João 11
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 U tũɔbaa-ba puɔr ba ka waŋ baa Yesu‑i wuɔ u jĩɛŋo jaŋ.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Baŋ waaŋ-ma, Yesu wuɔ cira: «Jarŋ daama saa jo da ma ji ko Lasaar, ŋga ma juɔ da ma ji ce Diiloŋo‑i bɔi baa u Biɛŋo‑i hiere.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Lasaar baa u tũɔbaa-ba‑i, ba maama taa ma dɔlnu Yesu‑i ma cor.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Baŋ tũɔnu-yuɔ wuɔ Lasaar si dii hĩnni, wuɔ yaŋ yinni hãi cor
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 aa naa suɔ gbɛ̃ u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «I ka bir kã *Yude‑i-na.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 U hãalãbiemba cira: «Hãalãtie, ma sĩ *Yuifubaa-ba taa ba taara ba naŋ-ni baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa ko-ni terieŋgu faŋgu-na kɛ? Ku saa bi da yinni yogo aa ŋ'a i bir kã!»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yesu wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-ba wuɔ: «Ma sĩ lɛrbaa cĩncieluo ba hãi dii bãaŋgu-na kɛ? Da ŋ ta ŋ wuɔ bãaŋgu-na, ŋ sa tisĩŋ ŋ fɛrɛ dumaa,
9 Jesus respondeu:
10 ŋga da ŋ ta ŋ wuɔ isuɔŋgu-na, cecer maa sĩ, ŋ sa gbãŋ aa tisĩŋ ŋ fɛrɛ.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ cira: «I jĩɛŋo‑i Lasaar yaa kuraa duɔfũŋ, mi ka kã ka pĩŋ-yo.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 U hãalãbiemba cira: «Da kuɔ u kuraa duɔfũŋ, yaŋ-yo fafalmu ka da-yuɔ.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yesu taa u taara u waŋ Lasaar kuliiŋgu maama yaa baa-ba dumaaŋo-na, ŋga ba saa suɔ. Bafamba daa niɛ sĩ u waŋ duɔfũgbãŋgbãlãmmuŋ maama.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Baŋ'a ba saa suɔ Yesu nelma yaaŋga‑i dumaaŋo-na, wuɔ naa wuɔ waŋ-ma gbar-ma baa-ba wuɔ Lasaar jarma yaraa-yo.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Aa naa cira: «Uŋ'a u saa ku mi caaŋ-nu, ku dɔlaanu-miɛ cor. Ku ka kãyã-nɛi na haa na naŋga‑i miɛ fafamma. Siireŋ i ka ne kuŋ yeŋ dii dumaa.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 U hãalãbiloŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Toma, Girɛkibaa ba'a Didimu; ku yuŋgu yaa wuɔ pĩɛbaa. Fuɔ wuɔ gbɛ̃ u nahãalãbiemba namba‑i wuɔ: «Yaaŋ i kã, da ku ka waa kuliiŋgu, i bi ku baa Itieŋo‑i hiere.»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yesuŋ kãa ka hi, wuɔ nu wuɔ baŋ fuuriiye Lasaar u yinni naa yaa waa yiiŋgu faŋgu-na.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani‑i baa *Yerusalɛmu‑i ku saa yu kilobaa-ba siɛi,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 a ce dumaaŋo-na, *Yuifubaa bɔi baa hilaa kã da ba ka jaal kuliiŋgu‑i.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Martiŋ juɔ nu wuɔ Yesu jo dii, wuɔ sire tuɔ jãrã-yuɔ aa naa yaŋ Maari yaa tĩɛna dumɛlle-na baa niraamba‑i.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Uŋ kaa hi, wuɔ gbɛ̃ Yesu‑i wuɔ: «Itie, kuɔ nii naa waa, mi tũɔ naa saa ku.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ŋga mi suyaa miɛ niŋ yeŋ terieŋgu maŋ nuɔ‑i fiɛfiɛ‑i-na, da ŋ cãrã kumaŋ Diiloŋo wulaa, u ka hã-ni baa-ku.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yesu wuɔ cira: «Ŋ tũɔ ka sire.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marti wuɔ cira: «Mi suyaa miɛ miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na, kuoŋ da ba ji ta ba sire, u ka sire.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yesu wuɔ cira: «Muɔmɛi siireŋ kuomba‑i aa muɔmɛi cicɛ̃lma‑i. Umaŋ duɔ haa u naŋga miɛ, duɔ fiɛ ku, u ka sire.
