Marcos 11
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Yesubaa-baŋ kaa ta ba piɛ *Yerusalɛmu‑i, a saanu baa nilɛiŋa naŋa hɔlma‑i, dii *Olivi-tibinni-tãnuŋgu-na, ba bĩ dinande‑i Betifage aa bĩ dinande‑i Betani. Yesu wuɔ waŋ baa u *hãalãbiemba hãi wuɔ:
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 «Kãaŋ nelle maŋ i yaaŋga-na daade‑i, na suurma‑i, na ka da ba vaa kakũmbiloŋo naŋo, molo saa nyugũŋ-yuɔ dede. Na fir-o na jo baa-yo.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Umaŋ duɔ yuu-na, na cira: ‹Itieŋo yaa wuɔ i ji fir-o ka hã-yo; wuɔ u ka bir jo baa-yo fiɛfiɛ.›»
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Baa kã ka bi da ba vaa kakũmbiloŋo naŋo‑i dumɛlle nande yaaŋga-na; hũmelle tũŋgu-na. Baa ture ta ba fir-o.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Nuɔmba waa, banamba ta ba piiye baa-ba wuɔ: «Haba‑i daaba‑i! Na ce bige‑i dumaaŋo-na?»
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Yesuŋ waaŋ mamaŋ baa-ba, baa bi waŋ ma yaa‑i baa-ba. Baŋ piiye dumaaŋo-na, baa yaŋ ba ta baa-yo.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Baŋ kãa baa-yo, baa hiel ba joŋgorbaa-ba‑i haa u huoŋgu-na aa Yesu wuɔ nyugũŋ tĩɛna-yuɔ.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Nuɔmba fɔ̃ŋgũɔ baa hiel ba joŋgorbaa-ba‑i fara-bɛi hũmelle-na Yesu tuɔ wuɔ ba dɔrɔ u kã. Banamba kar fiɛlu ta ba jĩna.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Bamaŋ waa u yaaŋga-na baa u huoŋgu-na hiere baa ta ba piiye da gbagaga wuɔ:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 I bĩncɔiŋo‑i *Davidi fɔ̃ŋgũɔ temma yaa juɔŋ!
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Yesuŋ kaa suur Yerusalɛmu‑i-na, wuɔ kã *Diilodubuɔ‑i-na ka wuɔra ne kumaŋ ciɛŋ hiere. Bãaŋgu naa tĩ tĩ, wuɔ ta baa u hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i a kã Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Ku cuo kaala‑i-na, Yesubaa-ba sire Betani‑i-na ta ba kã *Yerusalɛmu‑i-na, a ne da nyulmu waa Yesu‑i-na.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Ba kaa hi hɔlma namma‑i, wuɔ da *yensãaŋgu naŋgu fiɛlu gbu caa da fafamma ŋaa ku maaŋ, a ne da ku mammaŋ-huɔŋgu'i saa waa huɔŋgu faŋgu-na. Yesu wuɔ haar duɔ ka ne sĩ u ka da bieŋa kuɔ. Uŋ kaa piɛ, wuɔ da fiɛgbãŋgbãŋlãndu yoŋ du kula.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Wuɔ gbɛ̃ yensãaŋgu‑i u *hãalãbiemba yufelle-na wuɔ: «Ma bãlãa nyuŋgo; naŋ cɛraa ŋ ji maŋ bieŋa hã molo wuo.»
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Yesubaa-baŋ kaa hi *Yerusalɛmu‑i, wuɔ kã *Diilodubuɔ‑i-na ka donya niisuornintaamba‑i baa niisãanintaamba‑i hiere hiel-ba. Aa kã ka tisĩŋ gbeihortaamba taabalebaa-ba‑i nanna, aa sɛ bamaŋ suoraaŋ nɔnsɔr ba huriimba‑i ba titiɛŋa‑i nanna,
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 aa cie-ba wuɔ molo baa suur baa kuusuorŋgu Diilodubuɔ dumɛlle-na.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ biɛ Diiloŋ-nelma‑i tuɔ piiye u pigãaŋ-ba wuɔ: «Ma nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ: ‹Ba ka ta ba bĩ mi dũŋgu‑i nilɛiŋa‑i hiere a Diilojaaldũŋgu.› Ma sĩnni niɛ namaa ce-ku cuo ba terieŋgu?»
