Marcos 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ ji bir kã Galile dalaŋga-na ka tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Nuɔmba kũɔl ba-naa kã u wulaa. Wuɔ bel nyugũŋ tĩɛna beŋo naŋo-na dii hũmma-na aa nuɔmba waa yiɛra nuŋgu-na.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 U piiye nelma bɔi baa-ba gbãnɛiniŋ. Uŋ'a u doŋ, u gbĩɛ nuɔmba‑i wuɔ: «Karaaŋ na tũnni‑i dɛi na nu:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 Naacolŋo naŋo kãa ka naŋ fũma u suoŋgu-na.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Fũma naŋo kã ka diire hũmelleŋ-huɔŋ-na. Huriimba jo ji wuo-yo.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Unaŋo kã ka diire tãmpɛ̃lleŋ-terieŋ-nu. Hĩɛma si dii bɔi terieŋgu-na, a ce u pa yaŋ unaŋo‑i.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Uŋ paa dumaaŋo-na, u kaasĩnni saa gbãa suur kã yaaŋ-na. Bãaŋguŋ juɔ ta ku jo huɔŋgu-na, u kuol hiere kpɛ̃mmu!
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Unaŋo kã ka diire hĩɛŋ-nu. Hĩɛŋgu tu suuye-yuɔ a ce u saa gbãa dii belle.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Umaŋ diiriiye suoŋ-huɔŋga-na, munterfafammu-na, u sire gbuu kpatalla: unaŋo bieŋ komuɔŋa baa cĩncielbaa, unaŋo bieŋ komuɔŋa sa-a-siɛi, unaŋo bieŋ komuɔŋa da-a-ndii.»
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Uŋ waaŋ mafamma‑i, u cira: «Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Bamaŋ taa ba nyaanu-yuɔ koko baa u *hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i, baŋ juɔ waa ba kula‑i baa-yo, baa ta ba piiye wuɔ ba saa suɔ u gbãnɛini yaaŋga‑i baa ni huoŋgu‑i.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Yesu wuɔ cira: «Diiloŋo ciɛ baa namaaŋo‑i. U *nellentesĩnni maama maŋ fuyaa, u pigãaŋ namaaŋo‑i baa-ma, ŋga ma piiye baa banamba‑i gbãnɛiniŋ,
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 a ce da ba ne-ma, ba siɛ da ma terieŋgu‑i,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ bir yuu-ba wuɔ: «Naŋ'a na saa suɔ gbãnalãaŋ daaku yuŋgu‑i, na ka ce niɛ gbãa suɔ ninanni yunni‑i?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Fũma yaa Diiloŋ-nelma‑i.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa hũmelleŋ-huɔŋga, da ba nu Diiloŋ-nelma‑i ma sa cɔ; ba yaŋ *Sitãni jo ji hiel-ma aa yaŋ-ba.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa tãmpɛ̃lleŋ-terieŋgu, da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ma pãŋ dɔlnu-bɛi ba hũu-ma.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Ŋga ma siɛ gbãa naŋ kaasĩnni. Wɛiŋ da ma da kutaamba‑i, sisɔ da ba ji ta ba huol ba yammu‑i ma maama-na, ba har jĩna.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Banaŋ hɔmmu dii ŋaa hĩɛŋ-terieŋgu;
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ba yaŋ ãnjɔguɔma‑i baa gbeiŋ-maama‑i a naara ba kusũŋ-maama jo ji suuye-mɛi a ce dumaaŋo-na ma siɛ gbãa dii belle.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 A ne da banaŋ hɔmmu dii ŋaa munterfafammu; da ba nu Diiloŋ-nelma‑i, ba jãrã-mɛi hũu-ma nammu hãi a wuɔ ma hũmelle‑i diŋ saaya di wuɔ dumaa. Kufaŋgu taamba yaa dii ŋaa fũma maŋ diyaa bieŋ komuɔŋa baa cĩncielbaa-ba‑i, komuɔŋa sa-a-siɛi‑i a naara komuɔŋa da-a-ndii‑i.»
