Atos 9
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI
1 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Sol waa yogo u sa taara u da Itieŋo baamba‑i baa u yufelle, wuɔ duɔ hi umaŋ, u ko-yo. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji sire kã *Diilojigãntaamba yuntieŋo wulaa,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 wuɔ u ce sɛbɛbaa hã-yo, u kã Damasi *Diilonelhãalãdũnni-na, wuɔ ba hã-yo hũmelle‑i duɔ da bamaŋ suurii Itieŋo hũmelle-na; caamba‑i ka hel baa bɛmba‑i hiere, u bel-ba jo baa-ba *Yerusalɛmu‑i-na.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Diilojigãntaamba yuntieŋo ce sɛbɛbaa-ba‑i hã u ta.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Wuɔ pãŋ hel cii. Uŋ cii dumaaŋo-na, wuɔ nu molo piiye baa-yo wuɔ: «Sol, bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ ce karaaŋ daaku temma‑i baa-mi?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Wuɔ yuu wuɔ: «Hai moloŋo'i?» Kutieŋ wuɔ cira: «Muɔ Yesu. Ŋ ce karaaŋgu‑i baa muɔmɛi.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Sire ŋ perieŋ ŋ suur nelle-na; mamaŋ dii cemma, da ŋ suur ba ka waŋ-ma baa-ni.»
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Nuɔmba namba waa baa Sol‑i, bafamba bi nuɔ moloŋ daayo piiye, da ba ne, ba siɛ da-yo. Baa yiɛra kar da hãmmu!
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sol wuɔ sire. Duɔ puur u yufieŋa‑i, u siɛ da bĩŋkũŋgu. Baa bel u naŋ-na, a perieŋ suur baa-yo Damasi‑i-na.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 U ciɛ yinni siɛi aa u yufieŋa suɔ da a puur. Yiŋ daani‑i ni siɛi‑i-na, u saa dii bĩŋkũŋgu u nuŋgu-na.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 A ne da Itieŋo wuoŋo naŋo waa Damasi‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi. Itieŋ wuɔ carra-yuɔ aa naa cira: «Ananiyasi!»
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 «Sire mi puɔr-ni naacolŋo naŋo wulaa, ba bĩ-yo Sol; u hel Tarse. U haraa Yuda dumɛlleŋ, dii hũmelle maŋ baŋ bĩŋ-deŋ Hũmeviile‑i di tũŋgu-na. Dumandɛ‑i-na, uu dii tuɔ cãrã Diiloŋo‑i,
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 aa u daa ŋ kãa u wulaa dii dũŋgu-na ka haa ŋ nammu‑i yuɔ a cãrã Diiloŋo‑i u yufieŋa da a puur.»
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ananiyasi wuɔ cira: «Itie, nuɔmba bɔi waaŋ naacolŋ daayo maama baa-mi. Bamaŋ cuu ŋ huoŋ-nu Yerusalɛmu‑i-na, uŋ haa kumaŋ bɛi, mi nuɔ-ku.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Niŋ daa uŋ juɔ bande‑i-na, *Diilojigãntaamba yuntaamba'i hãa-yo hũmelle‑i u duɔ ji bel bamaŋ gbuusiiŋ ŋ yerre‑i.»
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Itieŋ wuɔ cira: «Yaŋ aa ŋ kã, mi hielaa naacolŋ daayo‑i u duɔ pigãaŋ *niɛraamba‑i mi sĩnni‑i, aa bi pigãaŋ nellentaamba‑i baa-ni, baa *Isirahɛl-baamba‑i hiere.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Uŋ ka mulĩɛŋ dumaa mi maama-na, mɛi fɛrɛ yaa ka pigãaŋ-yo baa-ku.»
