Atos 9
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVT
1 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Sol waa yogo u sa taara u da Itieŋo baamba‑i baa u yufelle, wuɔ duɔ hi umaŋ, u ko-yo. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji sire kã *Diilojigãntaamba yuntieŋo wulaa,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 wuɔ u ce sɛbɛbaa hã-yo, u kã Damasi *Diilonelhãalãdũnni-na, wuɔ ba hã-yo hũmelle‑i duɔ da bamaŋ suurii Itieŋo hũmelle-na; caamba‑i ka hel baa bɛmba‑i hiere, u bel-ba jo baa-ba *Yerusalɛmu‑i-na.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Diilojigãntaamba yuntieŋo ce sɛbɛbaa-ba‑i hã u ta.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Wuɔ pãŋ hel cii. Uŋ cii dumaaŋo-na, wuɔ nu molo piiye baa-yo wuɔ: «Sol, bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ ce karaaŋ daaku temma‑i baa-mi?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Wuɔ yuu wuɔ: «Hai moloŋo'i?» Kutieŋ wuɔ cira: «Muɔ Yesu. Ŋ ce karaaŋgu‑i baa muɔmɛi.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Sire ŋ perieŋ ŋ suur nelle-na; mamaŋ dii cemma, da ŋ suur ba ka waŋ-ma baa-ni.»
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Nuɔmba namba waa baa Sol‑i, bafamba bi nuɔ moloŋ daayo piiye, da ba ne, ba siɛ da-yo. Baa yiɛra kar da hãmmu!
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sol wuɔ sire. Duɔ puur u yufieŋa‑i, u siɛ da bĩŋkũŋgu. Baa bel u naŋ-na, a perieŋ suur baa-yo Damasi‑i-na.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 U ciɛ yinni siɛi aa u yufieŋa suɔ da a puur. Yiŋ daani‑i ni siɛi‑i-na, u saa dii bĩŋkũŋgu u nuŋgu-na.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 A ne da Itieŋo wuoŋo naŋo waa Damasi‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi. Itieŋ wuɔ carra-yuɔ aa naa cira: «Ananiyasi!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 «Sire mi puɔr-ni naacolŋo naŋo wulaa, ba bĩ-yo Sol; u hel Tarse. U haraa Yuda dumɛlleŋ, dii hũmelle maŋ baŋ bĩŋ-deŋ Hũmeviile‑i di tũŋgu-na. Dumandɛ‑i-na, uu dii tuɔ cãrã Diiloŋo‑i,
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 aa u daa ŋ kãa u wulaa dii dũŋgu-na ka haa ŋ nammu‑i yuɔ a cãrã Diiloŋo‑i u yufieŋa da a puur.»
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananiyasi wuɔ cira: «Itie, nuɔmba bɔi waaŋ naacolŋ daayo maama baa-mi. Bamaŋ cuu ŋ huoŋ-nu Yerusalɛmu‑i-na, uŋ haa kumaŋ bɛi, mi nuɔ-ku.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Niŋ daa uŋ juɔ bande‑i-na, *Diilojigãntaamba yuntaamba'i hãa-yo hũmelle‑i u duɔ ji bel bamaŋ gbuusiiŋ ŋ yerre‑i.»
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Itieŋ wuɔ cira: «Yaŋ aa ŋ kã, mi hielaa naacolŋ daayo‑i u duɔ pigãaŋ *niɛraamba‑i mi sĩnni‑i, aa bi pigãaŋ nellentaamba‑i baa-ni, baa *Isirahɛl-baamba‑i hiere.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Uŋ ka mulĩɛŋ dumaa mi maama-na, mɛi fɛrɛ yaa ka pigãaŋ-yo baa-ku.»
