Marcos 4

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ ji bir kã Galile dalaŋga-na ka tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Nuɔmba kũɔl ba-naa kã u wulaa. Wuɔ bel nyugũŋ tĩɛna beŋo naŋo-na dii hũmma-na aa nuɔmba waa yiɛra nuŋgu-na.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 U piiye nelma bɔi baa-ba gbãnɛiniŋ. Uŋ'a u doŋ, u gbĩɛ nuɔmba‑i wuɔ: «Karaaŋ na tũnni‑i dɛi na nu:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 Naacolŋo naŋo kãa ka naŋ fũma u suoŋgu-na.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Fũma naŋo kã ka diire hũmelleŋ-huɔŋ-na. Huriimba jo ji wuo-yo.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Unaŋo kã ka diire tãmpɛ̃lleŋ-terieŋ-nu. Hĩɛma si dii bɔi terieŋgu-na, a ce u pa yaŋ unaŋo‑i.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Uŋ paa dumaaŋo-na, u kaasĩnni saa gbãa suur kã yaaŋ-na. Bãaŋguŋ juɔ ta ku jo huɔŋgu-na, u kuol hiere kpɛ̃mmu!
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Unaŋo kã ka diire hĩɛŋ-nu. Hĩɛŋgu tu suuye-yuɔ a ce u saa gbãa dii belle.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Umaŋ diiriiye suoŋ-huɔŋga-na, munterfafammu-na, u sire gbuu kpatalla: unaŋo bieŋ komuɔŋa baa cĩncielbaa, unaŋo bieŋ komuɔŋa sa-a-siɛi, unaŋo bieŋ komuɔŋa da-a-ndii.»
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Uŋ waaŋ mafamma‑i, u cira: «Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Bamaŋ taa ba nyaanu-yuɔ koko baa u *hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i, baŋ juɔ waa ba kula‑i baa-yo, baa ta ba piiye wuɔ ba saa suɔ u gbãnɛini yaaŋga‑i baa ni huoŋgu‑i.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Yesu wuɔ cira: «Diiloŋo ciɛ baa namaaŋo‑i. U *nellentesĩnni maama maŋ fuyaa, u pigãaŋ namaaŋo‑i baa-ma, ŋga ma piiye baa banamba‑i gbãnɛiniŋ,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 a ce da ba ne-ma, ba siɛ da ma terieŋgu‑i,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ bir yuu-ba wuɔ: «Naŋ'a na saa suɔ gbãnalãaŋ daaku yuŋgu‑i, na ka ce niɛ gbãa suɔ ninanni yunni‑i?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Fũma yaa Diiloŋ-nelma‑i.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa hũmelleŋ-huɔŋga, da ba nu Diiloŋ-nelma‑i ma sa cɔ; ba yaŋ *Sitãni jo ji hiel-ma aa yaŋ-ba.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa tãmpɛ̃lleŋ-terieŋgu, da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ma pãŋ dɔlnu-bɛi ba hũu-ma.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Ŋga ma siɛ gbãa naŋ kaasĩnni. Wɛiŋ da ma da kutaamba‑i, sisɔ da ba ji ta ba huol ba yammu‑i ma maama-na, ba har jĩna.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa hĩɛŋ-terieŋgu;
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ba yaŋ ãnjɔguɔma‑i baa gbeiŋ-maama‑i a naara ba kusũŋ-maama jo ji suuye-mɛi a ce dumaaŋo-na ma siɛ gbãa dii belle.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 A ne da banaŋ hɔmmu dii ŋaa munterfafammu; da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ba jãrã-mɛi hũu-ma nammu hãi a wuɔ ma hũmelle‑i diŋ saaya di wuɔ dumaa. Kufaŋgu taamba yaa dii ŋaa fũma maŋ diyaa bieŋ komuɔŋa baa cĩncielbaa-ba‑i, komuɔŋa sa-a-siɛi‑i a naara komuɔŋa da-a-ndii‑i.»
