Atos 18
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Bơh kơi nây Pôl lôh bơh ƀon Athen, hăn ta ƀon Kôrĭntô.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ta ƀon nây păng mâp ma phung Israel du huê rnha Akilas tă bơh bri Pŭntus, ndrel ma ur păng rnha Prisil. Khân păng mhe du tă bơh bri Italy, yorlah kôranh kađăch Klôđês đă phung Israel dâng lĕ ăn du lôh bơh ƀon kuŏng Rôm bri Italy dadê. Jêh ri păng hăn khŏl a bar hê khân păng nây.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Păng gŭ ndrel khân păng, jan kar ndrel, yorlah nau jan kar Pôl nơh tâm ban băl, khân păng bunuyh jâng ntô gay ma jan chun.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Ăp nar Saƀăt i nar rlu phung Israel păng gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel, bonh jă phung Israel, ndrel ma phung Grek ăn sât nsing ma Brah Yêsu.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Jêh Silas, ndrel ma Timôthê lôh tă bơh bri Masêđôn tât ta ri, Pôl ntlơi lĕ nau jan kar jâng bok i nây, gay ma mbơh nkoch nau Brah Yêsu dơm. Păng nkoch ăn ma phung Israel kloh rah vah, Brah Yêsu jêng Brah Krist i nơm rklaih i lĕ Kôranh Brah ton kăl e nơh.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Yor ma phung Israel tâm rdâng ma păng, ndrel ma rak suai păng đŏng, păng rtôh bok ao păng nơm gay ma nhhơ păng ŭch tâm nkhah ma khân păng ngăn, n'ho ma lah ma phung nây: “Lah Kôranh Brah tê̆ dôih ma khân ay may, yor ma nau tih khân ay may nơm dơm, mâu hôm ôh yor ma gâp, ntơm bơh nar dja jât năp gâp hăn nti phung i mâu di phung Israel.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Jêh ri Pôl lôh bơh ntŭk nây, hăn ta jay du huê bu klô rnha Titus-Yustus. Păng i nây bunuyh yơk mbah ma Kôranh Brah đŏng, jay păng kêng nhih rƀŭn phung Israel.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Geh bunuyh nơm mât uănh nhih rƀŭn nây rnha Krispus, păng sât nsing ma Kôranh Yêsu, ndrel ma rnăk vâl păng đŏng. Geh ŏk bunuyh ta ƀon Kôrĭntô nây tăng nau Pôl nkoch, jêh ri sât nsing, ndrel ma dơn nau ƀăptem yŭk ma dak đŏng.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Geh du măng Kôranh Yêsu tâm mpơl ma Pôl ta nau tâm say, Păng lah kơt nđa: “May lơi klach ôh, ăn may hôm ngơi mbơh nkoch ma Gâp, lơi ôh may gŭ rklăk,
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 yorlah Gâp gŭ ndrel may. Mâu geh bunuyh dơi tâm rdâng jan djơh ma may, ndrel ma geh ŏk đŏng bunuyh nsing ma Gâp gŭ ta ƀon dja.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Pôl gŭ ta ƀon nây, jŏ du năm n'gul, nti nau Kôranh Brah ăn ma bu.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Yơn ma nôk Galiyô jan kôranh kuŏng ta bri Akhây, nôk nây phung Israel tâm di nau gay ma tâm rdâng đah Pôl, nhŭp njŭn păng ta ntŭk nhih phat dôih,
