Atos 9

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Sol waa yogo u sa taara u da Itieŋo baamba‑i baa u yufelle, wuɔ duɔ hi umaŋ, u ko-yo. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji sire kã *Diilojigãntaamba yuntieŋo wulaa,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 wuɔ u ce sɛbɛbaa hã-yo, u kã Damasi *Diilonelhãalãdũnni-na, wuɔ ba hã-yo hũmelle‑i duɔ da bamaŋ suurii Itieŋo hũmelle-na; caamba‑i ka hel baa bɛmba‑i hiere, u bel-ba jo baa-ba *Yerusalɛmu‑i-na.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Diilojigãntaamba yuntieŋo ce sɛbɛbaa-ba‑i hã u ta.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Wuɔ pãŋ hel cii. Uŋ cii dumaaŋo-na, wuɔ nu molo piiye baa-yo wuɔ: «Sol, bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ ce karaaŋ daaku temma‑i baa-mi?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Wuɔ yuu wuɔ: «Hai moloŋo'i?» Kutieŋ wuɔ cira: «Muɔ Yesu. Ŋ ce karaaŋgu‑i baa muɔmɛi.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Sire ŋ perieŋ ŋ suur nelle-na; mamaŋ dii cemma, da ŋ suur ba ka waŋ-ma baa-ni.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Nuɔmba namba waa baa Sol‑i, bafamba bi nuɔ moloŋ daayo piiye, da ba ne, ba siɛ da-yo. Baa yiɛra kar da hãmmu!
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sol wuɔ sire. Duɔ puur u yufieŋa‑i, u siɛ da bĩŋkũŋgu. Baa bel u naŋ-na, a perieŋ suur baa-yo Damasi‑i-na.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 U ciɛ yinni siɛi aa u yufieŋa suɔ da a puur. Yiŋ daani‑i ni siɛi‑i-na, u saa dii bĩŋkũŋgu u nuŋgu-na.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 A ne da Itieŋo wuoŋo naŋo waa Damasi‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi. Itieŋ wuɔ carra-yuɔ aa naa cira: «Ananiyasi!»
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 «Sire mi puɔr-ni naacolŋo naŋo wulaa, ba bĩ-yo Sol; u hel Tarse. U haraa Yuda dumɛlleŋ, dii hũmelle maŋ baŋ bĩŋ-deŋ Hũmeviile‑i di tũŋgu-na. Dumandɛ‑i-na, uu dii tuɔ cãrã Diiloŋo‑i,
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 aa u daa ŋ kãa u wulaa dii dũŋgu-na ka haa ŋ nammu‑i yuɔ a cãrã Diiloŋo‑i u yufieŋa da a puur.»
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananiyasi wuɔ cira: «Itie, nuɔmba bɔi waaŋ naacolŋ daayo maama baa-mi. Bamaŋ cuu ŋ huoŋ-nu Yerusalɛmu‑i-na, uŋ haa kumaŋ bɛi, mi nuɔ-ku.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Niŋ daa uŋ juɔ bande‑i-na, *Diilojigãntaamba yuntaamba'i hãa-yo hũmelle‑i u duɔ ji bel bamaŋ gbuusiiŋ ŋ yerre‑i.»
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Itieŋ wuɔ cira: «Yaŋ aa ŋ kã, mi hielaa naacolŋ daayo‑i u duɔ pigãaŋ *niɛraamba‑i mi sĩnni‑i, aa bi pigãaŋ nellentaamba‑i baa-ni, baa *Isirahɛl-baamba‑i hiere.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Uŋ ka mulĩɛŋ dumaa mi maama-na, mɛi fɛrɛ yaa ka pigãaŋ-yo baa-ku.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Uŋ juɔ piiye dumaaŋo-na, Ananiyasi wuɔ sire ta kã Yuda cĩiŋgu-na ka haa u nammu‑i Sol-na aa naa cira: «Sol, Itieŋo yaa puɔraa-mi ŋ wulaa wuɔ mi ji puur ŋ yufieŋa‑i aa yu ŋ huɔŋga‑i baa *Diiloŋ-Yalle‑i. Ba bĩ-yo Yesu. Niŋ taa ŋ jo hũmelle-na u yaa caraaya-niɛ.»