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Uŋ juɔ piiye dumaaŋo-na, Ananiyasi wuɔ sire ta kã Yuda cĩiŋgu-na ka haa u nammu‑i Sol-na aa naa cira: «Sol, Itieŋo yaa puɔraa-mi ŋ wulaa wuɔ mi ji puur ŋ yufieŋa‑i aa yu ŋ huɔŋga‑i baa *Diiloŋ-Yalle‑i. Ba bĩ-yo Yesu. Niŋ taa ŋ jo hũmelle-na u yaa caraaya-niɛ.»
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Uŋ bi waaŋ mafamma‑i, ninanni nanni yer u yufieŋa-na ŋaa tetefuoru a diire. U yufieŋa pãŋ puur. Wuɔ pãŋ sire baa *batiseŋ-yo.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Ku huoŋgu-na, wuɔ wuo niiwuoni‑i a da fɔ̃ŋgũɔ.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Uŋ tĩɛnaana, wuɔ doŋ tuɔ waŋ Yesu maama‑i Diilonelhãalãdũnni-na, wuɔ Yesu yaa Diiloŋ-Biɛŋo‑i.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Kuɔ cu nuɔmba hɔmmu‑i. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Bamaŋ taa ba gbuuse Yesu yerre‑i Yerusalɛmu‑i-na, naacolŋ daayo'i saa tuɔ huol ba yammu‑i wɛi? Ku baa ji waa u suyaa u fɛrɛ jo duɔ ji bel-ba ka hã Diilojigãntaamba yuntaamba yaa baa-ba?»
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Baŋ fiɛ ba waŋ mafamma‑i, Sol kũɔma saa kara; yinniŋ cor dumaa, kunaŋgu'i suuriiŋ-yuɔ ku naara. Duɔ biɛ tagaaya pigãaŋ wuɔ Diiloŋ uŋ saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u yaa Yesu‑i, *Yuifubaa-ba maŋ Damasi‑i-na ba siɛ da nelma waŋ.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Ku huoŋgu-na, Yuifubaa-ba ji saa-ma wuɔ ba ko-yo.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Baŋ puu mafamma‑i, baa ta ba niya nelle munsuurmu‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i. Sol wuɔ nu-ma wuɔ ba'a ba ko-yo.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Isuɔŋgu naŋgu-na, bamaŋ waa u huoŋgu-na, baa dii-yo sãmbaga nuɔ a hiire-yuɔ jĩna nelle huoŋ-yaŋga-na.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Baŋ hiiriiye Sol jĩna nelle huoŋgu-na, wuɔ ta bir kã *Yerusalɛmu‑i-na. Uŋ kãa ka hi, wuɔ kã Diiloŋ-dũŋ-baamba wulaa. Baa bir yaŋ aa ta ba kãalã-yuɔ. Baa sa hũu-ma wuɔ u hũyãa Yesu maama‑i ninsoŋo.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Barnabasiŋ daa ba kãalã-yuɔ dumaaŋo-na, wuɔ kã baa-yo Yesu *pɔpuɔrbiemba wulaa. Baŋ kãa, Itieŋ uŋ caraaya-yuɔ dumaa Damasi hũmelle-na a piiye baa-yo, Barnabasi wuɔ suur ma yaaŋga-na hiere a waŋ-ma baa-ba, aa uŋ bi daa holle‑i dumaa a waŋ Yesu maama‑i Damasi‑i-na, wuɔ bi waŋ mafamma‑i baa-ba.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 A doŋ huɔŋgu faŋgu-na, Sol wuɔ ce ba wuɔratieŋo: U taa u wuɔra baa-ba Yerusalɛmu huɔŋga-na u waŋ Itieŋo maama‑i. Uu naa fɛ̃ u huɔŋga‑i baa ma wamma‑i.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ba taa ba bi fanu ba-naa baa *Yuifubaa-ba maŋ piiyeŋ girɛkimma‑i, a ce bafamba ta ba taara-yuɔ baa komma.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Diiloŋ-dũŋ-baambaŋ juɔ nu wuɔ ba taara-yuɔ baa komma, baa saaŋ-yo ba kã Sesare, ka ce u cor kã Tarse.