Atos 12

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Huɔŋgu bi faŋgu-na, jãmatigi maŋ waa *Yude‑i-na, wuɔ bel Diiloŋ-dũŋ-baamba namba‑i tuɔ ce-ba sũlma. Ba taa ba bĩ-yo *Erɔdi.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 U tĩyãa kufaŋgu-na ji ce ba ko Nsãa mɔlɔ̃‑i Sake‑i.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ ne da ku dɔlaanu *Yuifubaa-ba‑i, wuɔ tiraa ce ba bel Piɛr. Baŋ bilaa Piɛr yibieŋa maŋ nuɔ‑i, *baŋ'a ba sa dii siini‑i *buruo maŋ nuɔ‑i, ba taa ba ce u ponsaaŋgu‑i yinni fanni yaa nuɔ‑i.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Wuɔ ce ba kã ka dii-yo kaso aa naa ce sorosibaa cĩncieluo niediei ba ta ba niya-yuɔ ba hor ba-naa, ba na-ba-naa. U taa u ne wuɔ *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋ da ku cor, u bĩ nuɔmba‑i ji ce u ãndaaŋgu‑i.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Piɛr wuɔ tĩɛ ba nammu-na dii kaso‑i-na. Diiloŋ-dũŋ-baamba gbuu faya ba fɛrɛ ta ba cãrã Diiloŋo‑i ba hã-yo.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Ãndaaŋgu naa saaya ku ce ŋaa bisĩŋ ku temma, isuɔŋgu-na, sorosibaa-ba hãi jo ji yiɛra Piɛr yudɔrɔ‑i-na u tuɔ duɔfũŋ aa banamba waa dumɛlle yaaŋga‑na. Baa naa vaa-yo baa jɔlgɔbaa-ba hãi.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo hiire jo. Piɛrŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i, kuɔ pãŋ ce da cerre. Wuɔ kã ka muo Piɛr aa cira: «Sire donduo!» Piɛr wuɔ sire. Jɔlgɔbaa-ba fir u nammu-na hiere.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Dɔrpɔpuɔrbiloŋo cira: «Migãaŋ ŋ vaa ŋ kpaŋkpaaŋgu‑i aa ŋ vaa naatɛnni comieŋa‑i.» Piɛr wuɔ migãaŋ vaa u kpaŋkpaaŋgu‑i aa naa bi vaa u naatɛnni comieŋa‑i. Dɔrpɔpuɔrbiloŋ wuɔ cira: «Dii ŋ joŋgoruo‑i i ta.»
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Piɛr wuɔ dii u joŋgoruo‑i aa naa hel ba ta. Ku waa u wulaa ŋaa dãnsãaŋgu.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Ba kã ka cor munniyadĩɛlãmmu‑i, aa sire ka cor hãalĩŋ-muumu‑i. Baŋ kaa hi dumɛbuɔ‑i, wuɔ puur u fɛrɛ ba hel. Dumɛlle fande waa kɔlluŋ-diele. Baŋ hilaa a wuɔ maa cɛllɛ, Piɛr wuɔ u ne naa dɔrpɔpuɔrbiloŋo‑i, u taa.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Uŋ taa huɔŋgu-na, Piɛr wuɔ suɔ suɔ wuɔ dãnsãaŋgu sĩ. Wuɔ cira: «Fiɛfiɛ‑i-na, mi suyaa miɛ Itieŋo yaa puɔraa dɔrpɔpuɔrbiloŋo ji hũu-mi Erɔdi nyisɛ̃nni-na. Yuifubaa-baŋ taa ba jɔguɔŋ-mi baa mamaŋ, Diiloŋo saa hũu-ma.»
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Piɛrŋ juɔ suɔ u fɛrɛŋ maa-na dumaaŋo-na, wuɔ ta kã Nsãa maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Marke‑i u nyu dumɛlle-na; ba taa baa bĩ nyuŋo‑i Maari. Nuɔmba bɔi waa terieŋgu-na ta ba cãrã Diiloŋo‑i.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Uŋ kãa ka hi tuɔ muo dumɛlle‑i, maacembiloŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Ɔrɔdi, wuɔ kã duɔ ka hĩl-de.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Uŋ kaa nu Piɛr yalle‑i, u huɔŋga pãŋ fɛ̃ a ce dumɛlle hĩlma maama karaanu-yuɔ. Wuɔ bir gũunu baa gbaruŋgu ka tũnu-bɛi wuɔ Piɛr juɔ.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Nuɔŋ baa cira: «Ŋ yuŋgu si dii wɛi?» Maacembiloŋ wuɔ cira: «Mi sa kar coima, Piɛr yaa‑i.» Baa cira: «Piɛr sĩ, ku ka waa u jufoiŋo.»
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Piɛr wuɔ bi faya u fɛrɛ tuɔ muo dumɛlle‑i. Ba ji naa ba kã ka hĩl-de a da-yo; kuɔ ce-ba gbɛrɛ.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Piɛr wuɔ ce u naŋga‑i ce ba budii aa naa suur ma yaaŋga-na piiye tũnu-bɛi Itieŋ uŋ hielaa-yo dumaa kaso‑i-na. Uŋ juɔ piiye tĩ, wuɔ cira: «Kãaŋ na ka tũnu Sake‑i baa tobimba namba‑i.» Aa naa hel ta tuɔ kã yaŋga naŋga.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Cuoŋ juɔ kaal, sorosibaa-ba saa suɔ Piɛrŋ curaa kusuɔŋ-nu. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «U curaa hie?»
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Jãmatigi wuɔ ce ba wuɔra taara-yuɔ ba saa da-yo. Wuɔ ce ba bel sorosibaa daaba‑i ka yuu-ba baŋ ciɛ dumaa u ji tuɔ kor, aa naa ko-ba. Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ ta kã Sesare ka da yinni cɛllɛ.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 *Erɔdi waa bɛrruŋ baa Tiirtaamba‑i baa Sidɔ̃taamba‑i. A ne da niiwuoni hel *Erɔdi jãmalã yaa nuɔ‑i ni kã ba wulaa. Baa nunu ba-naa da ba ka cãrã-yuɔ. Umaŋ taa u ce maacemma‑i Erɔdi ducɔŋgu-na, ba taa ba bĩ-yo Bilatusi; baa cãrã u yaa duɔ ta ba yaaŋ-na.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Baŋ diyaa yiiŋgu maŋ kuŋ juɔ hi, Erɔdi wuɔ dii u nellentesĩnniŋ-joŋgoruo‑i ka tĩɛna u fɔ̃ŋgɔ̃sĩnniŋ-teterre-na tuɔ gbu u piiye baa nuɔmba‑i.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Duɔ piiye, nuɔŋ ba'a: «Diiloŋo'i piiyeŋ daayo‑i, nelbiloŋo sĩ.»
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Terduɔŋgu faŋgu-na, Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo pãŋ naŋ Erɔdi‑i baa jarma, wuɔ u ciɛ niɛ hũu Diiloŋo yerre‑i ce-de u diele? U naaŋ-yo baa jĩaŋ-jarma. Jĩamba wuo-yo ko-yo.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Diiloŋ-nelma taa ma muonu terni‑na hiere ma kã.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Barnabasi‑i baa Sol baŋ kãa baa coŋgoruoŋgu maŋ *Yerusalɛmu‑i-na, baŋ kaa hũu-ku, baa gũunu kã Ãntiyɔsi‑i-na. Ba kãmma-na, baa kã baa Nsãa maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Marke‑i.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.