Atos 16
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Pol baa Silasi‑i baŋ taa dumaaŋo-na, ba kã ka hel Dɛrbu, cor ka hel Lisire. A ne da Yesu wuoŋo naŋo waa nelle fande-na, ba taa ba bĩ-yo Timote. U nyu waa *Yuifuyiɛŋo aa hũu Yesu maama‑i aa u to‑i Girɛkiyiɛŋo.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tobimba maŋ waa Lisire‑i-na baa Ikoniyɔmu‑i-na, ba taa ba bĩ Timote yefafalle.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pol wuɔ tuɔ taara u ta baa-yo. A ne da Yuifubaa-ba maŋ waa terieŋgu-na, baa suyaa wuɔ Timote to‑i Girɛkiyiɛŋo. Pol wuɔ naa u *jã-yo aa ba suɔ ta.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i baa *Yerusalɛmu Diiloŋ-dũŋ-baamba yaataambaŋ yiɛraaya nelma maŋ nuɔ‑i, Polbaa da ba cor terieŋgu terieŋgu, ba waŋ ma yaa‑i baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i; aa cira ba wuɔ ma hũmelle‑i ŋaa baŋ waaŋ-ma dumaa.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Yinniŋ taa ni cor dumaa, Diiloŋ-dũŋ-baamba taa ba naŋ kaasĩnni Diiloŋ-hũmelle-na dumɛi, aa bi ta ba ciinu ba kã.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ku huoŋgu-na, Polbaa-ba ji ta ba taara ba ka waŋ Diiloŋ-nelma‑i *Asi nilɛiŋa-na. *Diiloŋ-Yalle saa hũu-ma. Ba naa ba karnu Firgi mara‑i cor baa Galasi wuoŋo‑i.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Baŋ kaa piɛ Misi‑i, baa ta ba taara ba kã Bitini. Yesu Yalle saa hũu-ma.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ba naa ba karnu Misi‑i cor, a kã ka hi Torasi.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Isuɔŋgu naŋgu-na, Pol wuɔ dãnsã da Maseduɔniyiɛŋo naŋo juɔ ji yiɛra tuɔ cãrã-yuɔ wuɔ u kã ka kãyã-bɛi dii Maseduɔni‑i-na.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Yiɛ pãŋ suɔ yiɛ Diiloŋo taara i ka waŋ *Neldɔdɔlma‑i baa Maseduɔnitaamba‑i. I saa tiraa tĩɛna, yiɛ pãŋ sire tiɛ tigiiŋ i hũmelle‑i.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Iŋ juɔ'a i ta yiiŋgu maŋ nuɔ‑i Torasi‑i-na, yiɛ biɛ baatoŋo‑i pãŋ kar vii Samotirase, ka hiire. Iŋ hii yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, ku cuo kaala‑i-na, yiɛ cor kã Neyapolisi.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Iŋ siire terieŋgu-na, yiɛ kã Filipu ka tĩɛna da yinni terieŋgu faŋgu-na. Filipu yaa waa nebuɔ‑i Maseduɔni‑i-na. *Oromɛbaa-ba'i waa tĩɛna terieŋgu-na.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Iŋ kãa Filipu‑i-na, *yitĩɛnaŋguŋ juɔ hi, yiɛ hel nelleŋ-huɔŋga-na a kã kaaŋgu naŋgu nuŋgu-na. Ii naa suɔ wuɔ Diilojaalterieŋgu ka waa terieŋgu-na. Iŋ kãa, yiɛ da caamba namba; yiɛ tĩɛna piiye baa-ba.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Unaŋo waa ba hɔlma-na, ba taa ba bĩ-yo Lidi. U taa u hel Tiyatire. U taa u suor nelbɔ̃mbɔ̃ŋ ba kompammu aa u taa u kuye Diiloŋ-kũŋgu‑i. Iŋ kãa ka tiɛ piiye dumaaŋo-na, wuɔ kar u tũŋgu‑i tuɔ nu iŋ waŋ mamaŋ. Polŋ waaŋ mamaŋ hiere, Itieŋ wuɔ kãyã-yuɔ ma suur u tũnni-na dɛi.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Maŋ suurii u tũnni-na dɛi dumaaŋo-na, wuɔ ce ba *batiseŋ-yo baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere aa naa gbɛ̃-ye wuɔ: «Da kuɔ na hũyãa-ma wuɔ mi hũyãa Itieŋo maama‑i kelkel, juɔŋ na ji har mɛi terieŋ-nu.» Aa naa gbãŋ baa-ye i ji hũu-ma.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Yiiŋgu naŋgu-na, i taa i kã Diilojaalterieŋgu-na a suu baa maacembiloŋo naŋo. Maacembiloŋ daayo‑i, *jĩna waa u yuŋgu-na a ce u tuɔ suɔ mamaŋ juɔŋ u waŋ-ma. U taa u da gbeiŋa bɔi kufaŋgu-na u hã bamaŋ biyaa-yo maacemma-na.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Maacembiloŋ daa wuɔ cu i huoŋ-nu tuɔ piiye da gbagaga wuɔ: «Balaŋ daaba cãa Dɔrwuoŋo. Ba pigãaŋ-na koŋkor-hũmelle yaa‑i.»
