João 11
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 U tũɔbaa-ba puɔr ba ka waŋ baa Yesu‑i wuɔ u jĩɛŋo jaŋ.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Baŋ waaŋ-ma, Yesu wuɔ cira: «Jarŋ daama saa jo da ma ji ko Lasaar, ŋga ma juɔ da ma ji ce Diiloŋo‑i bɔi baa u Biɛŋo‑i hiere.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Lasaar baa u tũɔbaa-ba‑i, ba maama taa ma dɔlnu Yesu‑i ma cor.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Baŋ tũɔnu-yuɔ wuɔ Lasaar si dii hĩnni, wuɔ yaŋ yinni hãi cor
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 aa naa suɔ gbɛ̃ u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «I ka bir kã *Yude‑i-na.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 U hãalãbiemba cira: «Hãalãtie, ma sĩ *Yuifubaa-ba taa ba taara ba naŋ-ni baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa ko-ni terieŋgu faŋgu-na kɛ? Ku saa bi da yinni yogo aa ŋ'a i bir kã!»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesu wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-ba wuɔ: «Ma sĩ lɛrbaa cĩncieluo ba hãi dii bãaŋgu-na kɛ? Da ŋ ta ŋ wuɔ bãaŋgu-na, ŋ sa tisĩŋ ŋ fɛrɛ dumaa,
9 Jesus respondeu:
10 ŋga da ŋ ta ŋ wuɔ isuɔŋgu-na, cecer maa sĩ, ŋ sa gbãŋ aa tisĩŋ ŋ fɛrɛ.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ cira: «I jĩɛŋo‑i Lasaar yaa kuraa duɔfũŋ, mi ka kã ka pĩŋ-yo.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 U hãalãbiemba cira: «Da kuɔ u kuraa duɔfũŋ, yaŋ-yo fafalmu ka da-yuɔ.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu taa u taara u waŋ Lasaar kuliiŋgu maama yaa baa-ba dumaaŋo-na, ŋga ba saa suɔ. Bafamba daa niɛ sĩ u waŋ duɔfũgbãŋgbãlãmmuŋ maama.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Baŋ'a ba saa suɔ Yesu nelma yaaŋga‑i dumaaŋo-na, wuɔ naa wuɔ waŋ-ma gbar-ma baa-ba wuɔ Lasaar jarma yaraa-yo.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Aa naa cira: «Uŋ'a u saa ku mi caaŋ-nu, ku dɔlaanu-miɛ cor. Ku ka kãyã-nɛi na haa na naŋga‑i miɛ fafamma. Siireŋ i ka ne kuŋ yeŋ dii dumaa.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 U hãalãbiloŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Toma, Girɛkibaa ba'a Didimu; ku yuŋgu yaa wuɔ pĩɛbaa. Fuɔ wuɔ gbɛ̃ u nahãalãbiemba namba‑i wuɔ: «Yaaŋ i kã, da ku ka waa kuliiŋgu, i bi ku baa Itieŋo‑i hiere.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yesuŋ kãa ka hi, wuɔ nu wuɔ baŋ fuuriiye Lasaar u yinni naa yaa waa yiiŋgu faŋgu-na.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani‑i baa *Yerusalɛmu‑i ku saa yu kilobaa-ba siɛi,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 a ce dumaaŋo-na, *Yuifubaa bɔi baa hilaa kã da ba ka jaal kuliiŋgu‑i.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Martiŋ juɔ nu wuɔ Yesu jo dii, wuɔ sire tuɔ jãrã-yuɔ aa naa yaŋ Maari yaa tĩɛna dumɛlle-na baa niraamba‑i.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Uŋ kaa hi, wuɔ gbɛ̃ Yesu‑i wuɔ: «Itie, kuɔ nii naa waa, mi tũɔ naa saa ku.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ŋga mi suyaa miɛ niŋ yeŋ terieŋgu maŋ nuɔ‑i fiɛfiɛ‑i-na, da ŋ cãrã kumaŋ Diiloŋo wulaa, u ka hã-ni baa-ku.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yesu wuɔ cira: «Ŋ tũɔ ka sire.»
