Marcos 4

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ ji bir kã Galile dalaŋga-na ka tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Nuɔmba kũɔl ba-naa kã u wulaa. Wuɔ bel nyugũŋ tĩɛna beŋo naŋo-na dii hũmma-na aa nuɔmba waa yiɛra nuŋgu-na.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 U piiye nelma bɔi baa-ba gbãnɛiniŋ. Uŋ'a u doŋ, u gbĩɛ nuɔmba‑i wuɔ: «Karaaŋ na tũnni‑i dɛi na nu:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 Naacolŋo naŋo kãa ka naŋ fũma u suoŋgu-na.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Fũma naŋo kã ka diire hũmelleŋ-huɔŋ-na. Huriimba jo ji wuo-yo.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Unaŋo kã ka diire tãmpɛ̃lleŋ-terieŋ-nu. Hĩɛma si dii bɔi terieŋgu-na, a ce u pa yaŋ unaŋo‑i.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Uŋ paa dumaaŋo-na, u kaasĩnni saa gbãa suur kã yaaŋ-na. Bãaŋguŋ juɔ ta ku jo huɔŋgu-na, u kuol hiere kpɛ̃mmu!
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Unaŋo kã ka diire hĩɛŋ-nu. Hĩɛŋgu tu suuye-yuɔ a ce u saa gbãa dii belle.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Umaŋ diiriiye suoŋ-huɔŋga-na, munterfafammu-na, u sire gbuu kpatalla: unaŋo bieŋ komuɔŋa baa cĩncielbaa, unaŋo bieŋ komuɔŋa sa-a-siɛi, unaŋo bieŋ komuɔŋa da-a-ndii.»
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Uŋ waaŋ mafamma‑i, u cira: «Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Bamaŋ taa ba nyaanu-yuɔ koko baa u *hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i, baŋ juɔ waa ba kula‑i baa-yo, baa ta ba piiye wuɔ ba saa suɔ u gbãnɛini yaaŋga‑i baa ni huoŋgu‑i.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Yesu wuɔ cira: «Diiloŋo ciɛ baa namaaŋo‑i. U *nellentesĩnni maama maŋ fuyaa, u pigãaŋ namaaŋo‑i baa-ma, ŋga ma piiye baa banamba‑i gbãnɛiniŋ,
11 Jesus disse a eles:
12 a ce da ba ne-ma, ba siɛ da ma terieŋgu‑i,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ bir yuu-ba wuɔ: «Naŋ'a na saa suɔ gbãnalãaŋ daaku yuŋgu‑i, na ka ce niɛ gbãa suɔ ninanni yunni‑i?
13 Então Jesus perguntou:
14 Fũma yaa Diiloŋ-nelma‑i.
14 E continuou:
15 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa hũmelleŋ-huɔŋga, da ba nu Diiloŋ-nelma‑i ma sa cɔ; ba yaŋ *Sitãni jo ji hiel-ma aa yaŋ-ba.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa tãmpɛ̃lleŋ-terieŋgu, da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ma pãŋ dɔlnu-bɛi ba hũu-ma.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ŋga ma siɛ gbãa naŋ kaasĩnni. Wɛiŋ da ma da kutaamba‑i, sisɔ da ba ji ta ba huol ba yammu‑i ma maama-na, ba har jĩna.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa hĩɛŋ-terieŋgu;
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ba yaŋ ãnjɔguɔma‑i baa gbeiŋ-maama‑i a naara ba kusũŋ-maama jo ji suuye-mɛi a ce dumaaŋo-na ma siɛ gbãa dii belle.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 A ne da banaŋ hɔmmu dii ŋaa munterfafammu; da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ba jãrã-mɛi hũu-ma nammu hãi a wuɔ ma hũmelle‑i diŋ saaya di wuɔ dumaa. Kufaŋgu taamba yaa dii ŋaa fũma maŋ diyaa bieŋ komuɔŋa baa cĩncielbaa-ba‑i, komuɔŋa sa-a-siɛi‑i a naara komuɔŋa da-a-ndii‑i.»
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Yesu wuɔ tiraa yuu-ba wuɔ: «Namaaŋo-na, hai moloŋo‑i duɔ celieŋ fitĩnuɔ‑i u ce bĩŋkũŋgu cure-yuɔ? Sisɔ u dii-yo muŋgallammuŋ-tuoleŋ? Ma sĩ da na celieŋ-yo, na haa-yo dɔrɔ kɛ?
