Atos 21

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jêh hên ntĭnh ntăn khân păng, hên ncho duk lôh bơh ntŭk nây, hăn tât ta gôl dak Kôh. Tât nar ôi tay hên ncho duk hăn tât ta gôl dak Rôtus, lôh bơh gôl dak nây, hên hăn tât ta ƀon Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Tât ta ƀon nây, hên say geh du mlŏm duk hăn jât bri Phênis, jêh ri hên ncho duk i nây hăn jât.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Tât lĕ mpơl gôl dak Kipros, hên hăn bơh ma, hăn n'hot tât ta bri Siri. Hên nsrŭng ta ƀon Tirus bri Siri, yorlah bu ŭch njŭr ndơ bơh duk ta ƀon i nây.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Jêh ri hên joi phung oh mon. Tât mâp khân păng, hên gŭ ndrel khân păng pơh nar. Yor ma Brah Huêng Ueh mbơh ăn ma khân păng gĭt ndơ i mra geh ma Pôl, khân păng buay Pôl mâu ôh ăn hăn ta ƀon Yêrusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Tât lôch pơh nar hên veh gŭ ta nây, jêh ri hên hăn jât. Lĕ phung nsing ta nây, ndrel ma ur kon khân păng, njŭn hên tât bơh dih ƀon. Jêh ri dâng lĕ hên chon kômŏk, mbơh sơm ndrel ta meng dak ri.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Jêh tâm ntĭnh ntăn băl ri, hên ncho duk hăn jât năp. I khân păng ri plơ̆ sât a jay khân păng nơm.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Hên lôh bơh ƀon Tirus, hăn tât ta ƀon Phatôlômês. Jêh ri hên brô̆ khŏl phung nsing ma Brah Krist ta ƀon nây, gŭ ndrel khân păng du nar.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Tât nar ôi tay, hên hăn ta ƀon Sêsara, lăp ta jay Philip gŭ ta jay păng ri. Păng jêng nơm mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma bu, jêh ri păng jêng du huê bunuyh ta phung pơh nuyh i bu lĕ kơih gay ma kơl jan kar ta ƀon Yêrusalem nơh.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Păng geh kon drôh puăn nuyh, jêng phung ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Dôl hên gŭ ta ƀon nây jŏ bar pe nar, geh du huê bunuyh bu klô ntơyh nau ngơi Kôranh Brah rnha Agabus, păng tă bơh bri Yuđa hăn ta hên ri.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Tât ta ri păng sŏ rse bŭt Pôl, jêh ri kât jŏng kât ti păng nơm, păng lah: “Brah Huêng Ueh i kloh ueh lah: Ta ƀon Yêrusalem, phung kôranh bri Yuđa kât jŏng kât ti păng nơm i tơm rse bŭt dja kơt nđa đŏng, jêh ri njŭn ôbăl ma ti phung i mâu di phung Israel.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Tât ma tăng nau kơt nây, lĕ hên, ndrel ma lĕ phung nsing gŭ ta ƀon nây, bonh Pôl mâu ôh ăn păng hăn ta ƀon Yêrusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Yơn ma Pôl ơh kơt nđa: “Moh nau khân may nhŭm kơt nây, jan ăn gâp mâu ueh ta nuih n'hâm? Mâu chrao ôh, yorlah gâp lĕ ndrăp săk jêh ăn bu nhŭp bu chăp săk gâp. Mâu ôh dơn ma ăn bu chăp dơm, gâp lĕ ndrăp jêh ăn bu nkhât gâp ta ƀon Yêrusalem ri jât yor ma mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Yor ma păng mâu ŭch rgâl nuih n'hâm, hên bah buay păng, jêh ri hên lah: “Tâng Kôranh Brah nơm ŭch.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Jêh hên gŭ jŏ oi ta ƀon nây, hên ndrăp ndơ hăn ta ƀon Yêrusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ta ƀon Sêsara nây geh phung oh mon aƀă hăn ndrel hên, n'ho ma leo hên lăp gŭ ta jay du huê bu klô rnha Manasŭn. Păng jêng phung gôl dak Kipros, păng nơh jêng bunuyh i sât nsing ma Brah Yêsu lor bu đŏng, nôk bu ntơm mbơh nkoch nau mhe mhan ueh.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Tât hên ta Yêrusalem ri, phung oh mon răm ngăn vơt dơn hên.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Kah ôi tay Pôl, ndrel ma hên hăn ta jay Yakơ. Lĕ phung kôranh phung nsing hăn rƀŭn ta ntŭk nây dadê đŏng.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Jêh păng ôp ueh lăng bu lĕ phiao, păng mbơh nkoch dâng lĕ nau Kôranh Brah de jan nôk păng jan kar ta phung i mâu di phung Israel.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Jêh tăng nau păng mbơh nkoch kơt nây, khân păng rnê ma Kôranh Brah, jêh ri lah ma Pôl ri: “Hơi nô, may say phung Israel, geh ŏk rmưn bunuyh lĕ sât nsing ma Kôranh Yêsu, dâng lĕ phung i nây nơh nsrôyh ndjôt nau vay bân nâp ngăn.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Yơn ma khân păng lĕ tăng lư may nti ma phung Israel i gŭ ta phung bri êng, mâu ôh ăn tâng nau vay Môsê, mâu ăn koh ntô ma oh kon bu klô khân păng, ndrel ma mâu ôh ăn tâng nau vay ơm êng jât i bân geh.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Lah ndri mơm jan? Yorlah bu mra gĭt may tât ta dja ngăn ro [kơt ndri iăt ma phung ŏk rƀŭn].
