Atos 18
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Bơh kơi nây Pôl lôh bơh ƀon Athen, hăn ta ƀon Kôrĭntô.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Ta ƀon nây păng mâp ma phung Israel du huê rnha Akilas tă bơh bri Pŭntus, ndrel ma ur păng rnha Prisil. Khân păng mhe du tă bơh bri Italy, yorlah kôranh kađăch Klôđês đă phung Israel dâng lĕ ăn du lôh bơh ƀon kuŏng Rôm bri Italy dadê. Jêh ri păng hăn khŏl a bar hê khân păng nây.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Păng gŭ ndrel khân păng, jan kar ndrel, yorlah nau jan kar Pôl nơh tâm ban băl, khân păng bunuyh jâng ntô gay ma jan chun.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Ăp nar Saƀăt i nar rlu phung Israel păng gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel, bonh jă phung Israel, ndrel ma phung Grek ăn sât nsing ma Brah Yêsu.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Jêh Silas, ndrel ma Timôthê lôh tă bơh bri Masêđôn tât ta ri, Pôl ntlơi lĕ nau jan kar jâng bok i nây, gay ma mbơh nkoch nau Brah Yêsu dơm. Păng nkoch ăn ma phung Israel kloh rah vah, Brah Yêsu jêng Brah Krist i nơm rklaih i lĕ Kôranh Brah ton kăl e nơh.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Yor ma phung Israel tâm rdâng ma păng, ndrel ma rak suai păng đŏng, păng rtôh bok ao păng nơm gay ma nhhơ păng ŭch tâm nkhah ma khân păng ngăn, n'ho ma lah ma phung nây: “Lah Kôranh Brah tê̆ dôih ma khân ay may, yor ma nau tih khân ay may nơm dơm, mâu hôm ôh yor ma gâp, ntơm bơh nar dja jât năp gâp hăn nti phung i mâu di phung Israel.”
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Jêh ri Pôl lôh bơh ntŭk nây, hăn ta jay du huê bu klô rnha Titus-Yustus. Păng i nây bunuyh yơk mbah ma Kôranh Brah đŏng, jay păng kêng nhih rƀŭn phung Israel.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Geh bunuyh nơm mât uănh nhih rƀŭn nây rnha Krispus, păng sât nsing ma Kôranh Yêsu, ndrel ma rnăk vâl păng đŏng. Geh ŏk bunuyh ta ƀon Kôrĭntô nây tăng nau Pôl nkoch, jêh ri sât nsing, ndrel ma dơn nau ƀăptem yŭk ma dak đŏng.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Geh du măng Kôranh Yêsu tâm mpơl ma Pôl ta nau tâm say, Păng lah kơt nđa: “May lơi klach ôh, ăn may hôm ngơi mbơh nkoch ma Gâp, lơi ôh may gŭ rklăk,
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 yorlah Gâp gŭ ndrel may. Mâu geh bunuyh dơi tâm rdâng jan djơh ma may, ndrel ma geh ŏk đŏng bunuyh nsing ma Gâp gŭ ta ƀon dja.”
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Pôl gŭ ta ƀon nây, jŏ du năm n'gul, nti nau Kôranh Brah ăn ma bu.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Yơn ma nôk Galiyô jan kôranh kuŏng ta bri Akhây, nôk nây phung Israel tâm di nau gay ma tâm rdâng đah Pôl, nhŭp njŭn păng ta ntŭk nhih phat dôih,
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 ntôn păng ăn ma kôranh kuŏng i nây: “Bunuyh dja, nsŭk jă bu yơk mbah ma Kôranh Brah ma nau nti i tih đah nau vay phung hên.”
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Dôl Pôl ŭch ma ngơi, Galiyô lah kơt nđa: “Ơ phung Israel, lah geh dôih nkhât bu, mâu lah nau tih kuŏng a êng, gâp ŭch iăt nau khân may ro.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Yơn ma lah man ma tâm rlăch ma nau mbơh ngơi, mâu lah ma rnha săk bunuyh, mâu lah ma nau vay phung Israel dơm, gâp mâu ŭch ôh phat dôih nau khân may nây. Ăn khân may tâm phat dôih êng ndrăng khân may nơm.”
