Lucas 13

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 *Pilati wuɔ puɔraa ba ka ko Galiletaamba namba *Diilodubuɔ‑i-na. Ba waa ta ba buol. Yesuŋ waa tuɔ waŋ nel daama‑i, nuɔmba namba jo ji ta ba piiye mafamma‑i baa-yo.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesu wuɔ cira: «Na daa niɛ sĩ Galiletaaŋ daabaŋ kuu kuliiŋgu maŋ, ku pigãaŋ wuɔ ba yaa balaaŋ yaŋ Galiletaamba‑i hiere wɛi?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Na karaa coima! Da na saa nanna na cilɔbabalaŋo‑i, na ka ku kulduɔŋgu baa-ba.»
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Aa naa cira: «Nuɔmba cĩncieluo niisiɛi maŋ Siloe dujaataama naŋ cii haa-bɛi ko-ba, na daa niɛ sĩ ba yaa balaaŋ yaŋ Yerusalɛmutaamba‑i hiere wɛi?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Na karaa coima! Da na saa nanna na cilɔbabalaŋo‑i, na ka ku kulduɔŋgu baa-ba.»
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yesu wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-ba wuɔ: «Naacolŋo naŋo diyaa *ɛrɛsɛ̃-suoŋgu, aa sũ *yensãaŋgu kuɔ. Yiiŋgu naŋgu-na, u jo ji taara u saa da belle kuɔ.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 U waŋ baa u maacembiloŋo‑i wuɔ: ‹Bieŋa siɛi yaa dɛ‑i tibiiŋ daaku sa maŋ. Jã-ku ŋ nanna! Ku tĩyãa ta ku bɔ̃nɔŋ hĩɛma‑i gbãŋgbãŋ.›
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Maacembiloŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Yaŋ ku cɔnu bende‑i-na; mi ka hĩŋ ku yuŋgu‑i aa dii hũɔŋgu ne
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 sĩ ku ka maŋ belle maŋ juɔŋ. Da ku saa maŋ, i ka suɔ jã-ku nanna.›»
9 e, se der fruto,
10 *Yitĩɛnaŋgu naŋgu-na, Yesu kãa *Diilonelhãalãdũŋgu naŋgu-na ka tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i u pigãaŋ nuɔmba‑i.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 A ne da ciɛŋo naŋo waa baa-ba dũŋgu-na, *jĩna waa u yuŋgu-na a ce-yo jɛiŋo. Uŋ gaala jarma-na, ku bieŋ cĩncieluo baa niisiɛi waa belle fande-na. U saa gbãa tuɔ ciir u wuɔ.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Yesuŋ daa-yo, wuɔ bĩ u jo. Uŋ juɔ, wuɔ cira: «Ciɛŋ nuɔ, ŋ jarma taa-niɛ.»
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Aa naa bi haa u nammu‑i yuɔ. Ciɛŋ wuɔ bi pãŋ ciir yiɛra derre! Uŋ ciirii yiɛra dumaaŋo-na, wuɔ tuɔ gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Yesuŋ siire jɛiŋo‑i yitĩɛnaŋgu-na, ku saa dɔlnu Diilonelhãalãdũŋgu yuntieŋo‑i, wuɔ tuɔ waŋ baa nuɔmba‑i wuɔ: «Maacemmaŋ-yinni dii yinni niediei saahɔlma-na; na saaya na ta na jo yinni fanni'i nuɔ‑i ba ta ba sire-nɛi na jarma-na; bige‑i ciɛ na sire jo yitĩɛnaŋgu-na?»
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Yesu wuɔ cira: «Huhurmantaaŋ namaa temma‑i daana‑i! Namaaŋo-na, niintaamba‑i baa kakũntaamba‑i, da ku waa yitĩɛnaŋgu‑i ba sa kã baa-ba ba ka nyɔŋ hũmma wɛi?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Aa ciɛŋo maŋ daayo‑i, ma sĩ *Abiramu hãayɛ̃lŋo naŋo‑i kɛ? *Sitãniŋ ciɛ-yo jɛiŋo ku bieŋ cĩncieluo baa niisiɛi yaa dɛ‑i. Miŋ daa-yo, mii naa yaŋ-yo baa u jarma‑i wuɔ yitĩɛnaŋgu wɛi?»
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Yesu bigãarãamba waa nuɔmba hɔlma-na. Uŋ piiye dumaaŋo-na, senserre gbuu da-ba. A ne da uŋ taa u ce himma maŋ, ma taa ma dɔlnu nuɔmba‑i hiere.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ cira: «Mi gbãa saa *Diiloŋ-nellentesĩnni‑i baa bige‑i?