23 Jesus disse a ela:
24 Marti wuɔ cira: «Mi suyaa miɛ miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na, kuoŋ da ba ji ta ba sire, u ka sire.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu wuɔ cira: «Muɔmɛi siireŋ kuomba‑i aa muɔmɛi cicɛ̃lma‑i. Umaŋ duɔ haa u naŋga miɛ, duɔ fiɛ ku, u ka sire.
25 Então Jesus declarou:
26 Aa umaŋ duɔ haa u naŋga miɛ, u cɛraa u ku; ku yuŋgu yaa wuɔ u daa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i. Ŋ hũyãa mafamma‑i wɛi?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marti wuɔ: «Itie, mi hũyãa-ma. Mi hũyãa-ma wuɔ *Koŋkortieŋo maŋ naa saaya u jo, u yaa nuɔŋo‑i. Nuɔnɛi Diiloŋ-Biɛŋ nuɔŋo‑i.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Martiŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ ta kũŋ. Uŋ kaa hi, wuɔ cuo bĩ Maari‑i a waŋ baa-yo wuɔ: «Hãalãtieŋo juɔ; wuɔ mi ji waŋ baa-ni ŋ kã u wulaa.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maariŋ nuɔ mafamma‑i, wuɔ pãŋ sire baa gbaruŋgu tuɔ kã Yesu wulaa.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yesu wuɔ sa hi suur nelleŋ-huɔŋga-na yogo, Martiŋ kãa ka da-yo terieŋgu maŋ nuɔ‑i, u waa yogo kusuɔŋ-nu'i.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yuifubaa-ba maŋ waa ta ba ce jaaluŋgu‑i, baŋ juɔ da Maari tãanu hel dumaaŋo-na, baa sire cu u huoŋ-nu wuɔ sĩ u kã tɔ̃ɛŋo cĩncorre'i nuɔ‑i duɔ ka kaal.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Wuɔ kã ka hel Yesu terieŋgu-na. Uŋ kaa'a u ne da Yesu‑i, wuɔ kã ka dũuna u yaaŋga-na aa naa cira: «Itie, kuɔ nii naa waa, mi tũɔ naa saa ku.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Aa pãŋ haa u nammu‑i u yuŋ-nu. Bamaŋ naa kãa baa-yo, baa bi kã ba ta ba kaal hiere.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Wuɔ yuu-ba wuɔ: «Na fuuriiye-yuɔ hie?»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yesu wuɔ pãŋ doŋ tuɔ kaal.
35 Jesus chorou.
36 Yuifubaa baa ta ba piiye baa ba-naa wuɔ: «Na saa da, kuloŋo maama taa ma dɔlnu-yuɔ dɛ!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Banaŋ baa ta ba piiye wuɔ: «Ma sĩ u yaa puurii yiroŋo yufieŋa‑i kɛ? Bige‑i ciɛ u saa cie Lasaar baa ku?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesu huɔŋgaŋ ŋa naa gbuu kũɔl dumaaŋo-na, wuɔ kã ba kã cĩncorre terieŋgu-na. Di waa tãmpɛ̃fuoŋ-nu aa ba ce tãmpɛ̃lle suuye di nuŋgu‑i. Baŋ kaa hi,
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 wuɔ cira: «Halaaŋ tãmpɛ̃lle‑i!»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesu wuɔ cira: «Marti, ma sĩ mi waaŋ-ma baa-ni miɛ da ŋ haa ŋ naŋga miɛ ŋ ka da Diiloŋ uŋ hii dumaa kɛ?»