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Lah ndri dăn may jan tâng nau hên kơt nđa: Ta dja geh puăn nuyh i lĕ ton ndơ ma Kôranh Brah.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Dăn may leo khân păng nây hăn rao săk ndrel may gay ma kloh tâng nau vay bân, n'ho ma may sơm lôh prăk ăn khân păng lĕ ntil ndơ i khân păng ma jan kloh. Jêh ri gŭ ndrel khân păng truyh khân păng jêh kreh poyh sŏk đŏng, gay ma ăn dâng lĕ bunuyh gĭt, lĕ nau i khân păng tăng nây nơh mâu ôh geh ngăn, yorlah may nơh jêng bunuyh ndjôt nâp nau vay bân đŏng.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Lŏng phung i mâu di phung Israel lĕ sât nsing, lĕ hên njuăl samƀŭt ăn ma khân păng jêh, mâu ăn khân păng sa ndơ ôp brah, mâu ăn sa mham, mâu ăn sa puăch mpômpa (siŭm) i mâu geh lăch ăn lôh mham lĕ ta săk, ndrel ma mâu ăn tâm dŏng, du nây dơm.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Tât nar ôi tay ri, Pôl leo khân păng puăn nuyh nây hăn rao săk ndrel păng gay ma kloh tâng nau vay. Jêh ri păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, gay ma mbơh moh nar dâng geh ma kloh, nar i khân păng jan brah du huê du huê.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Tât bơi lôch pơh nar nây, geh mpôl Israel tă bơh bri Asi ri, khân păng say Pôl gŭ ta jŏng gung nhih jan brah nây, jêh ri nsŭk phung ƀon lan jă nhŭp păng.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Khân păng nter drơu lah: “Hơi phung Israel, kơl nhŭp hŏm, bunuyh dja hơi i nti dâng lĕ bunuyh ta ăp ntŭk, ăn tâm rdâng ma phung bân, ăn tâm rdâng ma nau vay bân, ndrel ma ăn tâm rdâng ma nhih jan brah dja. Aƀaơ dja păng leo nđâp ma phung i mâu di phung Israel lăp ta jŏng gung nhih jan brah tih ma nau vay bân, ndri jan ăn ƀơ̆ ƀơch ntŭk kloh ueh dja jât.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Khân păng ngơi kơt nđa, yorlah bơh kơi nơh bu say du huê bunuyh tă bơh ƀon Êphêsô gŭ ndrel păng, bunuyh nây rnha Trôphim, ndri dâng khân păng nđôn lah Pôl leo păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah nây đŏng.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kơt ndri ta ƀon nây geh nau uh ah tah tŏr hô ngăn. Bunuyh ran văch ta ri ŏk ngăn, têk mphŏk ôbăl nglôh a dih jŏng gung nhih jan brah, jêh ri ntâl mpông ro.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Dôl khân păng gay ma ŭch nkhât Pôl, bu mbơh ma kôranh tahen kuŏng ri geh nau uh ah tah tŏr bêng ƀon Yêrusalem ngăn.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Jêh ri kôranh tahen kuŏng nây leo kon tahen, ndrel ma kôranh tahen, khân păng nchuăt ran jŭr ta ntŭk phung ƀon lan nây ro. Tât ma say kôranh tahen kuŏng i nây, ndrel ma tahen tât ta nây, phung nây bah lơh Pôl.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Kôranh tahen kuŏng hăn tât ta Pôl ri, nhŭp păng, n'ho ma đă bu kât păng bar ơ̆ rse rvăk đŏng, jêh ri ôp bu, păng bu moh, păng moh ndơ jan.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Yor ma phung ƀon lan nter dŭt hô, aƀă lah nđa, aƀă lah nto, nteh lĕ khôh vêt vê chuê chuăng ngăn, kôranh tahen kuŏng iăt mâu hôm ôh vât, jêh ri đă bu leo Pôl nây hăn ta pôyh ntŭk tahen.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Pôl tât ta gung hao jât pôyh ntŭk tahen ti, phung tahen sơm tung păng, yorlah phung ƀon lan ngo ngăn tâng lơh păng,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 nđâp ma nter lah: “Nkhât lơi păng!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Dôl bu bơi leo Pôl lăp ta pôyh ntŭk tahen gŭ, păng ngơi ma kôranh tahen kuŏng lah: “Geh bơh, gâp dăn ngơi đê̆ ma may?” Kôranh tahen kuŏng nây lah ma păng: “May blao ngơi Grek ƀah?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Lah ndri may ơm mâu di phung Êsip bunuyh i leo bu tâm lơh đah phung hên nar a lor nơh? Nđâp ma leo phung tahen 4000 nuyh du a bri rdah?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pôl ơh ma păng: “Gâp jêng phung Israel, deh ta ƀon Tasơs, ƀon i nây geh nau khlay ngăn ta bri Kilikia. Kơt ndri gâp dăn ma may ăn gâp ngơi ma phung ƀon lan dja ƀŏt.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Jêh ri kôranh tahen kuŏng nây ăn Pôl ngơi. Păng dâk ta gung ri, păng yơr ti gay ma ăn bu gŭ răk klăk. Tât ma phung ƀon lan gŭ răk klăk, păng ngơi ma phung ƀon lan nây ma nau ngơi Hêbrơ i nau ngơi khân păng nơm, păng lah:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.