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Uŋ bi waaŋ mafamma‑i, ninanni nanni yer u yufieŋa-na ŋaa tetefuoru a diire. U yufieŋa pãŋ puur. Wuɔ pãŋ sire baa *batiseŋ-yo.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ku huoŋgu-na, wuɔ wuo niiwuoni‑i a da fɔ̃ŋgũɔ.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Uŋ tĩɛnaana, wuɔ doŋ tuɔ waŋ Yesu maama‑i Diilonelhãalãdũnni-na, wuɔ Yesu yaa Diiloŋ-Biɛŋo‑i.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Kuɔ cu nuɔmba hɔmmu‑i. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Bamaŋ taa ba gbuuse Yesu yerre‑i Yerusalɛmu‑i-na, naacolŋ daayo'i saa tuɔ huol ba yammu‑i wɛi? Ku baa ji waa u suyaa u fɛrɛ jo duɔ ji bel-ba ka hã Diilojigãntaamba yuntaamba yaa baa-ba?»
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Baŋ fiɛ ba waŋ mafamma‑i, Sol kũɔma saa kara; yinniŋ cor dumaa, kunaŋgu'i suuriiŋ-yuɔ ku naara. Duɔ biɛ tagaaya pigãaŋ wuɔ Diiloŋ uŋ saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u yaa Yesu‑i, *Yuifubaa-ba maŋ Damasi‑i-na ba siɛ da nelma waŋ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ku huoŋgu-na, Yuifubaa-ba ji saa-ma wuɔ ba ko-yo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Baŋ puu mafamma‑i, baa ta ba niya nelle munsuurmu‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i. Sol wuɔ nu-ma wuɔ ba'a ba ko-yo.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Isuɔŋgu naŋgu-na, bamaŋ waa u huoŋgu-na, baa dii-yo sãmbaga nuɔ a hiire-yuɔ jĩna nelle huoŋ-yaŋga-na.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Baŋ hiiriiye Sol jĩna nelle huoŋgu-na, wuɔ ta bir kã *Yerusalɛmu‑i-na. Uŋ kãa ka hi, wuɔ kã Diiloŋ-dũŋ-baamba wulaa. Baa bir yaŋ aa ta ba kãalã-yuɔ. Baa sa hũu-ma wuɔ u hũyãa Yesu maama‑i ninsoŋo.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Barnabasiŋ daa ba kãalã-yuɔ dumaaŋo-na, wuɔ kã baa-yo Yesu *pɔpuɔrbiemba wulaa. Baŋ kãa, Itieŋ uŋ caraaya-yuɔ dumaa Damasi hũmelle-na a piiye baa-yo, Barnabasi wuɔ suur ma yaaŋga-na hiere a waŋ-ma baa-ba, aa uŋ bi daa holle‑i dumaa a waŋ Yesu maama‑i Damasi‑i-na, wuɔ bi waŋ mafamma‑i baa-ba.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 A doŋ huɔŋgu faŋgu-na, Sol wuɔ ce ba wuɔratieŋo: U taa u wuɔra baa-ba Yerusalɛmu huɔŋga-na u waŋ Itieŋo maama‑i. Uu naa fɛ̃ u huɔŋga‑i baa ma wamma‑i.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ba taa ba bi fanu ba-naa baa *Yuifubaa-ba maŋ piiyeŋ girɛkimma‑i, a ce bafamba ta ba taara-yuɔ baa komma.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Diiloŋ-dũŋ-baambaŋ juɔ nu wuɔ ba taara-yuɔ baa komma, baa saaŋ-yo ba kã Sesare, ka ce u cor kã Tarse.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Huɔŋgu faŋgu-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba waa ba fɛrɛŋ nuɔ *Yude‑i-na, baa *Galile‑i-na, baa *Samari‑i-na hiere. Kunaŋgu taa ku naara ba Diiloŋ-hũmelleŋ-kũŋgu-na. Ba taa ba siɛ Itieŋo wulaa aa *Diiloŋ-Yalle naa ce ba ta ba ciinu ba kã.