Atos 3
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI
1 Yiiŋgu naŋgu-na, bãtaruŋgu-na, Piɛr baa Nsãa‑i ba taa ba kã da ba ka cãrã Diiloŋo‑i.
1 Certo dia Pedro e João estavam subindo ao templo na hora da oração, às três horas da tarde.
2 A ne da naacolŋo naŋo waa, uŋ siire, u saa gbãa wuɔ dede. Yinni maŋ joŋ, ba biɛ-yo ba kã ba jĩna *Diilodubuɔ dumɛlle nande yaaŋga-na u tuɔ cãrã bamaŋ suuriiŋ ba wulaa. Dumɛlle fande‑i, ba bĩ-de wuɔ «Dumɛfafalle».
2 Estava sendo levado para a porta do templo chamada Formosa um aleijado de nascença, que ali era colocado todos os dias para pedir esmolas aos que entravam no templo.
3 Piɛrbaa-baŋ kãa da ba ka suur, wuɔ tuɔ cãrã ba wulaa.
3 Vendo que Pedro e João iam entrar no pátio do templo, pediu-lhes esmola.
4 Baa ne-yo aa naa cira: «Ne bande.»
4 Pedro e João olharam bem para ele e, então, Pedro disse: "Olhe para nós! "
5 Naacolŋ wuɔ tuɔ ne-ba wuɔ sĩ ba taara ba hã-yo bĩŋkũŋgu.
5 O homem olhou para eles com atenção, esperando receber deles alguma coisa.
6 Piɛr wuɔ cira: «Warbelle sĩ mi yerreŋ, ŋga kumaŋ dii baa-mi, mi ka hã-ni baa-ku.» Aa naa cira: «Nasarɛtitaaŋ Yesu-Kirsa yerre-na, sire ŋ ta ŋ wuɔ!»
6 Disse Pedro: "Não tenho prata nem ouro, mas o que tenho, isto lhe dou. Em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, ande".
7 Aa kã ka bel u nadienaŋga‑i duɔ sire-yuɔ. Naacolŋo gbeiŋ niɛ pãŋ firnu.
7 Segurando-o pela mão direita, ajudou-o a levantar-se, e imediatamente os pés e os tornozelos do homem ficaram firmes.
8 Wuɔ wuɔr sire pãŋ tuɔ wuɔ. Uŋ siire dumaaŋo-na, wuɔ tuɔ gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i aa tuɔ tetiera aa kã ba ta ba suur baa Piɛrbaa-ba‑i Diilodubuɔ‑i-na.
8 E de um salto pôs-se de pé e começou a andar. Depois entrou com eles no pátio do templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Nuɔmba juɔ'a ba ne da hai moloŋo‑i gbɛlaaŋ Diiloŋo‑i u suur daayo‑i?
9 Quando todo o povo o viu andando e louvando a Deus,
10 Umaŋ tĩɛnaanaŋ Diilodubuɔ dumɛlle yaaŋga-na u cãrã, u yaa‑i. Kuɔ ce-ba gbɛrɛ aa tiraa dii kũɔnyɛlle-bɛi.
10 reconheceu que era ele o mesmo homem que costumava mendigar sentado à porta do templo chamada Formosa. Todos ficaram perplexos e muito admirados com o que lhe tinha acontecido.
11 Naacolŋ daa uŋ siire, wuɔ pãŋ nyaarãa Piɛrbaa-ba‑i. Nuɔŋ baa jo ji yu-bɛi dii *Salomɔ kukuruuŋgu-na ta ba ne-ba.
11 Apegando-se o mendigo a Pedro e João, todo o povo ficou maravilhado e correu até eles, ao lugar chamado Pórtico de Salomão.
12 Piɛrŋ daa baŋ neŋ-baŋ dumaaŋo-na, wuɔ cira: «*Isirahɛl-baaŋ namaa, baa na yaŋ ku ce-na gbɛrɛ. Baa na ta na ne wuɔ sĩ miɛmɛi siire naacolŋ daayo‑i baa i fɛrɛŋ fɔ̃ŋgũɔ, sisɔ i wuɔ Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma ku'i ciɛ i gbãa sire-yuɔ; ku'i sĩ.
12 Vendo isso, Pedro lhes disse: "Israelitas, por que isto os surpreende? Por que vocês estão olhando para nós, como se tivéssemos feito este homem andar por nosso próprio poder ou piedade?
13 I bĩncuɔmbaŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, *Abiramu‑i baa *Isaki‑i a naara *Yakɔbu‑i, baŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, u'i ciɛ u cãarãŋo ce bɔi. U cãarãŋo faŋo yaa Yesu‑i. Na ciɛ ba bel-o ka hã *Pilati‑i baa-yo. Pilati wuɔ u nanna-yuɔ, na'a ma siɛ gbãa wuɔ.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus dos nossos antepassados, glorificou seu servo Jesus, a quem vocês entregaram para ser morto e negaram perante Pilatos, embora ele tivesse decidido soltá-lo.