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Uŋ juɔ piiye dumaaŋo-na, Ananiyasi wuɔ sire ta kã Yuda cĩiŋgu-na ka haa u nammu‑i Sol-na aa naa cira: «Sol, Itieŋo yaa puɔraa-mi ŋ wulaa wuɔ mi ji puur ŋ yufieŋa‑i aa yu ŋ huɔŋga‑i baa *Diiloŋ-Yalle‑i. Ba bĩ-yo Yesu. Niŋ taa ŋ jo hũmelle-na u yaa caraaya-niɛ.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Uŋ bi waaŋ mafamma‑i, ninanni nanni yer u yufieŋa-na ŋaa tetefuoru a diire. U yufieŋa pãŋ puur. Wuɔ pãŋ sire baa *batiseŋ-yo.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Ku huoŋgu-na, wuɔ wuo niiwuoni‑i a da fɔ̃ŋgũɔ.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Uŋ tĩɛnaana, wuɔ doŋ tuɔ waŋ Yesu maama‑i Diilonelhãalãdũnni-na, wuɔ Yesu yaa Diiloŋ-Biɛŋo‑i.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kuɔ cu nuɔmba hɔmmu‑i. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Bamaŋ taa ba gbuuse Yesu yerre‑i Yerusalɛmu‑i-na, naacolŋ daayo'i saa tuɔ huol ba yammu‑i wɛi? Ku baa ji waa u suyaa u fɛrɛ jo duɔ ji bel-ba ka hã Diilojigãntaamba yuntaamba yaa baa-ba?»
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Baŋ fiɛ ba waŋ mafamma‑i, Sol kũɔma saa kara; yinniŋ cor dumaa, kunaŋgu'i suuriiŋ-yuɔ ku naara. Duɔ biɛ tagaaya pigãaŋ wuɔ Diiloŋ uŋ saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u yaa Yesu‑i, *Yuifubaa-ba maŋ Damasi‑i-na ba siɛ da nelma waŋ.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ku huoŋgu-na, Yuifubaa-ba ji saa-ma wuɔ ba ko-yo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Baŋ puu mafamma‑i, baa ta ba niya nelle munsuurmu‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i. Sol wuɔ nu-ma wuɔ ba'a ba ko-yo.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Isuɔŋgu naŋgu-na, bamaŋ waa u huoŋgu-na, baa dii-yo sãmbaga nuɔ a hiire-yuɔ jĩna nelle huoŋ-yaŋga-na.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Baŋ hiiriiye Sol jĩna nelle huoŋgu-na, wuɔ ta bir kã *Yerusalɛmu‑i-na. Uŋ kãa ka hi, wuɔ kã Diiloŋ-dũŋ-baamba wulaa. Baa bir yaŋ aa ta ba kãalã-yuɔ. Baa sa hũu-ma wuɔ u hũyãa Yesu maama‑i ninsoŋo.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Barnabasiŋ daa ba kãalã-yuɔ dumaaŋo-na, wuɔ kã baa-yo Yesu *pɔpuɔrbiemba wulaa. Baŋ kãa, Itieŋ uŋ caraaya-yuɔ dumaa Damasi hũmelle-na a piiye baa-yo, Barnabasi wuɔ suur ma yaaŋga-na hiere a waŋ-ma baa-ba, aa uŋ bi daa holle‑i dumaa a waŋ Yesu maama‑i Damasi‑i-na, wuɔ bi waŋ mafamma‑i baa-ba.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 A doŋ huɔŋgu faŋgu-na, Sol wuɔ ce ba wuɔratieŋo: U taa u wuɔra baa-ba Yerusalɛmu huɔŋga-na u waŋ Itieŋo maama‑i. Uu naa fɛ̃ u huɔŋga‑i baa ma wamma‑i.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ba taa ba bi fanu ba-naa baa *Yuifubaa-ba maŋ piiyeŋ girɛkimma‑i, a ce bafamba ta ba taara-yuɔ baa komma.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Diiloŋ-dũŋ-baambaŋ juɔ nu wuɔ ba taara-yuɔ baa komma, baa saaŋ-yo ba kã Sesare, ka ce u cor kã Tarse.