Atos 4

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Piɛr baa Nsãa‑i baŋ waa ta ba piiye baa nuɔmba‑i, *Diilojigãntaamba‑i baa *Diilodubuɔ sorosibaa-ba yuntieŋo‑i, a naara *Sadusĩɛbaa-ba jo ji da-ba.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Piɛrbaa-ba taa ba piiye baa nuɔmba‑i wuɔ Yesu kuu aa sire, kɛrɛ yiiŋgu dii baa yiiŋgu kuomba ka bi sire fuɔ temma‑i. Baŋ juɔ ji da ba piiye dumaaŋo-na, ku saa dɔlnu-bɛi.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Baa bel-ba. Bãaŋgu naa tĩ tĩ. Baa kã ka dii-ba kaso ba cɔ.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Baŋ fiɛ bel-ba, baŋ hii piiye baa bamaŋ hiere, ba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu-ma. Bamaŋ naa hũyãa-ma, ba gbãa yu nuɔmba neifieŋa hãi nuɔsiba ndii temma.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Ku cuo kaala‑i-na, *Yuifu ba yuntaamba‑i baa nelle bĩncuɔmba‑i, a naara *ãnjĩnamma pigãataamba‑i, baa jãnu ba-naa *Yerusalɛmu‑i-na.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 *Diilojigãntaamba yuntieŋo maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Ani‑i, u waa baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere, a naara Kayifu, baa Nsãa, baa Alɛsãndire.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Baŋ jãanu ba-naa, baa ce ba jo baa Piɛrbaa-ba‑i. Baŋ juɔ, baa yuu-ba wuɔ: «Namaa hilaa baa hiŋ daama‑i hie a ji sire naacolŋ daayo‑i? Hai moloŋo‑i puɔraa-na?»
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Huɔŋgu faŋgu-na, *Diiloŋ-Yalle naa yu Piɛr huɔŋga‑i, wuɔ cira: «Nelle yuntaaŋ namaa, baa bĩncuɔŋ namaa,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 i ciɛ ãnfafamma molo-na aa na bĩ-ye ji ta na yuu-ye iŋ ciɛ dumaa sire-yuɔ u murgusĩnni-na, dumɛi sĩ wɛi?
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Nelma diei dii na saaya na suɔ-ma hiere baa *Isirahɛl-baamba‑i: Naŋ gbuu Nasarɛtitaaŋ Yesu maŋ *daaŋgu-na ko-yo aa Diiloŋo sire-yuɔ, fuɔ barguɔ yaa nuɔ‑i naacolŋ daayoŋ siire yeryer na yufelle-na dumandɛ‑i.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Ba waaŋ Yesu fuɔ maama yaa Diiloŋ-nelma-na wuɔ:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Yesu yaa gbãa kor nelbiliemba‑i u diei yoŋ. Da ma hel ufaŋo-na, Diiloŋo saa hã-ye moloŋo yaŋga naŋga umaŋ gbãa kor-e.»
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Piɛrbaa-baŋ daa holle‑i piiye dumaa, kuɔ cu ãndacetaamba hɔmmu‑i. Da ba ne, ba da-ba nelgbãŋgbãlãamba; ba sa suɔ sɛbɛ. Baa pãŋ suɔ wuɔ Yesu wuɔrataamba.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Da ba ne naacolŋo maŋ siire ba caaŋgu-na, ba siɛ suɔ baŋ ka waŋ mamaŋ.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Baa ce ba hiel Piɛrbaa-ba‑i gɔ̃ŋgũɔŋ-nu aa naa yuu ba-naa wuɔ:
