Atos 3
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NAA
1 Yiiŋgu naŋgu-na, bãtaruŋgu-na, Piɛr baa Nsãa‑i ba taa ba kã da ba ka cãrã Diiloŋo‑i.
1 Pedro e João estavam se dirigindo ao templo para a oração das três horas da tarde.
2 A ne da naacolŋo naŋo waa, uŋ siire, u saa gbãa wuɔ dede. Yinni maŋ joŋ, ba biɛ-yo ba kã ba jĩna *Diilodubuɔ dumɛlle nande yaaŋga-na u tuɔ cãrã bamaŋ suuriiŋ ba wulaa. Dumɛlle fande‑i, ba bĩ-de wuɔ «Dumɛfafalle».
2 Estava sendo levado um homem, coxo de nascença, que diariamente era colocado à porta do templo chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Piɛrbaa-baŋ kãa da ba ka suur, wuɔ tuɔ cãrã ba wulaa.
3 Quando ele viu Pedro e João, que iam entrar no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Baa ne-yo aa naa cira: «Ne bande.»
4 Pedro, fitando-o, juntamente com João, disse: — Olhe para nós!
5 Naacolŋ wuɔ tuɔ ne-ba wuɔ sĩ ba taara ba hã-yo bĩŋkũŋgu.
5 Ele os olhava atentamente, esperando receber alguma coisa.
6 Piɛr wuɔ cira: «Warbelle sĩ mi yerreŋ, ŋga kumaŋ dii baa-mi, mi ka hã-ni baa-ku.» Aa naa cira: «Nasarɛtitaaŋ Yesu-Kirsa yerre-na, sire ŋ ta ŋ wuɔ!»
6 Pedro, porém, lhe disse: — Não possuo nem prata nem ouro, mas o que tenho, isso lhe dou: em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, levante-se e ande!
7 Aa kã ka bel u nadienaŋga‑i duɔ sire-yuɔ. Naacolŋo gbeiŋ niɛ pãŋ firnu.
7 E, pegando na mão direita do homem, ajudou-o a se levantar. Imediatamente os seus pés e tornozelos se firmaram;
8 Wuɔ wuɔr sire pãŋ tuɔ wuɔ. Uŋ siire dumaaŋo-na, wuɔ tuɔ gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i aa tuɔ tetiera aa kã ba ta ba suur baa Piɛrbaa-ba‑i Diilodubuɔ‑i-na.
8 e, dando um salto, ficou em pé, começou a andar e entrou com eles no templo, pulando e louvando a Deus.
9 Nuɔmba juɔ'a ba ne da hai moloŋo‑i gbɛlaaŋ Diiloŋo‑i u suur daayo‑i?
9 Todo o povo viu o homem andando e louvando a Deus,
10 Umaŋ tĩɛnaanaŋ Diilodubuɔ dumɛlle yaaŋga-na u cãrã, u yaa‑i. Kuɔ ce-ba gbɛrɛ aa tiraa dii kũɔnyɛlle-bɛi.
10 e reconheceram que ele era o mesmo que pedia esmolas, assentado à Porta Formosa do templo; e ficaram muito admirados e espantados com o que lhe tinha acontecido.
11 Naacolŋ daa uŋ siire, wuɔ pãŋ nyaarãa Piɛrbaa-ba‑i. Nuɔŋ baa jo ji yu-bɛi dii *Salomɔ kukuruuŋgu-na ta ba ne-ba.
11 Enquanto aquele homem ainda se mantinha ao lado de Pedro e João, todo o povo, perplexo, correu para junto deles no pórtico chamado de Salomão.
12 Piɛrŋ daa baŋ neŋ-baŋ dumaaŋo-na, wuɔ cira: «*Isirahɛl-baaŋ namaa, baa na yaŋ ku ce-na gbɛrɛ. Baa na ta na ne wuɔ sĩ miɛmɛi siire naacolŋ daayo‑i baa i fɛrɛŋ fɔ̃ŋgũɔ, sisɔ i wuɔ Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma ku'i ciɛ i gbãa sire-yuɔ; ku'i sĩ.
12 Quando Pedro viu isso, dirigiu-se ao povo, dizendo: — Israelitas, por que vocês estão admirados com isto ou por que estão com os olhos fixos em nós como se pelo nosso próprio poder ou piedade tivéssemos feito este homem andar?
13 I bĩncuɔmbaŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, *Abiramu‑i baa *Isaki‑i a naara *Yakɔbu‑i, baŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, u'i ciɛ u cãarãŋo ce bɔi. U cãarãŋo faŋo yaa Yesu‑i. Na ciɛ ba bel-o ka hã *Pilati‑i baa-yo. Pilati wuɔ u nanna-yuɔ, na'a ma siɛ gbãa wuɔ.
13 O Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó, o Deus dos nossos pais, glorificou o seu Servo Jesus, a quem vocês traíram e negaram diante de Pilatos, quando este já havia decidido soltá-lo.