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Huɔŋgu faŋgu-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba waa ba fɛrɛŋ nuɔ *Yude‑i-na, baa *Galile‑i-na, baa *Samari‑i-na hiere. Kunaŋgu taa ku naara ba Diiloŋ-hũmelleŋ-kũŋgu-na. Ba taa ba siɛ Itieŋo wulaa aa *Diiloŋ-Yalle naa ce ba ta ba ciinu ba kã.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Piɛr fuɔ taa u wuɔra terni-na hiere u waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji kã Lida duɔ ka ne Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ waa terieŋgu-na.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 A ne da murgu naŋo waa nelle fande-na, ba taa ba bĩ-yo Ene. U bieŋ niisiɛi waa belle fande-na u sa gbãa sire.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Piɛr wuɔ kã ka da-yo. Wuɔ cira: «Ene, Yesu-Kirsa siire-niɛ! Sire ŋ pĩŋ ŋ figĩiŋgu‑i ŋ jĩna.» Ene wuɔ bi pãŋ yiiye sire.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Uŋ siire dumaaŋo-na Lidataamba da-yo, baa pãŋ hũu Itieŋo maama‑i baa Sarɔ̃taamba‑i hiere.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Diiloŋ-dũŋ-wuoŋo naŋo waa Yope‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Tabita, Girɛkibaa ba'a Dɔrkasi. Ku yuŋgu yaa wuɔ yɔrɔŋo. U waa ciɛŋo. Uu naa firnu u naŋga‑i cor baa nuɔmba‑i. U taa u kãyã sũntaamba‑i.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Piɛrŋ waa yibieŋa maŋ nuɔ‑i Lida‑i-na, Dɔrkasi wuɔ cii jarma-na a ji yii ji ku. Baa cɛ-yuɔ hũmma‑i aa biɛ-yo ka galla-yuɔ dũŋgu naŋgu-na. Dũŋgu faŋgu waa dɔrɔ.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Lida‑i baa Yope‑i ni saa gbãa da hɔlma baa ni-naa, a ce dumaaŋo-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba naa nu-ma Yope‑i-na wuɔ Piɛr juɔ ji waa dii Lida‑i-na. Baa puɔr nuɔmba hãi u wulaa wuɔ ba ka cãrã-yuɔ u jo donduo.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Pɔpuɔrbiembaŋ kãa ka hi, baa waŋ ma yaaŋga‑i baa Piɛr. Piɛr saa tiraa tĩɛna; wuɔ kã ba gbonu ta ba jo Yope‑i-na. Baŋ juɔ ji hi, baa nyugũŋ baa Piɛr kuloŋ uŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i. Bikulcaamba sire baa kaaluŋgu‑i jo ji ta ba pigãaŋ Piɛr kuloŋ uŋ waa baa-ba aa nyɛ joŋgorbaa-ba maŋ hã-ba.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Piɛr wuɔ ce nuɔmba hel hiere dũŋgu-na aa wuɔ dũuna cãrã Diiloŋo‑i. Uŋ juɔ cãrã tĩ, wuɔ bir u yaaŋga‑i kuloŋo-na aa naa cira: «Tabita, sire!» Kuloŋ wuɔ puur u yufieŋa‑i. Uŋ puurii u yufieŋa‑i da-yo, wuɔ sire tĩɛna.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piɛr wuɔ bel u naŋ-na u sire u gbeiniŋ. Uŋ siire, wuɔ bĩ Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i baa bikulcaamba‑i ji pigãaŋ-ba baa-yo.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nel daa maa sire gbuo Yope‑i hiere, a ce dumaaŋo-na, Yopetaamba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu Itieŋo maama‑i.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛr wuɔ tĩɛna Yope‑i-na da huɔŋgu. U naŋ haraa naacolŋo maŋ nuɔ‑i, ba bĩ-yo Simɔ, u waa jeruo.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.