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Yesu wuɔ tiraa yuu-ba wuɔ: «Namaaŋo-na, hai moloŋo‑i duɔ celieŋ fitĩnuɔ‑i u ce bĩŋkũŋgu cure-yuɔ? Sisɔ u dii-yo muŋgallammuŋ-tuoleŋ? Ma sĩ da na celieŋ-yo, na haa-yo dɔrɔ kɛ?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Na saa da, ku wɛima si dii mamaŋ siɛ ji hel, aa ku nelma si dii mamaŋ siɛ ji nu.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Yesuŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ cira: «Naŋ nuŋ nelma maŋ, taa na ne-ma torro. Niŋ fiŋ baa kekerieŋgu maŋ ŋ hã banamba‑i, ba ka fi baa ku yaa a bi hã nuɔŋo‑i aa naara kunaŋgu kuɔ.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Kuŋ yeŋ baa umaŋ, ba ka hã-yo naara, aa umaŋ kuu sĩ baa-yo, cɛllɛ kũŋgu maŋ dii baa-yo, ba ka hũu-ku aa yaŋ-yo.»
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Yesu wuɔ tiraa cira: «*Diiloŋ-nellentesĩnni dii ŋaa nɛliɛŋo baa u dĩmma. U duu-ma,
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 aa kã ka tuɔ ce u deŋ-maama. Dĩmmaŋ paŋ dumaa baa maŋ vãa dumaa, u sa suɔ kunaŋgu kuɔ.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Hĩɛma yaa ciɛŋ dĩmma pa ma fɛrɛ, aa ce ma vãa a ji dii bieŋa.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Da ma ji vãa hi karma‑i, u jo ji kar-ma.»
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Aa tiraa cira: «I ka naŋ gbãnalãaŋ haku‑i a pigãaŋ Diiloŋ-nellentesĩnniŋ yeŋ dumaa? I gbãa saa-ni baa bige‑i?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 I gbãa saa-ni baa mutardi-belle, di yaa yuraanu yaŋ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Ŋga da ŋ duu-de, di sire pa a hiel negemmu a maar niifiɛlu‑i hiere, huriimba gbãa jo ji sɛ kamma muɔ.»
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Yesu naaŋ gbãnɛiŋ daani temma bɔi a pigãaŋ nuɔmba‑i Diiloŋ-nelma‑i a saa baa ba nelnulle‑i.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Yesu saa tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i aa u saa dii gbãnalãaŋgu hɔlma-na. Duɔ puur duɔ piiye, gbãnalãaŋgu, a puur duɔ piiye, gbãnalãaŋgu. Ŋga da ba ji waa ba kula‑i baa u *hãalãbiemba‑i u suɔ firnu-niɛ hiere baa-ba.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Bãaŋguŋ juɔ hir huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, Yesu wuɔ tĩɛ dii beŋo-na aa gbɛ̃ u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Yaaŋ i karnu i kã bombor damaalɛi!»
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 U hãalãbieŋ baa yaŋ nuɔmba‑i terieŋgu faŋgu-na aa naa suur baa Yesu‑i uŋ waa beŋo maŋ nuɔ‑i a ta ba karnu ba kã. Benni nanni bi waa terieŋgu-na, nuɔmba naŋ baa biɛ nifanni‑i a cu ba huoŋ-nu.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ba'a ba ne da fafalmu naŋ temma siire ta mu pe hũmma‑i mu dii beŋo-na. Hoi huɔŋgu‑i baa huɔŋgu‑i beŋ wuɔ tuɔ yii duɔ yu.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Yesu waa galla beŋo huoŋ-yaŋga-na a kuo u yuŋgu‑i yukuodaaŋ-nu tuɔ duɔfũŋ. U hãalãbiemba pĩŋ-yo aa cira: «Hãalãtie, i tiɛ yii diɛ ku, aa naŋ waa galla ta ŋ duɔfũŋ ŋaa wɛima si dii.»
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Yesu wuɔ yiiye sire nuola fafalmu‑i aa waŋ baa hũmma‑i wuɔ ma ciire. Terduɔŋgu faŋgu-na, niɛ kã ka ciire.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Wuɔ gbɛ̃ u hãalãbiemba‑i wuɔ: «Bige‑i korda-kũŋgu fuɔ? Ku ce ŋaa na saa haa na naŋga‑i Diiloŋo-na wɛi?»
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ba kũɔ maa pãŋ ta ma nyɛŋ, baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Nɛliɛŋ hayo‑i temma‑i dumandɛ‑i? Fuɔ dii niɛ aa duɔ nuola fafalmu‑i baa hũmma‑i ni kã ka ciire ni temma‑i?»
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.