Atos 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Piɛr baa Nsãa‑i baŋ waa ta ba piiye baa nuɔmba‑i, *Diilojigãntaamba‑i baa *Diilodubuɔ sorosibaa-ba yuntieŋo‑i, a naara *Sadusĩɛbaa-ba jo ji da-ba.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Piɛrbaa-ba taa ba piiye baa nuɔmba‑i wuɔ Yesu kuu aa sire, kɛrɛ yiiŋgu dii baa yiiŋgu kuomba ka bi sire fuɔ temma‑i. Baŋ juɔ ji da ba piiye dumaaŋo-na, ku saa dɔlnu-bɛi.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Baa bel-ba. Bãaŋgu naa tĩ tĩ. Baa kã ka dii-ba kaso ba cɔ.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Baŋ fiɛ bel-ba, baŋ hii piiye baa bamaŋ hiere, ba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu-ma. Bamaŋ naa hũyãa-ma, ba gbãa yu nuɔmba neifieŋa hãi nuɔsiba ndii temma.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Ku cuo kaala‑i-na, *Yuifu ba yuntaamba‑i baa nelle bĩncuɔmba‑i, a naara *ãnjĩnamma pigãataamba‑i, baa jãnu ba-naa *Yerusalɛmu‑i-na.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 *Diilojigãntaamba yuntieŋo maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Ani‑i, u waa baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere, a naara Kayifu, baa Nsãa, baa Alɛsãndire.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Baŋ jãanu ba-naa, baa ce ba jo baa Piɛrbaa-ba‑i. Baŋ juɔ, baa yuu-ba wuɔ: «Namaa hilaa baa hiŋ daama‑i hie a ji sire naacolŋ daayo‑i? Hai moloŋo‑i puɔraa-na?»
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Huɔŋgu faŋgu-na, *Diiloŋ-Yalle naa yu Piɛr huɔŋga‑i, wuɔ cira: «Nelle yuntaaŋ namaa, baa bĩncuɔŋ namaa,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 i ciɛ ãnfafamma molo-na aa na bĩ-ye ji ta na yuu-ye iŋ ciɛ dumaa sire-yuɔ u murgusĩnni-na, dumɛi sĩ wɛi?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Nelma diei dii na saaya na suɔ-ma hiere baa *Isirahɛl-baamba‑i: Naŋ gbuu Nasarɛtitaaŋ Yesu maŋ *daaŋgu-na ko-yo aa Diiloŋo sire-yuɔ, fuɔ barguɔ yaa nuɔ‑i naacolŋ daayoŋ siire yeryer na yufelle-na dumandɛ‑i.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Ba waaŋ Yesu fuɔ maama yaa Diiloŋ-nelma-na wuɔ:
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Yesu yaa gbãa kor nelbiliemba‑i u diei yoŋ. Da ma hel ufaŋo-na, Diiloŋo saa hã-ye moloŋo yaŋga naŋga umaŋ gbãa kor-e.»
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Piɛrbaa-baŋ daa holle‑i piiye dumaa, kuɔ cu ãndacetaamba hɔmmu‑i. Da ba ne, ba da-ba nelgbãŋgbãlãamba; ba sa suɔ sɛbɛ. Baa pãŋ suɔ wuɔ Yesu wuɔrataamba.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Da ba ne naacolŋo maŋ siire ba caaŋgu-na, ba siɛ suɔ baŋ ka waŋ mamaŋ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Baa ce ba hiel Piɛrbaa-ba‑i gɔ̃ŋgũɔŋ-nu aa naa yuu ba-naa wuɔ:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 «I ka ce-ba niɛ? Nuɔmba‑i hiere Yerusalɛmu‑i-na ba suyaa wuɔ ba yaa siire naacolŋ daayo‑i, nuharuŋgu si dii-mɛi; i siɛ bi gbãa ju-ma.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ŋga diɛ i sa taara nel daama gbuo nelle‑i hiere, i saaya i gboya-bɛi wuɔ ba baa yaŋ i tiraa nu ba bĩɛ Yesu yerre‑i baa moloŋo. Umaŋ duɔ bĩ-de, kumaŋ da ku waa, u ka da-ku.»
