Lucas 13
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 *Pilati wuɔ puɔraa ba ka ko Galiletaamba namba *Diilodubuɔ‑i-na. Ba waa ta ba buol. Yesuŋ waa tuɔ waŋ nel daama‑i, nuɔmba namba jo ji ta ba piiye mafamma‑i baa-yo.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesu wuɔ cira: «Na daa niɛ sĩ Galiletaaŋ daabaŋ kuu kuliiŋgu maŋ, ku pigãaŋ wuɔ ba yaa balaaŋ yaŋ Galiletaamba‑i hiere wɛi?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Na karaa coima! Da na saa nanna na cilɔbabalaŋo‑i, na ka ku kulduɔŋgu baa-ba.»
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Aa naa cira: «Nuɔmba cĩncieluo niisiɛi maŋ Siloe dujaataama naŋ cii haa-bɛi ko-ba, na daa niɛ sĩ ba yaa balaaŋ yaŋ Yerusalɛmutaamba‑i hiere wɛi?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Na karaa coima! Da na saa nanna na cilɔbabalaŋo‑i, na ka ku kulduɔŋgu baa-ba.»
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Yesu wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-ba wuɔ: «Naacolŋo naŋo diyaa *ɛrɛsɛ̃-suoŋgu, aa sũ *yensãaŋgu kuɔ. Yiiŋgu naŋgu-na, u jo ji taara u saa da belle kuɔ.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 U waŋ baa u maacembiloŋo‑i wuɔ: ‹Bieŋa siɛi yaa dɛ‑i tibiiŋ daaku sa maŋ. Jã-ku ŋ nanna! Ku tĩyãa ta ku bɔ̃nɔŋ hĩɛma‑i gbãŋgbãŋ.›
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Maacembiloŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Yaŋ ku cɔnu bende‑i-na; mi ka hĩŋ ku yuŋgu‑i aa dii hũɔŋgu ne
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 sĩ ku ka maŋ belle maŋ juɔŋ. Da ku saa maŋ, i ka suɔ jã-ku nanna.›»
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 *Yitĩɛnaŋgu naŋgu-na, Yesu kãa *Diilonelhãalãdũŋgu naŋgu-na ka tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i u pigãaŋ nuɔmba‑i.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 A ne da ciɛŋo naŋo waa baa-ba dũŋgu-na, *jĩna waa u yuŋgu-na a ce-yo jɛiŋo. Uŋ gaala jarma-na, ku bieŋ cĩncieluo baa niisiɛi waa belle fande-na. U saa gbãa tuɔ ciir u wuɔ.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Yesuŋ daa-yo, wuɔ bĩ u jo. Uŋ juɔ, wuɔ cira: «Ciɛŋ nuɔ, ŋ jarma taa-niɛ.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Aa naa bi haa u nammu‑i yuɔ. Ciɛŋ wuɔ bi pãŋ ciir yiɛra derre! Uŋ ciirii yiɛra dumaaŋo-na, wuɔ tuɔ gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Yesuŋ siire jɛiŋo‑i yitĩɛnaŋgu-na, ku saa dɔlnu Diilonelhãalãdũŋgu yuntieŋo‑i, wuɔ tuɔ waŋ baa nuɔmba‑i wuɔ: «Maacemmaŋ-yinni dii yinni niediei saahɔlma-na; na saaya na ta na jo yinni fanni'i nuɔ‑i ba ta ba sire-nɛi na jarma-na; bige‑i ciɛ na sire jo yitĩɛnaŋgu-na?»
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Yesu wuɔ cira: «Huhurmantaaŋ namaa temma‑i daana‑i! Namaaŋo-na, niintaamba‑i baa kakũntaamba‑i, da ku waa yitĩɛnaŋgu‑i ba sa kã baa-ba ba ka nyɔŋ hũmma wɛi?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Aa ciɛŋo maŋ daayo‑i, ma sĩ *Abiramu hãayɛ̃lŋo naŋo‑i kɛ? *Sitãniŋ ciɛ-yo jɛiŋo ku bieŋ cĩncieluo baa niisiɛi yaa dɛ‑i. Miŋ daa-yo, mii naa yaŋ-yo baa u jarma‑i wuɔ yitĩɛnaŋgu wɛi?»
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Yesu bigãarãamba waa nuɔmba hɔlma-na. Uŋ piiye dumaaŋo-na, senserre gbuu da-ba. A ne da uŋ taa u ce himma maŋ, ma taa ma dɔlnu nuɔmba‑i hiere.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ cira: «Mi gbãa saa *Diiloŋ-nellentesĩnni‑i baa bige‑i?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Mi gbãa saa-ni baa mutardi-belle. Da ŋ duu-de, di sire pa ce tibiiŋgu, huriimba ta ba jo ba sɛ kamma ku negemmu-na.»
