2 Coríntios 3
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA
1 Namaa wulaa, miŋ waaŋ mamaŋ daama‑i, na ka tiraa cira i kaal i fɛrɛ wɛi? Sisɔ na taara diɛ i kã na terieŋgu-na, i kã baa sɛbɛ ka pigãaŋ wuɔ nelfafaaŋ miɛ ŋaa banambaŋ ceŋ-maŋ dumaa wɛi? Mi siɛ siɛ aa ce-ma. Mi sa bi taara namaa sɛbɛ‑i da mi gbãa kã yaŋga naŋga.
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Miɛ sɛbɛ yaa namaa fɛrɛ‑i. Sɛbɛ faŋo nyɛgãaŋ i hɔmmu-na. Nuɔmba‑i hiere ba gbãa da-yo aa kalaŋ-yo.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Sɛbɛ faŋo‑i *Kirsa yaa nyɛgãaŋ-yo. Ku da-nɛi wuɔ u yaa nyɛgãaŋ-yo aa puɔr miɛ fuɔ baa-yo. U saa nyɛgɛ̃ŋ-yo baa nyɛgɛ̃diele, u nyɛgãaŋ-yo baa Cicɛ̃lmantieŋo *Yalle. U saa bi nyɛgɛ̃ŋ-yo tãmpɛ̃lleŋ, u nyɛgãaŋ-yo nelbilieŋ-hɔmmu-na.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Kirsa ciɛ i haa i naŋga Diiloŋo-na, ku'i ciɛ i tiɛ waŋ mafamma‑i.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 I suyaa wuɔ ma maaraa-ye i diɛ gbãa ce maaceŋ daama‑i baa miɛ fɛrɛŋ fɔ̃ŋgũɔ‑i. I fɔ̃ŋgũɔ hel hiere Diiloŋ-na.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 U yaa hãa-ye baa ku fɔ̃ŋgũɔ‑i i tiɛ waŋ *tobisĩfɛlɛnni maama‑i baa nuɔmba‑i. Tobisĩfɛlɛnni fanni saa nyɛgɛ̃ŋ tãmpɛ̃lleŋ ŋaa *Moisi *ãnjĩnammaŋ nyɛgãaŋ tãmpɛ̃lle-na dumaa. Ŋga ni hilaa *Diiloŋ-Yalle-na. Ãnjĩnamma jo baa kuliiŋgu a ne da Diiloŋ-Yalle jo baa cicɛ̃lma.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Ãnjĩnammaŋ taa ma nyɛgɛ̃ŋ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i tãmpĩɛŋa-na, Diiloŋo naa carra Moisi‑i baa cecerma naŋ temma, a ce *Isirahɛl-baamba saa gbãa da ba ne u yaaŋga‑i. Ãnjĩnamma maŋ juɔŋ baa kuliiŋgu, ma jomma da ma fa fafaaŋ daaku temma‑i a ne da ma sa cɔ,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 Diiloŋ-Yalle maacemma ka fa ka hi hie?
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Ãnjĩnamma maŋ cãlãaŋ nuɔmba‑i, ma maacemma da ma fa fafaaŋ daaku temma‑i, Diiloŋ-Yalle maŋ ciɛŋ nuɔmba‑i nelviimba, difande maama ka fa ka hi hie?
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Halle i gbãa cira fafaaŋgu maŋ waa ãnjĩnamma huɔŋgu-na, ku siɛ gbãa fi baa fiɛfiɛ ku kũŋgu‑i.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Bĩŋkũŋgu maŋ saa waa da ku cɔ, Diiloŋ duɔ migãaŋ-ku migãaŋ daama temma‑i, kumaŋ cuɔŋ u ka migãaŋ-ku ka hi hie?
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 I haa i naŋga‑i ku yaa nuɔ‑i ku'i ciɛ i nunni sa ce yelma baa nelma‑i.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 I sa ce ŋaa Moisiŋ taa u ce dumaa. Fuɔ taa u suuye u yaaŋga‑i baa kompaŋga wuɔ *Isirahɛl-baamba baa da u yaaŋgaŋ dĩŋ ka kã dumaa.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Ŋga kuu naa gbuu bĩŋ dũŋgu Isirahɛl-baamba-na a ce ba saa ta ba suɔ u nelma tuole‑i. Halle ji hi baa nyuŋgo, da ba ta ba kalaŋ *Tobisĩcɔlɔnniŋ-sɛbɛ‑i, kompaŋga cĩɛnu-bɛi yogo, ba sa da ma tuole‑i. Da ŋ haa ŋ naŋga‑i Kirsa yaa nuɔ‑i, kompaŋga halaŋ ŋ yaaŋga-na.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Ji hi baa nyuŋgo, Isirahɛl-baaŋ da ba ta ba kalaŋ Moisi sɛbɛbaa-ba‑i, ku ce ŋaa kompaŋga cĩɛnu-bɛi ba sa da ma tuole‑i dɛi.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Ŋga ŋaa maŋ nyɛgãaŋ dumaa: «Umaŋ duɔ bir jo Itieŋo wulaa, kompaŋga halaŋ u yaaŋga-na.»
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Baŋ gbɛ̃ŋ Itieŋo maŋ bande‑i, Diiloŋ-Yalle yaa‑i. A ne da Itieŋo Yal da di waa kusuɔŋ-nu, kutaamba waa ba fɛrɛŋ nuɔ.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Miɛ maŋ kompaŋga halaaŋ i yammu-na hiere, Itieŋo fafaaŋgu da-yiɛ. I duɔŋ tiɛ bibirre i kã diɛ ka fa Itieŋo temma. Itieŋo Yalle maacemma yaa mafamma‑i.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.