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 U ciɛ kufaŋgu‑i da yinni bɔi i huoŋgu-na. Pol huɔŋga ji guɔla baa-yo. Wuɔ waŋ baa u jĩna‑i wuɔ: «Yesu-Kirsa yerre-na, cor ŋ hel ciɛŋo-na!» Terduɔŋgu faŋgu-na, jĩna wuɔ pãŋ yaŋ ciɛŋo‑i.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 U taambaŋ juɔ da u sa tiraa u da bĩŋkũŋgu u hã-ba, baa bel Pol baa Silasi‑i kã baa-ba ãndacetaamba wulaa dii gɛ̃ŋgɛrterieŋgu-na
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 ka hã *Oromɛ ba fãamaambaa-ba‑i baa-ba aa cira: «*Yuifubaa-ba'i daaba‑i, ba juɔ ji ta ba guɔl nelle‑i ba hã-ye.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ba juɔ baa hũmefɛlɛnde. A ne da hũmelle fande nyaa Oromɛbaa miɛŋo‑i: I siɛ gbãa siɛ-de, i siɛ bi gbãa wuɔ-de.»
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Baŋ piiye dumaaŋo-na, nuɔmba maŋ waa hiere, baa sire wuɔ ba siɛ yaŋ Polbaa-ba‑i. Fãamaambaa-ba ce ba col ba joŋgorbaa-ba‑i aa hã-ba hũmelle‑i wuɔ ba muo-ba.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Baa fũnuŋ muo-ba da dɛi aa kã ka dii-ba kaso. Baŋ diyaa-ba, baa waŋ baa umaŋ niɛyaŋ kasobiemba‑i wuɔ u tuɔ ne-ba dɛi.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Naacolŋ uŋ nuɔ mafamma‑i, wuɔ kã baa Polbaa-ba‑i dubiloŋo maŋ dii tuogbuole-na ka sɔgɔlnu ba gbeini‑i daaŋgu naŋ-nu.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Isuɔholleŋ juɔ hi, Pol baa Silasi‑i baa ta ba cãrã Diiloŋo‑i aa ta ba hãl nɛini ba tuɔlnu-yuɔ. Kasobiemba namba waa dii ba dũnni-na aa ta ba fara ba nu.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ba juɔ'a ba suɔ, da hĩɛma sagalaaya hɔduɔŋgu, ka hel baa kasodũŋgu‑i hiere! Dũnfenni pãŋ puur. Baŋ ŋa naa vaa kasobiemba‑i baa jɔlgɔbaa-ba maŋ, ba fir hiere.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Umaŋ taa u niya kasobiemba‑i u taa u duɔfũŋ; wuɔ cɛ̃. Wuɔ u ne da dũnfenni puurii hiere. Wuɔ fa u taacɛrɛŋo‑i hiel-o duɔ ko u fɛrɛ wuɔ sĩ kasobiemba gbaraa hiere.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pol wuɔ kaasĩŋ wuɔ: «Baa ce ŋ fɛrɛ gbomma, molo saa kã terieŋgu!»
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Naacolŋo kũɔma nyɛŋ dumaa ma fɛrɛŋ nuɔ. Wuɔ ce ba hã-yo dãamu; u gbar kã ka dũuna Polbaa-ba caaŋgu-na
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 aa cira ba hel gɔ̃ŋgũɔŋ-nu. Baŋ hilaa, wuɔ yuu-ba wuɔ: «Mi jɛ̃naaŋ namaa, muɔmi saaya mi ce bige‑i a gbãa da mi kor?»
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Baa cira: «Da ŋ hũu Itieŋo‑i Yesu maama‑i, ku yaa gbãa kor-ni baa ŋ dumɛlleŋ-baamba‑i hiere.»
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Aa naa doŋ ta ba waŋ Itieŋo maama‑i baa-yo baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Isuɔduɔŋgu faŋgu-na, wuɔ kã baa-ba ka saar ba pãnni‑i aa naa pãŋ ce ba *batiseŋ-yo baa u baamba‑i hiere.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Baŋ juɔ batiseŋ-ba tĩ, wuɔ kã baa Polbaa-ba‑i u dumɛlle-na ba ka wuo niiwuoni. Uŋ hũyãa Yesu maama‑i baa u baamba‑i hiere, ba hɔmmu gbuu pãŋ fɛ̃ da yogogo.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Cuoŋ juɔ kaal, fãamaambaa-ba puɔr sorosibaa-ba ka waŋ baa kasobiemba niyatieŋo‑i wuɔ u nanna Polbaa-ba‑i.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Naacolŋ wuɔ kã ka cira: «Pol, fãamaambaa-ba puɔraa ba jo wuɔ mi nanna-nɛi. Hilaaŋ na kã na muŋkãmmu.»
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pol wuɔ yagar aa naa gbɛ̃ sorosibaa-ba‑i wuɔ: «Ku ciɛ niɛ ba bel-e ba saa bi yuu-ye, ba muo-ye nuɔmba-na ŋ siɛ suɔ wuɔ Oromɛbaa miɛ, aa jo ji dii-ye kaso. Fiɛfiɛ‑i, ba ta ba taara ba fuo nanna-yiɛ! Ma siɛ gbãa wuɔ dumaaŋo-na! Kãaŋ na ka waŋ baa-ba wuɔ ba jo ba fɛrɛ ba ji hiel-e.»
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 A ne da fãamaambaa-ba saa naa suɔ wuɔ Pol baa Silasi‑i Oromɛbaa. Sorosibaa-baŋ kãa ka hi-ba baa nelma‑i, ba kũɔma pãŋ ta ma nyɛŋ.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Baa sire jo ba wulaa ji cãrã-bɛi aa ce ba hel kaso‑i-na. Baŋ hilaa, baa cãrã-bɛi wuɔ ba ce jande aa ba hel nelle-na.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Baa ta kã Lidi terieŋ-nu; kã ka da Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i. Baa piiye dii sirɛiŋa bɛi aa naa cãrã hũmelle‑i ta.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.