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Jêh ri păng đă khân păng du lôh bơh nhih phat dôih nây.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Dôl nây bu nhŭp Sôsten, păng jêng bunuyh kôranh mât uănh nhih rƀŭn phung Israel, rpăt ôbăl bơh năp nhih phat dôih ri ro, yơn ma Galiyô mâu ôh ji bôk ji tôr ma nau nây.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Pôl hôm gŭ ta ƀon nây jŏ nar jât, jêh ri păng ntĭnh phung nsing, păng lôh bơh ƀon nây ncho duk ŭch hăn ta bri Siri. Bunuyh hăn ndrel păng geh Prisil, ndrel ma Akilas bar hê ur sai khân păng. Tât ta ntŭk bu nsrŭng duk ri, ntŭk nây rnha ƀon Kênkrê, Pôl kreh nguk bôk ta ntŭk nây, yorlah păng lĕ jêh ton du ntil nau tâng nau vay phung Israel.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Khân păng ncho duk tât ta ƀon kuŏng Êphêsô ri, jêh ri Pôl hăn ta nhih rƀŭn phung Israel, gŭ tâm nchră ma phung Israel ta ntŭk nây. Jêh ri păng ntĭnh Prisil, ndrel ma Akilas.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Bu kŏn păng gŭ jŏ ta ƀon nây, yơn ma păng mâu ŭch ôh.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Păng ntĭnh lah ma khân păng ta nây: “[Gâp ŭch lăp nhêt ƀŭn du ntil ta ƀon Yêrusalem.] Lah Kôranh Brah ŭch, gâp hôm plơ̆ mâp khân ay may đŏng.” Jêh ri păng ncho duk bơh ƀon Êphêsô nây.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Tât ta ƀon Sêsara ri, păng brô̆ jŏng ta ƀon Yêrusalem khŏl phung nsing ma Brah Krist ta ƀon nây, jêh bơh nây păng hăn ta ƀon Ŏntiyôk bri Siri.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Păng gŭ ta ƀon nây jŏ oi, jêh ri păng hăn glăt rŏ bri Galati rŏ bri Prikia, n'ho ma nti ăn phung oh mon jât ăn ndjôt nâp nau nsing.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Nôk Pôl hôm nsong ta bri Galati, ta bri Prikia nây, ta ƀon Êphêsô geh du huê ta phung Israel mhe tât, rnha Apôlôs. Păng tă bơh ƀon Aleksantri, mbơh ngơi blao ngăn, ndrel ma gĭt jru ta Nau Kôranh Brah Ngơi.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Bu lĕ nti păng ma nau Kôranh Yêsu, ndri dâng păng nti nau Kôranh Yêsu ăn di ma lĕ nuih n'hâm. Yơn ma păng man ma gĭt nau ƀăptem yŭk ma dak i Yôhan-Ƀaptem de jan, dah ri dơm.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Păng nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel bănh ngăn. Tât ma Prisil, ndrel ma Akilas tăng kơt nây, khân păng jă păng gŭ ndrel, nti mbơh nkoch păng nau Kôranh Brah ăn lơ ma vât jât.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Jêh ri Apôlôs ŭch hăn ta bri Akhây. Phung nsing ta Êphêsô ŭch kơl păng, jêh ri nchih samƀŭt ăn păng ndjôt gay ma ăn phung oh mon gŭ ta bri nây ăn rom păng. Tât păng ta nây, phung i Kôranh Brah lĕ ăn nsing ma Brah Yêsu păng kơl ŏk ngăn,
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 yorlah păng tâm rlăch đah phung Israel ta năp bunuyh ŏk ri, dơi păng ngăn. Păng mbơh nkoch Nau Kôranh Brah Ngơi, mbơh ma bu Brah Yêsu jêng Brah Krist ngăn, i nơm rklaih i Kôranh Brah lĕ ton nơh.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.