Atos 15
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Bơh kơi nây geh bunuyh aƀă tă bơh bri Yuđa, ntŭm nti phung nsing ta ƀon Ŏntiyôk kơt nđa: “Lah khân may mâu geh koh ntô tâng nau vay Môsê, khân may mâu ôh dơi geh rklaih.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Lŏng Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas ri tâm rlăch, tâm ôp rkhêl đah phung nây dŭt hô. Jêh ri phung nsing đă Pôl, đă Ƀarnaƀas, ndrel ma bunuyh nsing aƀă êng jât hăn ta ƀon Yêrusalem ri, ŭch mâp phung kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh phung nsing ma Brah Krist êng jât gay ma nchră nau i nây.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Phung nsing kơl trong ma khân păng. Khân păng brô̆ glăt rŏ bri Phênis, ndrel ma rŏ bri Samari. Ăp ntŭk khân păng mâp phung nsing, khân păng mbơh nkoch dâng lĕ nau phung i mâu di phung Israel lĕ sât nsing ma Brah Yêsu. Nau i nây jan ăn dâng lĕ phung nsing geh nau răm maak hô ngăn.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Tât ta ƀon Yêrusalem ri, phung i nsing ma Brah Krist, mpôl kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh phung nsing ran vơt dơn khân păng dadê. Jêh ri khân păng mbơh nkoch ma phung nây dâng lĕ nau Kôranh Brah jan ta ăp ntŭk khân păng ri nơh.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ta nây geh phung Pharisi aƀă nsing ma Brah Yêsu, khân păng dâk lah: “Iăt ma phung nsing i mâu di phung Israel geh koh ntô, ndrel ma đă khân păng ndjôt nau vay Môsê đŏng.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Jêh ri mpôl kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh, khân păng rƀŭn gay ma mêt uănh nau i nây.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Dôl nây geh nau tâm nchră băl dŭt hô, jêh ri Pêtrôs dâk, păng lah: “Hơi oh nô, khân may lĕ gĭt jêh Kôranh Brah kơih gâp ta phung khân may lĕ jŏ jêh, gay ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung i mâu di phung Israel, ăn khân păng sât nsing.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Jêh ri Kôranh Brah i gĭt dâng lĕ nuih n'hâm bunuyh, bân gĭt Păng rom phung i nây, yor ma bân lĕ say Păng ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng, kơt Păng ăn ma bân nơh đŏng.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Kôranh Brah mâu geh ôh kơp bân đah ma khân păng jêng êng êng. Kôranh Brah jan nuih n'hâm khân păng jêng kloh ueh, yor ma khân păng nsing.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Aƀaơ dja moh nau khân may ŭch tâm rdâng ma Kôranh Brah đă khân păng jan ndơ rlau ma Kôranh Brah nơm đă? Mơm dâng khân may ŭch ăn phung i mâu di phung Israel iăt dâng lĕ tâng nau vay bân? Phung u che bân, ndrel ma bân nar dja mâu dơi iăt dâng lĕ nau vay i nây đŏng.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Mâu di ôh! Bân mâu geh ôh nau rklaih yor ma iăt nau vay i nây, bân nsing mơ geh nau rklaih yor ma nau ueh Kôranh Yêsu, jêh ri khân păng kơt ndri đŏng.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Jêh Pêtrôs ngơi lĕ phung gŭ rƀŭn ta ri iăt săk răt ng'ăt, jêh ri khân păng kŏp iăt Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas mbơh nkoch nau khlay lĕ nau ngăn, ndrel ma nau mbên dâng lĕ i Kôranh Brah jan ta nklang phung i mâu di phung Israel nơh.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Jêh bar hê khân păng nây ngơi lĕ phiao, Yakơ lah kơt nđa: “Hơi oh nô, khân may iăt nau gâp ngơi ƀŏt.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Pêtrôs lĕ mbơh jêh ndơh nơh, mơm dâng Kôranh Brah nhhơ nau yô̆ ăn ma bunuyh i mâu di phung Israel bôk dak, gay ma kơih bunuyh bơh khân păng ma jêng phung ƀon lan Păng nơm đŏng.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Nau dja jêng tâm di đah nau du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih kơt nđa:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Kôranh Brah lah: ‘Jêh ri tay Gâp plơ̆ đŏng,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Gay ma ăn phung bunuyh êng joi Gâp đŏng,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Gâp lĕ ơm ăn bu gĭt ndơ dja bơh kăl e nơh ngăn’’.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Lah ndri tâng ma nau gâp mân, lơi bân jan ăn geh nau jêr ma phung i mâu di phung Israel i sât nsing ma Kôranh Brah. Lơi ôh bân ăn khân păng iăt ma dâng lĕ nau vay bân.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ăn bân nchih samƀŭt mbơh ma khân păng kơt nđa: Lơi sa ndơ ôp brah, lơi tâm dŏng, lơi sa puăch mpômpa (siŭm) i mâu geh lăch ăn lôh mham lĕ ta săk, ndrel ma lơi sa mham.