14 Na cĩinaana Diiloŋ-nolŋo‑i, na ciɛ ba bel nelviiŋo‑i aa ce ba nanna nelkoroŋo‑i.
14 Vocês negaram o Santo e o Justo e pediram que fosse solto um assassino.
15 Na ciɛ ba ko cicɛ̃lma tieŋo‑i. Ŋga naŋ fiɛ ko-yo, Diiloŋo siire-yuɔ hiel-o kuomba hɔlma-na, i daa-yo nuɔ.
15 Vocês mataram o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Iŋ haa i naŋga‑i yuɔ ku'i kãayã naacolŋ daayo‑i; na sa bi yaŋ-yo suɔma. Iŋ haa i naŋga‑i Yesu‑i-na, ku'i ciɛ u sire-yuɔ yeryer dumandɛ‑i-na na yufelle-na.
16 Pela fé no nome de Jesus é que esse mesmo nome fortaleceu a este homem que vocês estão vendo e bem conhecem. Sim, a fé que vem por meio de Jesus deu a este homem saúde perfeita na presença de todos vocês.
17 «Tobiŋ namaa, mi suyaa miɛ na saa naa suɔ-ma aa ce-ma, halle baa na yuntaamba‑i hiere.
17 — E agora, irmãos, eu sei que vocês fizeram isso por ignorância, como também as suas autoridades o fizeram.
18 Ŋga Diiloŋ uŋ ŋa naa ce u *pɔpuɔrbiemba wuɔya waŋ mamaŋ, wuɔ uŋ ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka mulĩɛŋ; nelma famma yaa ciɛ.
18 Mas Deus, assim, cumpriu o que tinha anunciado anteriormente pela boca de todos os profetas: que o seu Cristo havia de padecer.
19 «Mamaŋ dii cemma fiɛfiɛ‑i-na, naanaŋ na cilɔbabalaŋo‑i aa na bir na jo Diiloŋo wulaa, ku yaa u ka hur na ãmbabalma‑i.
19 Portanto, arrependam-se e se convertam, para que sejam cancelados os seus pecados,
20 Mafaŋ da ma ce, u ka pa kufĩɛŋ-bãaŋgu nɛi. Aa uŋ ŋa naa hiel Koŋkortieŋo maŋ dii ku domma-na, u ka bir saaŋ u jo. Koŋkortieŋo faŋo yaa Yesu‑i.
20 a fim de que, da presença do Senhor, venham tempos de refrigério, e que ele envie o Cristo, que já foi designado para vocês, a saber, Jesus,
21 Dumandɛ‑i-na, uu dii tĩɛna dii dɔrɔ‑i-na tuɔ cie miwaaŋo duɔ bibirre ŋaa Diiloŋ uŋ ciɛ u pɔpuɔrbiemba waŋ-ma dumaa dii ku bembieŋa-na.
21 ao qual é necessário que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, de que Deus falou por boca dos seus santos profetas desde a antiguidade.
22 Na saa da, *Moisi waaŋ Yesu-Kirsa maama yaa wuɔ: ‹Diiloŋo ka hiel u *pɔpuɔrbiloŋo naŋo mɛi temma na hɔlma-na. Pɔpuɔrbiloŋo faŋ duɔ waŋ mamaŋ, baa na yagar-ma.
22 Porque Moisés disse: “O Senhor Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim; a esse vocês ouvirão em tudo o que ele lhes disser.
23 Umaŋ duɔ saa nu u nuŋgu‑i, ba ka hiel kutieŋo nuŋgu‑i Diiloŋo baamba-na aa ba ka ko-yo.›
23 Quem não der ouvidos a esse profeta será exterminado do meio do povo.”
24 Diilopɔpuɔrbiemba maŋ siire piiye hiere, a doŋ *Samiɛl-na, ba waaŋ nyuŋgo ku yiŋ daani maama‑i.
24 — E todos os profetas, a começar com Samuel, assim como todos os que falaram depois dele, também anunciaram estes dias.
25 Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu maŋ aa ce u pɔpuɔrbiemba waŋ ku maama‑i, u pãa-ku baa namɛi. Aa uŋ pãa nuŋgu‑i baa na bĩncuɔmba‑i kusuɔŋ-nu aa gbɛ̃ Abiramu‑i wuɔ: ‹Mi ka ta mi cor baa naŋ hãayɛ̃lmba yaa‑i mi ce baa dũnni‑i hiere hĩɛma-na›, na nuŋgu dii nupãlle fande-na.
25 Vocês são os filhos dos profetas e da aliança que Deus estabeleceu com os pais de vocês, dizendo a Abraão: “Na sua descendência, serão abençoadas todas as nações da terra.”
26 Ku'i ciɛ na da Diiloŋo ciɛ u cãarãŋo jo namɛi wulaa‑i igɛ̃na duɔ ji kãyã-nɛi na nanna na maacembabalamma‑i.»
26 — Tendo Deus ressuscitado o seu Servo, enviou-o primeiramente a vocês para abençoá-los, no sentido de que cada um abandone as suas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.