21 Jesus continuou:
22 Na saa da, ku wɛima si dii mamaŋ siɛ ji hel, aa ku nelma si dii mamaŋ siɛ ji nu.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Yesuŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ cira: «Naŋ nuŋ nelma maŋ, taa na ne-ma torro. Niŋ fiŋ baa kekerieŋgu maŋ ŋ hã banamba‑i, ba ka fi baa ku yaa a bi hã nuɔŋo‑i aa naara kunaŋgu kuɔ.
24 Disse também:
25 Kuŋ yeŋ baa umaŋ, ba ka hã-yo naara, aa umaŋ kuu sĩ baa-yo, cɛllɛ kũŋgu maŋ dii baa-yo, ba ka hũu-ku aa yaŋ-yo.»
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Yesu wuɔ tiraa cira: «*Diiloŋ-nellentesĩnni dii ŋaa nɛliɛŋo baa u dĩmma. U duu-ma,
26 Jesus disse:
27 aa kã ka tuɔ ce u deŋ-maama. Dĩmmaŋ paŋ dumaa baa maŋ vãa dumaa, u sa suɔ kunaŋgu kuɔ.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Hĩɛma yaa ciɛŋ dĩmma pa ma fɛrɛ, aa ce ma vãa a ji dii bieŋa.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Da ma ji vãa hi karma‑i, u jo ji kar-ma.»
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Aa tiraa cira: «I ka naŋ gbãnalãaŋ haku‑i a pigãaŋ Diiloŋ-nellentesĩnniŋ yeŋ dumaa? I gbãa saa-ni baa bige‑i?
30 Jesus continuou:
31 I gbãa saa-ni baa mutardi-belle, di yaa yuraanu yaŋ.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ŋga da ŋ duu-de, di sire pa a hiel negemmu a maar niifiɛlu‑i hiere, huriimba gbãa jo ji sɛ kamma muɔ.»
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Yesu naaŋ gbãnɛiŋ daani temma bɔi a pigãaŋ nuɔmba‑i Diiloŋ-nelma‑i a saa baa ba nelnulle‑i.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Yesu saa tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i aa u saa dii gbãnalãaŋgu hɔlma-na. Duɔ puur duɔ piiye, gbãnalãaŋgu, a puur duɔ piiye, gbãnalãaŋgu. Ŋga da ba ji waa ba kula‑i baa u *hãalãbiemba‑i u suɔ firnu-niɛ hiere baa-ba.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Bãaŋguŋ juɔ hir huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, Yesu wuɔ tĩɛ dii beŋo-na aa gbɛ̃ u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Yaaŋ i karnu i kã bombor damaalɛi!»
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 U hãalãbieŋ baa yaŋ nuɔmba‑i terieŋgu faŋgu-na aa naa suur baa Yesu‑i uŋ waa beŋo maŋ nuɔ‑i a ta ba karnu ba kã. Benni nanni bi waa terieŋgu-na, nuɔmba naŋ baa biɛ nifanni‑i a cu ba huoŋ-nu.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Ba'a ba ne da fafalmu naŋ temma siire ta mu pe hũmma‑i mu dii beŋo-na. Hoi huɔŋgu‑i baa huɔŋgu‑i beŋ wuɔ tuɔ yii duɔ yu.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Yesu waa galla beŋo huoŋ-yaŋga-na a kuo u yuŋgu‑i yukuodaaŋ-nu tuɔ duɔfũŋ. U hãalãbiemba pĩŋ-yo aa cira: «Hãalãtie, i tiɛ yii diɛ ku, aa naŋ waa galla ta ŋ duɔfũŋ ŋaa wɛima si dii.»
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Yesu wuɔ yiiye sire nuola fafalmu‑i aa waŋ baa hũmma‑i wuɔ ma ciire. Terduɔŋgu faŋgu-na, niɛ kã ka ciire.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Wuɔ gbɛ̃ u hãalãbiemba‑i wuɔ: «Bige‑i korda-kũŋgu fuɔ? Ku ce ŋaa na saa haa na naŋga‑i Diiloŋo-na wɛi?»
40 Aí ele perguntou:
41 Ba kũɔ maa pãŋ ta ma nyɛŋ, baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Nɛliɛŋ hayo‑i temma‑i dumandɛ‑i? Fuɔ dii niɛ aa duɔ nuola fafalmu‑i baa hũmma‑i ni kã ka ciire ni temma‑i?»
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.