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 ntôn păng ăn ma kôranh kuŏng i nây: “Bunuyh dja, nsŭk jă bu yơk mbah ma Kôranh Brah ma nau nti i tih đah nau vay phung hên.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Dôl Pôl ŭch ma ngơi, Galiyô lah kơt nđa: “Ơ phung Israel, lah geh dôih nkhât bu, mâu lah nau tih kuŏng a êng, gâp ŭch iăt nau khân may ro.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Yơn ma lah man ma tâm rlăch ma nau mbơh ngơi, mâu lah ma rnha săk bunuyh, mâu lah ma nau vay phung Israel dơm, gâp mâu ŭch ôh phat dôih nau khân may nây. Ăn khân may tâm phat dôih êng ndrăng khân may nơm.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Jêh ri păng đă khân păng du lôh bơh nhih phat dôih nây.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Dôl nây bu nhŭp Sôsten, păng jêng bunuyh kôranh mât uănh nhih rƀŭn phung Israel, rpăt ôbăl bơh năp nhih phat dôih ri ro, yơn ma Galiyô mâu ôh ji bôk ji tôr ma nau nây.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pôl hôm gŭ ta ƀon nây jŏ nar jât, jêh ri păng ntĭnh phung nsing, păng lôh bơh ƀon nây ncho duk ŭch hăn ta bri Siri. Bunuyh hăn ndrel păng geh Prisil, ndrel ma Akilas bar hê ur sai khân păng. Tât ta ntŭk bu nsrŭng duk ri, ntŭk nây rnha ƀon Kênkrê, Pôl kreh nguk bôk ta ntŭk nây, yorlah păng lĕ jêh ton du ntil nau tâng nau vay phung Israel.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Khân păng ncho duk tât ta ƀon kuŏng Êphêsô ri, jêh ri Pôl hăn ta nhih rƀŭn phung Israel, gŭ tâm nchră ma phung Israel ta ntŭk nây. Jêh ri păng ntĭnh Prisil, ndrel ma Akilas.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Bu kŏn păng gŭ jŏ ta ƀon nây, yơn ma păng mâu ŭch ôh.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Păng ntĭnh lah ma khân păng ta nây: “[Gâp ŭch lăp nhêt ƀŭn du ntil ta ƀon Yêrusalem.] Lah Kôranh Brah ŭch, gâp hôm plơ̆ mâp khân ay may đŏng.” Jêh ri păng ncho duk bơh ƀon Êphêsô nây.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Tât ta ƀon Sêsara ri, păng brô̆ jŏng ta ƀon Yêrusalem khŏl phung nsing ma Brah Krist ta ƀon nây, jêh bơh nây păng hăn ta ƀon Ŏntiyôk bri Siri.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Păng gŭ ta ƀon nây jŏ oi, jêh ri păng hăn glăt rŏ bri Galati rŏ bri Prikia, n'ho ma nti ăn phung oh mon jât ăn ndjôt nâp nau nsing.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Nôk Pôl hôm nsong ta bri Galati, ta bri Prikia nây, ta ƀon Êphêsô geh du huê ta phung Israel mhe tât, rnha Apôlôs. Păng tă bơh ƀon Aleksantri, mbơh ngơi blao ngăn, ndrel ma gĭt jru ta Nau Kôranh Brah Ngơi.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Bu lĕ nti păng ma nau Kôranh Yêsu, ndri dâng păng nti nau Kôranh Yêsu ăn di ma lĕ nuih n'hâm. Yơn ma păng man ma gĭt nau ƀăptem yŭk ma dak i Yôhan-Ƀaptem de jan, dah ri dơm.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Păng nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel bănh ngăn. Tât ma Prisil, ndrel ma Akilas tăng kơt nây, khân păng jă păng gŭ ndrel, nti mbơh nkoch păng nau Kôranh Brah ăn lơ ma vât jât.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Jêh ri Apôlôs ŭch hăn ta bri Akhây. Phung nsing ta Êphêsô ŭch kơl păng, jêh ri nchih samƀŭt ăn păng ndjôt gay ma ăn phung oh mon gŭ ta bri nây ăn rom păng. Tât păng ta nây, phung i Kôranh Brah lĕ ăn nsing ma Brah Yêsu păng kơl ŏk ngăn,
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 yorlah păng tâm rlăch đah phung Israel ta năp bunuyh ŏk ri, dơi păng ngăn. Păng mbơh nkoch Nau Kôranh Brah Ngơi, mbơh ma bu Brah Yêsu jêng Brah Krist ngăn, i nơm rklaih i Kôranh Brah lĕ ton nơh.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.