Atos 3
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 Yiiŋgu naŋgu-na, bãtaruŋgu-na, Piɛr baa Nsãa‑i ba taa ba kã da ba ka cãrã Diiloŋo‑i.
1 Pedro e João subiam ao templo à hora da oração, a nona.
2 A ne da naacolŋo naŋo waa, uŋ siire, u saa gbãa wuɔ dede. Yinni maŋ joŋ, ba biɛ-yo ba kã ba jĩna *Diilodubuɔ dumɛlle nande yaaŋga-na u tuɔ cãrã bamaŋ suuriiŋ ba wulaa. Dumɛlle fande‑i, ba bĩ-de wuɔ «Dumɛfafalle».
2 E, era carregado um homem, coxo de nascença, o qual todos os dias punham à porta do templo, chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Piɛrbaa-baŋ kãa da ba ka suur, wuɔ tuɔ cãrã ba wulaa.
3 Ora, vendo ele a Pedro e João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Baa ne-yo aa naa cira: «Ne bande.»
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 Naacolŋ wuɔ tuɔ ne-ba wuɔ sĩ ba taara ba hã-yo bĩŋkũŋgu.
5 E ele os olhava atentamente, esperando receber deles alguma coisa.
6 Piɛr wuɔ cira: «Warbelle sĩ mi yerreŋ, ŋga kumaŋ dii baa-mi, mi ka hã-ni baa-ku.» Aa naa cira: «Nasarɛtitaaŋ Yesu-Kirsa yerre-na, sire ŋ ta ŋ wuɔ!»
6 Disse-lhe Pedro: Não tenho prata nem ouro; mas o que tenho, isso te dou; em nome de Jesus Cristo, o nazareno, anda.
7 Aa kã ka bel u nadienaŋga‑i duɔ sire-yuɔ. Naacolŋo gbeiŋ niɛ pãŋ firnu.
7 Nisso, tomando-o pela mão direita, o levantou; imediatamente os seus pés e artelhos se firmaram
8 Wuɔ wuɔr sire pãŋ tuɔ wuɔ. Uŋ siire dumaaŋo-na, wuɔ tuɔ gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i aa tuɔ tetiera aa kã ba ta ba suur baa Piɛrbaa-ba‑i Diilodubuɔ‑i-na.
8 e, dando ele um salto, pôs-se em pé. Começou a andar e entrou com eles no templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Nuɔmba juɔ'a ba ne da hai moloŋo‑i gbɛlaaŋ Diiloŋo‑i u suur daayo‑i?
9 Todo o povo, ao vê-lo andar e louvar a Deus,
10 Umaŋ tĩɛnaanaŋ Diilodubuɔ dumɛlle yaaŋga-na u cãrã, u yaa‑i. Kuɔ ce-ba gbɛrɛ aa tiraa dii kũɔnyɛlle-bɛi.
10 reconhecia-o como o mesmo que estivera sentado a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e todos ficaram cheios de pasmo e assombro, pelo que lhe acontecera.
11 Naacolŋ daa uŋ siire, wuɔ pãŋ nyaarãa Piɛrbaa-ba‑i. Nuɔŋ baa jo ji yu-bɛi dii *Salomɔ kukuruuŋgu-na ta ba ne-ba.
11 Apegando-se o homem a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles, ao pórtico chamado de Salomão.
12 Piɛrŋ daa baŋ neŋ-baŋ dumaaŋo-na, wuɔ cira: «*Isirahɛl-baaŋ namaa, baa na yaŋ ku ce-na gbɛrɛ. Baa na ta na ne wuɔ sĩ miɛmɛi siire naacolŋ daayo‑i baa i fɛrɛŋ fɔ̃ŋgũɔ, sisɔ i wuɔ Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma ku'i ciɛ i gbãa sire-yuɔ; ku'i sĩ.
12 Pedro, vendo isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos admirais deste homem? Ou, por que fitais os olhos em nós, como se por nosso próprio poder ou piedade o tivéssemos feito andar?
13 I bĩncuɔmbaŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, *Abiramu‑i baa *Isaki‑i a naara *Yakɔbu‑i, baŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, u'i ciɛ u cãarãŋo ce bɔi. U cãarãŋo faŋo yaa Yesu‑i. Na ciɛ ba bel-o ka hã *Pilati‑i baa-yo. Pilati wuɔ u nanna-yuɔ, na'a ma siɛ gbãa wuɔ.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Servo Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, quando este havia resolvido soltá-lo.