14 Na cĩinaana Diiloŋ-nolŋo‑i, na ciɛ ba bel nelviiŋo‑i aa ce ba nanna nelkoroŋo‑i.
14 Vocês negaram publicamente o Santo e Justo e pediram que lhes fosse libertado um assassino.
15 Na ciɛ ba ko cicɛ̃lma tieŋo‑i. Ŋga naŋ fiɛ ko-yo, Diiloŋo siire-yuɔ hiel-o kuomba hɔlma-na, i daa-yo nuɔ.
15 Vocês mataram o autor da vida, mas Deus o ressuscitou dos mortos. E nós somos testemunhas disso.
16 Iŋ haa i naŋga‑i yuɔ ku'i kãayã naacolŋ daayo‑i; na sa bi yaŋ-yo suɔma. Iŋ haa i naŋga‑i Yesu‑i-na, ku'i ciɛ u sire-yuɔ yeryer dumandɛ‑i-na na yufelle-na.
16 Pela fé no nome de Jesus, o Nome curou este homem que vocês vêem e conhecem. A fé que vem por meio dele lhe deu esta saúde perfeita, como todos podem ver.
17 «Tobiŋ namaa, mi suyaa miɛ na saa naa suɔ-ma aa ce-ma, halle baa na yuntaamba‑i hiere.
17 "Agora, irmãos, eu sei que vocês agiram por ignorância, bem como os seus líderes.
18 Ŋga Diiloŋ uŋ ŋa naa ce u *pɔpuɔrbiemba wuɔya waŋ mamaŋ, wuɔ uŋ ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka mulĩɛŋ; nelma famma yaa ciɛ.
18 Mas foi assim que Deus cumpriu o que tinha predito por todos os profetas, dizendo que o seu Cristo haveria de sofrer.
19 «Mamaŋ dii cemma fiɛfiɛ‑i-na, naanaŋ na cilɔbabalaŋo‑i aa na bir na jo Diiloŋo wulaa, ku yaa u ka hur na ãmbabalma‑i.
19 Arrependam-se, pois, e voltem-se para Deus, para que os seus pecados sejam cancelados,
20 Mafaŋ da ma ce, u ka pa kufĩɛŋ-bãaŋgu nɛi. Aa uŋ ŋa naa hiel Koŋkortieŋo maŋ dii ku domma-na, u ka bir saaŋ u jo. Koŋkortieŋo faŋo yaa Yesu‑i.
20 para que venham tempos de descanso da parte do Senhor, e ele mande o Cristo, o qual lhes foi designado, Jesus.
21 Dumandɛ‑i-na, uu dii tĩɛna dii dɔrɔ‑i-na tuɔ cie miwaaŋo duɔ bibirre ŋaa Diiloŋ uŋ ciɛ u pɔpuɔrbiemba waŋ-ma dumaa dii ku bembieŋa-na.
21 É necessário que ele permaneça no céu até que chegue o tempo em que Deus restaurará todas as coisas, como falou há muito tempo, por meio dos seus santos profetas.
22 Na saa da, *Moisi waaŋ Yesu-Kirsa maama yaa wuɔ: ‹Diiloŋo ka hiel u *pɔpuɔrbiloŋo naŋo mɛi temma na hɔlma-na. Pɔpuɔrbiloŋo faŋ duɔ waŋ mamaŋ, baa na yagar-ma.
22 Pois disse Moisés: ‘O Senhor Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu; ouçam-no em tudo o que ele lhes disser.
23 Umaŋ duɔ saa nu u nuŋgu‑i, ba ka hiel kutieŋo nuŋgu‑i Diiloŋo baamba-na aa ba ka ko-yo.›
23 Quem não ouvir esse profeta, será eliminado do meio do seu povo’.
24 Diilopɔpuɔrbiemba maŋ siire piiye hiere, a doŋ *Samiɛl-na, ba waaŋ nyuŋgo ku yiŋ daani maama‑i.
24 "De fato, todos os profetas, de Samuel em diante, um por um, falaram e predisseram estes dias.
25 Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu maŋ aa ce u pɔpuɔrbiemba waŋ ku maama‑i, u pãa-ku baa namɛi. Aa uŋ pãa nuŋgu‑i baa na bĩncuɔmba‑i kusuɔŋ-nu aa gbɛ̃ Abiramu‑i wuɔ: ‹Mi ka ta mi cor baa naŋ hãayɛ̃lmba yaa‑i mi ce baa dũnni‑i hiere hĩɛma-na›, na nuŋgu dii nupãlle fande-na.
25 E vocês são herdeiros dos profetas e da aliança que Deus fez com os seus antepassados. Ele disse a Abraão: ‘Por meio da sua descendência todos os povos da terra serão abençoados’.
26 Ku'i ciɛ na da Diiloŋo ciɛ u cãarãŋo jo namɛi wulaa‑i igɛ̃na duɔ ji kãyã-nɛi na nanna na maacembabalamma‑i.»
26 Tendo Deus ressuscitado o seu Servo, enviou-o primeiramente a vocês, para abençoá-los, convertendo cada um de vocês das suas maldades".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.