vay Môsê, mâu ăn koh ntô ma oh kon bu klô khân păng, ndrel ma mâu ôh ăn tâng nau vay ơm êng jât i bân geh.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Lah ndri mơm jan? Yorlah bu mra gĭt may tât ta dja ngăn ro [kơt ndri iăt ma phung ŏk rƀŭn].
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Lah ndri dăn may jan tâng nau hên kơt nđa: Ta dja geh puăn nuyh i lĕ ton ndơ ma Kôranh Brah.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Dăn may leo khân păng nây hăn rao săk ndrel may gay ma kloh tâng nau vay bân, n'ho ma may sơm lôh prăk ăn khân păng lĕ ntil ndơ i khân păng ma jan kloh. Jêh ri gŭ ndrel khân păng truyh khân păng jêh kreh poyh sŏk đŏng, gay ma ăn dâng lĕ bunuyh gĭt, lĕ nau i khân păng tăng nây nơh mâu ôh geh ngăn, yorlah may nơh jêng bunuyh ndjôt nâp nau vay bân đŏng.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Lŏng phung i mâu di phung Israel lĕ sât nsing, lĕ hên njuăl samƀŭt ăn ma khân păng jêh, mâu ăn khân păng sa ndơ ôp brah, mâu ăn sa mham, mâu ăn sa puăch mpômpa (siŭm) i mâu geh lăch ăn lôh mham lĕ ta săk, ndrel ma mâu ăn tâm dŏng, du nây dơm.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Tât nar ôi tay ri, Pôl leo khân păng puăn nuyh nây hăn rao săk ndrel păng gay ma kloh tâng nau vay. Jêh ri păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, gay ma mbơh moh nar dâng geh ma kloh, nar i khân păng jan brah du huê du huê.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Tât bơi lôch pơh nar nây, geh mpôl Israel tă bơh bri Asi ri, khân păng say Pôl gŭ ta jŏng gung nhih jan brah nây, jêh ri nsŭk phung ƀon lan jă nhŭp păng.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Khân păng nter drơu lah: “Hơi phung Israel, kơl nhŭp hŏm, bunuyh dja hơi i nti dâng lĕ bunuyh ta ăp ntŭk, ăn tâm rdâng ma phung bân, ăn tâm rdâng ma nau vay bân, ndrel ma ăn tâm rdâng ma nhih jan brah dja. Aƀaơ dja păng leo nđâp ma phung i mâu di phung Israel lăp ta jŏng gung nhih jan brah tih ma nau vay bân, ndri jan ăn ƀơ̆ ƀơch ntŭk kloh ueh dja jât.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Khân păng ngơi kơt nđa, yorlah bơh kơi nơh bu say du huê bunuyh tă bơh ƀon Êphêsô gŭ ndrel păng, bunuyh nây rnha Trôphim, ndri dâng khân păng nđôn lah Pôl leo păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah nây đŏng.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kơt ndri ta ƀon nây geh nau uh ah tah tŏr hô ngăn. Bunuyh ran văch ta ri ŏk ngăn, têk mphŏk ôbăl nglôh a dih jŏng gung nhih jan brah, jêh ri ntâl mpông ro.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Dôl khân păng gay ma ŭch nkhât Pôl, bu mbơh ma kôranh tahen kuŏng ri geh nau uh ah tah tŏr bêng ƀon Yêrusalem ngăn.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Jêh ri kôranh tahen kuŏng nây leo kon tahen, ndrel ma kôranh tahen, khân păng nchuăt ran jŭr ta ntŭk phung ƀon lan nây ro. Tât ma say kôranh tahen kuŏng i nây, ndrel ma tahen tât ta nây, phung nây bah lơh Pôl.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kôranh tahen kuŏng hăn tât ta Pôl ri, nhŭp păng, n'ho ma đă bu kât păng bar ơ̆ rse rvăk đŏng, jêh ri ôp bu, păng bu moh, păng moh ndơ jan.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Yor ma phung ƀon lan nter dŭt hô, aƀă lah nđa, aƀă lah nto, nteh lĕ khôh vêt vê chuê chuăng ngăn, kôranh tahen kuŏng iăt mâu hôm ôh vât, jêh ri đă bu leo Pôl nây hăn ta pôyh ntŭk tahen.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Pôl tât ta gung hao jât pôyh ntŭk tahen ti, phung tahen sơm tung păng, yorlah phung ƀon lan ngo ngăn tâng lơh păng,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 nđâp ma nter lah: “Nkhât lơi păng!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Dôl bu bơi leo Pôl lăp ta pôyh ntŭk tahen gŭ, păng ngơi ma kôranh tahen kuŏng lah: “Geh bơh, gâp dăn ngơi đê̆ ma may?” Kôranh tahen kuŏng nây lah ma păng: “May blao ngơi Grek ƀah?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Lah ndri may ơm mâu di phung Êsip bunuyh i leo bu tâm lơh đah phung hên nar a lor nơh? Nđâp ma leo phung tahen 4000 nuyh du a bri rdah?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Pôl ơh ma păng: “Gâp jêng phung Israel, deh ta ƀon Tasơs, ƀon i nây geh nau khlay ngăn ta bri Kilikia. Kơt ndri gâp dăn ma may ăn gâp ngơi ma phung ƀon lan dja ƀŏt.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Jêh ri kôranh tahen kuŏng nây ăn Pôl ngơi. Păng dâk ta gung ri, păng yơr ti gay ma ăn bu gŭ răk klăk. Tât ma phung ƀon lan gŭ răk klăk, păng ngơi ma phung ƀon lan nây ma nau ngơi Hêbrơ i nau ngơi khân păng nơm, păng lah:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.