40 Jesus respondeu:
41 Baa halaŋ tãmpɛ̃lle‑i. Yesu wuɔ tã u yuŋgu‑i dɔrɔ aa naa cira: «Baba, niŋ nuɔ mi nuŋgu‑i mi jaal-ni bɔi.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Mi suyaa miɛ ŋ sa yagar mi nuŋgu‑i, ŋga bamaŋ dii mi caaŋgu-na mi piiye ba yaa da ba suɔ wuɔ nuɔnɛi puɔraa-mi.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ piiye da gbagaga wuɔ: «Lasaar, sire ŋ hel ŋ jo bande!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Kuloŋ wuɔ hel jo; u gbeini fĩɛnya baa u nammu‑i hiere ka hel baa u yuŋgu‑i. Yesu wuɔ cira: «Firiiŋ-yoŋ aa na yaŋ u kã!»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 *Yuifubaa bɔi baa kãa Maari ba terieŋgu-na da ba ka jaal ba tũɔ kuliiŋgu‑i. Baŋ juɔ da Yesu ciɛ nel daama‑i, ba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu u maama‑i.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Banaŋ baa bir yaŋ aa kã ka tũnu *Farisĩɛbaa-ba‑i baa uŋ ciɛ mamaŋ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Baŋ tũɔnu-bɛi dumaaŋo-na, *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa Farisĩɛbaa baa tigiiŋ *nellentaamba‑i aa naa cira: «Naacolŋ daa u wuɔra u ce himma bɔi, i ka ce niɛ?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Diɛ bi yaŋ u cor tuɔ ce, nuɔmba‑i hiere ba ka cu u huoŋ-nu. Da ŋ bi da ba cuu u huoŋ-nu, *Oromɛbaa-ba ka jo ji muonu i *Diilodubuɔ‑i aa ko-ye hiere.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Unaŋo waa ba hɔlma-na, ba taa ba bĩ-yo Kayifu. U yaa waa *Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i belle fande-na. Fuɔ wuɔ cira: «Na sa suɔ ku yaaŋga‑i dɛ!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Na saa suɔ wuɔ nelduɔŋ duɔ ku a kor nelle‑i hiere ku bɔyaa nelle da di muonu wɛi?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kayifuŋ waaŋ nelma maŋ daama‑i fuɔ maawamma sĩ. Uŋ waa Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i belle fande-na dumaaŋo-na, Diiloŋo yaa diyaa-ma u nuŋgu-na, wuɔ Yesu yaa saaya u ku Yuifubaa-ba maama-na
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 aa bi ku tigiiŋ Diiloŋ-bisãlmba maŋ dii hĩɛŋgu-na a ce-ba kuuduɔŋgu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Yinduɔŋgu faŋgu-na, Yuifu ba yuntaaŋ baa yiɛra-mɛi wuɔ fuɔ ba ko Yesu‑i.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Baŋ puu mafamma‑i, Yesu wuɔ yaŋ-ba aa tuɔ fuo u hel. Duɔ hel u sa yaŋ ba da-yo. Ku huoŋgu-na, wuɔ ji ta baa u *hãalãbiemba‑i ka tĩɛna nelle nande-na ba bĩ-de Efiramu, di saa maa baa hĩɛkuraaŋgu‑i.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 *Kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋguŋ juɔ piɛ, *Yuifubaa baa jãnu ba-naa da bãmbãale *Yerusalɛmu‑i-na da ba tigiiŋ ba fɛrɛ a saa baa ba Diiloŋ-hũmelle‑i aa ponsaaŋgu suɔ da ku hi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Nuɔmbaŋ juɔ dumaaŋo-na, baa ta ba taara Yesu‑i Diilodubuɔ dumɛlle huɔŋga-na, ba sa da-yo ba da-yo. Baa ta ba piiye wuɔ: «Na yuu ba'a naacolŋ daayo ka jo ponsaaŋ daaku-na wɛi?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 A ne da Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa Farisĩɛbaa-ba naa waŋ baa nuɔmba‑i wuɔ umaŋ duɔ suɔ uŋ yeŋ kusuɔŋ-nu, kutieŋo pigãaŋ-ba baa-yo ba ka bel-o.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.