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Yesu wuɔ tiraa yuu-ba wuɔ: «Namaaŋo-na, hai moloŋo‑i duɔ celieŋ fitĩnuɔ‑i u ce bĩŋkũŋgu cure-yuɔ? Sisɔ u dii-yo muŋgallammuŋ-tuoleŋ? Ma sĩ da na celieŋ-yo, na haa-yo dɔrɔ kɛ?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Na saa da, ku wɛima si dii mamaŋ siɛ ji hel, aa ku nelma si dii mamaŋ siɛ ji nu.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Yesuŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ cira: «Naŋ nuŋ nelma maŋ, taa na ne-ma torro. Niŋ fiŋ baa kekerieŋgu maŋ ŋ hã banamba‑i, ba ka fi baa ku yaa a bi hã nuɔŋo‑i aa naara kunaŋgu kuɔ.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Kuŋ yeŋ baa umaŋ, ba ka hã-yo naara, aa umaŋ kuu sĩ baa-yo, cɛllɛ kũŋgu maŋ dii baa-yo, ba ka hũu-ku aa yaŋ-yo.»
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Yesu wuɔ tiraa cira: «*Diiloŋ-nellentesĩnni dii ŋaa nɛliɛŋo baa u dĩmma. U duu-ma,
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 aa kã ka tuɔ ce u deŋ-maama. Dĩmmaŋ paŋ dumaa baa maŋ vãa dumaa, u sa suɔ kunaŋgu kuɔ.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Hĩɛma yaa ciɛŋ dĩmma pa ma fɛrɛ, aa ce ma vãa a ji dii bieŋa.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Da ma ji vãa hi karma‑i, u jo ji kar-ma.»
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Aa tiraa cira: «I ka naŋ gbãnalãaŋ haku‑i a pigãaŋ Diiloŋ-nellentesĩnniŋ yeŋ dumaa? I gbãa saa-ni baa bige‑i?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 I gbãa saa-ni baa mutardi-belle, di yaa yuraanu yaŋ.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Ŋga da ŋ duu-de, di sire pa a hiel negemmu a maar niifiɛlu‑i hiere, huriimba gbãa jo ji sɛ kamma muɔ.»
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesu naaŋ gbãnɛiŋ daani temma bɔi a pigãaŋ nuɔmba‑i Diiloŋ-nelma‑i a saa baa ba nelnulle‑i.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Yesu saa tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i aa u saa dii gbãnalãaŋgu hɔlma-na. Duɔ puur duɔ piiye, gbãnalãaŋgu, a puur duɔ piiye, gbãnalãaŋgu. Ŋga da ba ji waa ba kula‑i baa u *hãalãbiemba‑i u suɔ firnu-niɛ hiere baa-ba.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Bãaŋguŋ juɔ hir huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, Yesu wuɔ tĩɛ dii beŋo-na aa gbɛ̃ u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Yaaŋ i karnu i kã bombor damaalɛi!»
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 U hãalãbieŋ baa yaŋ nuɔmba‑i terieŋgu faŋgu-na aa naa suur baa Yesu‑i uŋ waa beŋo maŋ nuɔ‑i a ta ba karnu ba kã. Benni nanni bi waa terieŋgu-na, nuɔmba naŋ baa biɛ nifanni‑i a cu ba huoŋ-nu.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Ba'a ba ne da fafalmu naŋ temma siire ta mu pe hũmma‑i mu dii beŋo-na. Hoi huɔŋgu‑i baa huɔŋgu‑i beŋ wuɔ tuɔ yii duɔ yu.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Yesu waa galla beŋo huoŋ-yaŋga-na a kuo u yuŋgu‑i yukuodaaŋ-nu tuɔ duɔfũŋ. U hãalãbiemba pĩŋ-yo aa cira: «Hãalãtie, i tiɛ yii diɛ ku, aa naŋ waa galla ta ŋ duɔfũŋ ŋaa wɛima si dii.»
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yesu wuɔ yiiye sire nuola fafalmu‑i aa waŋ baa hũmma‑i wuɔ ma ciire. Terduɔŋgu faŋgu-na, niɛ kã ka ciire.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Wuɔ gbɛ̃ u hãalãbiemba‑i wuɔ: «Bige‑i korda-kũŋgu fuɔ? Ku ce ŋaa na saa haa na naŋga‑i Diiloŋo-na wɛi?»
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ba kũɔ maa pãŋ ta ma nyɛŋ, baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Nɛliɛŋ hayo‑i temma‑i dumandɛ‑i? Fuɔ dii niɛ aa duɔ nuola fafalmu‑i baa hũmma‑i ni kã ka ciire ni temma‑i?»
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.