Atos 15

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bơh kơi nây geh bunuyh aƀă tă bơh bri Yuđa, ntŭm nti phung nsing ta ƀon Ŏntiyôk kơt nđa: “Lah khân may mâu geh koh ntô tâng nau vay Môsê, khân may mâu ôh dơi geh rklaih.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Lŏng Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas ri tâm rlăch, tâm ôp rkhêl đah phung nây dŭt hô. Jêh ri phung nsing đă Pôl, đă Ƀarnaƀas, ndrel ma bunuyh nsing aƀă êng jât hăn ta ƀon Yêrusalem ri, ŭch mâp phung kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh phung nsing ma Brah Krist êng jât gay ma nchră nau i nây.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Phung nsing kơl trong ma khân păng. Khân păng brô̆ glăt rŏ bri Phênis, ndrel ma rŏ bri Samari. Ăp ntŭk khân păng mâp phung nsing, khân păng mbơh nkoch dâng lĕ nau phung i mâu di phung Israel lĕ sât nsing ma Brah Yêsu. Nau i nây jan ăn dâng lĕ phung nsing geh nau răm maak hô ngăn.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Tât ta ƀon Yêrusalem ri, phung i nsing ma Brah Krist, mpôl kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh phung nsing ran vơt dơn khân păng dadê. Jêh ri khân păng mbơh nkoch ma phung nây dâng lĕ nau Kôranh Brah jan ta ăp ntŭk khân păng ri nơh.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ta nây geh phung Pharisi aƀă nsing ma Brah Yêsu, khân păng dâk lah: “Iăt ma phung nsing i mâu di phung Israel geh koh ntô, ndrel ma đă khân păng ndjôt nau vay Môsê đŏng.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Jêh ri mpôl kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh, khân păng rƀŭn gay ma mêt uănh nau i nây.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Dôl nây geh nau tâm nchră băl dŭt hô, jêh ri Pêtrôs dâk, păng lah: “Hơi oh nô, khân may lĕ gĭt jêh Kôranh Brah kơih gâp ta phung khân may lĕ jŏ jêh, gay ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung i mâu di phung Israel, ăn khân păng sât nsing.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Jêh ri Kôranh Brah i gĭt dâng lĕ nuih n'hâm bunuyh, bân gĭt Păng rom phung i nây, yor ma bân lĕ say Păng ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng, kơt Păng ăn ma bân nơh đŏng.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Kôranh Brah mâu geh ôh kơp bân đah ma khân păng jêng êng êng. Kôranh Brah jan nuih n'hâm khân păng jêng kloh ueh, yor ma khân păng nsing.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Aƀaơ dja moh nau khân may ŭch tâm rdâng ma Kôranh Brah đă khân păng jan ndơ rlau ma Kôranh Brah nơm đă? Mơm dâng khân may ŭch ăn phung i mâu di phung Israel iăt dâng lĕ tâng nau vay bân? Phung u che bân, ndrel ma bân nar dja mâu dơi iăt dâng lĕ nau vay i nây đŏng.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Mâu di ôh! Bân mâu geh ôh nau rklaih yor ma iăt nau vay i nây, bân nsing mơ geh nau rklaih yor ma nau ueh Kôranh Yêsu, jêh ri khân păng kơt ndri đŏng.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Jêh Pêtrôs ngơi lĕ phung gŭ rƀŭn ta ri iăt săk răt ng'ăt, jêh ri khân păng kŏp iăt Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas mbơh nkoch nau khlay lĕ nau ngăn, ndrel ma nau mbên dâng lĕ i Kôranh Brah jan ta nklang phung i mâu di phung Israel nơh.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Jêh bar hê khân păng nây ngơi lĕ phiao, Yakơ lah kơt nđa: “Hơi oh nô, khân may iăt nau gâp ngơi ƀŏt.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Pêtrôs lĕ mbơh jêh ndơh nơh, mơm dâng Kôranh Brah nhhơ nau yô̆ ăn ma bunuyh i mâu di phung Israel bôk dak, gay ma kơih bunuyh bơh khân păng ma jêng phung ƀon lan Păng nơm đŏng.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Nau dja jêng tâm di đah nau du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih kơt nđa:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Kôranh Brah lah: ‘Jêh ri tay Gâp plơ̆ đŏng,
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Gay ma ăn phung bunuyh êng joi Gâp đŏng,
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 Gâp lĕ ơm ăn bu gĭt ndơ dja bơh kăl e nơh ngăn’’.