14 Na cĩinaana Diiloŋ-nolŋo‑i, na ciɛ ba bel nelviiŋo‑i aa ce ba nanna nelkoroŋo‑i.
14 Mas vós negastes o Santo e Justo, e pedistes que se vos desse um homicida;
15 Na ciɛ ba ko cicɛ̃lma tieŋo‑i. Ŋga naŋ fiɛ ko-yo, Diiloŋo siire-yuɔ hiel-o kuomba hɔlma-na, i daa-yo nuɔ.
15 e matastes o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Iŋ haa i naŋga‑i yuɔ ku'i kãayã naacolŋ daayo‑i; na sa bi yaŋ-yo suɔma. Iŋ haa i naŋga‑i Yesu‑i-na, ku'i ciɛ u sire-yuɔ yeryer dumandɛ‑i-na na yufelle-na.
16 E pela fé em seu nome fez o seu nome fortalecer a este homem que vedes e conheceis; sim, a fé, que vem por ele, deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 «Tobiŋ namaa, mi suyaa miɛ na saa naa suɔ-ma aa ce-ma, halle baa na yuntaamba‑i hiere.
17 Agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também as vossas autoridades.
18 Ŋga Diiloŋ uŋ ŋa naa ce u *pɔpuɔrbiemba wuɔya waŋ mamaŋ, wuɔ uŋ ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka mulĩɛŋ; nelma famma yaa ciɛ.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado que o seu Cristo havia de padecer.
19 «Mamaŋ dii cemma fiɛfiɛ‑i-na, naanaŋ na cilɔbabalaŋo‑i aa na bir na jo Diiloŋo wulaa, ku yaa u ka hur na ãmbabalma‑i.
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, de sorte que venham os tempos de refrigério, da presença do Senhor,
20 Mafaŋ da ma ce, u ka pa kufĩɛŋ-bãaŋgu nɛi. Aa uŋ ŋa naa hiel Koŋkortieŋo maŋ dii ku domma-na, u ka bir saaŋ u jo. Koŋkortieŋo faŋo yaa Yesu‑i.
20 e envie ele o Cristo, que já dantes vos foi indicado, Jesus,
21 Dumandɛ‑i-na, uu dii tĩɛna dii dɔrɔ‑i-na tuɔ cie miwaaŋo duɔ bibirre ŋaa Diiloŋ uŋ ciɛ u pɔpuɔrbiemba waŋ-ma dumaa dii ku bembieŋa-na.
21 ao qual convém que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, das quais Deus falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio.
22 Na saa da, *Moisi waaŋ Yesu-Kirsa maama yaa wuɔ: ‹Diiloŋo ka hiel u *pɔpuɔrbiloŋo naŋo mɛi temma na hɔlma-na. Pɔpuɔrbiloŋo faŋ duɔ waŋ mamaŋ, baa na yagar-ma.
22 Pois Moisés disse: Suscitar-vos-á o Senhor vosso Deus, dentre vossos irmãos, um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Umaŋ duɔ saa nu u nuŋgu‑i, ba ka hiel kutieŋo nuŋgu‑i Diiloŋo baamba-na aa ba ka ko-yo.›
23 E acontecerá que toda alma que não ouvir a esse profeta, será exterminada dentre o povo.
24 Diilopɔpuɔrbiemba maŋ siire piiye hiere, a doŋ *Samiɛl-na, ba waaŋ nyuŋgo ku yiŋ daani maama‑i.
24 E todos os profetas, desde Samuel e os que sucederam, quantos falaram, também anunciaram estes dias.
25 Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu maŋ aa ce u pɔpuɔrbiemba waŋ ku maama‑i, u pãa-ku baa namɛi. Aa uŋ pãa nuŋgu‑i baa na bĩncuɔmba‑i kusuɔŋ-nu aa gbɛ̃ Abiramu‑i wuɔ: ‹Mi ka ta mi cor baa naŋ hãayɛ̃lmba yaa‑i mi ce baa dũnni‑i hiere hĩɛma-na›, na nuŋgu dii nupãlle fande-na.
25 Vós sois os filhos dos profetas e do pacto que Deus fez com vossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra.
26 Ku'i ciɛ na da Diiloŋo ciɛ u cãarãŋo jo namɛi wulaa‑i igɛ̃na duɔ ji kãyã-nɛi na nanna na maacembabalamma‑i.»
26 Deus suscitou a seu Servo, e a vós primeiramente vo-lo enviou para que vos abençoasse, desviando-vos, a cada um, das vossas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.