Atos 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARC
1 Piɛr baa Nsãa‑i baŋ waa ta ba piiye baa nuɔmba‑i, *Diilojigãntaamba‑i baa *Diilodubuɔ sorosibaa-ba yuntieŋo‑i, a naara *Sadusĩɛbaa-ba jo ji da-ba.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Piɛrbaa-ba taa ba piiye baa nuɔmba‑i wuɔ Yesu kuu aa sire, kɛrɛ yiiŋgu dii baa yiiŋgu kuomba ka bi sire fuɔ temma‑i. Baŋ juɔ ji da ba piiye dumaaŋo-na, ku saa dɔlnu-bɛi.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Baa bel-ba. Bãaŋgu naa tĩ tĩ. Baa kã ka dii-ba kaso ba cɔ.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Baŋ fiɛ bel-ba, baŋ hii piiye baa bamaŋ hiere, ba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu-ma. Bamaŋ naa hũyãa-ma, ba gbãa yu nuɔmba neifieŋa hãi nuɔsiba ndii temma.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ku cuo kaala‑i-na, *Yuifu ba yuntaamba‑i baa nelle bĩncuɔmba‑i, a naara *ãnjĩnamma pigãataamba‑i, baa jãnu ba-naa *Yerusalɛmu‑i-na.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 *Diilojigãntaamba yuntieŋo maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Ani‑i, u waa baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere, a naara Kayifu, baa Nsãa, baa Alɛsãndire.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Baŋ jãanu ba-naa, baa ce ba jo baa Piɛrbaa-ba‑i. Baŋ juɔ, baa yuu-ba wuɔ: «Namaa hilaa baa hiŋ daama‑i hie a ji sire naacolŋ daayo‑i? Hai moloŋo‑i puɔraa-na?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Huɔŋgu faŋgu-na, *Diiloŋ-Yalle naa yu Piɛr huɔŋga‑i, wuɔ cira: «Nelle yuntaaŋ namaa, baa bĩncuɔŋ namaa,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 i ciɛ ãnfafamma molo-na aa na bĩ-ye ji ta na yuu-ye iŋ ciɛ dumaa sire-yuɔ u murgusĩnni-na, dumɛi sĩ wɛi?
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Nelma diei dii na saaya na suɔ-ma hiere baa *Isirahɛl-baamba‑i: Naŋ gbuu Nasarɛtitaaŋ Yesu maŋ *daaŋgu-na ko-yo aa Diiloŋo sire-yuɔ, fuɔ barguɔ yaa nuɔ‑i naacolŋ daayoŋ siire yeryer na yufelle-na dumandɛ‑i.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ba waaŋ Yesu fuɔ maama yaa Diiloŋ-nelma-na wuɔ:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Yesu yaa gbãa kor nelbiliemba‑i u diei yoŋ. Da ma hel ufaŋo-na, Diiloŋo saa hã-ye moloŋo yaŋga naŋga umaŋ gbãa kor-e.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Piɛrbaa-baŋ daa holle‑i piiye dumaa, kuɔ cu ãndacetaamba hɔmmu‑i. Da ba ne, ba da-ba nelgbãŋgbãlãamba; ba sa suɔ sɛbɛ. Baa pãŋ suɔ wuɔ Yesu wuɔrataamba.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Da ba ne naacolŋo maŋ siire ba caaŋgu-na, ba siɛ suɔ baŋ ka waŋ mamaŋ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Baa ce ba hiel Piɛrbaa-ba‑i gɔ̃ŋgũɔŋ-nu aa naa yuu ba-naa wuɔ:
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 «I ka ce-ba niɛ? Nuɔmba‑i hiere Yerusalɛmu‑i-na ba suyaa wuɔ ba yaa siire naacolŋ daayo‑i, nuharuŋgu si dii-mɛi; i siɛ bi gbãa ju-ma.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ŋga diɛ i sa taara nel daama gbuo nelle‑i hiere, i saaya i gboya-bɛi wuɔ ba baa yaŋ i tiraa nu ba bĩɛ Yesu yerre‑i baa moloŋo. Umaŋ duɔ bĩ-de, kumaŋ da ku waa, u ka da-ku.»