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ăn bân đă khân păng iăt nau đê̆ dja dơm, yorlah bơh kăl e nơh ngăn, bu vay mbơh nkoch nau vay Môsê ta ăp ƀon, ndrel ma bu rŏ samƀŭt Môsê i geh nchih nau vay i nây ăn ma bu tăng ta nhih rƀŭn phung Israel ta ăp nar Saƀăt i nar rlu bân đŏng.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Jêh ri mpôl kôranh oh mon, phung kôranh phung nsing ma Brah Krist, ndrel ma dâng lĕ phung nsing, khân păng lĕ ŭch kơih bunuyh ta phung khân păng ri, gay ma đă hăn ndrel Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas ta ƀon Ŏntiyôk ri. Khân păng kơih Yuđas kuăl Ƀarsaƀas đŏng, ndrel ma Silas. Bar hê khân păng nây jêng phung kôranh ta nhih brah ta ƀon Yêrusalem.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Jêh ri khân păng ndơ̆ du blah samƀŭt ăn ma bar hê khân păng ri. Ta samƀŭt nây nchih lah kơt nđa: “Hơi oh nô kônh va, hên dja jêng mpôl kôranh oh mon, jêng phung kôranh phung nsing ta Yêrusalem. Hên jêng oh nô khân ay may i nchih samƀŭt dja gay ma ŭch ôp nau ueh lăng phung i mâu di phung Israel i sât nsing, gŭ ta ƀon Ŏntiyôk, bri Siri, ndrel ma bri Kilikia.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Hên tăng lư, geh phung nsing aƀă i tă bơh ƀon Yêrusalem jan ăn phung khân ay may geh nau mân rvê ta nuih n'hâm, yor ma tăng nau khân păng nây lah. Khân păng i nây hên mâu geh ôh đă.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Kơt ndri hên lĕ tâm di du ntôr nau, kơih bunuyh ta phung hên, gay ma đă khân păng hăn mâp khân ay may, ndrel ma Pôl, ndrel Ƀarnaƀas. Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas dja i hên rŏng hô ngăn.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bar hê khân păng dja lĕ bơi ma khât săk, jan kar ma Kôranh Yêsu Krist.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hên njuăl Yuđas, ndrel ma Silas, gay ma khân păng mbơh nkoch ma mbung khân păng nơm nau i lĕ geh nchih dja ăn khân ay may ma tăng đŏng.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 — ausente —
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 — ausente —
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Jêh khân păng tâm ntĭnh băl, khân păng hăn tât ta ƀon Ŏntiyôk, jêh ri rgum dâng lĕ phung nsing, ndơ̆ samƀŭt i nây ma khân păng.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Jêh rŏ samƀŭt nây, dâng lĕ khân păng răm maak dadê, yorlah ta samƀŭt nây geh ngơi n'hao nuih n'hâm khân păng.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Yuđas, ndrel ma Silas jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, khân păng nti ŏk ngăn gay ma n'hao nuih n'hâm phung nsing, ndrel ma ăn ndjôt nâp nau nsing.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Tât jŏ bơh kơi nây, phung nsing ăn khân păng plơ̆ sât tay ta ntŭk phung kôranh phung nsing ta ƀon Yêrusalem i đă khân păng hăn ri nơh ma nau đăp mpăn.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Yơn ma Silas hôm e ŭch gŭ tay ta ntŭk ƀon nây.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Lŏng Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas, khân păng hôm gŭ ta ƀon Ŏntiyôk nây đŏng, khân păng nti, n'ho ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kôranh Yêsu, ndrel ma geh bunuyh nti aƀă ŏk đŏng.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Jŏ nar bơh kơi nây, Pôl lah ma Ƀarnaƀas: “Hô̆, bân plơ̆ ôp nau ueh lăng oh nô rŏ ƀon i bân lĕ jêh mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu nơh, gay ma gĭt mơm khân păng aƀaơ dja.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ƀarnaƀas ŭch jă Yôhan kuăl Markôs, hăn ndrel khân păng,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 yơn ma Pôl mâu ŭch ôh rom păng, yorlah a lor nơh dôl gŭ ta bri Pamphilia păng ntlơi khân păng, mâu ŭch ôh hăn jan kar ndrel khân păng jât.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Jêh ri bar hê khân păng ri, jêng geh nau mân tâm rdâng băl dŭt hô, n'ho ma tât tâm teng băl. Ƀarnaƀas jă Markôs hăn ndrel păng, jêh ri khân păng jŭr ncho duk hăn jât gôl dak Kipros.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Lŏng Pôl ri, păng kơih Silas hăn ndrel păng. Jêh phung nsing dăn nau ueh Kôranh Brah ăn ma khân păng, jêh ri khân păng lôh bơh ƀon nây.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Khân păng hăn glăt rŏ bri Siri, ndrel ma bri Kilikia, n'ho ma nti ta phung nsing ma Brah Krist rŏ ntŭk êng êng ăn ndjôt nâp nau nsing.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.