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Nel daama kã ka hi *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa *ãnjĩnamma pigãataamba‑i. Baa pãŋ ta ba taara-yuɔ baa komma. A ne da u nelma taa ma suurnu nuɔmba‑i ma cor, a ce dumaaŋo-na ba taa ba kãalã-yuɔ.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Bãaŋguŋ juɔ suur huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, Yesu‑i baa u *hãalãbieŋ baa hel nelleŋ-huɔŋga-na.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Ku cuo kaala‑i-na, Yesu‑i baa u *hãalãbiemba naar sire biɛ hũmelle‑i. Baŋ kaa hi *yensãaŋgu terieŋgu‑i, ba'a ba ne da ku kuolaa baa ku yuŋgu‑i hiere.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Mamaŋ ciɛ cor hiere ba kãmma-na *Yerusalɛmu‑i-na, maa tĩɛnu Piɛr. Wuɔ tuɔ piiye baa Yesu‑i wuɔ: «Hãalãtie, ne, niŋ waasaaŋ yensãaŋgu maŋ, ku kuolaa hiere.»
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Haaŋ na naŋga‑i Diiloŋo-na.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Da na haa na naŋga‑i Diiloŋo-na, na gbãa gbɛ̃ tãnuŋ daaku‑i wuɔ: ‹Juur ŋ halaŋ bande‑i-na ŋ ka suur nuoraaŋgu-na›, aa ma bi ce. Ŋga naŋ waaŋ mamaŋ, da na saa hũu-ma wuɔ ma gbãa ce, ma siɛ bi ce.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Ku'i ciɛ mi ta mi piiye baa-na miɛ: Da na ta na cãrã kumaŋ Diiloŋo wulaa, na saaya na hũu-ma wuɔ na daa ku bĩŋkũŋgu‑i tĩ. Da na hũu-ma, ku yaa Diiloŋo ka hã-na baa-ku.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Aa da ŋ'a ŋ cãrã Diiloŋo‑i, a ji ne da molo cãlãa-ni, ce kutieŋo‑i jande aa ŋ hiel-ma ŋ huɔŋga-na, ku yaa nuɔ niŋ ciɛ mamaŋ, na To maŋ dɔrɔ‑i-na u ka bi ce-ni jande aa hiel-ma u huɔŋga-na. [
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Ŋga da na'a na sa hiel nuɔŋ-maama‑i na hɔmmu-na, na To maŋ dɔrɔ‑i-na, u siɛ bi hiel namaa maama‑i u huɔŋga-na.]»
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Yesubaa-baŋ kaa hi *Yerusalɛmu‑i, baa kã *Diilodubuɔ‑i-na. Yesu wuɔ tuɔ wuɔra u bĩŋ dumɛlleŋ-huɔŋga-na. *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i, baa *ãnjĩnamma pigãataamba‑i a naara nelle bĩncuɔmba sire jo u wulaa
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ji yuu-yo wuɔ: «Niŋ ceŋ mamaŋ daama‑i, hai moloŋo‑i hãa-ni hũmelle‑i ŋ ta ŋ ce-ma?»
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Yesu wuɔ cira: «Mi ka bi yuu-na baa nelma diei, da na siɛ-mi, mi ka pigãaŋ-na umaŋ hãa-mi hũmelle‑i.»
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Aa naa yuu-ba wuɔ: «Hai moloŋo‑i naa puɔr Nsãa jo ji tuɔ *batiseŋ nuɔmba‑i? Diiloŋo'i naa puɔr-o waa nelbiliemba'i naa puɔr-o?»
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Baa doŋ ta ba piiye baa ba-naa wuɔ: «Diɛ cira Diiloŋo'i puɔraa-yo, u ka cira: ‹Naŋ suyaa-ma dumaaŋo-na bige‑i ciɛ na saa hũu u nelma‑i?›
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 I siɛ bi siɛ cira nelbiliemba'i puɔraa-yo.» Nuɔmba‑i hiere baa suyaa wuɔ Nsãa waa *Diilopɔpuɔrbiloŋo, da ŋ da ba ciɛra nelbiliemba'i puɔraa-yo, maacemma haraa-bɛi.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Baa naa ba cira: «I saa suɔ moloŋo maŋ naa puɔr-o.»
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.