25 Então Jesus afirmou:
26 Aa umaŋ duɔ haa u naŋga miɛ, u cɛraa u ku; ku yuŋgu yaa wuɔ u daa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i. Ŋ hũyãa mafamma‑i wɛi?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Marti wuɔ: «Itie, mi hũyãa-ma. Mi hũyãa-ma wuɔ *Koŋkortieŋo maŋ naa saaya u jo, u yaa nuɔŋo‑i. Nuɔnɛi Diiloŋ-Biɛŋ nuɔŋo‑i.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Martiŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ ta kũŋ. Uŋ kaa hi, wuɔ cuo bĩ Maari‑i a waŋ baa-yo wuɔ: «Hãalãtieŋo juɔ; wuɔ mi ji waŋ baa-ni ŋ kã u wulaa.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maariŋ nuɔ mafamma‑i, wuɔ pãŋ sire baa gbaruŋgu tuɔ kã Yesu wulaa.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Yesu wuɔ sa hi suur nelleŋ-huɔŋga-na yogo, Martiŋ kãa ka da-yo terieŋgu maŋ nuɔ‑i, u waa yogo kusuɔŋ-nu'i.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Yuifubaa-ba maŋ waa ta ba ce jaaluŋgu‑i, baŋ juɔ da Maari tãanu hel dumaaŋo-na, baa sire cu u huoŋ-nu wuɔ sĩ u kã tɔ̃ɛŋo cĩncorre'i nuɔ‑i duɔ ka kaal.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Wuɔ kã ka hel Yesu terieŋgu-na. Uŋ kaa'a u ne da Yesu‑i, wuɔ kã ka dũuna u yaaŋga-na aa naa cira: «Itie, kuɔ nii naa waa, mi tũɔ naa saa ku.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Aa pãŋ haa u nammu‑i u yuŋ-nu. Bamaŋ naa kãa baa-yo, baa bi kã ba ta ba kaal hiere.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Wuɔ yuu-ba wuɔ: «Na fuuriiye-yuɔ hie?»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yesu wuɔ pãŋ doŋ tuɔ kaal.
35 Jesus chorou.
36 Yuifubaa baa ta ba piiye baa ba-naa wuɔ: «Na saa da, kuloŋo maama taa ma dɔlnu-yuɔ dɛ!»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Banaŋ baa ta ba piiye wuɔ: «Ma sĩ u yaa puurii yiroŋo yufieŋa‑i kɛ? Bige‑i ciɛ u saa cie Lasaar baa ku?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yesu huɔŋgaŋ ŋa naa gbuu kũɔl dumaaŋo-na, wuɔ kã ba kã cĩncorre terieŋgu-na. Di waa tãmpɛ̃fuoŋ-nu aa ba ce tãmpɛ̃lle suuye di nuŋgu‑i. Baŋ kaa hi,
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 wuɔ cira: «Halaaŋ tãmpɛ̃lle‑i!»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yesu wuɔ cira: «Marti, ma sĩ mi waaŋ-ma baa-ni miɛ da ŋ haa ŋ naŋga miɛ ŋ ka da Diiloŋ uŋ hii dumaa kɛ?»