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Huɔŋgu faŋgu-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba waa ba fɛrɛŋ nuɔ *Yude‑i-na, baa *Galile‑i-na, baa *Samari‑i-na hiere. Kunaŋgu taa ku naara ba Diiloŋ-hũmelleŋ-kũŋgu-na. Ba taa ba siɛ Itieŋo wulaa aa *Diiloŋ-Yalle naa ce ba ta ba ciinu ba kã.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Piɛr fuɔ taa u wuɔra terni-na hiere u waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji kã Lida duɔ ka ne Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ waa terieŋgu-na.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 A ne da murgu naŋo waa nelle fande-na, ba taa ba bĩ-yo Ene. U bieŋ niisiɛi waa belle fande-na u sa gbãa sire.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Piɛr wuɔ kã ka da-yo. Wuɔ cira: «Ene, Yesu-Kirsa siire-niɛ! Sire ŋ pĩŋ ŋ figĩiŋgu‑i ŋ jĩna.» Ene wuɔ bi pãŋ yiiye sire.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Uŋ siire dumaaŋo-na Lidataamba da-yo, baa pãŋ hũu Itieŋo maama‑i baa Sarɔ̃taamba‑i hiere.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Diiloŋ-dũŋ-wuoŋo naŋo waa Yope‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Tabita, Girɛkibaa ba'a Dɔrkasi. Ku yuŋgu yaa wuɔ yɔrɔŋo. U waa ciɛŋo. Uu naa firnu u naŋga‑i cor baa nuɔmba‑i. U taa u kãyã sũntaamba‑i.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Piɛrŋ waa yibieŋa maŋ nuɔ‑i Lida‑i-na, Dɔrkasi wuɔ cii jarma-na a ji yii ji ku. Baa cɛ-yuɔ hũmma‑i aa biɛ-yo ka galla-yuɔ dũŋgu naŋgu-na. Dũŋgu faŋgu waa dɔrɔ.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Lida‑i baa Yope‑i ni saa gbãa da hɔlma baa ni-naa, a ce dumaaŋo-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba naa nu-ma Yope‑i-na wuɔ Piɛr juɔ ji waa dii Lida‑i-na. Baa puɔr nuɔmba hãi u wulaa wuɔ ba ka cãrã-yuɔ u jo donduo.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Pɔpuɔrbiembaŋ kãa ka hi, baa waŋ ma yaaŋga‑i baa Piɛr. Piɛr saa tiraa tĩɛna; wuɔ kã ba gbonu ta ba jo Yope‑i-na. Baŋ juɔ ji hi, baa nyugũŋ baa Piɛr kuloŋ uŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i. Bikulcaamba sire baa kaaluŋgu‑i jo ji ta ba pigãaŋ Piɛr kuloŋ uŋ waa baa-ba aa nyɛ joŋgorbaa-ba maŋ hã-ba.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Piɛr wuɔ ce nuɔmba hel hiere dũŋgu-na aa wuɔ dũuna cãrã Diiloŋo‑i. Uŋ juɔ cãrã tĩ, wuɔ bir u yaaŋga‑i kuloŋo-na aa naa cira: «Tabita, sire!» Kuloŋ wuɔ puur u yufieŋa‑i. Uŋ puurii u yufieŋa‑i da-yo, wuɔ sire tĩɛna.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Piɛr wuɔ bel u naŋ-na u sire u gbeiniŋ. Uŋ siire, wuɔ bĩ Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i baa bikulcaamba‑i ji pigãaŋ-ba baa-yo.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Nel daa maa sire gbuo Yope‑i hiere, a ce dumaaŋo-na, Yopetaamba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu Itieŋo maama‑i.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛr wuɔ tĩɛna Yope‑i-na da huɔŋgu. U naŋ haraa naacolŋo maŋ nuɔ‑i, ba bĩ-yo Simɔ, u waa jeruo.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.