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piɛr fuɔ taa u wuɔra terni-na hiere u waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji kã Lida duɔ ka ne Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ waa terieŋgu-na.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 A ne da murgu naŋo waa nelle fande-na, ba taa ba bĩ-yo Ene. U bieŋ niisiɛi waa belle fande-na u sa gbãa sire.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Piɛr wuɔ kã ka da-yo. Wuɔ cira: «Ene, Yesu-Kirsa siire-niɛ! Sire ŋ pĩŋ ŋ figĩiŋgu‑i ŋ jĩna.» Ene wuɔ bi pãŋ yiiye sire.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Uŋ siire dumaaŋo-na Lidataamba da-yo, baa pãŋ hũu Itieŋo maama‑i baa Sarɔ̃taamba‑i hiere.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Diiloŋ-dũŋ-wuoŋo naŋo waa Yope‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Tabita, Girɛkibaa ba'a Dɔrkasi. Ku yuŋgu yaa wuɔ yɔrɔŋo. U waa ciɛŋo. Uu naa firnu u naŋga‑i cor baa nuɔmba‑i. U taa u kãyã sũntaamba‑i.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Piɛrŋ waa yibieŋa maŋ nuɔ‑i Lida‑i-na, Dɔrkasi wuɔ cii jarma-na a ji yii ji ku. Baa cɛ-yuɔ hũmma‑i aa biɛ-yo ka galla-yuɔ dũŋgu naŋgu-na. Dũŋgu faŋgu waa dɔrɔ.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lida‑i baa Yope‑i ni saa gbãa da hɔlma baa ni-naa, a ce dumaaŋo-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba naa nu-ma Yope‑i-na wuɔ Piɛr juɔ ji waa dii Lida‑i-na. Baa puɔr nuɔmba hãi u wulaa wuɔ ba ka cãrã-yuɔ u jo donduo.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Pɔpuɔrbiembaŋ kãa ka hi, baa waŋ ma yaaŋga‑i baa Piɛr. Piɛr saa tiraa tĩɛna; wuɔ kã ba gbonu ta ba jo Yope‑i-na. Baŋ juɔ ji hi, baa nyugũŋ baa Piɛr kuloŋ uŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i. Bikulcaamba sire baa kaaluŋgu‑i jo ji ta ba pigãaŋ Piɛr kuloŋ uŋ waa baa-ba aa nyɛ joŋgorbaa-ba maŋ hã-ba.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Piɛr wuɔ ce nuɔmba hel hiere dũŋgu-na aa wuɔ dũuna cãrã Diiloŋo‑i. Uŋ juɔ cãrã tĩ, wuɔ bir u yaaŋga‑i kuloŋo-na aa naa cira: «Tabita, sire!» Kuloŋ wuɔ puur u yufieŋa‑i. Uŋ puurii u yufieŋa‑i da-yo, wuɔ sire tĩɛna.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Piɛr wuɔ bel u naŋ-na u sire u gbeiniŋ. Uŋ siire, wuɔ bĩ Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i baa bikulcaamba‑i ji pigãaŋ-ba baa-yo.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nel daa maa sire gbuo Yope‑i hiere, a ce dumaaŋo-na, Yopetaamba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu Itieŋo maama‑i.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛr wuɔ tĩɛna Yope‑i-na da huɔŋgu. U naŋ haraa naacolŋo maŋ nuɔ‑i, ba bĩ-yo Simɔ, u waa jeruo.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.