2 Coríntios 3

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Namaa wulaa, miŋ waaŋ mamaŋ daama‑i, na ka tiraa cira i kaal i fɛrɛ wɛi? Sisɔ na taara diɛ i kã na terieŋgu-na, i kã baa sɛbɛ ka pigãaŋ wuɔ nelfafaaŋ miɛ ŋaa banambaŋ ceŋ-maŋ dumaa wɛi? Mi siɛ siɛ aa ce-ma. Mi sa bi taara namaa sɛbɛ‑i da mi gbãa kã yaŋga naŋga.
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Miɛ sɛbɛ yaa namaa fɛrɛ‑i. Sɛbɛ faŋo nyɛgãaŋ i hɔmmu-na. Nuɔmba‑i hiere ba gbãa da-yo aa kalaŋ-yo.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Sɛbɛ faŋo‑i *Kirsa yaa nyɛgãaŋ-yo. Ku da-nɛi wuɔ u yaa nyɛgãaŋ-yo aa puɔr miɛ fuɔ baa-yo. U saa nyɛgɛ̃ŋ-yo baa nyɛgɛ̃diele, u nyɛgãaŋ-yo baa Cicɛ̃lmantieŋo *Yalle. U saa bi nyɛgɛ̃ŋ-yo tãmpɛ̃lleŋ, u nyɛgãaŋ-yo nelbilieŋ-hɔmmu-na.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Kirsa ciɛ i haa i naŋga Diiloŋo-na, ku'i ciɛ i tiɛ waŋ mafamma‑i.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 I suyaa wuɔ ma maaraa-ye i diɛ gbãa ce maaceŋ daama‑i baa miɛ fɛrɛŋ fɔ̃ŋgũɔ‑i. I fɔ̃ŋgũɔ hel hiere Diiloŋ-na.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 U yaa hãa-ye baa ku fɔ̃ŋgũɔ‑i i tiɛ waŋ *tobisĩfɛlɛnni maama‑i baa nuɔmba‑i. Tobisĩfɛlɛnni fanni saa nyɛgɛ̃ŋ tãmpɛ̃lleŋ ŋaa *Moisi *ãnjĩnammaŋ nyɛgãaŋ tãmpɛ̃lle-na dumaa. Ŋga ni hilaa *Diiloŋ-Yalle-na. Ãnjĩnamma jo baa kuliiŋgu a ne da Diiloŋ-Yalle jo baa cicɛ̃lma.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Ãnjĩnammaŋ taa ma nyɛgɛ̃ŋ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i tãmpĩɛŋa-na, Diiloŋo naa carra Moisi‑i baa cecerma naŋ temma, a ce *Isirahɛl-baamba saa gbãa da ba ne u yaaŋga‑i. Ãnjĩnamma maŋ juɔŋ baa kuliiŋgu, ma jomma da ma fa fafaaŋ daaku temma‑i a ne da ma sa cɔ,
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 Diiloŋ-Yalle maacemma ka fa ka hi hie?
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Ãnjĩnamma maŋ cãlãaŋ nuɔmba‑i, ma maacemma da ma fa fafaaŋ daaku temma‑i, Diiloŋ-Yalle maŋ ciɛŋ nuɔmba‑i nelviimba, difande maama ka fa ka hi hie?
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Halle i gbãa cira fafaaŋgu maŋ waa ãnjĩnamma huɔŋgu-na, ku siɛ gbãa fi baa fiɛfiɛ ku kũŋgu‑i.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Bĩŋkũŋgu maŋ saa waa da ku cɔ, Diiloŋ duɔ migãaŋ-ku migãaŋ daama temma‑i, kumaŋ cuɔŋ u ka migãaŋ-ku ka hi hie?
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 I haa i naŋga‑i ku yaa nuɔ‑i ku'i ciɛ i nunni sa ce yelma baa nelma‑i.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 I sa ce ŋaa Moisiŋ taa u ce dumaa. Fuɔ taa u suuye u yaaŋga‑i baa kompaŋga wuɔ *Isirahɛl-baamba baa da u yaaŋgaŋ dĩŋ ka kã dumaa.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Ŋga kuu naa gbuu bĩŋ dũŋgu Isirahɛl-baamba-na a ce ba saa ta ba suɔ u nelma tuole‑i. Halle ji hi baa nyuŋgo, da ba ta ba kalaŋ *Tobisĩcɔlɔnniŋ-sɛbɛ‑i, kompaŋga cĩɛnu-bɛi yogo, ba sa da ma tuole‑i. Da ŋ haa ŋ naŋga‑i Kirsa yaa nuɔ‑i, kompaŋga halaŋ ŋ yaaŋga-na.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Ji hi baa nyuŋgo, Isirahɛl-baaŋ da ba ta ba kalaŋ Moisi sɛbɛbaa-ba‑i, ku ce ŋaa kompaŋga cĩɛnu-bɛi ba sa da ma tuole‑i dɛi.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Ŋga ŋaa maŋ nyɛgãaŋ dumaa: «Umaŋ duɔ bir jo Itieŋo wulaa, kompaŋga halaŋ u yaaŋga-na.»
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Baŋ gbɛ̃ŋ Itieŋo maŋ bande‑i, Diiloŋ-Yalle yaa‑i. A ne da Itieŋo Yal da di waa kusuɔŋ-nu, kutaamba waa ba fɛrɛŋ nuɔ.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Miɛ maŋ kompaŋga halaaŋ i yammu-na hiere, Itieŋo fafaaŋgu da-yiɛ. I duɔŋ tiɛ bibirre i kã diɛ ka fa Itieŋo temma. Itieŋo Yalle maacemma yaa mafamma‑i.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.