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Baŋ juɔ da ba-naa tĩ, baa bĩ Piɛrbaa-ba‑i a ji waŋ baa-ba wuɔ ba baa yaŋ ba tiraa nu ba bĩɛ Yesu yerre‑i ba nunni-na, ba baa bi waŋ u maama baa moloŋo.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Piɛrbaa baa gbɛ̃-ba wuɔ: «Namaa fɛrɛ‑i niɛ-kuŋ na ne! I ce namaa maama yaa‑i aa yaŋ Diiloŋ-maama‑i wɛi?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Miɛ fuɔ, iŋ nuɔ mamaŋ, aa da mamaŋ, i siɛ gbãa fĩinaŋ-mɛi.»
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Baŋ siire naacolŋo‑i, kuɔ gbuu dɔlnu nuɔmba‑i, baa ta ba gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i, a ce dumaaŋo-na ãndacetaamba saa da nelma da ba cãl-ba; baa naa ba sĩɛl ba yufieŋa yaa piiye baa-ba aa nanna-bɛi ba kã.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Baŋ siire naacolŋo maŋ, u bieŋa naa cor bieŋ komuɔŋa hãi.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Baŋ naana Piɛr‑i baa Nsãa‑i, baa ta kã ba nabaamba wulaa. *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa bĩncuɔmbaŋ waaŋ mamaŋ baa-ba hiere, baa tũnu ba nabaamba‑i baa-ma.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Baŋ tũɔnu-bɛi dumaaŋo-na, baa gbonu cãrã Diiloŋo‑i wuɔ: «Itie, nuɔnɛi hielaa dɔrɔ‑i baa hĩɛma‑i, baa dãmmaŋ-nuoraaŋgu‑i. Aa bi hiel ni huɔya-niini‑i hiere.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Nuɔnɛi ciɛ ŋ *Yalle dii nel daama‑i i bĩncɔiŋo‑i *Davidi nuŋgu-na u waŋ-ma wuɔ:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Fɔ̃ŋgɔ̃taamba siire tɛrɛŋ yiɛra,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ninsie ninsie, *Erɔdi‑i baa *Pɔ̃se-Pilati‑i a naara *niɛraamba‑i baa *Isirahɛl-baamba‑i hiere, ba tigiiŋ ba-naa nel daade yaa nuɔ‑i, a pũulã ŋ cãarãŋo‑i Yesu‑i. Ba tigiiŋ ba-naa a pũulã ŋ Yufelleŋ-Nolŋo‑i.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Dumandɛ‑i-na, niŋ ŋa naa pu mamaŋ, mamaŋ waa ŋ huɔŋga-na, ba ciɛ ma yaa‑i.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Fiɛfiɛ‑i-na, Itie, ŋ daa baŋ wur ŋ cãarãaŋ miɛŋo‑i dumaa. Hã-ye holle i tiɛ gbã i waŋ ŋ nelma‑i.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Kãyã-yiɛ i tiɛ gbã i sire jaamba‑i aa bi tiɛ ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi ŋ cãarãŋo‑i Yesu yerre-na.»
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Baŋ juɔ cãrã Diiloŋo‑i tĩ, hĩɛŋ maa sagalla baŋ waa tigiiŋ kusuɔŋ-nu. Diiloŋ-Yalle pãŋ yu ba hɔmmu‑i hiere. Baa da holle ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i baa ba ciinumma‑i hiere baa naa gbuu bel ba-naa fafamma. Ba hɔlma-na, ŋ siɛ gbãa suɔ wuɔ mɛl kũŋgu‑i daaku‑i aa mɛl kũŋgu‑i daaku‑i.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Himma naŋ temma waa Yesu *pɔpuɔrbiemba ãncemma-na ta ma pigãaŋ wuɔ Yesu siire kelkel. Diiloŋo naa silaa tuɔ ce baa-ba u cor.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Unaŋo waa ba hɔlma-na, ba taa ba bĩ-yo Yosɛfu. U waa *Levitiyiɛŋo. U taa u hel Sipire. Pɔpuɔrbiemba taa ba bĩ-yo Barnabasi, ku yuŋgu yaa wuɔ Sirɛintieŋo.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Suoŋgu naŋgu waa baa-yo, wuɔ suor-ku aa naa jo baa ku gbeiŋa‑i ji hã pɔpuɔrbiemba‑i baa-ya.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.