Lucas 15

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 *Nampohũutaamba‑i baa ãmbabalmanciraamba taa ba kã Yesu wulaa ba kã ba nu u nelma‑i.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 *Farisĩɛbaa-ba‑i baa *ãnjĩnamma pigãataamba ta ba waana wuɔ u ciɛ niɛ yaŋ nelbabalaamba ta ba piɛ-yo aa tiraa tuɔ siɛ u wuo niiwuoni‑i baa-ba?
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Yesu wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-ba wuɔ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Namaaŋo-na, tũlmba komuɔŋa ndii da ba waa baa umaŋ, aa u diei balla-bɛi, kutieŋo siɛ yaŋ komuɔŋa naa baa cĩncieluo nennaa baamba ta ba wuora aa kã ka taara umaŋ baala wɛi?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Duɔ ka da-yo, u huɔŋga ka gbuu fɛ̃ u tũu-yo kũŋ baa-yo
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 ka bĩ u jɛ̃naamba‑i baa u caantaamba‑i a waŋ baa-ba wuɔ: ‹Mi daa mi tũmaaŋo‑i, yaaŋ na hɔmmu fɛ̃ mɛi kaaŋga temma‑i.›»
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Yesuŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ cira: «Yaaŋ mi tũnu-nɛi, ãmbabalmanceroŋo diei duɔ nanna u cilɔbabalaŋo‑i, kuŋ fɛ̃ŋ Diiloŋo huɔŋga‑i dumaa dɔrɔ‑i-na, nuɔmba komuɔŋa naa baa cĩncieluo nennaa maŋ saa nanna ba cilɔbabalaŋo‑i wuɔ sĩ bafamba vii, ba siɛ gbãa fɛ̃-ka dumaaŋo-na.»
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Aa naa tiraa cira: «Neifieŋ-cĩncieluo duɔ waa baa ciɛŋo maŋ, aa neifelle balla dũŋ-huɔŋga-na u wulaa, u siɛ celieŋ fitĩnuɔ aa pir dũŋgu‑i hiere a taara-diɛ wɛi?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Duɔ da-de, u huɔŋga ka gbuu fɛ̃ u bĩ u jɛ̃naamba‑i baa u caantaamba‑i a waŋ baa-ba wuɔ: ‹Mi daa mi warbelle‑i, yaaŋ na hɔmmu fɛ̃ mɛi kaaŋga temma‑i.›
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Yaaŋ mi tũnu-nɛi, ãmbabalmanceroŋo diei duɔ nanna u cilɔbabalaŋo‑i, *dɔrpɔpuɔrbiemba waa hɔfɛ̃lle fande temma yaa nuɔ‑i dɔrɔ‑i-na.»
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yesu wuɔ tiraa cira: «Naacolŋo naŋo waa baa bɛpuɔmba hãi.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Yiiŋgu naŋgu-na, bisãlãaŋo gbɛ̃ tuoŋo‑i wuɔ: ‹Baba, miɛ iŋ saaya i da kumaŋ ŋ nagãŋ-niini-na, hã muɔ baa mi kũŋgu‑i fiɛfiɛ.› Tuoŋo cal u nagãŋ-niini‑i hã-ba.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Yinni saa da, hãaŋo suor fuɔ niini‑i aa biɛ gbeiŋa faŋa‑i kã hĩɛŋ-nu baa-ya, kã ka bĩɛna-yɛi hiere kakarkuoŋ-na.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 U gbeiŋaŋ kaa tĩ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, nyulmu naŋ temma suur nelle fande-na a ce u sa da niiwuoni u wuo.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 A ne da naacolŋo naŋo waa nelle fande-na tuɔ heŋ pɛrmba, naacombiloŋo kã u wulaa wuɔ u ka taara maacemma. Naacolŋo biɛ-yo u tuɔ ceŋ u pɛrmba‑i.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Nyulmuŋ gbu mu ko-yo dumaaŋo-na, u tuɔ nenu pɛrmba niiwuoni‑i. Ŋga hai ka hã fuɔ baa-ni?
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 U gbuu ji tĩɛna jɔguɔŋ da suu, aa cira: ‹Maacembiemba maŋ dii baa mi to‑i hiere, niiwuoni sa tĩ-bɛi, aa muɔmɛi daami ta mi ku nyulmu-na.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Mi ka sire bir kã mi to wulaa ka waŋ baa-yo wuɔ mi cãlãa Diiloŋo‑i aa tiraa cãl fuɔ fɛrɛ‑i.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 U baa tiraa u tuɔ kãŋ-mi u biɛŋ muɔ, u yaŋ aa u bel-mi ŋaa u maacembiloŋ muɔ.›
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Aa sire ta.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Bɛpolŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Baba, mi cãlãa Diiloŋo‑i aa tiraa cãl naŋ fɛrɛ‑i, baa tiraa ŋ ta ŋ bĩ-mi ŋ biɛŋ muɔ.›
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Tuoŋo fara bĩ u maacembiemba‑i a waŋ baa-ba wuɔ: ‹Gbaraaŋ na ka biɛ joŋgoruo maŋ faa yaŋ dũŋgu-na, baa naafontarre, baa naatɛnni na ji dii na hã-yo.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Aa iŋ muyaa balyuŋgu maŋ, na kã na ka bel-ku na ji ko-ku i ce ponsaaŋgu.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Mi taa mi kãŋ mi biɛŋ daayo‑i baa bikuomba, ŋga mi daa-yo nyuŋgo‑i cicɛ̃lma; uu naa balla, mi daa-yo.› Ponsaaŋgu yaa bi duɔŋ dumaaŋo-na.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 «A ne da huɔŋgu faŋgu-na, bɛpomɔlŋo waa dii suoŋ-nu. Uŋ juɔ tuɔ jo ji piɛ cĩiŋgu‑i, u nu niimarni du, baa kaasĩŋgu.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 U bĩ maacembiloŋo diei a yuu-yo wuɔ: ‹Bige‑i ciɛ cĩiŋgu-na?›
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 «Maacembiloŋo cira: ‹Ŋ hãaŋo yaa birii jo. Uŋ juɔ hĩnni ŋ to ji da-yo, u huɔŋga gbuu fɛ̃. U ce i bel balyuŋgu maŋ iŋ muyaa-ku ko-ku hã-yo.›
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Mɔlŋo huɔŋga pãŋ du. U cĩina wuɔ u siɛ suur cĩiŋgu-na.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Naacombiloŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Baba, mɛi dii ŋ caaŋgu-na ta mi cãa-ni ku daa bieŋa bɔi. Mi saa yagar ŋ nuŋ-ãndaaŋgu‑i dede. Ŋga yinduɔŋgu ŋ saa ji bel-ku a cira yoloŋo wuɔ: «Hũu ŋ ka ko ŋ wuo baa ŋ jɛ̃naamba‑i.»
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Aa ŋ biɛŋo maŋ daayo‑i, fuɔ maŋ kãa ka bĩɛna ŋ nagãŋ-niini‑i baa saasorbaa aa bir jo, ŋ ce ba bel balyuŋgu ko hã-yo.›
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 «Tuoŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Nuɔ ŋ dii baa muɔŋo‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i, mɛi nagãŋ-niini‑i hai niini‑i? Naŋ niini sĩ wɛi?
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Ŋ hãaŋo‑i, mi taa mi kãŋ-yo baa bikuomba, ŋga mi daa-yo nyuŋgo‑i cicɛ̃lma; uu naa balla, mi daa-yo. Yaŋ aa ŋ kũnna ŋ huɔŋga‑i aa i ce ponsaaŋgu‑i.›»
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.