Atos 15

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bơh kơi nây geh bunuyh aƀă tă bơh bri Yuđa, ntŭm nti phung nsing ta ƀon Ŏntiyôk kơt nđa: “Lah khân may mâu geh koh ntô tâng nau vay Môsê, khân may mâu ôh dơi geh rklaih.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Lŏng Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas ri tâm rlăch, tâm ôp rkhêl đah phung nây dŭt hô. Jêh ri phung nsing đă Pôl, đă Ƀarnaƀas, ndrel ma bunuyh nsing aƀă êng jât hăn ta ƀon Yêrusalem ri, ŭch mâp phung kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh phung nsing ma Brah Krist êng jât gay ma nchră nau i nây.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Phung nsing kơl trong ma khân păng. Khân păng brô̆ glăt rŏ bri Phênis, ndrel ma rŏ bri Samari. Ăp ntŭk khân păng mâp phung nsing, khân păng mbơh nkoch dâng lĕ nau phung i mâu di phung Israel lĕ sât nsing ma Brah Yêsu. Nau i nây jan ăn dâng lĕ phung nsing geh nau răm maak hô ngăn.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Tât ta ƀon Yêrusalem ri, phung i nsing ma Brah Krist, mpôl kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh phung nsing ran vơt dơn khân păng dadê. Jêh ri khân păng mbơh nkoch ma phung nây dâng lĕ nau Kôranh Brah jan ta ăp ntŭk khân păng ri nơh.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ta nây geh phung Pharisi aƀă nsing ma Brah Yêsu, khân păng dâk lah: “Iăt ma phung nsing i mâu di phung Israel geh koh ntô, ndrel ma đă khân păng ndjôt nau vay Môsê đŏng.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Jêh ri mpôl kôranh oh mon, ndrel ma phung kôranh, khân păng rƀŭn gay ma mêt uănh nau i nây.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Dôl nây geh nau tâm nchră băl dŭt hô, jêh ri Pêtrôs dâk, păng lah: “Hơi oh nô, khân may lĕ gĭt jêh Kôranh Brah kơih gâp ta phung khân may lĕ jŏ jêh, gay ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung i mâu di phung Israel, ăn khân păng sât nsing.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Jêh ri Kôranh Brah i gĭt dâng lĕ nuih n'hâm bunuyh, bân gĭt Păng rom phung i nây, yor ma bân lĕ say Păng ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng, kơt Păng ăn ma bân nơh đŏng.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Kôranh Brah mâu geh ôh kơp bân đah ma khân păng jêng êng êng. Kôranh Brah jan nuih n'hâm khân păng jêng kloh ueh, yor ma khân păng nsing.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Aƀaơ dja moh nau khân may ŭch tâm rdâng ma Kôranh Brah đă khân păng jan ndơ rlau ma Kôranh Brah nơm đă? Mơm dâng khân may ŭch ăn phung i mâu di phung Israel iăt dâng lĕ tâng nau vay bân? Phung u che bân, ndrel ma bân nar dja mâu dơi iăt dâng lĕ nau vay i nây đŏng.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Mâu di ôh! Bân mâu geh ôh nau rklaih yor ma iăt nau vay i nây, bân nsing mơ geh nau rklaih yor ma nau ueh Kôranh Yêsu, jêh ri khân păng kơt ndri đŏng.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Jêh Pêtrôs ngơi lĕ phung gŭ rƀŭn ta ri iăt săk răt ng'ăt, jêh ri khân păng kŏp iăt Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas mbơh nkoch nau khlay lĕ nau ngăn, ndrel ma nau mbên dâng lĕ i Kôranh Brah jan ta nklang phung i mâu di phung Israel nơh.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Jêh bar hê khân păng nây ngơi lĕ phiao, Yakơ lah kơt nđa: “Hơi oh nô, khân may iăt nau gâp ngơi ƀŏt.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Pêtrôs lĕ mbơh jêh ndơh nơh, mơm dâng Kôranh Brah nhhơ nau yô̆ ăn ma bunuyh i mâu di phung Israel bôk dak, gay ma kơih bunuyh bơh khân păng ma jêng phung ƀon lan Păng nơm đŏng.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Nau dja jêng tâm di đah nau du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih kơt nđa:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Kôranh Brah lah: ‘Jêh ri tay Gâp plơ̆ đŏng,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Gay ma ăn phung bunuyh êng joi Gâp đŏng,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Gâp lĕ ơm ăn bu gĭt ndơ dja bơh kăl e nơh ngăn’’.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Lah ndri tâng ma nau gâp mân, lơi bân jan ăn geh nau jêr ma phung i mâu di phung Israel i sât nsing ma Kôranh Brah. Lơi ôh bân ăn khân păng iăt ma dâng lĕ nau vay bân.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Ăn bân nchih samƀŭt mbơh ma khân păng kơt nđa: Lơi sa ndơ ôp brah, lơi tâm dŏng, lơi sa puăch mpômpa (siŭm) i mâu geh lăch ăn lôh mham lĕ ta săk, ndrel ma lơi sa mham.