40 Jesus respondeu:
41 Baa halaŋ tãmpɛ̃lle‑i. Yesu wuɔ tã u yuŋgu‑i dɔrɔ aa naa cira: «Baba, niŋ nuɔ mi nuŋgu‑i mi jaal-ni bɔi.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Mi suyaa miɛ ŋ sa yagar mi nuŋgu‑i, ŋga bamaŋ dii mi caaŋgu-na mi piiye ba yaa da ba suɔ wuɔ nuɔnɛi puɔraa-mi.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ piiye da gbagaga wuɔ: «Lasaar, sire ŋ hel ŋ jo bande!»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Kuloŋ wuɔ hel jo; u gbeini fĩɛnya baa u nammu‑i hiere ka hel baa u yuŋgu‑i. Yesu wuɔ cira: «Firiiŋ-yoŋ aa na yaŋ u kã!»
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 *Yuifubaa bɔi baa kãa Maari ba terieŋgu-na da ba ka jaal ba tũɔ kuliiŋgu‑i. Baŋ juɔ da Yesu ciɛ nel daama‑i, ba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu u maama‑i.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Banaŋ baa bir yaŋ aa kã ka tũnu *Farisĩɛbaa-ba‑i baa uŋ ciɛ mamaŋ.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Baŋ tũɔnu-bɛi dumaaŋo-na, *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa Farisĩɛbaa baa tigiiŋ *nellentaamba‑i aa naa cira: «Naacolŋ daa u wuɔra u ce himma bɔi, i ka ce niɛ?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Diɛ bi yaŋ u cor tuɔ ce, nuɔmba‑i hiere ba ka cu u huoŋ-nu. Da ŋ bi da ba cuu u huoŋ-nu, *Oromɛbaa-ba ka jo ji muonu i *Diilodubuɔ‑i aa ko-ye hiere.»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Unaŋo waa ba hɔlma-na, ba taa ba bĩ-yo Kayifu. U yaa waa *Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i belle fande-na. Fuɔ wuɔ cira: «Na sa suɔ ku yaaŋga‑i dɛ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Na saa suɔ wuɔ nelduɔŋ duɔ ku a kor nelle‑i hiere ku bɔyaa nelle da di muonu wɛi?»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kayifuŋ waaŋ nelma maŋ daama‑i fuɔ maawamma sĩ. Uŋ waa Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i belle fande-na dumaaŋo-na, Diiloŋo yaa diyaa-ma u nuŋgu-na, wuɔ Yesu yaa saaya u ku Yuifubaa-ba maama-na
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 aa bi ku tigiiŋ Diiloŋ-bisãlmba maŋ dii hĩɛŋgu-na a ce-ba kuuduɔŋgu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Yinduɔŋgu faŋgu-na, Yuifu ba yuntaaŋ baa yiɛra-mɛi wuɔ fuɔ ba ko Yesu‑i.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Baŋ puu mafamma‑i, Yesu wuɔ yaŋ-ba aa tuɔ fuo u hel. Duɔ hel u sa yaŋ ba da-yo. Ku huoŋgu-na, wuɔ ji ta baa u *hãalãbiemba‑i ka tĩɛna nelle nande-na ba bĩ-de Efiramu, di saa maa baa hĩɛkuraaŋgu‑i.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 *Kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋguŋ juɔ piɛ, *Yuifubaa baa jãnu ba-naa da bãmbãale *Yerusalɛmu‑i-na da ba tigiiŋ ba fɛrɛ a saa baa ba Diiloŋ-hũmelle‑i aa ponsaaŋgu suɔ da ku hi.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Nuɔmbaŋ juɔ dumaaŋo-na, baa ta ba taara Yesu‑i Diilodubuɔ dumɛlle huɔŋga-na, ba sa da-yo ba da-yo. Baa ta ba piiye wuɔ: «Na yuu ba'a naacolŋ daayo ka jo ponsaaŋ daaku-na wɛi?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 A ne da Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa Farisĩɛbaa-ba naa waŋ baa nuɔmba‑i wuɔ umaŋ duɔ suɔ uŋ yeŋ kusuɔŋ-nu, kutieŋo pigãaŋ-ba baa-yo ba ka bel-o.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.