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Aa tiraa cira: «Mi gbãa saa Diiloŋ-nellentesĩnni‑i baa bige‑i?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Mi gbãa saa-ni baa konsiini. Da ba par-ni ba nakoluoŋ-nu a du farniŋ-jũmmu‑i kolloyufieŋa siɛi baa-ni; ni sire ce jũmmu nyurã.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Yesu wuɔ cor tuɔ suur nilɛiŋa-na hiere u waŋ Diiloŋ-nelma‑i u kã *Yerusalɛmu‑i-na.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Naacolŋo naŋ wuɔ yuu-yo wuɔ: «Itie, ku ce ŋaa nuɔmba maŋ ka suur Diiloŋ-nelle-na ba siɛ ciinu wɛi?»
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 «Gbãaŋ kpelle na suur baa dumɛlle maŋ wullu diele yaa‑i. Mi tũnu-nɛi, nuɔmba bɔi ka cira ba suur baa-de, ŋga ba siɛ gbãa.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Dumɛllentieŋ duɔ ji sire a gbonu dũŋgu‑i aa yaŋ namaa namaŋ gɔ̃ŋgũɔŋgu-na, na ka doŋ ta na muo dũŋgu‑i aa ta na piiye baa-yo wuɔ: ‹Itie, jande hĩl dũŋgu‑i i suur!› U ka cira u sa suɔ-na.
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 «Kufaŋgu huɔŋgu-na, na ka doŋ ta na piiye baa-yo wuɔ: ‹I saa tiɛ wuo aa tiɛ nyɔŋ baa nuɔnɛi wɛi? Nuɔnɛi saa ta ŋ wuɔra ŋ waŋ Diiloŋ-nelma‑i ŋ pigãaŋ-ye nilɛiŋa-na wɛi?›
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 «U ka bir waŋ baa-na wuɔ: ‹Kãaŋ na halaŋ mi caaŋ-nu, mi sa suɔ-na, na hieroŋo‑i hiere ãmbabalmanciraaŋ namaa.›
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Da na ka da *Abiramu‑i baa *Isaki‑i baa *Yakɔbu‑i a naara *Diilopɔpuɔrbiemba‑i hiere *Diiloŋ-nelle-na, aa ba cie namaaŋo‑i wuɔ na siɛ da suur, na hɔmmu ka gbuu guɔla na ta na kaal.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Nuɔmba ka hel terni-na hiere a jo u kãlle-na ji ta ba wuo aa ta ba nyɔŋ.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Huɔŋgu faŋgu-na, bamaŋ dii huoŋgu-na fiɛfiɛ‑i-na, banamba ka ta yaaŋ-na, aa bamaŋ dii yaaŋga-na, banamba ka bir tĩɛ huoŋ-nu.»
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Yesuŋ taa u waŋ mafamma‑i huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, *Farisĩɛbaa-ba namba piɛ u caaŋ-nu a waŋ baa-yo wuɔ: «*Erɔdi taara duɔ ko-ni, ta bande‑i-na ŋ kã yaŋga naŋga!»
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Yesu wuɔ cira: «Kãaŋ na ka waŋ baa jumɛlĩɛŋo faŋo‑i wuɔ nyuŋgo‑i baa bisĩnuɔ‑i mi donya *jĩnabaa aa sire jaamba; daakũŋgu‑i, mi bãl mi maacemma‑i.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ŋga nyuŋgo‑i baa bisĩnuɔ‑i baa daakũŋgu‑i, mi saaya mi cor baa mi hũmelle‑i ta mi kã *Yerusalɛmu‑i-na. *Diilopɔpuɔrbiloŋo saa saaya u ku yaŋga naŋga.»
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Aa naa cira: «E Yerusalɛmutaaŋ namaa! Namɛi kuɔŋ Diilopɔpuɔrbiemba‑i. Diiloŋ duɔ saaŋ umaŋ hã-na, na naŋ kutieŋo‑i baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa ko-yo. Mɛi ciɛ ji gbɛ̃. Mi na'a mi tigiiŋ-na ŋaa kũɔnaŋoŋ tigiiŋ u biemba‑i dumaa aa pũl-bɛi, ŋga na saa hũu-ma.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Diiloŋo ka yaŋ na nelle‑i hã-na. Aa mi tũnu-nɛi, da na saa ji ta na cira: ‹Itieŋ uŋ saaŋ umaŋ u jo, Diilo baa-yo› na siɛ tiraa da mi yufelle.»
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.