Atos 12
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH
1 Huɔŋgu bi faŋgu-na, jãmatigi maŋ waa *Yude‑i-na, wuɔ bel Diiloŋ-dũŋ-baamba namba‑i tuɔ ce-ba sũlma. Ba taa ba bĩ-yo *Erɔdi.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 U tĩyãa kufaŋgu-na ji ce ba ko Nsãa mɔlɔ̃‑i Sake‑i.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ ne da ku dɔlaanu *Yuifubaa-ba‑i, wuɔ tiraa ce ba bel Piɛr. Baŋ bilaa Piɛr yibieŋa maŋ nuɔ‑i, *baŋ'a ba sa dii siini‑i *buruo maŋ nuɔ‑i, ba taa ba ce u ponsaaŋgu‑i yinni fanni yaa nuɔ‑i.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Wuɔ ce ba kã ka dii-yo kaso aa naa ce sorosibaa cĩncieluo niediei ba ta ba niya-yuɔ ba hor ba-naa, ba na-ba-naa. U taa u ne wuɔ *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋ da ku cor, u bĩ nuɔmba‑i ji ce u ãndaaŋgu‑i.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Piɛr wuɔ tĩɛ ba nammu-na dii kaso‑i-na. Diiloŋ-dũŋ-baamba gbuu faya ba fɛrɛ ta ba cãrã Diiloŋo‑i ba hã-yo.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ãndaaŋgu naa saaya ku ce ŋaa bisĩŋ ku temma, isuɔŋgu-na, sorosibaa-ba hãi jo ji yiɛra Piɛr yudɔrɔ‑i-na u tuɔ duɔfũŋ aa banamba waa dumɛlle yaaŋga‑na. Baa naa vaa-yo baa jɔlgɔbaa-ba hãi.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo hiire jo. Piɛrŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i, kuɔ pãŋ ce da cerre. Wuɔ kã ka muo Piɛr aa cira: «Sire donduo!» Piɛr wuɔ sire. Jɔlgɔbaa-ba fir u nammu-na hiere.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Dɔrpɔpuɔrbiloŋo cira: «Migãaŋ ŋ vaa ŋ kpaŋkpaaŋgu‑i aa ŋ vaa naatɛnni comieŋa‑i.» Piɛr wuɔ migãaŋ vaa u kpaŋkpaaŋgu‑i aa naa bi vaa u naatɛnni comieŋa‑i. Dɔrpɔpuɔrbiloŋ wuɔ cira: «Dii ŋ joŋgoruo‑i i ta.»
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Piɛr wuɔ dii u joŋgoruo‑i aa naa hel ba ta. Ku waa u wulaa ŋaa dãnsãaŋgu.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ba kã ka cor munniyadĩɛlãmmu‑i, aa sire ka cor hãalĩŋ-muumu‑i. Baŋ kaa hi dumɛbuɔ‑i, wuɔ puur u fɛrɛ ba hel. Dumɛlle fande waa kɔlluŋ-diele. Baŋ hilaa a wuɔ maa cɛllɛ, Piɛr wuɔ u ne naa dɔrpɔpuɔrbiloŋo‑i, u taa.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Uŋ taa huɔŋgu-na, Piɛr wuɔ suɔ suɔ wuɔ dãnsãaŋgu sĩ. Wuɔ cira: «Fiɛfiɛ‑i-na, mi suyaa miɛ Itieŋo yaa puɔraa dɔrpɔpuɔrbiloŋo ji hũu-mi Erɔdi nyisɛ̃nni-na. Yuifubaa-baŋ taa ba jɔguɔŋ-mi baa mamaŋ, Diiloŋo saa hũu-ma.»
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Piɛrŋ juɔ suɔ u fɛrɛŋ maa-na dumaaŋo-na, wuɔ ta kã Nsãa maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Marke‑i u nyu dumɛlle-na; ba taa baa bĩ nyuŋo‑i Maari. Nuɔmba bɔi waa terieŋgu-na ta ba cãrã Diiloŋo‑i.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Uŋ kãa ka hi tuɔ muo dumɛlle‑i, maacembiloŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Ɔrɔdi, wuɔ kã duɔ ka hĩl-de.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Uŋ kaa nu Piɛr yalle‑i, u huɔŋga pãŋ fɛ̃ a ce dumɛlle hĩlma maama karaanu-yuɔ. Wuɔ bir gũunu baa gbaruŋgu ka tũnu-bɛi wuɔ Piɛr juɔ.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Nuɔŋ baa cira: «Ŋ yuŋgu si dii wɛi?» Maacembiloŋ wuɔ cira: «Mi sa kar coima, Piɛr yaa‑i.» Baa cira: «Piɛr sĩ, ku ka waa u jufoiŋo.»
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Piɛr wuɔ bi faya u fɛrɛ tuɔ muo dumɛlle‑i. Ba ji naa ba kã ka hĩl-de a da-yo; kuɔ ce-ba gbɛrɛ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Piɛr wuɔ ce u naŋga‑i ce ba budii aa naa suur ma yaaŋga-na piiye tũnu-bɛi Itieŋ uŋ hielaa-yo dumaa kaso‑i-na. Uŋ juɔ piiye tĩ, wuɔ cira: «Kãaŋ na ka tũnu Sake‑i baa tobimba namba‑i.» Aa naa hel ta tuɔ kã yaŋga naŋga.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Cuoŋ juɔ kaal, sorosibaa-ba saa suɔ Piɛrŋ curaa kusuɔŋ-nu. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «U curaa hie?»
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Jãmatigi wuɔ ce ba wuɔra taara-yuɔ ba saa da-yo. Wuɔ ce ba bel sorosibaa daaba‑i ka yuu-ba baŋ ciɛ dumaa u ji tuɔ kor, aa naa ko-ba. Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ ta kã Sesare ka da yinni cɛllɛ.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 *Erɔdi waa bɛrruŋ baa Tiirtaamba‑i baa Sidɔ̃taamba‑i. A ne da niiwuoni hel *Erɔdi jãmalã yaa nuɔ‑i ni kã ba wulaa. Baa nunu ba-naa da ba ka cãrã-yuɔ. Umaŋ taa u ce maacemma‑i Erɔdi ducɔŋgu-na, ba taa ba bĩ-yo Bilatusi; baa cãrã u yaa duɔ ta ba yaaŋ-na.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Baŋ diyaa yiiŋgu maŋ kuŋ juɔ hi, Erɔdi wuɔ dii u nellentesĩnniŋ-joŋgoruo‑i ka tĩɛna u fɔ̃ŋgɔ̃sĩnniŋ-teterre-na tuɔ gbu u piiye baa nuɔmba‑i.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Duɔ piiye, nuɔŋ ba'a: «Diiloŋo'i piiyeŋ daayo‑i, nelbiloŋo sĩ.»
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Terduɔŋgu faŋgu-na, Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo pãŋ naŋ Erɔdi‑i baa jarma, wuɔ u ciɛ niɛ hũu Diiloŋo yerre‑i ce-de u diele? U naaŋ-yo baa jĩaŋ-jarma. Jĩamba wuo-yo ko-yo.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Diiloŋ-nelma taa ma muonu terni‑na hiere ma kã.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Barnabasi‑i baa Sol baŋ kãa baa coŋgoruoŋgu maŋ *Yerusalɛmu‑i-na, baŋ kaa hũu-ku, baa gũunu kã Ãntiyɔsi‑i-na. Ba kãmma-na, baa kã baa Nsãa maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Marke‑i.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.