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Baŋ juɔ da ba-naa tĩ, baa bĩ Piɛrbaa-ba‑i a ji waŋ baa-ba wuɔ ba baa yaŋ ba tiraa nu ba bĩɛ Yesu yerre‑i ba nunni-na, ba baa bi waŋ u maama baa moloŋo.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Piɛrbaa baa gbɛ̃-ba wuɔ: «Namaa fɛrɛ‑i niɛ-kuŋ na ne! I ce namaa maama yaa‑i aa yaŋ Diiloŋ-maama‑i wɛi?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Miɛ fuɔ, iŋ nuɔ mamaŋ, aa da mamaŋ, i siɛ gbãa fĩinaŋ-mɛi.»
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Baŋ siire naacolŋo‑i, kuɔ gbuu dɔlnu nuɔmba‑i, baa ta ba gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i, a ce dumaaŋo-na ãndacetaamba saa da nelma da ba cãl-ba; baa naa ba sĩɛl ba yufieŋa yaa piiye baa-ba aa nanna-bɛi ba kã.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Baŋ siire naacolŋo maŋ, u bieŋa naa cor bieŋ komuɔŋa hãi.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Baŋ naana Piɛr‑i baa Nsãa‑i, baa ta kã ba nabaamba wulaa. *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa bĩncuɔmbaŋ waaŋ mamaŋ baa-ba hiere, baa tũnu ba nabaamba‑i baa-ma.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Baŋ tũɔnu-bɛi dumaaŋo-na, baa gbonu cãrã Diiloŋo‑i wuɔ: «Itie, nuɔnɛi hielaa dɔrɔ‑i baa hĩɛma‑i, baa dãmmaŋ-nuoraaŋgu‑i. Aa bi hiel ni huɔya-niini‑i hiere.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Nuɔnɛi ciɛ ŋ *Yalle dii nel daama‑i i bĩncɔiŋo‑i *Davidi nuŋgu-na u waŋ-ma wuɔ:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Fɔ̃ŋgɔ̃taamba siire tɛrɛŋ yiɛra,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Ninsie ninsie, *Erɔdi‑i baa *Pɔ̃se-Pilati‑i a naara *niɛraamba‑i baa *Isirahɛl-baamba‑i hiere, ba tigiiŋ ba-naa nel daade yaa nuɔ‑i, a pũulã ŋ cãarãŋo‑i Yesu‑i. Ba tigiiŋ ba-naa a pũulã ŋ Yufelleŋ-Nolŋo‑i.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Dumandɛ‑i-na, niŋ ŋa naa pu mamaŋ, mamaŋ waa ŋ huɔŋga-na, ba ciɛ ma yaa‑i.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Fiɛfiɛ‑i-na, Itie, ŋ daa baŋ wur ŋ cãarãaŋ miɛŋo‑i dumaa. Hã-ye holle i tiɛ gbã i waŋ ŋ nelma‑i.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Kãyã-yiɛ i tiɛ gbã i sire jaamba‑i aa bi tiɛ ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi ŋ cãarãŋo‑i Yesu yerre-na.»
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Baŋ juɔ cãrã Diiloŋo‑i tĩ, hĩɛŋ maa sagalla baŋ waa tigiiŋ kusuɔŋ-nu. Diiloŋ-Yalle pãŋ yu ba hɔmmu‑i hiere. Baa da holle ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i baa ba ciinumma‑i hiere baa naa gbuu bel ba-naa fafamma. Ba hɔlma-na, ŋ siɛ gbãa suɔ wuɔ mɛl kũŋgu‑i daaku‑i aa mɛl kũŋgu‑i daaku‑i.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Himma naŋ temma waa Yesu *pɔpuɔrbiemba ãncemma-na ta ma pigãaŋ wuɔ Yesu siire kelkel. Diiloŋo naa silaa tuɔ ce baa-ba u cor.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 — ausente —
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 — ausente —
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Unaŋo waa ba hɔlma-na, ba taa ba bĩ-yo Yosɛfu. U waa *Levitiyiɛŋo. U taa u hel Sipire. Pɔpuɔrbiemba taa ba bĩ-yo Barnabasi, ku yuŋgu yaa wuɔ Sirɛintieŋo.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Suoŋgu naŋgu waa baa-yo, wuɔ suor-ku aa naa jo baa ku gbeiŋa‑i ji hã pɔpuɔrbiemba‑i baa-ya.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.