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Mi gbãa saa-ni baa mutardi-belle. Da ŋ duu-de, di sire pa ce tibiiŋgu, huriimba ta ba jo ba sɛ kamma ku negemmu-na.»
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Aa tiraa cira: «Mi gbãa saa Diiloŋ-nellentesĩnni‑i baa bige‑i?
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Mi gbãa saa-ni baa konsiini. Da ba par-ni ba nakoluoŋ-nu a du farniŋ-jũmmu‑i kolloyufieŋa siɛi baa-ni; ni sire ce jũmmu nyurã.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Yesu wuɔ cor tuɔ suur nilɛiŋa-na hiere u waŋ Diiloŋ-nelma‑i u kã *Yerusalɛmu‑i-na.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Naacolŋo naŋ wuɔ yuu-yo wuɔ: «Itie, ku ce ŋaa nuɔmba maŋ ka suur Diiloŋ-nelle-na ba siɛ ciinu wɛi?»
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 «Gbãaŋ kpelle na suur baa dumɛlle maŋ wullu diele yaa‑i. Mi tũnu-nɛi, nuɔmba bɔi ka cira ba suur baa-de, ŋga ba siɛ gbãa.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Dumɛllentieŋ duɔ ji sire a gbonu dũŋgu‑i aa yaŋ namaa namaŋ gɔ̃ŋgũɔŋgu-na, na ka doŋ ta na muo dũŋgu‑i aa ta na piiye baa-yo wuɔ: ‹Itie, jande hĩl dũŋgu‑i i suur!› U ka cira u sa suɔ-na.
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 «Kufaŋgu huɔŋgu-na, na ka doŋ ta na piiye baa-yo wuɔ: ‹I saa tiɛ wuo aa tiɛ nyɔŋ baa nuɔnɛi wɛi? Nuɔnɛi saa ta ŋ wuɔra ŋ waŋ Diiloŋ-nelma‑i ŋ pigãaŋ-ye nilɛiŋa-na wɛi?›
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 «U ka bir waŋ baa-na wuɔ: ‹Kãaŋ na halaŋ mi caaŋ-nu, mi sa suɔ-na, na hieroŋo‑i hiere ãmbabalmanciraaŋ namaa.›
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Da na ka da *Abiramu‑i baa *Isaki‑i baa *Yakɔbu‑i a naara *Diilopɔpuɔrbiemba‑i hiere *Diiloŋ-nelle-na, aa ba cie namaaŋo‑i wuɔ na siɛ da suur, na hɔmmu ka gbuu guɔla na ta na kaal.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Nuɔmba ka hel terni-na hiere a jo u kãlle-na ji ta ba wuo aa ta ba nyɔŋ.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Huɔŋgu faŋgu-na, bamaŋ dii huoŋgu-na fiɛfiɛ‑i-na, banamba ka ta yaaŋ-na, aa bamaŋ dii yaaŋga-na, banamba ka bir tĩɛ huoŋ-nu.»
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Yesuŋ taa u waŋ mafamma‑i huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, *Farisĩɛbaa-ba namba piɛ u caaŋ-nu a waŋ baa-yo wuɔ: «*Erɔdi taara duɔ ko-ni, ta bande‑i-na ŋ kã yaŋga naŋga!»
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yesu wuɔ cira: «Kãaŋ na ka waŋ baa jumɛlĩɛŋo faŋo‑i wuɔ nyuŋgo‑i baa bisĩnuɔ‑i mi donya *jĩnabaa aa sire jaamba; daakũŋgu‑i, mi bãl mi maacemma‑i.
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Ŋga nyuŋgo‑i baa bisĩnuɔ‑i baa daakũŋgu‑i, mi saaya mi cor baa mi hũmelle‑i ta mi kã *Yerusalɛmu‑i-na. *Diilopɔpuɔrbiloŋo saa saaya u ku yaŋga naŋga.»
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 Aa naa cira: «E Yerusalɛmutaaŋ namaa! Namɛi kuɔŋ Diilopɔpuɔrbiemba‑i. Diiloŋ duɔ saaŋ umaŋ hã-na, na naŋ kutieŋo‑i baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa ko-yo. Mɛi ciɛ ji gbɛ̃. Mi na'a mi tigiiŋ-na ŋaa kũɔnaŋoŋ tigiiŋ u biemba‑i dumaa aa pũl-bɛi, ŋga na saa hũu-ma.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Diiloŋo ka yaŋ na nelle‑i hã-na. Aa mi tũnu-nɛi, da na saa ji ta na cira: ‹Itieŋ uŋ saaŋ umaŋ u jo, Diilo baa-yo› na siɛ tiraa da mi yufelle.»
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.