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 Lah ndri tâng ma nau gâp mân, lơi bân jan ăn geh nau jêr ma phung i mâu di phung Israel i sât nsing ma Kôranh Brah. Lơi ôh bân ăn khân păng iăt ma dâng lĕ nau vay bân.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 Ăn bân nchih samƀŭt mbơh ma khân păng kơt nđa: Lơi sa ndơ ôp brah, lơi tâm dŏng, lơi sa puăch mpômpa (siŭm) i mâu geh lăch ăn lôh mham lĕ ta săk, ndrel ma lơi sa mham.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Ăn bân đă khân păng iăt nau đê̆ dja dơm, yorlah bơh kăl e nơh ngăn, bu vay mbơh nkoch nau vay Môsê ta ăp ƀon, ndrel ma bu rŏ samƀŭt Môsê i geh nchih nau vay i nây ăn ma bu tăng ta nhih rƀŭn phung Israel ta ăp nar Saƀăt i nar rlu bân đŏng.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Jêh ri mpôl kôranh oh mon, phung kôranh phung nsing ma Brah Krist, ndrel ma dâng lĕ phung nsing, khân păng lĕ ŭch kơih bunuyh ta phung khân păng ri, gay ma đă hăn ndrel Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas ta ƀon Ŏntiyôk ri. Khân păng kơih Yuđas kuăl Ƀarsaƀas đŏng, ndrel ma Silas. Bar hê khân păng nây jêng phung kôranh ta nhih brah ta ƀon Yêrusalem.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Jêh ri khân păng ndơ̆ du blah samƀŭt ăn ma bar hê khân păng ri. Ta samƀŭt nây nchih lah kơt nđa: “Hơi oh nô kônh va, hên dja jêng mpôl kôranh oh mon, jêng phung kôranh phung nsing ta Yêrusalem. Hên jêng oh nô khân ay may i nchih samƀŭt dja gay ma ŭch ôp nau ueh lăng phung i mâu di phung Israel i sât nsing, gŭ ta ƀon Ŏntiyôk, bri Siri, ndrel ma bri Kilikia.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Hên tăng lư, geh phung nsing aƀă i tă bơh ƀon Yêrusalem jan ăn phung khân ay may geh nau mân rvê ta nuih n'hâm, yor ma tăng nau khân păng nây lah. Khân păng i nây hên mâu geh ôh đă.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Kơt ndri hên lĕ tâm di du ntôr nau, kơih bunuyh ta phung hên, gay ma đă khân păng hăn mâp khân ay may, ndrel ma Pôl, ndrel Ƀarnaƀas. Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas dja i hên rŏng hô ngăn.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bar hê khân păng dja lĕ bơi ma khât săk, jan kar ma Kôranh Yêsu Krist.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hên njuăl Yuđas, ndrel ma Silas, gay ma khân păng mbơh nkoch ma mbung khân păng nơm nau i lĕ geh nchih dja ăn khân ay may ma tăng đŏng.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 — ausente —
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 — ausente —
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Jêh khân păng tâm ntĭnh băl, khân păng hăn tât ta ƀon Ŏntiyôk, jêh ri rgum dâng lĕ phung nsing, ndơ̆ samƀŭt i nây ma khân păng.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Jêh rŏ samƀŭt nây, dâng lĕ khân păng răm maak dadê, yorlah ta samƀŭt nây geh ngơi n'hao nuih n'hâm khân păng.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Yuđas, ndrel ma Silas jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, khân păng nti ŏk ngăn gay ma n'hao nuih n'hâm phung nsing, ndrel ma ăn ndjôt nâp nau nsing.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Tât jŏ bơh kơi nây, phung nsing ăn khân păng plơ̆ sât tay ta ntŭk phung kôranh phung nsing ta ƀon Yêrusalem i đă khân păng hăn ri nơh ma nau đăp mpăn.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 [Yơn ma Silas hôm e ŭch gŭ tay ta ntŭk ƀon nây.]
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Lŏng Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas, khân păng hôm gŭ ta ƀon Ŏntiyôk nây đŏng, khân păng nti, n'ho ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kôranh Yêsu, ndrel ma geh bunuyh nti aƀă ŏk đŏng.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Jŏ nar bơh kơi nây, Pôl lah ma Ƀarnaƀas: “Hô̆, bân plơ̆ ôp nau ueh lăng oh nô rŏ ƀon i bân lĕ jêh mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu nơh, gay ma gĭt mơm khân păng aƀaơ dja.”
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Ƀarnaƀas ŭch jă Yôhan kuăl Markôs, hăn ndrel khân păng,
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 yơn ma Pôl mâu ŭch ôh rom păng, yorlah a lor nơh dôl gŭ ta bri Pamphilia păng ntlơi khân păng, mâu ŭch ôh hăn jan kar ndrel khân păng jât.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Jêh ri bar hê khân păng ri, jêng geh nau mân tâm rdâng băl dŭt hô, n'ho ma tât tâm teng băl. Ƀarnaƀas jă Markôs hăn ndrel păng, jêh ri khân păng jŭr ncho duk hăn jât gôl dak Kipros.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Lŏng Pôl ri, păng kơih Silas hăn ndrel păng. Jêh phung nsing dăn nau ueh Kôranh Brah ăn ma khân păng, jêh ri khân păng lôh bơh ƀon nây.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Khân păng hăn glăt rŏ bri Siri, ndrel ma bri Kilikia, n'ho ma nti ta phung nsing ma Brah Krist rŏ ntŭk êng êng ăn ndjôt nâp nau nsing.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.