Atos 12
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 Huɔŋgu bi faŋgu-na, jãmatigi maŋ waa *Yude‑i-na, wuɔ bel Diiloŋ-dũŋ-baamba namba‑i tuɔ ce-ba sũlma. Ba taa ba bĩ-yo *Erɔdi.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 U tĩyãa kufaŋgu-na ji ce ba ko Nsãa mɔlɔ̃‑i Sake‑i.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ ne da ku dɔlaanu *Yuifubaa-ba‑i, wuɔ tiraa ce ba bel Piɛr. Baŋ bilaa Piɛr yibieŋa maŋ nuɔ‑i, *baŋ'a ba sa dii siini‑i *buruo maŋ nuɔ‑i, ba taa ba ce u ponsaaŋgu‑i yinni fanni yaa nuɔ‑i.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Wuɔ ce ba kã ka dii-yo kaso aa naa ce sorosibaa cĩncieluo niediei ba ta ba niya-yuɔ ba hor ba-naa, ba na-ba-naa. U taa u ne wuɔ *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋ da ku cor, u bĩ nuɔmba‑i ji ce u ãndaaŋgu‑i.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Piɛr wuɔ tĩɛ ba nammu-na dii kaso‑i-na. Diiloŋ-dũŋ-baamba gbuu faya ba fɛrɛ ta ba cãrã Diiloŋo‑i ba hã-yo.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ãndaaŋgu naa saaya ku ce ŋaa bisĩŋ ku temma, isuɔŋgu-na, sorosibaa-ba hãi jo ji yiɛra Piɛr yudɔrɔ‑i-na u tuɔ duɔfũŋ aa banamba waa dumɛlle yaaŋga‑na. Baa naa vaa-yo baa jɔlgɔbaa-ba hãi.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo hiire jo. Piɛrŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i, kuɔ pãŋ ce da cerre. Wuɔ kã ka muo Piɛr aa cira: «Sire donduo!» Piɛr wuɔ sire. Jɔlgɔbaa-ba fir u nammu-na hiere.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Dɔrpɔpuɔrbiloŋo cira: «Migãaŋ ŋ vaa ŋ kpaŋkpaaŋgu‑i aa ŋ vaa naatɛnni comieŋa‑i.» Piɛr wuɔ migãaŋ vaa u kpaŋkpaaŋgu‑i aa naa bi vaa u naatɛnni comieŋa‑i. Dɔrpɔpuɔrbiloŋ wuɔ cira: «Dii ŋ joŋgoruo‑i i ta.»
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Piɛr wuɔ dii u joŋgoruo‑i aa naa hel ba ta. Ku waa u wulaa ŋaa dãnsãaŋgu.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ba kã ka cor munniyadĩɛlãmmu‑i, aa sire ka cor hãalĩŋ-muumu‑i. Baŋ kaa hi dumɛbuɔ‑i, wuɔ puur u fɛrɛ ba hel. Dumɛlle fande waa kɔlluŋ-diele. Baŋ hilaa a wuɔ maa cɛllɛ, Piɛr wuɔ u ne naa dɔrpɔpuɔrbiloŋo‑i, u taa.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Uŋ taa huɔŋgu-na, Piɛr wuɔ suɔ suɔ wuɔ dãnsãaŋgu sĩ. Wuɔ cira: «Fiɛfiɛ‑i-na, mi suyaa miɛ Itieŋo yaa puɔraa dɔrpɔpuɔrbiloŋo ji hũu-mi Erɔdi nyisɛ̃nni-na. Yuifubaa-baŋ taa ba jɔguɔŋ-mi baa mamaŋ, Diiloŋo saa hũu-ma.»
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Piɛrŋ juɔ suɔ u fɛrɛŋ maa-na dumaaŋo-na, wuɔ ta kã Nsãa maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Marke‑i u nyu dumɛlle-na; ba taa baa bĩ nyuŋo‑i Maari. Nuɔmba bɔi waa terieŋgu-na ta ba cãrã Diiloŋo‑i.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Uŋ kãa ka hi tuɔ muo dumɛlle‑i, maacembiloŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Ɔrɔdi, wuɔ kã duɔ ka hĩl-de.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Uŋ kaa nu Piɛr yalle‑i, u huɔŋga pãŋ fɛ̃ a ce dumɛlle hĩlma maama karaanu-yuɔ. Wuɔ bir gũunu baa gbaruŋgu ka tũnu-bɛi wuɔ Piɛr juɔ.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Nuɔŋ baa cira: «Ŋ yuŋgu si dii wɛi?» Maacembiloŋ wuɔ cira: «Mi sa kar coima, Piɛr yaa‑i.» Baa cira: «Piɛr sĩ, ku ka waa u jufoiŋo.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Piɛr wuɔ bi faya u fɛrɛ tuɔ muo dumɛlle‑i. Ba ji naa ba kã ka hĩl-de a da-yo; kuɔ ce-ba gbɛrɛ.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Piɛr wuɔ ce u naŋga‑i ce ba budii aa naa suur ma yaaŋga-na piiye tũnu-bɛi Itieŋ uŋ hielaa-yo dumaa kaso‑i-na. Uŋ juɔ piiye tĩ, wuɔ cira: «Kãaŋ na ka tũnu Sake‑i baa tobimba namba‑i.» Aa naa hel ta tuɔ kã yaŋga naŋga.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Cuoŋ juɔ kaal, sorosibaa-ba saa suɔ Piɛrŋ curaa kusuɔŋ-nu. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «U curaa hie?»
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Jãmatigi wuɔ ce ba wuɔra taara-yuɔ ba saa da-yo. Wuɔ ce ba bel sorosibaa daaba‑i ka yuu-ba baŋ ciɛ dumaa u ji tuɔ kor, aa naa ko-ba. Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ ta kã Sesare ka da yinni cɛllɛ.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 *Erɔdi waa bɛrruŋ baa Tiirtaamba‑i baa Sidɔ̃taamba‑i. A ne da niiwuoni hel *Erɔdi jãmalã yaa nuɔ‑i ni kã ba wulaa. Baa nunu ba-naa da ba ka cãrã-yuɔ. Umaŋ taa u ce maacemma‑i Erɔdi ducɔŋgu-na, ba taa ba bĩ-yo Bilatusi; baa cãrã u yaa duɔ ta ba yaaŋ-na.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Baŋ diyaa yiiŋgu maŋ kuŋ juɔ hi, Erɔdi wuɔ dii u nellentesĩnniŋ-joŋgoruo‑i ka tĩɛna u fɔ̃ŋgɔ̃sĩnniŋ-teterre-na tuɔ gbu u piiye baa nuɔmba‑i.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Duɔ piiye, nuɔŋ ba'a: «Diiloŋo'i piiyeŋ daayo‑i, nelbiloŋo sĩ.»
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Terduɔŋgu faŋgu-na, Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo pãŋ naŋ Erɔdi‑i baa jarma, wuɔ u ciɛ niɛ hũu Diiloŋo yerre‑i ce-de u diele? U naaŋ-yo baa jĩaŋ-jarma. Jĩamba wuo-yo ko-yo.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Diiloŋ-nelma taa ma muonu terni‑na hiere ma kã.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnabasi‑i baa Sol baŋ kãa baa coŋgoruoŋgu maŋ *Yerusalɛmu‑i-na, baŋ kaa hũu-ku, baa gũunu kã Ãntiyɔsi‑i-na. Ba kãmma-na, baa kã baa Nsãa maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Marke‑i.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.