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ăn bân đă khân păng iăt nau đê̆ dja dơm, yorlah bơh kăl e nơh ngăn, bu vay mbơh nkoch nau vay Môsê ta ăp ƀon, ndrel ma bu rŏ samƀŭt Môsê i geh nchih nau vay i nây ăn ma bu tăng ta nhih rƀŭn phung Israel ta ăp nar Saƀăt i nar rlu bân đŏng.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Jêh ri mpôl kôranh oh mon, phung kôranh phung nsing ma Brah Krist, ndrel ma dâng lĕ phung nsing, khân păng lĕ ŭch kơih bunuyh ta phung khân păng ri, gay ma đă hăn ndrel Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas ta ƀon Ŏntiyôk ri. Khân păng kơih Yuđas kuăl Ƀarsaƀas đŏng, ndrel ma Silas. Bar hê khân păng nây jêng phung kôranh ta nhih brah ta ƀon Yêrusalem.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Jêh ri khân păng ndơ̆ du blah samƀŭt ăn ma bar hê khân păng ri. Ta samƀŭt nây nchih lah kơt nđa: “Hơi oh nô kônh va, hên dja jêng mpôl kôranh oh mon, jêng phung kôranh phung nsing ta Yêrusalem. Hên jêng oh nô khân ay may i nchih samƀŭt dja gay ma ŭch ôp nau ueh lăng phung i mâu di phung Israel i sât nsing, gŭ ta ƀon Ŏntiyôk, bri Siri, ndrel ma bri Kilikia.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Hên tăng lư, geh phung nsing aƀă i tă bơh ƀon Yêrusalem jan ăn phung khân ay may geh nau mân rvê ta nuih n'hâm, yor ma tăng nau khân păng nây lah. Khân păng i nây hên mâu geh ôh đă.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Kơt ndri hên lĕ tâm di du ntôr nau, kơih bunuyh ta phung hên, gay ma đă khân păng hăn mâp khân ay may, ndrel ma Pôl, ndrel Ƀarnaƀas. Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas dja i hên rŏng hô ngăn.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bar hê khân păng dja lĕ bơi ma khât săk, jan kar ma Kôranh Yêsu Krist.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hên njuăl Yuđas, ndrel ma Silas, gay ma khân păng mbơh nkoch ma mbung khân păng nơm nau i lĕ geh nchih dja ăn khân ay may ma tăng đŏng.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 — ausente —
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 — ausente —
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Jêh khân păng tâm ntĭnh băl, khân păng hăn tât ta ƀon Ŏntiyôk, jêh ri rgum dâng lĕ phung nsing, ndơ̆ samƀŭt i nây ma khân păng.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Jêh rŏ samƀŭt nây, dâng lĕ khân păng răm maak dadê, yorlah ta samƀŭt nây geh ngơi n'hao nuih n'hâm khân păng.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Yuđas, ndrel ma Silas jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, khân păng nti ŏk ngăn gay ma n'hao nuih n'hâm phung nsing, ndrel ma ăn ndjôt nâp nau nsing.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Tât jŏ bơh kơi nây, phung nsing ăn khân păng plơ̆ sât tay ta ntŭk phung kôranh phung nsing ta ƀon Yêrusalem i đă khân păng hăn ri nơh ma nau đăp mpăn.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Yơn ma Silas hôm e ŭch gŭ tay ta ntŭk ƀon nây.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Lŏng Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas, khân păng hôm gŭ ta ƀon Ŏntiyôk nây đŏng, khân păng nti, n'ho ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kôranh Yêsu, ndrel ma geh bunuyh nti aƀă ŏk đŏng.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Jŏ nar bơh kơi nây, Pôl lah ma Ƀarnaƀas: “Hô̆, bân plơ̆ ôp nau ueh lăng oh nô rŏ ƀon i bân lĕ jêh mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu nơh, gay ma gĭt mơm khân păng aƀaơ dja.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ƀarnaƀas ŭch jă Yôhan kuăl Markôs, hăn ndrel khân păng,
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 yơn ma Pôl mâu ŭch ôh rom păng, yorlah a lor nơh dôl gŭ ta bri Pamphilia păng ntlơi khân păng, mâu ŭch ôh hăn jan kar ndrel khân păng jât.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Jêh ri bar hê khân păng ri, jêng geh nau mân tâm rdâng băl dŭt hô, n'ho ma tât tâm teng băl. Ƀarnaƀas jă Markôs hăn ndrel păng, jêh ri khân păng jŭr ncho duk hăn jât gôl dak Kipros.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Lŏng Pôl ri, păng kơih Silas hăn ndrel păng. Jêh phung nsing dăn nau ueh Kôranh Brah ăn ma khân păng, jêh ri khân păng lôh bơh ƀon nây.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Khân păng hăn glăt rŏ bri Siri, ndrel ma bri Kilikia, n'ho ma nti ta phung nsing ma Brah Krist rŏ ntŭk êng êng ăn ndjôt nâp nau nsing.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.