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 «I ka ce-ba niɛ? Nuɔmba‑i hiere Yerusalɛmu‑i-na ba suyaa wuɔ ba yaa siire naacolŋ daayo‑i, nuharuŋgu si dii-mɛi; i siɛ bi gbãa ju-ma.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Ŋga diɛ i sa taara nel daama gbuo nelle‑i hiere, i saaya i gboya-bɛi wuɔ ba baa yaŋ i tiraa nu ba bĩɛ Yesu yerre‑i baa moloŋo. Umaŋ duɔ bĩ-de, kumaŋ da ku waa, u ka da-ku.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Baŋ juɔ da ba-naa tĩ, baa bĩ Piɛrbaa-ba‑i a ji waŋ baa-ba wuɔ ba baa yaŋ ba tiraa nu ba bĩɛ Yesu yerre‑i ba nunni-na, ba baa bi waŋ u maama baa moloŋo.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Piɛrbaa baa gbɛ̃-ba wuɔ: «Namaa fɛrɛ‑i niɛ-kuŋ na ne! I ce namaa maama yaa‑i aa yaŋ Diiloŋ-maama‑i wɛi?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Miɛ fuɔ, iŋ nuɔ mamaŋ, aa da mamaŋ, i siɛ gbãa fĩinaŋ-mɛi.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Baŋ siire naacolŋo‑i, kuɔ gbuu dɔlnu nuɔmba‑i, baa ta ba gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i, a ce dumaaŋo-na ãndacetaamba saa da nelma da ba cãl-ba; baa naa ba sĩɛl ba yufieŋa yaa piiye baa-ba aa nanna-bɛi ba kã.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Baŋ siire naacolŋo maŋ, u bieŋa naa cor bieŋ komuɔŋa hãi.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Baŋ naana Piɛr‑i baa Nsãa‑i, baa ta kã ba nabaamba wulaa. *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa bĩncuɔmbaŋ waaŋ mamaŋ baa-ba hiere, baa tũnu ba nabaamba‑i baa-ma.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Baŋ tũɔnu-bɛi dumaaŋo-na, baa gbonu cãrã Diiloŋo‑i wuɔ: «Itie, nuɔnɛi hielaa dɔrɔ‑i baa hĩɛma‑i, baa dãmmaŋ-nuoraaŋgu‑i. Aa bi hiel ni huɔya-niini‑i hiere.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Nuɔnɛi ciɛ ŋ *Yalle dii nel daama‑i i bĩncɔiŋo‑i *Davidi nuŋgu-na u waŋ-ma wuɔ:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Fɔ̃ŋgɔ̃taamba siire tɛrɛŋ yiɛra,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ninsie ninsie, *Erɔdi‑i baa *Pɔ̃se-Pilati‑i a naara *niɛraamba‑i baa *Isirahɛl-baamba‑i hiere, ba tigiiŋ ba-naa nel daade yaa nuɔ‑i, a pũulã ŋ cãarãŋo‑i Yesu‑i. Ba tigiiŋ ba-naa a pũulã ŋ Yufelleŋ-Nolŋo‑i.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Dumandɛ‑i-na, niŋ ŋa naa pu mamaŋ, mamaŋ waa ŋ huɔŋga-na, ba ciɛ ma yaa‑i.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Fiɛfiɛ‑i-na, Itie, ŋ daa baŋ wur ŋ cãarãaŋ miɛŋo‑i dumaa. Hã-ye holle i tiɛ gbã i waŋ ŋ nelma‑i.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Kãyã-yiɛ i tiɛ gbã i sire jaamba‑i aa bi tiɛ ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi ŋ cãarãŋo‑i Yesu yerre-na.»
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Baŋ juɔ cãrã Diiloŋo‑i tĩ, hĩɛŋ maa sagalla baŋ waa tigiiŋ kusuɔŋ-nu. Diiloŋ-Yalle pãŋ yu ba hɔmmu‑i hiere. Baa da holle ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i baa ba ciinumma‑i hiere baa naa gbuu bel ba-naa fafamma. Ba hɔlma-na, ŋ siɛ gbãa suɔ wuɔ mɛl kũŋgu‑i daaku‑i aa mɛl kũŋgu‑i daaku‑i.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Himma naŋ temma waa Yesu *pɔpuɔrbiemba ãncemma-na ta ma pigãaŋ wuɔ Yesu siire kelkel. Diiloŋo naa silaa tuɔ ce baa-ba u cor.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Unaŋo waa ba hɔlma-na, ba taa ba bĩ-yo Yosɛfu. U waa *Levitiyiɛŋo. U taa u hel Sipire. Pɔpuɔrbiemba taa ba bĩ-yo Barnabasi, ku yuŋgu yaa wuɔ Sirɛintieŋo.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Suoŋgu naŋgu waa baa-yo, wuɔ suor-ku aa naa jo baa ku gbeiŋa‑i ji hã pɔpuɔrbiemba‑i baa-ya.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.